Waarschuwing: Dit is een HEET artikel!

Pittig, scherp en heet… eten!

Zijn er lezers die bij het lezen van de titel in eerste instantie aan seks dachten? HAHAHA!
Goed zo, dan ben je erin getrapt. Ik zou het misschien ook denken als ik het niet zelf had geschreven. ‘What’s in a dirty mind…’ 😉
Maar wees gerust: geen 18+ gehalte in dit artikel. Hooguit een waarschuwing voor minderjarigen zonder al te ‘hete’ ervaringen: experimenteren kan pijn doen.

Ik wil het dit keer weer eens hebben over eten! En wel het eten van echt HETE producten.
Aanleiding is een artikel wat ik laatst tegen kwam over de vraag of het gezond of juist ongezond is om (te) heet te eten: ‘Pittig eten, ongezond of juist onwijs gezond?‘
Voor wie het nog niet wist: ik ben gek op heet! Eten dus. Maar toegegeven… Ook die andere associatie komt bij mij ook wel voor. Maar dat is een ander verhaal.
Het eten van hete gerechten gaat me makkelijk af. Hoewel je het natuurlijk ook kan overdrijven…
Maar eerst een stukje geschiedenis over hoe ik voor het eerst kennismaakte met iets heets: sambal.

Lees verder

Geplaatst in Column, Consumentenzaken, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Restflits zondag 28 november 2021

Vandaag in de Restflits:
– Hoe gaat het?
– Mankementen
– Picnic soap…
– Zorginfarct? Overheidsinfarct!!!
– Wat nog Rest

Hoe gaat het?

Zullen we proberen weer eens ‘gewoon’ te doen? Niet opgefokt met ‘statussen’ smijten die onze levens verwoesten maar tussen de scherven het ‘normale’ leven tonen? Want dat vergeten veel mensen de laatste tijd… Uiteraard ikzelf ook want ik sta helaas zwaar onder invloed van veel gevolgen van de diverse crises de laatste jaren. Zowel persoonlijke als maatschappelijke…
En dan kan je zomaar een keer de moed verliezen.
Mogelijk las je dit ook terug in mijn laatste artikelen waarin ik vooral in het laatste zelfs geschreven heb over ‘actieve euthanasie’… Nou ja, ik zou liegen als ik nu zou zeggen dat dit 100% cynisme is. Als ‘ze’ me de komende jaren de duimschroeven gaan aanleggen in plaats van me op de juiste punten proberen te helpen, dan mag die finale spuit toegediend worden. Als er dan toch gespoten moet worden… Ik ben klaar met eindeloos vechten tegen de bierkaai, vooral als ik er telkenmale geheel alleen voor blijf staan. Dat soort vechtlust kan ik niet meer opbrengen.
Maar als mij nog het licht in mijn ogen wordt gegund en men mij op de juiste waarde blijkt te kunnen inschatten (wat al een overwinning zou zijn!) dan zal ik zeker blijven proberen vol te houden zolang ik kan. En er moed en hoop uit blijven putten om toch nog een keer uit die crises te raken.Vermoedelijk kan dat pas vanaf mijn pensioengerechtigde leeftijd… Als ik dan weer iets meer te besteden lijk te hebben. En als ik dan fysiek niet verder achteruit ben gegaan en er geen pandemie-crisis meer heerst in het land, dan zijn er misschien best nog wel mooie vooruitzichten.
Ik doe mijn best die te blijven zien. Ondanks alles! En daarom moet ik mezelf nu weer even terugroepen naar mijn ‘oude normaal’ en even onbevooroordeeld naar de huidige situatie kijken.
Dus… Hoe gaat het? Met mij natuurlijk, maar ik hoor dit ook graag van al mijn lezers hoor! 🙂

Tja… Gezien de omstandigheden (zeg ik er altijd verzachtend bij) gaat het wel eigenlijk.
Ik bedoel: Al mijn bestaande ‘kwaaltjes’ zijn er en blijven er en ben ik al een poos aan gewend geraakt. Dat ik echter weer steeds meer ga hoesten en er meer slijm in mijn keel, neus en gehoorgangen zit, verontrust me wel. Ik gebruik dagelijks twee keer een inhaler (merk ‘Foster’) maar dat lijkt na een aantal jaren gebruik niet optimaal meer te werken? Geen idee. Reden om mijn longarts weer eens te bezoeken. Maar dat stel ik dus uit… Zoals meer dingen.
Dan heb ik ook al meer dan een jaar last van te vochtige ogen… Ze zitten vaak vol (ook tijdens het typen van dit artikel) en dan moet ik er met een zo schoon mogelijke zakdoek voorzichtig wat uit vegen. Het is vrij dik water, tikkeltje gelig… In het begin dacht ik aan een ontsteking. Heb ik wel vaker gehad. Maar niet zo lang… Houdt het mogelijk verband met het slijm van de bronchitis? Ook weer een bezoek aan een dokter waard.
Vervolgens heb ik ook al een poos last van mijn voeten. Gewoon pijnlijke voeten wat ik wijt aan mijn groeiende overgewicht… Ik word dikker. Nog niet explosief maar wel geleidelijk… Terwijl ik absoluut niet veel eet (dat kan ik niet eens). Maar de voeten moeten het wel dragen.
En dan mijn nagels… In oktober 2020 ben ik één keer naar de pedicure geweest. Toen ik hoorde dat ik dit niet vergoed krijg, heb ik een volgend bezoek uitgesteld. Toen was de mondkapjesplicht er nog steeds en was ik niet meer welkom. Maar door mijn veel te dikke buik kan ik gewoon niet goed meer bij mijn tenen om de nagels te knippen! Het zijn allemaal kalknagels geworden en kan ze nauwelijks knippen met een gewone nagelkniptang. Toevallig heb ik dit kort geleden toch maar weer eens geprobeerd met heel veel moeite en moet telkens pauze nemen… Maar sommige nagels moest ik met een combinatietang afknippen… Dit moet gewoon regelmatig door een pedicure onderhouden worden. Maar dat moet ik zelf betalen en dat kan ik misschien maar een paar keer per jaar… Momenteel mag ik dus niet eens gaan dus de nagels gaan hard achteruit.
Gelukkig helpen de nieuwe compressiekousen dan wel positief mee aan een beter gevoel in mijn voeten! En als ik voldoende blijf lopen op de loopband, dan merk ik dat dit ook positief effect heeft op de pijn in mijn hele onderbenen en voeten. Deels heb ik het natuurlijk zelf in eigen hand.
Maar het valt in deze tijd van isolatie niet mee.

En mentaal? Tja… Dat is dus het punt. Door de aanhoudende en zelfs pas weer opgelaaide coronacrisis voel ik mezelf niet beter worden. Maar het wisselt. Op dagen dat er soms (kleine) dingen goed gaan voel ik goed, andere dagen kan ik gedeprimeerd voelen. Elke dag is anders. Maar dat zal bij veel mensen tegenwoordig wel zo zijn, afhankelijk van de problemen die zij ervaren.
Gezien mijn omstandigheden vind ik het dus allemaal nog steeds wel meevallen. Daarom wil ik vooral ook zo ‘gewoon’ mogelijk blijven doen, ook in mijn artikelen. 🙂

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

Waarde eigen woning is vermogen?

Geen kwijtschelding, toeslagen want… vermogen? Asociaal!

Op de valreep voor publicatie van mijn laatste artikel ‘In de mangel – vervolg’ kreeg ik het slechte nieuws van de Gemeente Dordrecht vanwege mijn bezwaar tegen afwijzing van de kwijtschelding Gemeentelijke Belastingen 2021. Die ik de drie jaar daarvoor wel netjes had gekregen.
Maar nu – in genoemd artikel kaartte ik het al kort aan – heb ik ‘echte’ overwaarde die niet meer verlaagd kan worden, zoals in 2020 nog wel het geval was.
En dan geldt de regel keihard: Overwaarde is vermogen. Dus ik kan de aanslag prima betalen.
Hoe dan? Tijd voor een ruimere uiteenzetting van dit bizar asociale beleid van de Gemeente Dordrecht en vermoedelijk veel meer Nederlandse gemeenten.

Wat is vermogen?

Even grof gezegd is ‘vermogen’ het bezit van geld. In natura (op de bank) of in aanwijsbare waarde zoals ‘onroerend goed’: het bezit van een huis (of meerdere) of andere zogenaamd waardevaste objecten. Voor de Belastingdienst interessant want mensen met veel (overtollig) vermogen moeten daarover belasting betalen.
Maar dit begint al simpel: wie een zeer hoog salaris verdient (ruim boven modaal) moet al meer loonbelasting betalen. Je valt dan in een andere ‘box’. Nou… het zal wel.
Ik wil hier niet al te veel ingaan op de geschiedenis van belastingheffingen vanaf de middeleeuwen tot nu… Maar feitelijk is er weinig veranderd. En absoluut niet altijd ten goede.

Nederland kent geen historie van een hoog percentage huizenkopers. Dit groeide pas na de Tweede Wereldoorlog, toen ook de lagere lonen (arbeiders) hoger werden en er meer regelingen kwamen om een huis te kunnen kopen. Was een hypotheek in de 50er jaren meestal alleen nog weggelegd voor de rijken… In mijn tijd dat ik ging werken, dacht elke werknemer al aan het kopen van een huis.

Wat de meeste mensen vergeten is het feit dat het kopen van een huis als een ‘investering’ wordt gezien. Net zoals iemand die aandelen koopt, die (naar ze hopen) in de tijd veel meer waard worden. Slimme investeerders verkopen ze dan met flinke winst om er dan weer andere groeiende aandelen van te kopen. Er zijn mensen schatrijk van geworden…
Ook huizen worden door de jaren heen steeds meer waard. Maar gaan mensen steeds verhuizen vanwege de winst daarop?
Zo heb ik mijn huidige huis bijna 30 jaar geleden nog gekocht voor FL 122.500! (Jawel, het Gulden-tijdperk.) Op dit moment is de WOZ waarde van mijn huis vastgesteld op EUR 175.000.
De verkoopwaarde ligt waarschijnlijk veel hoger omdat juist in deze tijd de huizenprijzen de pan uit rijzen, mede door de wooncrisis.
Veel mensen in bepaalde duurzaam gebouwde woningen hebben de waarde zien verviervoudigen!
Als je nog steeds de hypotheek aflost gebaseerd op de aankoopprijs dan heb je dus een ‘overwaarde’. Ik heb die door de jaren heen gebruikt door mijn hypotheek juist te verhogen omdat ik grotere aanpassingen in de woning niet zelf kon betalen. Zoals overal nieuwe kozijnen, een nieuwe keuken, een tegelvloer en vloerverwarming.
Vanwege de laatste stijgingen van huizenprijzen is de WOZ-waarde van het huis echter nu boven de hypotheekwaarde uitgestegen. Ongeveer EUR 18.000. Leuk. Maar wat heb ik daar nu aan?
Dit is het cruciale punt.

Lees verder

Geplaatst in Column, Consumentenzaken, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , , | 1 reactie

In de mangel – vervolg

Minima worden uitgeknepen tot het bot!

Over een ‘mangel’ heb ik meerdere malen geschreven. In 2013 al toen ik in de laatste maanden van mijn werkzame leven verkeerde! Maar toen al met inzicht in wat zou gaan komen:
‘Gemangeld door de Zorg’.
Toen spitste ik dat nog toe tot de ‘zorg’, die ik uit eigen ervaring achteruit zag hollen.
Als medewerker van een ziekenhuis… Ik schreef daar pas nog over, vanwege het huidige ‘zorginfarct’. Maar ik weet dus al jaren dat het helemaal niet goed gaat met de vele instanties waar mensen mee te maken krijgen als ze het eenmaal ergens moeilijk mee hebben. Vooral financieel dan. Want de economie wordt de laatste decennia puur en alleen bepaald door het kapitalisme van elitaire machthebbers. Maar even terug waar ik begon: ‘Gemangeld door de zorg – 2’.
In 2015 was ik inmiddels twee jaar werkloos en voelde ik de gevolgen van de achteruitgang dubbel en dwars! En toen had ik nog WW! Nog 70% van mijn laatst verdiende salaris. Hoewel dat ook geen ‘topsalaris’ was natuurlijk maar een eenvoudig inkomen, ver onder modaal.
Toen begonnen voor mij de zorgkosten steeds zwaarder te wegen, ook omdat mijn vaste lasten nog hoog waren, gewend aan een vast salaris. En ik had schulden opgelopen door misverstanden met de Belastingdienst en zat nog vast aan hoge verplichtingen aangegaan tijdens mijn huwelijk.
Een opeenstapeling. Maar het inzicht groeide al dat dit niet aan mij te wijten was en dat vrijwel alle instanties (overheid, zorg) niets deden om de zwakkeren te helpen. ‘In de mangel’.

Rug tegen de muur

In bovenstaande inleiding over de ‘mangel’ die ik al zag aankomen toen ik feitelijk zowel fysiek als in financieel opzicht nog niet zo ver was gezakt dat ik niets meer aankon, was ik vrij pessimistisch. Wat heet… Noem het maar zwartgallig. En het ergste moest nog komen en dat wist ik niet eens!
Na mijn eerste grote operatie begin 2017 ging alles in een stroomversnelling.
Fysiek ben ik opeens hard achteruit gegaan met meerdere nieuwe en blijvende kwalen en eind 2017 was de WW dan afgelopen waardoor ik in een minimum uitkering terecht kwam.
Gelukkig had ik toen al wel de nodige besparingen doorgevoerd en was ik toen nog snel genoeg om mijn opgelopen schulden netjes te regelen met de betreffende instanties. Ik was nog niet (mond-)dood. Maar nu was ik wel aangekomen op het punt dat ik feitelijk geen kant meer op kon.
Fysiek beperkt en financieel zonder enige vrije ruimte. Ik voelde me letterlijk en figuurlijk met de rug tegen de muur. Een betonnen muur. Dan kan je blijven bonken met je hoofd… Maar daar word je alleen nog maar slechter van.
Toen besefte ik dat ik eerst zelf beter moest worden.
Het vervolg heb ik overal beschreven: ik ging een aantal trainingen volgen bij Vivenz om te leren omgaan met mezelf en alle omringende omstandigheden. En ik bleek niet de enige.
Wat wel mijn zorg over de ‘mangel’ bevestigde. Als je niet zelf sterk in je schoenen staat, maken ze je kapot. Voor de meeste instanties (zelfs ook de zorg!) ben je niks waard.
Ik heb in 2018 geleerd dat ik het zelf moest doen. Anders doet niemand het voor je.

Sinds die tijd ervaar ik alles anders. Uiteraard heb ik nog steeds tegenslagen. Of problemen die opgelost moeten worden. Soms kosten die geld. Vaak ook een beetje creatief leren omgaan met de dingen zoals ze nu eenmaal zijn. Maar heel pessimistisch of zwartgallig (zoals in 2015) ben ik niet meer. Eerder realistisch. En ik relativeer tot het bot.
Gelukkig is daar de laatste tijd ook wat overtollig vet omheen gegroeid… 😉
Maar de mangel stopt natuurlijk niet! En ik zie om me heen dat hier steeds meer mensen last van krijgen. En hoewel dit tot diverse openbare schandalen heeft geleid, van toeslagenaffaires tot spraakmakende onthullingen van gewoonweg FOUT en beschadigend beleid van diverse instanties: tot heden is er niets veranderd. En het demissionaire kabinet WIL ook helemaal niets veranderen. Want de VVD is en blijft de grootste en meest invloedrijke partij. Ten koste van de groeiende massa in de mangel… Dat is de realiteit!

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Restflits zaterdag 20 november 2021

Vandaag in de Restflits:
– Quarantaine Quo
– Zorginfarct is een feit
– Plus Picnic
– Energie
– Zorgpremie
– Wat nog Rest

Quarantaine Quo

Weer eens wat anders… Na de simpele ‘Status quo’ en zelfs mijn eerder geïntroduceerde ‘Chaos quo’ is het weer tijd voor een nieuw status-overzicht. En aangezien ik nu dus alweer twee weken in mijn zelfgekozen quarantaine zit: een ‘Quarantaine quo’. Mooier kan ik het niet maken. Wel leuker. 😉 Want als we helemaal niet meer kunnen lachen… Dan is het echt afgelopen met de wereld. Maar ik waarschuw de lezer: voor mij zit het wel op de rand. In alle realiteit wordt het er niet beter op.

Enkele weken geleden had ik trouwens nog gezegd dat ik dit keer toch zou gaan proberen boodschappen te gaan doen, zonder mondkapje. Omdat ik het maandenlange thuis zitten eigenlijk niet weer wilde ervaren. Ik ben daar niet goed uit gekomen.
De vorige keer was van december tot medio juni… Ruim een half jaar dus!
Afgezien van het gebrek aan beweging is het gebrek aan buitenlucht gewoon ongezond. Dat weet ik ook wel. Maar ik kon het nooit opbrengen om ‘zomaar’ rondjes te gaan lopen of zo… Dat doet sowieso pijn in mijn benen en in mijn eentje trek ik dat niet. En thuis had ik zo een beetje mijn maniertjes gevonden om de hele dag door te blijven lopen en regelmatig bij een open raam te gaan staan, om buitenlucht in te ademen. Toch ben ik er fysiek op achteruit gegaan en ik was dolgelukkig dat ik in juni weer zonder mondkapje naar de supermarkt mocht.
Maar nu ziet alles er helemaal anders uit.

Behalve dat de mondkapjesplicht nu al begin november is ingegaan, is er nu een tendens ontstaan om alle mensen die zich niet laten vaccineren helemaal nergens meer toegang te geven. En dat komt er bij mij nu ook nog bij.
En omdat Nederland niet het enige land is wat opeens weer sterk aan de strengere maatregelen zit maar dit om ons heen nog veel verder gaat, heb ik nu nog een grotere angst om naar buiten te gaan.
Want geen mondkapje plus geen QR-code of wat dan ook… En je bent nu een volledige paria.
Ik heb dus besloten om wederom thuis te blijven. Straks meer over de gevolgen voor de boodschappen.

Wat nu gebeurt in de wereld… is dramatisch. En dan doel ik echt niet op de impact van het Covid-19 virus. Best mogelijk dat dit ook een lastig virus is, waar de wereld niet eenvoudig een oplossing voor kan vinden. Zoals een pil die alles in 1 klap oplost… Helaas kan niemand toveren.
Maar door de huidige globalisering en de invloeden van te veel (onzinnige) media, laat heel de wereld zich nu verleiden tot het toepassen van dictatoriale maatregelen. Alsof er dagelijks honderden mensen om ons heen dood neervallen op straat… Zo wordt de hele maatschappij momenteel behandeld, gecontroleerd en aan kettingen gelegd. En omdat ‘de cijfers’ niet gunstig zijn wordt het steeds erger. Terwijl ik al bijna twee jaar zie dat vrijwel geen enkele politieke maar zelfs ook gezondheids-organisatie goed weet wat er gedaan moet worden. Daarom moet wel de volledige bevolking aan de ketting… En wie dat niet accepteert… Ja, wat dan?

Lees verder

Geplaatst in Column, Consumentenzaken, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Getagged , , , , , , | 1 reactie

De Dordtse huisartsensoap gaat door!

Al 4 jaar zonder ‘huisarts’…

Wie deze blogsite een beetje volgt weet wel waar ik het hier over heb. Hoop ik…
Maar omdat dit vermoedelijk slechts enkelen zijn, nog even een korte samenvatting om te begrijpen waarom ik dit vervolg schrijf. Ik heb er al meerdere keren over geschreven:
‘Huisarts – een achterhaalde en overbodige stap in de zorgverlening?’
Waarin ik nog redelijk positief stond tegenover het vertrek van mijn oude huisarts – eind 2017 – , die mij wat ‘ouderwets’ overkwam. Eigenlijk had ik toen een lichte voorkeur voor een soort algemene ‘huisartsenpost’ die nu ook al bestaat voor de uren buiten werktijd. Maar dan structureel doorgevoerd. Uiteraard wel verspreid over de wijken want eerstelijns zorg moet gewoon laagdrempelig en snel bereikbaar zijn. En korte lijnen onderhouden met hun patiënten!
Maar in de loop van deze soap (die ik het cynisch ben gaan noemen) besefte ik dat ik toch wel gehecht was geraakt aan de persoonlijke band met een huisarts. Die weet wie je bent en goed kan inschatten wat er aan de hand is, vooral ook in gezinnen met kinderen. Dat was ik kwijt. En de ontwikkelingen bleken desastreus:
‘Huisarts – Was die vroeger toch echt beter?’
‘Huisarts – “De gezondheidszorg is dood in Nederland”
En de laatste ontwikkelingen heb ik nog beschreven in augustus:
‘Restflits vrijdag 20 augustus 2021’
Waarin ik had aangegeven dat de regionale zorgorganisatie ‘DrechtDokters’, waar ook de plaatselijke Huisartsenpost onder valt, hard werkte aan een vaste nieuwe invulling van mijn huisartsenpraktijk. Eind dit jaar was het streven om alles rond te krijgen. Ik had persoonlijk mailcontact met de directeur van ‘DrechtDokters’.

Na dit alles heb ik het uiteraard weer even laten rusten. Ik begrijp ook wel dat ze ‘geen ijzer met handen kunnen breken’. Maar ik kijk regelmatig even op de website van ‘Spirea’, of er misschien goed nieuws staat over de ontwikkelingen. Want persoonlijke berichten via brieven… Daar doen ze niet aan. En begin deze week stond er iets! Ik citeer het in zijn geheel:

Lees verder

Geplaatst in Column, Consumentenzaken, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

16 jaar en (betaalde) seks met volwassenen is een groot misdrijf

Afgelopen week was er weer eens een ‘zedenmisdrijf’ in het nieuws. Dat gebeurt regelmatig en is altijd ernstig als er werkelijk misbruik is gemaakt van (meestal) vrouwelijke slachtoffers, en zeker als het minderjarigen zijn. Daar besteed ik niet continu aandacht aan hier. Shit happens… Op elk vlak. Ik ben geen ‘misdaadjournalist’.
Maar dit ‘misdrijf’ is nu precies het tegenovergestelde van wat steeds wordt gezegd en waarom de zedenwetten steeds vaker strenger worden toegepast: vrouwen zijn altijd misbruikt. Zeker als ze minderjarig zijn. In dit geval zie ik dit geheel andersom maar de gevolgen voor de betrokkenen zijn meestal desastreus.

‘Schokkende zedenzaak: 17 mannen vervolgd voor betaalde seks met meisje (16)‘

Ik had al eerder enkele berichten over deze zaak langs zien komen maar afgelopen week waren de strafeisen van het OM en in deze weken worden dus zelfs 17 ‘klanten’ aangeklaagd en waarschijnlijk vervolgd.
Een andere vergelijkbare zaak (voor justitie dan…) zorgde enige jaren geleden voor de nodige ophef: ‘Strafzaak Valkenburgse zedenzaak‘.
Ik dacht hier al eerder over te hebben geschreven maar dat kan ik niet terugvinden dus vermoed alleen commentaar in de sociale media te hebben gegeven…
In de Valkenburgse zaak draaide het ook om een 16-jarig meisje, wat in dit geval duidelijk werd gemanipuleerd door haar ‘lover(boy)’, de van oorsprong Iraanse Amir. A.
Zij werd gedwongen om meestal met meerdere mannen op een dag seks te hebben in een hotelkamer, waar Amir de toezicht houdende ‘pooier’ was. In totaal hebben vermoedelijk rond de 80 mannen in ruim 2 weken tijd seks gehad met het 16-jarige meisje…
Door opgeslagen telefoongegevens kon justitie tientallen ‘klanten’ achterhalen waarvan er uiteindelijk 30 zijn aangeklaagd en de meesten veroordeeld tot voornamelijk taakstraffen.
Want seks met een minderjarige (onder de 18) blijft strafbaar als het niet vrijwillig was of er een onnatuurlijke machtsverhouding moet zijn geweest.
Welnu… Dat dit meisje duidelijk is gedwongen mag hier natuurlijk een feit worden genoemd.
Maar ik heb altijd vraagtekens gezet bij het aanklagen van de klanten.
Want hoewel er vaak onduidelijke advertenties van dames die zich aanbieden voor seks op de bekende media (zoals in dit geval de sekscontact-site ‘Kinky.nl’) worden geplaatst en je misschien zou kunnen afvragen of het meisje wel minimaal 18+ is; als zij dit blijft beweren en soms zelfs een ID laat zien (al dan niet nep) dan is het voor klanten moeilijk de waarheid te kunnen weten.
De meesten wisten dit dus niet maar zijn wel veroordeeld. En enkelen konden het leed van de bekendheid (bij hun gezin) niet meer verdragen en pleegden zelfmoord…
Was dat het waard? Mannen die een keer buiten de deur seks zoeken met een mooie jonge meid, waarvan ze aannamen dat het vrijwillig gebeurde?
Deze Valkenburgse zaak was een heel moeilijke met sowieso het meisje als grootste slachtoffer.
Maar hoe zit dat met deze nieuwe zaak?

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk, Seksualiteit | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Vooroordelen veroordelen en zijn ziekmakend

En bijna iedereen doet het… 🙁

Wie zonder vooroordelen is werpe de eerste steen.
Dit zou evengoed een Bijbeltekst kunnen zijn want het raakt net zo hard en gebeurt dagelijks overal. Misschien dan niet overal het letterlijke stenigen van mensen (hoewel dit in Afghanistan door de Taliban tegenwoordig wel schijnt te gebeuren…) maar in brede zin komen vooroordelen uitgesproken en ernaar gehandeld in het dagelijks leven voortdurend voor. Waardoor mensen worden uitgesloten of zelfs letterlijk het leven zuur gemaakt door roddel, scheldpartijen en agressieve intimidatie via de (sociale) media.
Ik heb er zelf mee te maken gehad. En ik vermoed dat veel vooroordelen over mij bij veel mensen altijd zullen blijven hangen.
Maar ik ben niet de enige. Eigenlijk heeft bijna iedereen over iedereen wel vooroordelen.
Die worden dan niet altijd uitgesproken en direct gevoeld door de ‘slachtoffers’ maar ze zijn er wel. En die kunnen generaties lang worden doorgegeven waardoor zelfs jonge generaties ze opnieuw hebben, zonder goed te begrijpen waarom ze die vooroordelen hebben. Eigenlijk beseffen veel mensen niet eens DAT ze ze hebben! Ze voelen het zo, dus het is zo. Punt.
Eigenlijk is dit zeer ernstig. Want zonder het te beseffen maken mensen met vooroordelen andere mensen ziek. Want niemand wil door anderen in een ‘hokje’ gestopt worden zonder te kunnen bewijzen dat het (meestal) niet klopt! Dat frustreert, stimuleert eventueel een minderwaardigheidscomplex en kan blijvend psychische schade veroorzaken!

Ik heb hier in diverse verbanden al eerder over geschreven. Maar onlangs kwam ik dit mooie artikel tegen bij ‘Brainwash’: ‘Psychiater Glenn Helberg: de psychiatrie kijkt te beperkt‘
En dit inspireerde me om er nogmaals maar nu apart eens aandacht aan te schenken.

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Clockdown gaat weer in

De legobunker gaat weer voor onbepaalde tijd op slot

Eigenlijk wilde ik weer eens een poosje ‘blogstilte’ houden. Na enkele lange Restflitsen kort achter elkaar moet je wel even verzadigd zijn van mijn epistels… Als je ze al leest natuurlijk. 😉
Maar vanaf vandaag wordt het leven (en vooral ook weer MIJN leven) weer zodanig aan banden gelegd dat ik er nu iets over kwijt wil. Het gebeurt nu. En ik ben er niet blij mee…

Directe aanleiding en bijzondere inspiratie kreeg ik door een ander ‘blogartikel’ van iemand die ik eigenlijk niet eens kende maar wat ik vanmorgen in Twitter langs zag komen:
‘25 redenen waarom alle coronamaatregelen nu moeten stoppen‘ van ene Hans van Tellingen.
Ik vind dit een uitermate goed artikel! Het zegt bijna exact hoe ik er ook over denk.
Hij blijkt ook al eerder artikelen te hebben geschreven met de zin en onzin van de corona-maatregelen en onderbouwde feiten die tegen het testen en de vaccinaties getuigen. Maar die door de MSM (Main Stream Media) worden genegeerd. En uiteraard zeker door de politiek.
Die vandaag in de persconferentie weer bekend zal maken dat er toch weer een nieuwe (zogenaamd beperkte) lockdown komt en dat er strengere maatregelen komen, met name voor ongevaccineerden. Dit gaat mij ernstig raken.
Terwijl de mezelf opgelegde ‘quarantaine’ van vorig jaar me al stevig heeft opgebroken. Ik ben echt bang dat het nu nog veel erger gaat worden.

Hoewel ik in een vorige Restflits had geopperd dat ik ditmaal misschien zou gaan proberen om toch gewoon boodschappen te gaan doen zonder mondkapje, omdat het thuiszitten me zeer slecht is bevallen vorige keer, twijfel ik daar nu zeer sterk aan. De angst lijkt weer te overwinnen…
Hoewel er best wel meer mensen zijn die nu niet weer willen toegeven aan deze megalomaan grote wereldwijde onzin, gaat het beleid wel gewoon door. Met QR-codes. G2. Wat dat laatste ook moge betekenen… Ik ben op een moment afgehaakt om elk detail te volgen. Maar het schijnt dat dit alle bewegingen van mensen zonder de juiste vaccinaties verder beperkt. Het gaat niet meer alleen om dat flodder om je mond en neus… Ik mag straks mogelijk helemaal nergens meer naar binnen zonder geschikte QR-code. Ofwel: vaccineren of oprotten. Opsluiten. Elke anti-vaxxer.
Nou… dan doe ik dat zelf wel. Heb er immers al ervaring mee… Deze kluizenaar blijft gewoon nog langer in zijn bunker overleven. Letterlijk.

Clockdown

Nee, dit was geen typefout in de titel! Ik ervaar de komende periode als een letterlijke ‘clockdown’: de tijd wordt een jaar teruggezet en alles begint opnieuw. Tegen alle eerdere voorspellingen en beloften in. Vaccinaties zouden juist voorkomen dat we weer terug zouden moeten.
Bij voorbaat was dit al gedoemd te mislukken op die manier. Daarom wilde ik ook nooit vaccineren. Het kan (zwakkere) mensen inderdaad helpen en voorkomen dat ze ernstig ziek worden, maar het stopt de pandemie niet. Door alles vervolgens na het voorjaar grotendeels los te laten kon het virus extra snel verder verspreiden. Want een vaccinatie voorkomt geen besmetting!
Ik heb dit steeds gezegd: laat mensen nu een paar jaar wachten met grote samenkomsten, evenementen, feesten en andere beheersbare gebeurtenissen. Nee. Want mensen moeten feesten, met vakantie en voelen zich na vaccinatie onkwetsbaar. Het domme volk juicht.
Met nu een mogelijk nog sterkere uitbraak van (ook) de griep en het Covid-virus tot gevolg.
En omdat de te krap bezette zorg na de druk van vorig jaar nog verder is uitgedund omdat mensen het niet meer trokken, luidt men nu de noodklok… Ik zag dit jaren geleden al aankomen. Nog voor corona. Oogkleppenpolitiek en het wegmoffelen van alle fouten hebben dit allemaal veroorzaakt.
Niet die 2 miljoen ongevaccineerde mensen.
Eigenlijk te bizar voor woorden op mijn blogsite… Maar ik kan er niet meer omheen.

Plus Picnic

Gelukkig had ik de afgelopen maanden weer een vooruitziende geest en heb ik (echt onbewust!) een flinke voorraad opgebouwd aan etenswaren, vooral in de diepvries.
Behalve dat ik er financieel deze maand zeer slecht voor sta en ik op die manier even minimaal een week geheel geen boodschappen behoef te doen, komt dit nu ook goed uit vanwege de weer ingestelde mondkapjesplicht. Ik wilde het deze week even aankijken.
Nu de ‘lockdown’ komt en misschien nog erger, kan ik het misschien nog wel 2 weken zo volhouden. Maar uiteindelijk moet ik toch weer iets gaan kopen. Vooral verse producten. Die raken komende week wel op.

De vorige periode ging ik uitsluitend online boodschappen doen bij de Plus supermarkt.
Omdat deze de enige was die voor minimaal 25 euro bestellingen accepteert. En uiteindelijk kon ik daar best redelijk mee overweg die periode. Maar wel beperkt natuurlijk omdat ik altijd gewend was om boodschappen te doen in 3 verschillende supermarkten!
Om niet weer in extra depressieve gevoelens terecht te komen omdat ik mezelf nu weer moet beperken, heb ik ditmaal besloten om toch ook de ‘Picnic-app’ te installeren. Picnic is de enige uitsluitend online leverende supermarkt in mijn omgeving.
Vorig jaar heb ik al auto’s van hen zien rijden in de straat! En controle op mijn postcode was ook positief. Maar omdat het alleen via een ‘APP’ kan en mijn telefoon al op springen stond, wilde ik dat gewoon niet. Maar ook hier kan je relatief lage minimumbestellingen doen (ik dacht te lezen 35 euro) en ze bezorgen altijd gratis!
Maar… Picnic hanteert een WACHTLIJST! Zogenaamd om elke klant een goede service te kunnen garanderen… Ik meldde me aan en zag daarna dat ik in de wachtrij sta op 1165!!! Euh… WTF!!!
Mijn ‘klacht’ op Twitter resulteerde in het bekende antwoord:
“We willen al onze klanten altijd de allerbeste service bieden en daarom breiden we bewust met kleine stapjes uit. Vandaar ook de wachtrij.“
Als je al klanten hebt in Dordrecht? Zelfs in mijn straat? Is het dan zo’n grote stap om ook langs mijn deur te rijden?
Daarnaast heb ik maanden geleden gelezen dat Bill Gates (jawel, mister Windows himself, eigenaar van Picnic wereldwijd!) extra ging investeren in Nederland. * Meer distributiecentra om aan de groeiende vraag te kunnen voldoen. Blijkbaar niet gelukt dus in mijn regio… Het eiland van Dordt is wederom enkele bruggen te ver… 🙁

Nog 1164 wachtenden voor u…

Nu weet ik dus nog even niet hoe dit nu weer verder gaat.
Vandaag zag ik dat ik gestegen was op de wachtlijst! Nu op 1164…
Nou, als ik elke dag een plekje hoger kom, mag ik dus over 1164 dagen eindelijk gaan bestellen…
Als ik dan nog leef. 😛
Afwachten en… jawel: wordt vervolgd.

EDIT: Bij wijze van illustratie hoelang het bij het machtige ‘Gates-Picnic’ duurt voordat ik aan de beurt ben, heb ik rechts bovenaan de site onder ‘Laatste Nieuws’ mijn nummer in de wachtrij geplaatst. Met een knipoog uiteraard. 😉
Elke keer als dit nummer verandert, pas ik dit aan. Ben benieuwd. 🙂

* = Later hoorde ik dat Bill Gates geen ‘eigenaar’ van Picnic is maar ‘slechts’ een flink bedrag heeft geïnvesteerd in het bedrijf. Velen die nu beweren dat Picnic van Gates is, hebben dus ongelijk.
Tja, hij zal dit toch hebben gedaan uit oogmerk van winst door innovatie in de bezorging van boodschappen en maaltijden… Op dit moment ziet dat er in Nederland nog niet goed uit.
Afwachten of het hier te klein blijkt voor de ‘machtige’ Amerikaanse methode… 😉

Tenslotte

Om nog even terug te komen op dat gelinkte artikel van Hans van Tellingen:
Uiteraard schrijft hij zijn stukken ook vanuit zijn eigen referentiekader. En als ondernemer, ex-ondernemer of in ieder geval vanuit een ondernemersgeest ziet hij natuurlijk primair het lijden van veel (kleine) ondernemers onder de bijna jarenlange beperkingen. Maar hij citeert en linkt duidelijk naar andere meningen en opvattingen over de crisis, die voor de politiek en (helaas) de massa niet ontvankelijk zijn. En die zie je dus ook niet terug in de media… Die ‘onafhankelijk’ behoren te zijn! Niet dus… Gecontroleerd door een beperkende overheid. Droevig.
Ik schrijf ook vanuit mijn eigen referentiekader. En lees die dingen ook. En kan evengoed niet uit een ‘absoluut wijsheidsvat’ tappen. De geschiedenis zal het ons pas jaren later leren… Maar dan ben ik er niet meer. Ik wil NU gewoon leven… Voor zover dat voor mij nog mogelijk is.
Dat is niet dramatisch. Maar voor mijn persoon realistisch. En ik denk dat er veel meer van ‘dit soort’ personen in de wereld bestaan, voor wie het leven nu extra uitzichtloos is geworden vanwege de pandemie en daarop ingestelde levensbeperkingen. Wat er ook gebeurt: deze jaren krijgt niemand meer terug.
Jongeren missen hun onbezorgde jeugd. Ouderen een vredig en onbezorgd einde.
En veel mensen zien de hoop op uitvoering van hun dromen in lockdowns en QR-codes ten onder gaan. Onherstelbaar. Dat is het punt waar het om gaat.

Verder zal ik toch wel weer terugkomen op het onderwerp… coronacrisis.
Ondanks mijn nog altijd groeiende corona-moeheid… Ik werd zelfs ‘boos’ toen ik het mooie fotoalbum van mijn zoon zag, met herinneringen aan zijn geweldige lange weekend in Parijs. Waarop hij en zijn vriendin regelmatig met mondkapjes (al dan niet onder de kin) afgebeeld stonden. Ik kan er niet meer tegen. Sorry.

Binnenkort schrijf ik wel weer over nieuwe slechte ontwikkelingen. Zoals de sterk verhoogde zorgpremie… Waarvan ik niet of nauwelijks profiteer met afdoende zorgverlening.
En alle andere jaarlijks stijgende verhogingen en verzwaringen van mijn levensonderhoud.
Met de rug al in de betonnen muur geduwd… Hoe lang nog houd ik dit vol.
Maar daarover dus later meer.

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Weekendflits – Murphy was nog niet klaar!

“Alle goeie en kwaaie dingen bestaan uit drieën!” Of vieren? Vijven?

Het gaat hard in ‘huize De Rest’! Nou… Dat wilde ik toch graag? Eindelijk ‘reuring’?
Leven in de brouwerij? Meer inhoud?
Tja… Maar als dat alleen maar meer problemen oplossen betekent, dan ben ik geneigd om in te storten, af of uit te stappen… Laat die drinkbekers alsjeblieft aan mij voorbij gaan!
Hoewel jarenlang professioneel probleemoplosser te zijn geweest, ben ik daar na mijn ontslag helemaal op afgekickt. En vooral ook door de opgestapelde privé-problematiek, ben ik uiteindelijk in depressies terecht gekomen. Inmiddels zo je weet redelijk uit gekomen. Maar het blijft gevoelig.
Als ik nu (meestal onverwacht) tegen een (technisch) probleem aanloop, begin ik al te stressen.
Terwijl het met voldoende rust en overzicht vrijwel altijd opgelost kan worden.
Hooguit is het te duur en moet ik het laten zitten of mogelijk zijn bepaalde (nieuwe) ontwikkelingen onoplosbaar. Maar meestal zijn ze dat wel. Als ik mijn geduld maar bewaar.
Gelukkig heb ik dat na afgelopen maandag wel gedaan en kon ik daarna mijn vorige Restflits schrijven. Drie problemen op 1 dag. ‘De wet van Murphy’.
En ik schreef al dat alles ofwel mee is gevallen of nog in onderzoek was.

Zo begon ik met mijn belangrijke PC. Kapot! Maar alleen een losgevallen koeling… Dat zou ik misschien simpel zelf kunnen oplossen? Nou… Op dit moment is dat nog niet gelukt.
Ik werk nog steeds op de tragere en beperkte Linux-PC. Maar het werkt…
Tot een nieuw probleem vanmorgen zich openbaarde.

Wat nu weer?

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Getagged , , , | Een reactie plaatsen