Restflits zaterdag 26 september 2020

Vandaag in de Restflits:
– Status quo herfst
– Coro…NEE NIET WEER!!!
– Ontwikkelingen Avontuur
– Wat nog Rest

Status quo herfst

En toen was de zomer dan toch echt voorbij.
Met bijna nog een derde hittegolf half september kregen we alsnog weer een warmterecord te verwerken en kon onze Koning in korte broek en T-shirt de ‘Kloonrede’ voorlezen.

Maar kort daarna werd het toch echt koeler en de eerste (bijna) herfststorm was gisteren een feit.
Dat wat betreft het weer.

Ik heb zelf mijn tuinspullen ook al weer opgeruimd; de ronde tafel haal ik altijd uit elkaar en gaat met de stoelen en parasol de berging in. Dat doe ik al jaren en op die manier blijft het in wat betere staat dan wanneer ik het in (koud) weer en wind laat staan. En gebruiken doe ik het nu toch niet meer tot het voorjaar op temperatuur komt.

En verder…
Mijn vorige ‘status quo’ zag er nogal uitzichtloos uit.
Als ik nu al door mijn spannendste activiteiten heen ben nu de tuinspullen opgeruimd zijn, zou ik misschien beter in winterslaap kunnen gaan en pas wakker worden medio maart 2021?
Misschien is de Coronacrisis dan ook voorbij?
Ik heb dit nog voorgesteld aan Britt(je) Dekker op Twitter. Die had ook moeite met de herfst en komende winter, schreef ze. Vermoedelijk nam ze me niet serieus omdat het toch niet kan…
Daarnaast heeft zij een tjokvolle agenda want behalve dat ze tegenwoordig weer steeds vaker aanschuift in de vele talkshows, komt ze later weer in beeld bij de reïncarnatie van het spelletje ‘Wie van de Drie’! Ken je dat nog? Ik keek er vroeger heel vaak naar!
Toen vond ik de TV-spelletjes en een aantal –shows nog leuk! Misschien de leeftijd… 😉
Maar toen genoot ik (in mijn tijd) vaak van presentator Herman Emmink en het panel van Albert Mol (de eerste populaire TV-homo), Martine Bijl, Kees Brusse en Lous Haasdijk (en vele anderen want door de jaren heen wisselden enkele panelleden).
En dan zaten er drie kandidaten.
Die zich alle drie voorstelden… “Mijn naam is Rinus Plakgraag. Ik plak graag.”
En dan moest het panel raden door het stellen van (slimme) vragen wie de echte Rinus Plakgraag was. Hilarisch!

Nu moeten we het gaan doen met Wendy van Dijk met panel Britt Dekker (dus), Martien Meiland (als irritante maar populaire surrogaat homo), ene Najib Anhali (nooit van gehoord… maar zal wel de verplichte ‘knuffelallochtoon’ zijn) en… och heden…
Mijn favoriete rockchick Ryanne van Dorst! Ben benieuwd of zij het gaat redden zonder grote glazen bier tijdens de show.
Ik denk niet dat ik het ga kijken… Naast dat ik tegenwoordig dus niets meer leuk vind van al die spel- en showprogramma’s – of het nu op de publieke of commerciële omroep is – heb ik in de avond na het journaal meestal alleen maar behoefte aan een film. Gewoon een stevig stuk afgebakend amusement.
Ik hoop dat er op al die matige zenders toch altijd wel enkele films geprogrammeerd blijven worden. Dan kom ik de winteravonden wel door.
Maar wat nu met de dagen overdag…

Krantloos?

Afgelopen week is er toch weer eens wat voorgevallen.
Ik wist dat mijn driejarig abonnement op ‘Algemeen Dagblad – De Dordtenaar’ zou gaan aflopen in deze periode. Omdat ik een prima korting had tijdens dit abonnement, ik niet de normale prijs wil/kan betalen en ik de journalistieke kwaliteiten hard achteruit vind gegaan, had ik dit opgezegd.
Maar door een onverwacht hoog (laatste?) abonnementsbedrag wat opeens werd afgeschreven en een zeer onduidelijke berichtenwisseling (drama… kom ik later nog eens op terug in het kader van de ‘Consumentenzaken’!) bleek dat ik afgelopen woensdag opeens mijn laatste krant had ontvangen. En ik verwachtte dit nog tot 8 oktober.
Nou ja, lang verhaal korter: ik heb een dikke klachtenbrief geschreven en deze per mail aan de redactie gestuurd (enige bereikbare mailadres…) maar nam aan dat ik nu ‘krantloos’ was.
Op zich wel op gerekend natuurlijk.
Los van dat inhoudelijke conflict… (opeens heb ik vrijdag en zaterdag wel weer een krant ontvangen… uit ‘geste’ vermoedelijk) Ik moet me nu wel gaan bezinnen op een nieuwe dagbesteding want de (papieren) krant was daarin toch wel primair aanwezig.

Ik besteed de meeste van mijn dagen altijd aan rustig (wel vroeg, rond 7.00 uur) opstaan, bakkie koffie, ontbijt, computer (nieuws, berichten, sociale media, beetje schrijven soms) en de krant.
Ik wissel de computer eigenlijk voortdurend af met de krant die ik op mijn salontafel neerleg.
Omdat te lang achter de computer zitten niet goed is voor mijn ogen. Dat merk ik ook.
Maar ik heb niet elke dag andere dingen te doen zoals boodschappen buitenshuis (meestal maar hooguit twee keer per week), schoonmaakklusjes (minimaal…), tuinklusjes (minimaal en is nu afgelopen) of andere dingen. Eigenlijk heb ik urenlang gewoon niks te doen…
Als die krant dus wegvalt en er liggen geen dringende dingen…
Dan zit ik nu tussendoor op de bank voor me uit te staren…
Het komt regelmatig voor dat m’n ogen dan al rond 11 uur dichtvallen… Zou zo in slaap kunnen vallen. Maar dat doe en wil ik natuurlijk niet. Dan slaap ik ‘s nachts helemaal niet meer.

Met de problemen rond ‘HZP’ (heb ik al eerder over geschreven) en de aanhoudende Coronacrisis (later meer) heb ik eigenlijk helemaal geen uitzicht op nieuwe mogelijke activiteiten waar ik ook nog eens zin in heb. Want dat is voor mij erg belangrijk.

De ‘status quo’ van 4 september kan ik hier dus naadloos herhalen:
“Geduld is een schone zaak” zei hij en hij viel in slaap. 😉

wederom wordt vervolgd

Coro…NEE NIET WEER!!!

Hoewel ik er in oudere artikelen steeds op hamerde dat heel die crisis eigenlijk aan me voorbij gaat omdat ik sowieso al weinig (tot geen) contacten heb en nergens kom dan de supermarkten, heeft het toch wel de nodige impact op me gehad. Voornamelijk mentaal. En dat is nu juist mijn zwakste punt…
Ik heb dit al geschreven maar nog even samenvattend:
Omdat ik last heb van een verminderde longfunctie (door astmatische bronchitis) adem ik minder makkelijk dan vroeger en ben ik sneller buiten adem.
Mondkapjes wil ik daarom niet dragen. Ik heb het getest (toch maar even een doosje gekocht bij de Dirk) en steek de moord na ongeveer een kwartiertje dragen. Eventueel net genoeg als ik echt een keer met een bus naar het ziekenhuis moet maar daarom mijd ik het OV.
En verder zal ik nergens komen als daar een mondkapjesplicht zou gelden.

In mijn eigen omgeving (meestal thuis dus) doe ik niets anders dan normaal.
Ook niet vaker handen wassen. Waarom?
Alleen als ik in de supermarkt ben geweest was ik tegenwoordig daarna mijn handen met zeep.

En verder mijd ik als vanouds alle drukte. Dat is geen probleem want dat doe ik al jaren.

Gedurende de zomer leken de versoepelingen zich door te zetten en eigenlijk merkte ik er in de supermarkten ook weinig meer van. De grote zenuwtoestanden zoals in het begin (per schoongemaakte en getelde kar naar binnen dus rijvorming en in de winkel zenuwen met afstand houden) waren gelukkig al lang voorbij.
En verder dus nergens last van.
Maar nu schijnt het weer helemaal om te draaien: de ‘tweede golf’ is een feit!
NEE NIET WEER!!!

Daarbij is nu ook belangrijk dat de regering onder steeds zwaardere druk komt te staan dat DIE het niet goed heeft gedaan. Steeds meer mensen vinden de maatregelen onvoldoende.
Mondkapjes zouden gewoon (“net als in andere landen”) overal in openbare gebouwen binnen moeten worden gedragen, maar liefst eigenlijk altijd in het openbaar… en we moeten volgens veel ‘experts’ zelfs weer naar een ‘lockdown’ (bedrijven, scholen, sportcentra, ziekenhuizen… DICHT…) om nog meer leed te voorkomen.
Daarnaast is nu het personeel in de zorg na de eerste golf zodanig uitgedund (door diverse ziekteverschijnselen en… ‘zorgmoeheid’…) dat dezelfde inspanningen als toen nu niet meer gehaald kunnen worden.
Er wordt nu aan vele noodklokken getrokken.
Maar aan de andere kant komen er ook steeds meer mensen juist tegen de maatregelen in opstand!
Er zou ‘niets’ bewezen zijn dat de maatregelen werken en alle (negatieve) cijfers zouden onjuist zijn of in ieder geval overdreven.
Er is dus een vrij forse tweedeling in de maatschappij ontstaan van:
Bezorgde volhouders van alle opgedragen maatregelen en tegenstanders die alles rond Corona zat zijn.

Wat nu?

#ikdoenietmeermee…
… was de reactie van een aantal ‘doorgeslagen’ Bekende Nederlanders, die – gevoed door de al bestaande tegenwerkende actiegroep #viruswaarheid – de Overheid zogenaamd niet meer vertrouwden na hun oproep om de ‘riem’ weer strakker aan te trekken.
Ontelbare (social) mediahypes ten gevolge.

Ik kan daar echt niet meer tegen.

Alles is overtrokken en brengt meer verwarring en opgeklopte zenuwen dan een constructief beleid.
Maar ik begrijp het ook best wel: Er bestaat nog niet één juiste waarheid!
Elk land in de hele wereld gaat feitelijk op een eigen manier om met de pandemie en reageert op eventuele toenemende (of afnemende) ziektegevallen.
En direct bestrijden en genezen na werkelijk geconstateerde besmetting… bestaat nog niet.

Iedereen vaart dus op onvolledige routekaarten en kan altijd aankomen of… zinken.

Het probleem ten opzichte van in de gehele geschiedenis eerder voorgekomen pandemieën is:
de hedendaagse globalisering. Iedereen weet alles van iedereen.
Dat kan nuttig zijn maar in de meeste gevallen voor de grote massa verwarrend en schadelijk.
Daarom is het aantal mentaal aangetaste mensen momenteel veel groter dan iedereen realiseert en een grotere bedreiging voor de volksgezondheid (wereldwijd!) dan het virus zelf.
En dit geldt evengoed voor (juist) de zorgverleners. Die in het begin alles nog gedwee en op adrenaline ‘het nieuwe onbekende’ over zich heen lieten komen.
Die hebben zich pas tijdens de versoepelingen gerealiseerd hoe hoog ze waren gegaan op die ladder. En dat veroorzaakt nu juist extra angst en het gevoel dat ze het nu niet meer aankunnen.
Ik denk dat de zorgverlening voor alle Corona-patiënten nu veel minder zal zijn.

Gedachten zijn krachten.
En helaas overheersen nu meestal de negatieve krachten.

Ook ik ontkom niet aan een zeer negatief beeld over de komende tijd.
Ik denk dat het ‘virus’ nog blijft overheersen tot minimaal komend voorjaar.
Nu vloeien namelijk de ‘reguliere’ griepgolven door Corona heen en zijn er altijd wel mensen ziek met zogenaamd verdachte klachten.
Het testen blijft een belachelijk slechte activiteit omdat de ene test anders werkt dan de andere maar ALLE testen leidend zijn voor de besmettingscijfers. En ik denk dat die onverminderd hoog blijven.
Als er mogelijk een (eerste) vaccin beschikbaar komt voor ‘gewone’ mensen dan zal dit niet eerder zijn dan het voorjaar.
Dan nog zullen velen dat niet gaan halen (waaronder ik!) en daarom zal de situatie in het land ‘onveilig’ blijven. Beleidsmatig bedoel ik dus!

Ik beschouw vanaf nu tot misschien zelfs de zomer 2021 de maatschappij als volledig ontwricht.
Daarin zie ik geen enkel lichtpuntje om zelf actief (buiten de deur) initiatieven te kunnen ontwikkelen. Niet voor ‘HZP’ en niet voor mezelf. Hoe eenvoudig ook.
Gewoon weer afwachten en… overleven.

Ontwikkelingen van ‘Het Avontuur’

Gelukkig is de ‘virtuele’ omgeving van ‘De Rest van het Avontuur’ volledig onder controle via mijn toetsenbord. Zolang ik nog een computer heb en een verbinding met internet, kan ik grenzeloos blijven schrijven. En dat zal ik ook doen.

Gisteren nog (vrijdag 25 september) schreef ik al over mijn voornemen om meer artikelen over ‘Consumentenzaken’ te gaan schrijven.
Daar kan ik ook best veel ongein over kwijt en dat lijkt me prima binnen ‘Het Avontuur’ passen.
Over ‘Seksualiteit’ heb ik al heel veel geschreven de laatste jaren. De essentie lijkt daar volledig.
Maar natuurlijk zullen er altijd weer nieuwe inzichten komen, hetzij door nieuw ‘nieuws’, hetzij door eigen voortschrijdend inzicht.
Soms schieten me nog steeds kleine dingen te binnen waar ik eigenlijk iets meer over had willen schrijven. Dus ook daar zal regelmatig nog wel wat aan toegevoegd worden.
En daarnaast blijf ik de media volgen. Juist zonder krant zal ik het internet misschien nog iets vaker doorkruisen om tot in alle donkere hoeken bepaalde ‘waarheden’ te vinden. 😉

Ik kan dus niets met zekerheid nu al aangeven of voorspellen.
Ook met betrekking tot mijn gezondheid weet ik natuurlijk nooit wat zich morgen kan ontwikkelen…

Blijf dus maar gewoon zeer regelmatig terugkomen om te kijken of De Rest weer een nieuw Avontuur heeft beleefd. 🙂

Wat nog Rest

Natuurlijk heb ik publicatie van deze Restflits niet op dezelfde dag kunnen doen dan toen ik begon te schrijven. Er gebeurde te veel op de 26e.
Zo kwamen mijn beide kids (on)verwacht langs (je weet het bij hen nooit!) en moest ik mijn concentratie en actie verschuiven. Maar het hele artikel is wel voornamelijk op zaterdag geschreven dus houd ik het bij die datum.

En verder kan ik hier weinig meer aan toevoegen, aangezien dit weekend ook in de nieuwsmedia blijkbaar in een soort vacuüm zit tussen CoroNA en CoroNEE.
Ik zeg dus beter:
“Dit was het voor vandaag. Graag tot de volgende keer maar weer.”

Wow… Klinkt net als vroeger op de radio…

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk met de tags , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie