Aandacht voor dieren! Natuurlijk!

[John]

Toen ik afgelopen week via een goede bekende het verzoek kreeg of ik een beetje promotie kon maken voor een vereniging die zich inzet voor dieren, bedacht ik me opeens dat ik iets was vergeten. Al die jaren... Fata Morgana... We denken, filosoferen, beredeneren, bekritiseren... over grote (en kleine) mensenzaken.
Maar wat met de dieren?
Hebben die geen "recht van spreken"?
Ik dacht het wel!

Nu moet ik zeggen dat ik de meeste jaren van mijn leven persoonlijk weinig met dieren heb.
Misschien een keuze, gewoon geen tijd voor over, een gevoel...
Maar dat laatste was heel anders toen ik jong was!
Zette me als jonge tiener al snel in voor het WNF, ben jarenlang lid geweest van de World Wildlife Rangers!
Heb zelfs acties georganiseerd op de middelbare school waar ik zat, herinner me nog "Geef om de Natuur".

Was en ben eigenlijk altijd wel gek geweest op de natuur en alles wat daarin leeft en beweegt.
(Soms denk ik wel eens dat het mooier zou zijn op aarde als er geen mensen waren... Maar ja, we zijn er nu eenmaal he...  )

De kids thuis willen natuurlijk al jaren een huisdier. Zijn gek op katten, maar een konijntje zou ook leuk zijn...
We hebben het altijd tegengehouden.
Niet dat we het ze niet echt gunnen, in tegendeel...
Maar door onze levensstijl, die vrijwel altijd al boordevol zit, elk jaar vakanties van een maand waarbij we ze echt niet mee kunnen nemen en we niemand weten om ze die tijd te kunnen laten... Praktisch zien we het niet zo handig.
Smoesjes zou je zeggen...
Maar aan de andere kant zie ik het ook in het belang van het dier zelf!
Ik zou geen huisdier willen hebben wat er zomaar een beetje is, als stukje van het interieur, waar we af en toe als het ons uitkomt eens wat meer aandacht aan geven.
Dieren verdienen feitelijk evenveel aandacht als mensen, hebben ook gevoelens!
Daarbij komt dat mijn vrouw helemaal niet zo op dieren is, zeker niet in een klein huisje; ze houdt wel van de natuur en ziet ze graag rond vrijstaande huizen waar ze echt de ruimte hebben.
Daarom... Toch ook in het belang van de dieren, respecteren wij ze liever op een andere manier.

En laat ik nu alle aandacht voor dieren vergeten zijn in dit forum!  :blush:

Bij deze rechtgezet!  :wink2:

[Punta]

Moet zeggen dat ik veel uit jouw relaas herken. Als kindzijnde was ik al gek op dieren en heb altijd geroepen dat ik 'later' absoluut een hond zou hebben. Toen dat 'later' kwam heb ik mijzelf echter bedacht. Het idee om, o.a., met handen en voeten gebonden te zijn weerhield mij om mijn voornemen in daden om te zetten. Een aantal keren heb ik toch weer getwijfeld, omdat met name de jongste spruit dolgraag een hond wilde. Ik zag het echter al gebeuren... de kinderen willen een hond en ik kan er uiteindelijk, weer of geen weer, tijd of geen tijd, de deur mee uit zodra het nieuwtje er vanaf is. Zo is het er dus ook nooit van gekomen.

Totdat... onze jongste spruit, inmiddels zelf volwassen, zo'n anderhalf jaar geleden met een pup aan kwam zetten. Echter niet voor zichzelf! :no:, de 'kruimel' was voor mij! In eerste instantie wist ik niet of ik moest huilen of lachen! Nu zou ik 'm echter nooit meer kwijt willen!!! Je krijgt er zoveel liefde van en een hond is, in tegenstelling tot de meeste tweevoeters,  zo onvoorwaardelijk trouw... :yes: Eigenlijk is het de beste vriend die je je wensen kunt!

Enne... als ik op vakantie ga, gaat hij gewoon mee! Zelfs met het vliegtuig :biggrin:

[Havayah]

Ik heb altijd wat met dieren gehad, ben er ook mee opgegroeid. Dat moet ik zeggen, van huis uit was dat nooit zo een probleem. We hebben een kat gehad, ik altijd een cavia, we hadden 15 duiven, en later hamsters.
Zelf nam ik altijd gewonden dieren mee, maar dat vonden ze minder.
Toen ik op mijzelf ging wonen en dat was in mijn tijd op kamers zoals je dat noemt, kon ik geen huisdieren nemen. later met een eigen huis zijn er honden gekomen en nog later wat katten erbij.
Ik kan niet zonder dieren, zij geven mij meer dan een tweevoeter ooit heeft gegeven (op mijn huidige man na dan hoor!) en dat is troost en liefde, veel liefde.
Het is dat ik niet mijn best op school heb gedaan, maar anders zou ik misschien wel (hoewel ik dat vroeger nooit in mijn hoofd had) dierenarts geworden zijn.

Ik ga dit jaar wel een cursus volgen en dat is Energetisch behandelen van dieren.
Het behandelen van dieren op homeopathisch gebied en met energie van uit jezelf.

[onbekend]

ik zou niet zonder dieren kunnen aangezien ik meer om dieren geef dan de mens maar toch zal ik later geen huisdier kunnen nemen want als zon dier eens moet kotsen of een keer op de grond zijn behoefte doet kan ik het niet opruimen zonder alles onder te kotsen mocht ik echter ooit een vriend/man krijgen die dta graag wil doen ben ik zeker voor een dier maar wil geen dier als er niet goed voor gezorgt kan worden en daar denken veel mensen niet over na