Veel te laat met pensioen!

Wie wordt nog gezond en welgesteld oud?

Afgelopen week laaide er weer een grote discussie op rond een bekend geworden voornemen van onze ‘fijne’ regering (kuch, rochel, BRAAK!): “De levensverwachting van de Nederlanders is weer hoger en mensen kunnen en willen langer doorwerken.” Dus: de pensioengerechtigde leeftijd kan weer omhoog. Die was enige jaren geleden al ruim verhoogd naar 67 jaar en enkele maanden; nu komen daar weer drie maanden bij. Althans dat is het plan.
De achterliggende redenen zijn uiteraard weer net als eerst: de AOW en pensioenen zijn steeds minder goed te betalen door die ‘vergrijzing’. Om die te kunnen blijven uitbetalen vanaf de pensioenleeftijd moet er feitelijk langer gewerkt worden om zo meer en langer belastingen en premies binnen te krijgen. Klinkt logisch. Maar is het dat ook? En worden er echt zoveel mensen zo oud en fit genoeg om nóg langer door te werken?

Zware beroepen

Zoals je kunt lezen op het bovenstaande plaatje komen er ook nu weer genoeg mensen tegenop. De protesten klonken weer hard en de meeste mensen (die van zich lieten horen) vinden dit geen goed plan. Ik ook niet. Maar om andere redenen dan wat het vaakst wordt geroepen.

Natuurlijk is dit erg en mensonterend voor mensen die een zwaar beroep hebben. Zoals mensen in de bouw, die vaak vanaf hun 16e al hard fysiek gewerkt hebben. Maar ook mensen in de zorg, leger, politie en anderen die heel vaak onder hoge druk en spanning hun werk moeten doen. Er zijn misschien van die ijzersterke personen die tot hun 80e de wereld aankunnen… Maar de meesten zijn zo rond hun 60e toch echt wel opgebrand. Letterlijk en figuurlijk…
Terwijl mensen die na hun (goede, langdurige) opleiding soms pas tegen hun 30e een prima kantoorbaan hebben gekregen, die ze mogelijk nog in prima gezondheid tot hun 70e kunnen volhouden.
En er zijn natuurlijk van die ‘gelukspiepies’ die de ‘baan van hun leven’ hebben gevonden en gewoonweg niet KUNNEN stoppen! Het werk is hun leven en dat houden ze liefst tot hun dood vol.
Ook bepaalde artistieke beroepen blijven vaak bij je tot je sterft. Kijk naar bepaalde rocklegendes zoals de Rolling Stones… Of dichter bij huis: kijk naar een Boudewijn de Groot die ik vorige week zag zitten bij ‘Matthijs gaat door’. Hij is 78, wil dan niet meer zingen op de podia maar schrijft en zingt nog steeds… En ook bepaalde acteurs gaan vaak door tot ze in hun laatste film sterven. Soms letterlijk…
Laten we alleen niet vergeten dat juist die mensen in artistieke beroepen niet in die zogenaamde ‘loondienst’ werken en dus geen pensioen opbouwen. Een ‘appeltje voor de dorst’ moeten ze toch echt helemaal zelf bij elkaar blijven verdienen.

Er zijn gewoonweg te grote verschillen tussen mensen die werken en mensen die werken (ja je leest het goed!) én niet iedereen blijft simpelweg fit genoeg om überhaupt nog te kúnnen werken!
Zoals ikzelf. En daarom schrijf ik het nu al jaren steeds weer:

Maatwerk is essentieel!

De overheden willen er maar niet aan en vooral de aller fanatiekste kapitalisten blijven bij hun standpunt dat je nu eenmaal niet alle verschillen tussen mensen kunt gladstrijken. Maar ik dacht dat we de laatste (pakweg) 100 jaar toch wel iets hadden geleerd over mensenrechten? De slavernij is afgeschaft denken ze… Er worden zelfs door hedendaagse regeringsleiders zonder enig menselijk inzicht ‘excuses’ aangeboden voor het aangedane leed in de tijd dat we nog meewerkten aan de slavernij in het verleden. Maar wat dan met de hedendaagse moderne slavernij?
In bepaalde landen gebeurt het gewoon nog openlijk (Qatar is een aardig voorbeeld op dit moment…) maar feitelijk gebeurt dit hier in ons eigen ‘gave’ Nederland ook! Duizenden arbeidsmigranten die noodzakelijk maar lastig werk doen onder erbarmelijke (arbeids-) omstandigheden. Maar wat ook met de ‘gewone loonslaven’? Toen ik begon met werken, begin 80er jaren, waren de arbeidsvoorwaarden en CAO’s zogenaamd prima geregeld voor elke werknemer. Maar ik ontdekte al snel dat alleen de ‘mensen met witte boorden’ daar het meeste profijt van hadden. Het simpele werkvolk was er slechts voor de nodige ‘handjes’ maar moest vooral niet gaan klagen. Dan was je snel weg. Dit was zo en is nog steeds zo. Het wordt alleen maar erger. De verschillen tussen arm en rijk en in arbeidsomstandigheden worden weer groter. Enige jaren geleden hebben ze het ronduit toegegeven: We zijn geen ‘verzorgingsstaat’ meer maar een ‘participatie maatschappij’. Wie daar geen deel (meer) van kan uitmaken, is feitelijk overbodig. En de verhogingen van de pensioengerechtigde leeftijd laat dit duidelijk zien.
Het groeiende aantal ‘uitvallers’ wordt op de koop toe genomen, om in ieder geval de goede vooruitzichten van de witte boorden elite te kunnen garanderen.

Daar heb ik dan ruim 30 jaar gewoon netjes voor gewerkt. Serieus mijn best gedaan. Altijd. Maar door diverse omstandigheden uitgevallen. En dan draag je niet meer bij aan die maatschappij. En heb je dus eigenlijk geen bestaansrecht meer… Slikken of stikken. En ik was er de laatste jaren van overtuigd dat ik zou stikken. Echt waar. En nog twijfel ik sterk. Hoewel ik me minder negatief meer voel (relativeren tot het bot, weet je nog?) geloof ik dat de kans groot is dat ik die 67 en een aantal maanden niet zal halen. En ik ben echt niet de enige die zich zorgen maakt over een ‘betaalbare en haalbare’ toekomst!

Er zijn erg veel mensen die in omstandigheden terecht zijn gekomen waardoor ze niet meer (volledig) kunnen werken. Misschien waren ze heel hun leven al chronisch ziek. Maar naarmate de leeftijd vordert is de kans daarop wel steeds groter. En als je dan een lange periode tot aan de pensioengerechtigde leeftijd rond moet zien te komen van een minimum-uitkering dan weet je sinds de laatste crises wat er gebeurt. Steeds meer daklozen, mensen in blijvende geldproblemen en steeds meer mensen die zonder de Voedselbank niet meer normaal kunnen eten… Dat is Nederland. En dit wordt jaar na jaar steeds erger!
Deze mensen staan al die jaren met hun uitkering onder druk. Want: kunnen ze écht niet meer werken? Iets bijdragen in de participatie maatschappij? Zelfs ik heb die vraag een keer gehad van een nieuwe contactpersoon van de Sociale Dienst. Tot heden word ik verder gelukkig met rust gelaten… Maar het voelt altijd weer spannend. De mentale druk blijft en groeit, zeker als je echt in de problemen dreigt te raken. Want dan moet je om hulp gaan vragen. En dan kunnen ze je even ‘fijntjes’ herinneren aan de jaren dat je nog arbeidsplichtig bent…

Mensen die nooit of helaas te kort hebben kunnen werken, zullen weinig pensioen hebben opgebouwd. Die wachten ‘slechts’ op hun rechtmatige AOW, waarna ze in ieder geval geen verplichtingen meer hebben. Maar mensen die (net zoals ik) wel geruime tijd gewerkt hebben, kunnen in principe wel gebruik maken van hun zelf opgebouwde pensioenpot. Ik heb daar al eerder over geschreven. Bij de meeste pensioenfondsen kun je al pensioen uit laten betalen vanaf 60 jaar! Dit is bedoeld voor de mensen die eerder stoppen met werken, wat in een aantal beroepsgroepen mogelijk is. Als je echter een ‘gewone’ uitkering hebt (Bijstand, IOAW, etc.) dan mag je geen ‘bijverdiensten’ hebben. Althans: die wordt dan voor 100% van je uitkering afgehaald omdat ze deze zien als vangnet. Alleen als je niets aan inkomsten hebt, krijg je dat.
In mijn persoonlijke geval zit ik vanwege diverse kosten (gezondheid, vervoer, noodzakelijk onderhoud huis!, etc.) soms op de rand: red ik het of moet ik straks ook naar de Voedselbank?
Ik heb daarom al eens serieus gevraagd waarom ik mijn rechtmatige pensioen niet eerder kan aanspreken. Dan heb ik veel minder geldproblemen en moet ik ook niet meer aankloppen bij de overheid voor hulp! Maar nee… Wet is wet. En deze wet is dus gewoonweg oneerlijk.
Het gaat hier niet om ‘lekker willen leven’ van mijn geld! Het is noodzakelijk om te kunnen overleven! En dit geldt voor zo heel veel andere mensen. Meer en meer!
En dan willen ze zonder aanzien des persoons de pensioengerechtigde leeftijd nog verder verhogen… Schandalig. Wat mij betreft de zoveelste bevestiging dat niet elk mensenleven meer telt in deze maatschappij. We zijn niets meer dan die ouderwetse (zwarte?) slaven in de tijd dat dit nog officieel gebeurde. Toen kregen mensen ook eten en onderdak. En verder moesten ze niet zeuren.
Wat is er in deze moderne tijd verbeterd? Voor het gewone volk: helemaal niets.

Wordt zeker weer vervolgd. 🙁

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie