Nieuwjaarsoverdenking 2017 – Alles nieuw?

Traditioneel probeer ik elk nieuwjaar te beginnen met een ‘Overdenking’.
Al dan niet zelfs bestemd voor live oplezen in mijn radioprogramma.
Exact een jaar geleden deed ik dit nog samen met de luisteraars van TVNR, die zelf met Overdenkingen kwamen die ik dan voorlas.
Dit jaar wilde ik eigenlijk helemaal niets doen.
Omdat ik juist de laatste maanden aan een plotseling besef en herstel was begonnen na een moeilijke tijd van ziek zijn en depressie.
Ik voelde goed. En had eigenlijk geen enkel idee om dat per se met de wereld te moeten delen.
Niet in een live radioprogramma maar ook niet via de blog.
Toch is er opeens weer iets gebeurd wat me opnieuw aan het ‘overdenken’ heeft gezet.
Mijn rustige gevoel werd opeens verstoord en ik moet toegeven dat ik een terugval heb gehad.
Wie de laatste artikelen in deze blog gelezen heeft, weet wat ik daarmee bedoel.

Wat is er gebeurd?

Nou dat is het juist… Het MOET nog beginnen en gebeuren.
Enkele weken geleden heeft de mij behandelend chirurg van het plaatselijke ziekenhuis na de jaarlijkse controle van mijn aneurysma gezegd dat het nu toch moet gaan gebeuren.
Ik moet geopereerd worden.
De CT-scan heeft toch weer een verwijding van de buikslagader in beeld gebracht.
Het kan gerust nog wel enkele jaren goed blijven gaan maar in feite bedrieg ik mezelf dan.
Een aneurysma is een tijdbom.
Eigenlijk merk je er geheel niets van.
Maar als je er een keer iets van gaat merken dan kan je binnen enkele uren omvallen en dood zijn…
Zo is het gewoon.
En nu ik nog niet zo ver ben met de verwijding en mijn lichaam relatief gezien nog jong genoeg is om een dergelijk zware operatie aan te kunnen, wil hij er niet nog een jaar mee wachten.
Op 19 januari 2017 zal de operatie plaatsvinden.
Van de twee varianten moet bij mij de zwaarste gebeuren vanwege de ligging van de organen.
Voor de aard van de operatie verwijs ik naar de links.

Mijn zelf opgelegde rust van de afgelopen weken was verstoord.
Ik had mezelf voorgenomen om na de feestdagen het nieuwe jaar te gaan verkennen om actiever te worden. Ik voelde me nu een stuk beter en wie weet zou dat zijn weerslag kunnen krijgen op nieuwe activiteiten om me heen, waaronder het vinden van (vrijwilligers-) werk natuurlijk primair zou moeten zijn. Maar in de tijden van depressie en onder invloed van wat te veel sterke drank was dat vrijwel onmogelijk.
“Nu dan!”
Had ik bij mezelf gedacht.
“Ik ga dit doen, dat doen, daar een gesprek proberen aan te knopen, ik ga werken aan mijn conditie zodat ik straks in het voorjaar en de zomer eindelijk meer kan ondernemen!”
Als de operatie straks gewoon goed zal gaan (gemiddeld 95% kans dat dit zonder ernstige complicaties verloopt) dan kan dat ook wel weer.
Alleen nu even niet.
Van deze operatie moet ik minimaal 6 weken in relatief grote rust verkeren en ik mag nauwelijks een boodschap doen of simpel stofzuigen…
En er staan gemiddeld 2 a 3 maanden voor volledig herstel.
Dat betekent dus dat ik op zijn vroegst eind maart weer een beetje de oude kan zijn.
Dan is het al voorjaar!

Natuurlijk kan ik het allemaal van de positieve kanten gaan zien.
De ‘tijdbom’ in mijn lichaam wordt onschadelijk gemaakt, ik kan rustig ‘overwinteren’ zonder me ook maar ergens druk over te maken dat ik iets moet gaan doen.
Ik begin gewoon opnieuw als de natuur normaliter ook al weer ontluikt en de blaadjes groen worden.
Hoera!
Hoera?

Helaas kan ik het nu allemaal niet zo heel erg positief bekijken.
Ik ben na de boodschap van de komende operatie weer flink zenuwachtig geworden.
Met ziekenhuizen heb ik sowieso een haat-liefde verhouding…
Ik kom daar niet graag binnen. En zeker niet voor een langer verblijf om te herstellen van een zware operatie.
Gelukkig moet ik dan eerlijk zeggen dat ik heel mijn leven nog niet zoiets heb mee moeten maken.
Alleen als klein kind heb ik wel eens in het ziekenhuis gelegen voor een liesbreuk en een buisje in mijn oor. Maar daar kan ik me allemaal vrijwel niets meer van herinneren.
Nu ben ik bang…
En nog niet eens bang voor de dood of zo…
Mocht ik per ongeluk tot de ongelukkige 5% behoren dan was het blijkbaar toch mijn eindpunt wat er aan zat te komen. En komt er een eind aan de onzekerheid over de toekomst waar ik lang mee rond liep. Dan krijg ik eindelijk een echte kans om een geheel nieuw begin te maken!
Een nieuw leven! Of een nieuw ‘after-life’.
Ik ben nergens zeker van of overtuigd maar dat er na dit leven iets ‘nieuws’ komt… Dat lijkt mij persoonlijk wel zeer aannemelijk.
Maar goed, als ik dus nog niet aan mijn ‘eind’ kom hier, dan zal ik me opnieuw moeten herpakken om de ingeslagen weg van innerlijke rust weer te gaan terugvinden.
Misschien werkt alles dan nog wel heftiger en optimistischer als ik ga bemerken dat ik weer aan het herstellen ben.
Dat zal ik allemaal gaan meemaken en Avonturen.
De behandelende chirurg heet toevallig Dr. Avontuur…
Zou dit dan nu echt…
‘De Rest van het Avontuur’ worden in de meest letterlijke zin van de uitdrukking?

Voorlopig eerst de komende dagen maar proberen rustig te blijven en zonder te veel excessen op de been zien te blijven.
Misschien overdenk ik na enkele maanden dan wel opnieuw… het begin van 2017.

oase1

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Algemeen, Column en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Nieuwjaarsoverdenking 2017 – Alles nieuw?

  1. Pingback: Nieuwjaarsoverdenking 2018 – Déjà vu | De Rest van het Avontuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.