Restflits eind oktober 2021 – Wintertijd!

Vandaag in de Restflits:
– Chaos quo!
– Worden mensen langzaam gek?
– Bodem bereikt… “Vrijwilligerswerk???”
– APK vervolg
– Wat nog Rest

Chaos quo!

Bereid je voor… Op de grootste wereldwijde chaos sinds de Tweede Wereldoorlog!
Hoewel het artikel wat ik hier over las: ‘KOMENDE HERFST BRENGT WERELDWIJD CHAOS‘ uitsluitend gerelateerd lijkt aan de gevolgen van de corona-crisis… Ik onderschrijf de gedachte en zie nu al om me heen duidelijk de directe gevolgen. De gevolgen van een ‘mental breakdown’ van een groot deel van de mensheid. En ja, dat zou best eens wereldwijd het geval kunnen zijn.

De reden dat ik hiermee nu begin is concreet. Vrijdag (29-10) heb ik per ongeluk weer eens boodschappen gedaan bij de Lidl. Meestal doe ik dat de laatste tijd nooit meer op vrijdagen of zaterdagen want veel drukker dan de andere werkdagen. Maar nu ging het om aanbiedingen die pas donderdag begonnen en omdat ik die donderdag even geen energie genoeg had om direct al te gaan. Maar de chaos die ik vervolgens aantrof was groter dan ik had verwacht… Voer voor deze Restflits.

De chaos beperkt zich niet alleen tot de wereld om me heen! Zelf krijg ik ook steeds meer te maken met nieuwe chaotische gedachten. Ik droom zelfs chaotisch… Echt waar! Steeds vaker en terugkerend. En dat begrijp ik niet zo goed… Mijn leven is toch zo… ‘leeg’? Er gebeurt niks, verandert niks en ik onderneem vrijwel niks… Hoe kan ik dan steeds in dromen terecht komen waarin ik in chaotische omstandigheden terecht kom, met veel mensen om me heen (bekenden en onbekenden) en situaties waarin ik me meestal geen raad meer weet hoe eruit te komen?
Vroeger had ik dit wel vaker maar toen leefde ik ook meer in ‘crisis’-situaties. Er gebeurde veel… Soms te veel dat ik het niet meer kon verwerken. Maar dat is gelukkig al een poos afgelopen…
Mijn ‘brein/psyche/ziel/gevoelscentrum’ is er blijkbaar nog niet klaar mee…
Een voordeel is wel dat ik er na wakker worden meestal snel niet veel meer van kan herinneren.
Dromen vergeet ik altijd supersnel. Altijd moeilijk te verklaren aan mijn kinderen, die daar juist altijd zo diep induiken of lang over nadenken… Zeker mijn zoon die van dromen een ‘hobby’ heeft gemaakt met ‘Lucid Dreaming’.
Ik heb echter nooit interesse gehad om me verder te verdiepen in dromen… Ik zag het altijd als een soort ‘uitlaatklep’ van verwerking door alle (continu) opgedane ervaringen. Ik hechtte er nooit bijzondere waarde aan…
Maar mijn gevoelens blijken langzaam toch steeds meer last te krijgen van chaotische gedachten.
Zou dit mogelijk toch een gevolg kunnen zijn van de groeiende chaos in de wereld? Mede door de pandemie? Ik denk wel degelijk dat die de toch al groeiende stroomversnelling van chaos in de hele wereld heeft vergroot.

Wereldwijd ‘vecht’ men nog altijd met de gevolgen van het aanhoudende virus Covid-19. Eigenlijk is dit na de zomer overal weer opgelaaid en de ziekenhuizen ‘stromen weer vol’.
Hierover heb ik het in de vorige Restflits al gehad. Maar de gevolgen zijn veel groter dan alleen maar het toeslaande virus. Wat mensen mentaal te verwerken krijgen, al meer dan 1,5 jaar, is veel belangrijker. Het moeten omgaan met steeds weer wisselende beperkende maatregelen, mondkapjes, 1, 2, 3 en straks gewoon herhalende vaccinaties, de invoering van de Coronapas en QR-code en de ook al eerder aangegeven tweedeling die wel degelijk een feit is.


Wat denk je nu echt wat dit allemaal doet met mensen? Dat eigenlijk niemand meer kan leven zonder continu ‘zorgeloos’ te kunnen blijven? Want het virus?
Ook al eerder geschreven: dit is uniek in de menselijke geschiedenis. Nog nooit konden mensen zo veel weten wat er overal gebeurt door de nieuwe (sociale) media en nog nooit eerder konden overheden zo ingrijpen met beschermingsmiddelen van 1,5 meter maatregelen, mondkapjes of controle op toegang. Dat bestond bij de laatste pandemieën helemaal niet!
Er werden in bepaalde gebieden en landen soms quarantaines ingesteld en de ziekenhuizen liepen inderdaad vol. Waarbij zorgpersoneel extra risico liep uiteraard…
Maar mondiaal bleven de bewegingen veel beperkter en alleen bepaalde beroepsgroepen die veelvuldig reisden naar het buitenland liepen groter risico en beperkten hun activiteiten.
Het ‘gewone’ leven in de steden was veel eenvoudiger. Vakanties naar het buitenland waren zeldzaam. Terwijl nu mensen gewoon door zijn gegaan met hun vakanties… Al dan niet met wat beperkende maatregelen en mondkapjes… Maar ja, die reisindustrie hè… Daar gaan miljarden in om. En dit is de spagaat waarin elk land tegenwoordig moet leven: om de (kapitalistische) economie in stand te houden, moet alles zoveel mogelijk doorgaan.
Maar nee… Het is de schuld van de ongevaccineerde…
Terwijl vroeger nauwelijks mensen nog werden gevaccineerd tegen dit soort virussen. Pas later kwam de griepprik, waarin ook deels antivirussen tegen eerdere pandemie-virussen zijn opgenomen, omdat die nog wel degelijk in kleine mate aanwezig zijn.

Terwijl die zogenaamd wereldwijde organisaties zoals VN en WHO de wereldvrede en
-gezondheid dan zouden moeten bewaren… Hebben ze slechts een adviserende rol: elk land kan uiteindelijk zijn eigen maatregelen bepalen. Ook dit ziet iedereen en maakt de chaos nog groter. Het is een gekkenhuis geworden. En dat merk je echt steeds sterker om je heen:

Worden mensen langzaam gek?

Het is niet voor het eerst dat ik schrijf over mijn irritaties over mensen in het openbaar. Op straat en in de supermarkten, waar ik de laatste tijd eigenlijk uitsluitend nog maar kom.
Vrijdag was het weer raak.
Los van mijn gebruikelijke angsten in het verkeer van kruispunten waar auto’s random wel of geen voorrang geven, waardoor het iedere keer gokken is of ik door kan fietsen, zijn het nu ook steeds meer ‘gewone’ voetgangers die helemaal nergens naar kijken als ze de straat op lopen.
Toen ik winkelcentrum Crabbehof in reed, staken enkele meters achter elkaar TWEE mensen gewoon over zonder te kijken of er iets aankwam… Ik moest twee keer op de rem.
Ik riep er iets over maar werd uiteraard weggehoond… G****** Wel eens gehoord van verkeersregels? Eerst even links en rechts kijken of je überhaupt kunt oversteken? Nee, gewoon lopen en ze vinden het MIJN verantwoordelijkheid om mijn komst hoorbaar aan te tonen… Zoals auto’s toeteren moet ik continu mijn fietsbel blijkbaar gebruiken. Soort Italiaanse toestanden…
Dit is niet voor de eerste keer. Ik ervaar dit echt steeds vaker.

Ook het wegrijden na de boodschappen was een hele opgave.
Het was gewoon razend druk op de vrijdag en auto’s konden al nauwelijks meer een parkeerplaats vinden. Mijn pogingen om tussendoor weg te kunnen rijden waren gevaarlijk want voetgangers en in- en uitrijdende auto’s die pas op het allerlaatst afremmen als ik er aan kom.
Ik was uitgeput toen ik weer thuis was. Mijn angst groeit. Ook natuurlijk omdat een eventuele val voor mij grote gevolgen kan hebben.

De indruk van absolute apathie en ongeïnteresseerdheid in wat andere mensen om hen heen ervaren ervaar ik al veel langer. Maar nu zie ik dat sterk toenemen. Ik denk dat de overdoses aan informatie via de media en mogelijk ook gewoon in de levens van mensen zelf, waarin steeds minder vanzelfsprekend is, te veel wordt voor mensen. Je kunt je niet van alles afsluiten. Dan leef je ook niet meer… En alles gaat zo snel en er gebeurt zo veel, dat mensen overbelast raken in hun hoofd.
Niet voor niets neemt het aantal GGZ-patiënten jaarlijks toe en zijn er ook in werkomgevingen steeds meer ‘burn-outs’ te zien. En ook jongeren die het niet meer trekken!
Sommige mensen kunnen misschien goed filteren en relativeren maar veel mensen kunnen dat gewoon niet. Daarom draaien ze door. Hoewel de meesten dat zelf niet eens doorhebben.
Om zichzelf te beschermen leggen ze de schuld altijd bij anderen. Dat zie je dus terug in vooral de sociale media waar zo makkelijk anderen worden verguisd als ze iets zeggen wat een ander niet bevalt. Goede dialogen zijn schaars. Daarom houd ik me ook steeds meer in om me ergens in te mengen, ook al is het een onderwerp wat me boeit en waarover ik een mening heb.
De angst om daarna volledig verketterd te worden is te groot. Ik heb dat een paar keer ervaren.

Verder zie je dit nu ook heel actueel terug in de voetbalstadions! In het nieuws was te zien dat bij meerdere wedstrijden rellen uitbraken tussen ‘supporters’ waardoor politie en zelfs ME moesten ingrijpen. En de wedstrijden zijn stilgelegd. Gewonden achterlatend… Wat is dit???
De discussies worden nu gevoerd. Het heeft uiteraard niets met voetbal te maken. De ‘echte’ supporters doen dit niet. Maar zoveel mensen op een kleine plek bij elkaar was altijd al wel aantrekkelijk voor de ‘hooligans’. Gasten die er alles voor over hebben om andere gasten ‘van de verkeerde kant’ wel eens even een lesje te leren en op hun muil te slaan…
Door de 1,5 jaar beperkte contacten is de innerlijke woede misschien opgelopen.
Maar ik denk dat er meer aan de hand is. Dit soort gasten relt om het rellen. Ze moeten hun frustraties kwijt. Hun steeds meer toenemende agressie. Waar komt dat vandaan?
Een gebrek aan toekomstperspectief? Zijn het allemaal kansarme jongeren die hierin terecht komen? Allemaal allochtonen? Op alle vragen zou ik “Nee!” willen antwoorden. Met hun gedrag maken ze zichzelf uiteraard wel kansarm want strafregister als ze een keer gepakt worden…
Maar het gedrag heeft een diepere oorzaak.

Voor ik iets over die ‘oorzaak’ wil zeggen, moet ik er ook bij vertellen dat het niet alleen maar relschoppers en andere agressievelingen zijn die langzaam steeds gekker worden. Het zijn ook gewoon heel veel mensen werkzaam in diverse bedrijven en zelfs openbare en ‘zorgverlenende’ instanties!
De ‘toeslagenaffaire’, ‘zwarte lijst’ en laatst (opnieuw) aan het licht gekomen fouten bij Jeugdzorg bewijzen dat er binnen zeer belangrijke overheidsorganen zeer grote fouten zijn gemaakt met de behandeling van mensen! Gewone mensen. Die met één vinkje of stempel in hun dossier tot ‘verdacht’ of zelfs ‘fraudeur’ zijn gemaakt. Vaak onomkeerbaar terwijl er niet eens echt goede onderzoeken zijn verricht of zelfs wanneer de waarheid uiteindelijk wel duidelijk werd, toch nooit meer van hun foute oordeel afkwamen. Want de instanties vinden zichzelf nooit fout.
Dit soort gedrag van mensen ten opzichte van andere mensen is misschien nog wel erger dan dat van de relschopper die iemand op zijn muil slaat. Want dat is een eenmalige actie en de wond heelt meestal wel weer. Maar slachtoffers van fouten door de instanties zitten soms jarenlang in onnodige ellende en hele levens worden soms blijvend kapot gemaakt! Mensen die hun familie kwijtraken, relaties verliezen, diep in de schulden raken, dakloos worden… Dit zijn dan misschien de excessen maar ik vrees slechts het topje van de ijsberg.

Over dit onderwerp kan ik hele forse losse artikelen schrijven. En mijn vingers jeuken om nu door te gaan met aantonen dat er veel ‘menselijkheid’ is verdwenen in de maatschappij. Wereldwijd.
En dat wordt (vanwege corona?) nu nog veel erger. Ik zie het gebeuren. Uit eigen ervaring met mensen om me heen en met instanties zonder enig menselijk inzicht.
Als ex-serviceverlener (grootste deel van mijn werkende leven!) heb ik altijd gezien dat de individuele mens en zijn probleem belangrijk is. Ik zag toen al de verschillen tussen de collega’s die dat iets anders zagen. “Het systeem is het systeem. Regels zijn regels. De wet is de wet. Punt.”
Onmenselijk. Uiteindelijk komt daaruit die ‘gekheid’. Mensen kunnen het niet meer verwerken. Hun rol in de maatschappij niet meer volhouden.

Dit is dus voer voor een ander artikel, maar wilde het echt nu al even aankaarten omdat er om ons heen nu zoveel ‘gekheid’ zichtbaar wordt.

Bodem bereikt… “Vrijwilligerswerk???”

Mijn persoonlijke (financiële) situatie kaartte ik ook al aan in de vorige Restflits, nog maar ruim een week geleden. “Leven wordt onbetaalbaar!”
Hoewel ik steeds aangaf dat ik het “nog altijd red” maar dat het alleen jaarlijks moeilijker wordt: deze maand is mijn ‘bodem’ bereikt. Voor het eerst bijna maximaal roodstand. Dat is jaren geleden.
De grootste oorzaak is natuurlijk mijn achterblijvende vaste inkomsten die dit jaar drastisch zijn verlaagd. Maar verder zie ik in mijn overzicht van ‘uitgaven’ (wat ik al vele jaren bijhoud in een ‘excel-sheet’) dat de maandelijkse boodschappen inderdaad steeds duurder worden.
Kon ik het vroeger soms redden met € 200 per maand; vorig jaar werd dit al € 300 en dit jaar eindig ik maandelijks eigenlijk altijd boven de € 400! Een verdubbeling in twee jaar tijd!
Jaja ik geef toe dat hierin ook een deel whisky zit, wat in die jaren wisselend wel of niet gekocht werd… En misschien is dat juist dit jaar nu niet handig. Maar zonder dat krijg ik weer andere problemen met mijn gevoelens… Daarnaast… Ik heb altijd al gezegd dat ik niet bijtend op een houtje dood wil gaan. Ik eet geen dure speciale dingen (zeker nooit buiten de deur!), rook niet en heb geen geldvretende hobby’s meer. Ik doe eigenlijk vrijwel niets. Alleen drink ik geregeld whisky. En dat is niet goedkoop, hoewel ik het meest voordelige huismerk koop.
Algeheel is gewoon alles duurder geworden en algeheel heb ik jaarlijks minder inkomsten.
En dan kom je dus in aanraking met die ‘meedenkende’ instanties… (KUCH)

Terwijl het nu (bijna) november is, heb ik nog steeds niets gehoord over mijn bezwaar tegen het weigeren van de kwijtschelding Gemeentelijke belastingen dit jaar. Er bestaat nog altijd een kans dat ze dit alsnog afwijzen en ik bijna € 700 alsnog moet betalen! Hoe dan?
De regel van het ‘bezit van vermogen’ vanwege een overwaarde op mijn huis is zo’n onmenselijke regel die voorbij gaat aan de realiteit. Daar schreef ik vorige keer al over. “Is elke huiseigenaar ‘steenrijk’”? Ik leef in armoede en zit te trillen op mijn bank als het weer hard regent en ik weer handdoeken moet neerleggen om het water op te vangen vanwege een onduidelijke lekkage.
Dit boeit geen mens. Want regels en wetten. Dit is de ‘gekheid’ die ik bedoel.

Mijn bodem is dus nu al bereikt… En ik moet het nog zien vol te houden tot het vakantiegeld van juni 2022… Dit is natuurlijk onmogelijk als ik niet ergens op ingrijp.
Ja dat kan weer tijdelijk stoppen met drinken zijn maar dan nog is dat niet genoeg.
In het verleden heb ik wel eens bepaalde maandelijkse rekeningen dan een keer niet betaald, zoals de energierekening of de zorgpremie. Dan krijg je altijd een herinnering en als je dan netjes om een regeling vraagt, krijg je die ook. Vervolgens strijk ik dat glad en doe dat zelfde met een andere rekening. Zo lijkt het voor de buitenwereld niet structureel en kom je (nog) niet op een ‘zwarte lijst’. Bij problemen ben ik aardig creatief geworden… Maar houd ik dat zo nog jaren vol? Toen had ik nog structureel hogere inkomsten. Zelfs nog salaris en later de WW. Maar nu heb ik geen speling meer. Alleen structureel tekort.

Afgelopen week ben ik ook weer eens gebeld door zo’n bekende overheidsinstantie: de ‘Sociale Dienst Drechtsteden’! Vroeger ‘Gemeentelijke Sociale Dienst’ maar in mijn stad Dordrecht werkt nu een orgaan voor de regiogemeenten. Wel gevestigd in Dordrecht.
Het was een ‘kennismakingstelefoontje’ van de zoveelste contactpersoon die ik virtueel voorbij heb zien komen in mijn online dossier. Mijn laatste persoonlijke ontmoeting was in februari 2018.
Daarna hebben ze me eigenlijk met rust gelaten. Prima. Ze kunnen toch niets voor me doen.
Nu vroeg de mevrouw met moeilijke gsm-verbinding me hoe het ging.
Nou ja, eerlijk als ik ben heb ik uiteraard verteld van mijn uitzichtloze situatie en zelf opgelegde quarantaine sinds corona begon. Begint de muts (sorry mevrouw met de onuitspreekbare achternaam…) te praten over ‘vrijwilligerswerk’! Pardon? Heeft ze mijn dossier gelezen?
Maar er zouden “zoveel mogelijkheden zijn” zowel binnen als buiten dat ik ‘simpelweg’ zonder al te grote verplichtingen af en toe iets kon doen, om zo ook uit mijn isolatie te raken.
Ja, ik ken al die ‘mogelijkheden’. Zat over gelezen. Maar het meeste wil ik niet of kan ik fysiek gewoon niet. En ze mogen me zeker niks gaan verplichten want dan ga ik mentaal kapot.
En waarom? Een vrijwilligersbijdrage van een paar honderd euro per jaar? Dat is een druppel op de gloeiende plaat.
Dan begint ze doodleuk te praten over de ‘participatieregeling’… Een van die beroemde regels van de VVD om iedereen een eerlijke bijdrage te laten leveren aan de maatschappij, ook al kan die niet meer werken.
Ik werd gered door een piepje aan haar kant, wat betekende dat er iemand anders haar belde… En gaf aan dat we het beter konden afronden. Anders was ik vermoedelijk ook over de rooie gegaan. “Bijdrage leveren”. Ik heb (G***rote Vloek) mijn hele werkzame leven netjes gewerkt en ben op oneigenlijke gronden ontslagen. Vervolgens zonder eigen schuld ziek geworden van veel onverwachte omstandigheden en ook onverwachte fysieke aandoeningen. Einde verhaal.
“Participeren klootzak!” Je hoort het haar denken.
Misschien moet ze dat vanwege haar functie… Maar dat is dus die onmenselijkheid van de instanties. Waar velen het slachtoffer van worden.
Mogelijk hoor ik nu weer een jaar niks meer van de SDD… Net zoals de vorige keren.
Maar anders kunnen ze zich voorbereiden op een gevecht. Want dan ga ik liever strijdend snel ten onder en mijn kist in. Eindelijk rust en alle problemen opgelost.
Maar dat wil ik niet want dan hebben zij uiteindelijk toch weer gewonnen…

wordt vervolgd

APK vervolg

Nog een vervolg en wel op de vorige week beschreven APK van mijn oude ‘Bal-en-O’. 😉
Nee, ik heb ‘m nog niet terug want het bleek dat een passende gordel toch nog lastig bestelbaar was en vrijdagmiddag werd ik gebeld dat die na ruim een week klaar stond.
Maar ik was erg moe (van de eerder beschreven ‘boodschappen-chaos’) en wilde het graag maandag als dat zou kunnen. Dat kon. Ergens tussen 9 en 12 word ik opgehaald…
Of ik geen telefoontje kon krijgen als die eraan komt? Nee, want “ze zijn geen taxibedrijf” en ik word opgehaald door iemand die in de ochtend toch al op pad is. Moet ik dus de hele ochtend klaar gaan zitten… Euh… Daar gaan we weer. Ze hadden ZELF die service aangeboden van thuisgebracht en weer opgehaald worden! Geweldig! Maar nu kan dat opeens niet meer?
Vervolgens kwam er nog een rake opmerking achteraan, dat ze de auto voor montage van de gordel weer met de startkabel moesten starten, want accu… Toen ik vroeg of ze die schakelaar wel hadden gebruikt, zoals ik had aangegeven, gaf hij als antwoord: “Ach, dat maakt toch niks uit met zo’n oude accu.” Pardon? Juist door die DOOR HEN ingebouwde schakelaar voorkom je dat die ‘slechte accu’ zomaar leegloopt door lekspanning! Hebben ze die schakelaar überhaupt gebruikt?

Dit is nu een opstapeling van feiten die bewijzen dat ze mij gewoon niet echt meer de ‘Service Only’ willen geven die ze vroeger gewend waren. Op maat. Luisterend naar de klant. Dat concept is verdwenen toen ze het nieuwe pand betrokken en de nieuwe chef kwam.
Ik vind dit eigenlijk heel erg. Het gevolg kan zijn dat die uiteraard al slechte accu nu echt ‘op’ is en er alleen nog maar gestart kan worden met startkabels. Alleen omdat ze hem in de garage onnodig hebben belast door die schakelaar niet te gebruiken. Dan moet ik (als ik tenminste thuis kan komen) alsnog acuut een nieuwe accu bestellen want ik kan dan niet meer starten.
Droevig. En weer een ‘wordt vervolgd’.

Wat nog Rest

Dit is weer zo’n ‘negatief geladen’ Restflits geworden… Tja, wat kan ik anders als deze dingen mijn gemoed beheersen? Maar ik hoop dat ook duidelijk is dat dit niet alleen mij betreft! Deze dingen overkomen iedereen. De gevolgen van de ‘verzakelijking’ van de samenleving. Alles draait om geld. Natuurlijk steeds meer geld. Mensen zijn slechts noodzakelijk kwaad… Om de radertjes te laten draaien. Werkt een radertje niet goed? Of geheel niet meer? Oeps! Liefst zo snel mogelijk vervangen of uit de ketting verwijderen. Zo simpel is dat.
En ik ben nu zo’n moeilijk of eigenlijk niet functionerend radertje geworden. Negeren en ‘het’ valt er vanzelf uit. Geloof me… of geloof me niet. Maar dit komt dicht bij de waarheid.

Ik zou ook nog kunnen schrijven over mijn nieuwe angsten voor de waarschijnlijke aanscherping van corona-maatregelen. Dinsdag is weer een persconferentie. Maar vandaag of morgen zal alles wel uitlekken… 😛
Terug naar 1,5 meter? Prima! Doe ik toch nog steeds zelf. Vind het van onwaarschijnlijke domheid getuigen dat ze dit los hebben gelaten en iedereen (gevaccineerd of ongevaccineerd) met QR-codes of testbewijzen weer klef met elkaar in groepen kan feesten.
En het thuis werken blijft gepromoot worden… Zullen al die grote bedrijven met half leegstaande megalomaan grote kantoorgebouwen leuk vinden… Die riepen juist weer iedereen op om op kantoor te komen werken. Maar ik denk dat dit misschien helemaal niet meer terugkomt zoals vroeger. Ook prima. Toen ik nog werkte wilde ik ook graag thuis werken. Daar had ik de telefoon van de helpdesk ook prima op kunnen nemen en met de moderne communicatiemiddelen die nu nog veel beter zijn, kan je binnen enkele seconden heel de wereld bereiken.
Maar als ze opnieuw mondkapjes gaan instellen in (alle) openbare ruimten dan word ik daar zeker niet vrolijk van… Dan moet ik opnieuw in volledige quarantaine. Wat grote gevolgen zal hebben. Want weer duurdere boodschappen en weer te weinig beweging want 100% thuis… Dit mag niet gebeuren. En uiteraard is het ook waanzin. Want hoe lang dan? Tot het voorjaar en het ‘griepseizoen’ van nature weer vermindert? Ik ga dat niet volhouden vrees ik…

Gelukkig kijk ik dit weekend in de avonduren weer naar darts op tv. Live uit AFAS in Amsterdam dit keer! Waar alle QR-goedgekeurde gasten elkaar de hele avond besproeien met liters bier. En het Covid-virus maar daar komen ze later pas achter…
Maar de darters doen het goed. Ik geniet tot nu toe van geweldig leuke potjes tussen veel sympathieke darters en dit keer ook veel Nederlanders! Bullseye! 🙂

Take it easy, laat je niet gek maken in de groeiende chaos. Gooi je pijlen naar het bord! Niet in de rug van je medemens. Tot de volgende Restflits. 🙂

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie