Nieuwjaarsoverdenking 2018 – Déjà vu

“Traditioneel probeer ik elk nieuwjaar te beginnen met een ‘Overdenking’.”
Met deze regel begon ik exact een jaar geleden, op 1 januari 2017 dus, met mijn ‘Nieuwjaarsoverdenking 2017’ met ondertitel: ‘Alles nieuw?’
Op een of andere manier krijg ik het gevoel om nu, in 2018, met dezelfde tekst te beginnen. Een soort van ‘déjà vu’ gevoel. Uiteraard zullen oplettende lezers van beide Nieuwjaarsoverdenkingen dan meteen afhaken met “Hè hè… begin eens met wat nieuws!”
Ja dat is een goeie…
Het probleem is eigenlijk dat ik niet zou weten wat voor nieuws!

Over wat er allemaal is gebeurd tussen 1 januari 2017 en 1 januari 2018 zal ik nu niet opnieuw uitgebreid terugblikken. Neem dan liever wat moeite en lees zelf terug!
Via de zoekoptie rechts bovenaan de blog is het eenvoudig alles terug te lezen over de operatie aan de ‘aneurysma’ in mijn buik en de uit het niets opgedoemde aandoeningen die ik er tijdens de herstelperiode nog bij kreeg: ‘etalagebenen’ en ‘artritis’ in de knieën.
Mijn strijd tegen (of met) de nieuwe fysieke beperkingen heeft me flink wat energie gekost en me enkele keren heftig doen terugvallen in mijn oude ‘drinkgewoonte’.
Pas de laatste paar maanden van 2017 ben ik weer op een soort van ‘paadje omhoog’ en heb ik weer een beetje moed en wens gekregen om verder te willen. Vooruit te kijken.
Al was het alleen maar met hernieuwde moed om de volgende dag optimistisch tegemoet te zien.
Veel verder ben ik nog niet.

En daar sta ik dan…
Mijn nieuwe depressies overleefd en benieuwd wat de dag van morgen me gaat brengen.
Uiteraard kan ik daar in deze Nieuwjaarsoverdenking geen zinnig antwoord op geven.
Want meer dan dat het vandaag 1 januari 2018 is en het morgen wel 2 januari 2018 zal zijn, kan ik niet voorspellen.
Hoe ik me morgen zal voelen?
Wat er morgen op mijn pad komt?
Nieuwe verlichte paden die zich openbaren?
Of oude donkere paden waar ik toch weer naar toe geleid word bij gebrek aan zichtbare nieuwe?
Onverwachte ontmoetingen die me nieuwe inspiratie geven?
Of blijf ik voorlopig de eerder beschreven ‘selfmade kluizenaar’ om derhalve in alle rust met mezelf in een betere balans te komen?
Ga ik dit keer nieuwe en betere keuzes maken?
Of blijf ik hangen in de ‘vloek’ van de ‘verkeerde keuze’?
Komen er eindelijk antwoorden op mijn vragen?
Of komen er alleen maar weer nieuwe vragen bij?
Maakt het eigenlijk allemaal wel zo veel uit wat er wel of niet gebeurt, welke keuze ik wel of niet maak en dat ik überhaupt vragen blijf stellen?

Het enige… en misschien wel belangrijkste feit wat ik op dit moment kan constateren is:
Ik voel me exact zoals ik voelde eind 2016 en aan het begin van 2017.
Toen was ik enthousiast uit een laatste depressie gekomen en was ik vol goede moed voor het nieuwe jaar, 2017.
Met wensen meer te gaan doen, met mensen te gaan praten en om te gaan proberen aan nieuw (vrijwilligers-) werk te gaan komen.
De operatie en verdere verloop van mijn fysieke gezondheid hebben daar toen een einde aan gemaakt.
Ik moest werkelijk weer helemaal opnieuw beginnen met… leven!
Zo heftig voelde ik dit in ieder geval.
En nu?
Hoewel ik dus niet verder kan en wil kijken dan de dag van vandaag en de hoop heb dat het morgen weer zo’n mooie dag wordt, heb ik wel weer de moed en wens om door te gaan.
Met positieve gevoelens. Niet met negatieve.
De laatste depressie heb ik nu ruim 2 maanden geleden achter me gelaten en ik ben nog steeds niet opnieuw terug gevallen in mijn oude gewoonte.

Met de beperkingen die mijn fysieke gesteldheid me hebben gebracht – ik loop en beweeg helaas niet meer zo soepel als een jaar geleden en dat zal nooit meer beter worden – heb ik redelijk leren leven en accepteren.
Maar hoewel beperkt… feitelijk kan ik gewoon alles wat ik wil maar moet ik het simpelweg langzamer en rustiger aan doen.
Wat me in eerste instantie wanhopig en depressief maakte, heb ik nu omgedraaid tot een simpel gegeven waarmee ik prima verder kan om te doen wat ik moet en vooral wil doen.

Ik voel me goed! 🙂

Waar ik dus eind 2016 min of meer voornemens was om er van 2017 echt weer iets van te gaan maken, wat ik in de koelkast moest zetten door de gebeurtenissen die dat jaar de revue passeerden, kan ik nu precies een jaar later opnieuw dezelfde wensen en plannen weer uit die koelkast halen.
Ik kan en wil verder!
Alleen misschien op een iets andere manier dan ik eerst had gedacht en misschien was dit ook altijd wel de bedoeling.
Langzaam aan! Rustig aan!
Laat je niet opnieuw leven maar leef en beleef alles op jouw eigen manier!
In mijn eigen tempo, op mijn eigen pad en op mijn eigen wijze.

Wat er dus allemaal gaat gebeuren?
Wat mijn plannen concreet zijn?
Hoe ‘De Rest van het Avontuur’ zich gaat ontwikkelen in 2018?

Dat zien we morgen dan wel weer. 😉

Alle lezers en volgers van mijn ‘Avontuur’ wens ik hetzelfde wat ik mezelf toewens:
Goede gezondheid en genoeg inspiratie en goede moed om de dag van morgen positief tegemoet te zien. Want ook DIE dag… wordt JOUW dag! 🙂

John

Dit bericht is geplaatst in Column, Persoonlijk met de tags , , . Bookmark de permalink.

1 Reactie naar Nieuwjaarsoverdenking 2018 – Déjà vu

  1. Pingback: Gelukkig Nieuwjaar! | De Rest van het Avontuur

Geef een reactie