Seventeen en andere ‘tiener-erotiek’ verboden op Twitter?

Moraalfascisme wint terrein… 🙁

Eigenlijk wordt dit een gecombineerd artikel met twee onderwerpen:

1. Een aanvulling op mijn eerder geschreven artikel ‘Barely Legal, Seventeen en vele andere Tienersletjes’
2. De vermoedelijke oorzaak van mijn ban van Twitter en de (politieke) tendens naar alle overige media

Het ene is namelijk het gevolg van het andere en beiden geven wederom duidelijk aan wat het probleem is in de hedendaagse maatschappij en waarom ik hier de laatste tijd zo fanatiek tegen strijd. Het is de kern van mijn vele artikelen.

Laat ik proberen het niet te warrig te maken en ik begin met het eerste punt:

De historie van Seventeen

In dat artikel bij Punt 1 genoemd had ik ‘Seventeen’ als een van het bekendste en van oorsprong Nederlandse ‘tiener-erotisch’ medium genoemd. Het bestond immers al sinds 1975 en heeft als ‘ClubSeventeen’ in 2015 het 40-jarig jubileum gevierd!
En hoewel de naam nog maar een paar jaar weer is gewijzigd in ‘ClubSweethearts’, bestaat het bedrijf nog steeds onder dezelfde eigenaresse: Sandy Wenderhold, de dochter van Jan Wenderhold; (mede-) oprichter van de eerste grote seksbladen van Nederland: Chick en later Chick Amsterdam.
Seventeen werd het ‘kleine zusje’ van de Amsterdamse Chick, wat door de jaren heen behoorlijk volwassen is geworden.

Na publicatie van mijn artikel ontdekte ik na wat verder zoeken nog meer informatie over de historie van Seventeen. Ik was verder gaan zoeken omdat ik natuurlijk de oorzaak wilde weten van mijn ‘ban’ bij Twitter (waar ik straks verder op inga). Was het werkelijk alleen maar vanwege de (automatische) link naar dat artikel op Twitter? Met daarin in de titel iets over ‘barely legal’, ‘seventeen’ (minderjarig?) en ‘tienersletjes’?
Die Tweet was wel degelijk gerapporteerd want op dezelfde dag van mijn ban kreeg ik een mail daarover van Twitter, maar dat ze dit na onderzoek in de Duitse wetgeving niet verder gingen aanpakken. Ze deden er dus niets mee, was hun eerste conclusie. Op diezelfde dag ben ik toch ‘suspended’.
Mogelijk was de rapportage dan vanuit Duitsland gedaan? Op zich vreemd omdat juist in Duitsland ook een vrij ruime geschiedenis van erotische industrie is ontstaan.
Dit is allemaal nog altijd bijzonder vaag.
Maar toen ik dus ging zoeken naar mogelijk bekende oorzaken van de verandering in de naam van ‘ClubSeventeen’ naar ‘ClubSweethearts’ kwam ik de volgende pagina tegen op hun website:
‘40 years Club Seventeen (1975 – 2021 by Jan Wenderhold)‘
Het jubileum was in 2015 dus ik vermoed dat het toen is gepubliceerd, alleen later in dit jaar zelfs nog aangepast, mogelijk vanwege de noodzakelijke uitleg over de wettelijke bepalingen.
Toen begon er bij mij wel een kwartje te vallen… Maar daarover later meer.

Dit stukje over de historie van Seventeen, grotendeels geschreven door de oprichter zelf: Jan Wenderhold, vind ik geweldig! Dit geeft exact weer hoe het is ontstaan in de tijdsgeest van 1975 en hoe het door de jaren heen is ontwikkeld. Overigens altijd netjes binnen de lijnen van de wet!
In 1975 was het nog geen misdaad als 16- en 17-jarige meisjes poseerden voor naakt- en zelfs seksopnamen. En toen die wetten in de jaren daarna wel werden veranderd, werd ook de inzet van de modellen veranderd: uitsluitend 18+. Dat ze soms alleen maar speelden alsof ze jonger waren en teksten soms deden vermoeden dat het ‘jonge scholieren’ waren, deed niets af aan de werkelijkheid.
Maar ook de verwijzing naar een fantasiewereld werd steeds moeilijker.
En met name toen Seventeen steeds meer internationaal werd en ook op de Amerikaanse markt populair werd, kreeg men te maken met de ‘moraal-politie’.
Ook verwijzingen – hoe subtiel en fantasierijk ook – naar meisjes onder de 18 werden verboden.
Vandaar dat de naam ‘Seventeen’ in Amerika dus onder vuur kwam te liggen.
Zelfs het ‘ClubSeventeen’ heeft geen stand gehouden, waarna het dus recent is gewijzigd in ‘ClubSweethearts’.
Maar in het hele bestaan van ‘Seventeen’ vanaf 1975 tot heden is het altijd 100% legaal geweest.

Over Jan Wenderhold zelf kan ik eigenlijk zeer weinig terugvinden… Zelfs geen summiere Wiki-pagina. Terwijl hij toch naast Joop Wilhelmus (die wel op Wiki staat) de pionier was in de seksbladen-business. Waar Joop dan uiteindelijk de hardere weg koos, om verdergaande grenzen proberen te verleggen, bleef Jan liever vasthouden aan het (legale) succes. Want dat het succesvol was en bleef blijkt wel uit de ruim 45 jaar nu dat het bedrijf bestaat.
Er was en is gewoon altijd grote behoefte aan erotiek met zo jong mogelijke vrouwelijke modellen.
Daar heb ik al heel veel over geschreven…
De ‘scheiding’ tussen J. Wenderhold en J. Wilhelmus (de twee JW’s!) zal ongetwijfeld in de persoonlijke (zakelijke?) sfeer hebben gelegen. En tja… twee kapiteins op één schip…
Maar Wenderhold zal dan uiteraard nog wel leven en ergens tegen of rond de 70 zijn…
Het zal mogelijk niet meevallen om in deze tijd nog ‘open en bloot’ over je successen in de seksindustrie te kunnen en mogen praten… Taboe op taboe, oordeel op vooroordeel.

Het stukje historie onthult ook nog iets heel bijzonders: Een heel bekende Nederlandse popzanger (die inmiddels al een poosje overleden is) was ook een fan van de ‘Seventeen’: Herman Brood. Ik was geen grote fan van hem maar respecteerde altijd wel zijn strijd tussen de creativiteit die hij had en de ‘verleidingen’ van het leven: drank, drugs en… seks. Wat dat betreft was hij het bewijs van de fatalistische rockster. “Die young, stay pretty.” moet hij hebben gedacht toen hij eigenlijk al een paar jaar te laat van het Amsterdamse Hilton Hotel afsprong. “…maak er een feest van…” stond onder meer op zijn afscheidsbriefje. Een realistische vijftiger die nu zeker wist dat zijn ‘Wild Romances’ met sexy (jonge) vrouwen achter de rug waren en zijn leven bergafwaarts ging…
Jammer, want zijn creatieve geest had (mits onder controle) nog veel moois op kunnen brengen.


Herman Brood als rockster en als schilder

De Seventeen zag en zie ik dus helemaal niet verkeerd op dat duidelijke voetstuk staan.
Maar ‘de wereld’ schijnt daar nu anders over te denken:

Moraalfascisme

Een nieuw woord in de ‘Dikke Van Dale’?
Ik geloof het wel want zoeken op dit woord levert (nog) niet veel resultaten op dan alleen de benoeming op wat bekende ‘radicalere’ media waar meningen worden gedeeld.

Nou… Let op mijn woorden. Het wordt een nieuw standaard woord in elk gerenommeerd woordenboek, mits… dat dan nog wordt toegestaan door de moraalpolitie…
Jawel, nu ga ik even het diepe in.

Over het belang van een ‘heersende moraal’ heb ik al heel veel geschreven omdat dit vaak de reden is waarom mensen bepaalde (voor-) oordelen ontwikkelen over andere mensen en hun daden.
Hoe breder de geldende moraal, hoe meer begrip en respect er bestaat voor de medemens.
Door diverse omstandigheden (immigratie, de ‘nieuwe media’, groeiende polarisatie) lijkt die moraal in deze tijd steeds krapper te worden. Er mag en kan steeds minder en dat wordt door de mogelijke inzet van nieuwe technologieën steeds sterker gecontroleerd. Waardoor er weer meer ophef ontstaat door alle ontdekkingen van zogenaamde misstanden in de maatschappij, waarop dan weer nieuwe strengere wetten worden gemaakt om die krachtiger aan te kunnen pakken…
Kan je het volgen? Het een versterkt het ander. Voor mij is dit nu duidelijk.

Als je dan leest wat ‘fascisme’ betekent, dan moet je dit natuurlijk niet meer zien in de tijd van de Tweede Wereldoorlog… Toen was de maatschappij heel anders.
Meerdere activisten voor de vrijheid van natuurlijke menselijke gevoelens en seksuele geaardheden hebben dit woord echter steeds vaker gebruikt in hun verweer tegen de hedendaagse aanpak van zogenaamd grensoverschrijdende gedragingen. “Het fascisme rukt op!” heb ik regelmatig gelezen.
Hoewel ik lang moeite had met het gebruik van dit woord, omdat ik het niet wil vergelijken met de wandaden van het ‘Derde Rijk’ van Adolf Hitler: Enkele van de definities van ‘fascisme’ zijn tegenwoordig wel degelijk van toepassing. Ik noem bijvoorbeeld:

– ‘Het fascisme streeft naar een totalitaire staat — de volledige controle over het maatschappelijk leven en de sociale en culturele organisaties.‘
– ‘Het fascisme streeft naar de instelling van een politieke dictatuur.‘

Deze beide punten (zie Wiki) zijn momenteel van toepassing in het huidige overheidsbeleid van Nederland. En ik weet zeker ook in andere (westerse) landen, waar een democratie vroeger heel anders werd geïnterpreteerd.
Hoewel men (alle politici maar ook de publieke massa) het natuurlijk zal ontkennen. Want we stemmen toch allemaal elke keer weer op een partij die onze meningen vertegenwoordigt in het parlement. Democratische kan toch niet?
Nou ja, de laatste decennia zorgen de noodzakelijke coalities en interne (achterkamertjes) politieke discussies ervoor dat veel van onze meningen helemaal niet meer in beeld komen, laat staan vertegenwoordigd worden. Het recht van de sterkste geldt steeds meer, ook in de politiek.
Wat betekent dat soms nieuwe frisse maar noodzakelijke meningen en ideeën volledig van tafel worden geveegd. Bestendigd met regels en wetten. En dat riekt wel degelijk naar een dictatuur… Waarin persoonlijke vrijheden steeds meer aan banden worden gelegd.
Kijk maar naar – in dit verband zeer belangrijk – het ‘sekswerk’. Dit werd enkele decennia geleden dan eindelijk gelegaliseerd maar daarna begon de steeds grotere controle.
Zonder eerst aan de persoonlijke rechten en het welzijn van sekswerkers te denken, zijn beperkende regels en wetten gemaakt (sommige op dit moment nog in de ontwikkelingsfase) die het vrije werken als sekswerker bijna onmogelijk maken. Zogenaamd om misstanden te voorkomen. Maar in werkelijkheid omdat conservatieve krachten het hele sekswerk ‘duivels’ vinden of overtuigd zijn van al vele jaren achterhaalde vooroordelen. Het net sluit zich binnenkort. Dan mag een sekswerker alleen nog maar in grote sterk gecontroleerde centra aan de slag en verdwijnt de goede en enthousiaste zelfstandige. En verdwijnt alle sekswerk uit de wijken. Want betaalde seks in een woonhuis… Brrr! Gruwelijk! Misdaad!

De geldende seksuele moraal wordt straks volledig gecontroleerd door de overheid.
Ongeacht de meerderheid aan goed bedoelende en goed voelende mensen die gewoon bepaalde seksuele gevoelens hebben en die heel graag willen uiten.
Is dat geen fascisme? Zeker wel, maar ik zou dit dan ‘moraalfascisme’ willen noemen.
Om onderscheid te maken met het ‘nationaal socialisme’ van de nazi’s.

De grootste publieke media bedienen zich al geruime tijd van ‘moraalfascistische’ regelgeving. Zo is het bekend dat op Facebook en Instagram geen blote tepel meer getoond mag worden. En natuurlijk zijn nog verdergaande naakte of zelfs erotische afbeeldingen verboden. Omdat deze media zogezegd openbaar zijn en minderjarigen dit ook kunnen zien.

Twitter

Op zich misschien opmerkelijk dat naakt en porno op Twitter (nog) wel toegestaan zijn!
Althans, heel clean en zonder al te veel verbaal commentaar geplaatst in de Tweets.
De profielfoto’s worden wel gescreend op te veel naakt en ook als zo’n foto een blote tepel bevat, wordt die verwijderd of wordt zelfs je account (tijdelijk) geblokkeerd.
Omdat de profielen zogenaamd ‘openbaar’ zijn en iedereen (minderjarigen) ze kan zien.
Maar wie in zijn eventuele erotische account aangeeft dat de Tweets ‘gevoelig’ zijn mag alles verder posten, zolang het uiteraard geen illegale porno is.

Voor mijn blokkade op Twitter volgde ik daar dan ook diverse erotische accounts, waar heel veel mooie naakte vrouwen en zelfs pornofilmpjes te zien waren, zoals natuurlijk op het Twitter-account van ‘ClubSeventeen’!
Zo heb ik op Twitter ook vele tientallen zeer harde (18+) pornoflimpjes kunnen bekijken en downloaden (als je weet hoe dit moet).
Zoiets heb ik nog nooit gepost.
Zelfs geen naaktfoto’s van gewoon heel erg mooie modellen…
Op mijn persoonlijke Twitteraccount volg ik en word ik gevolgd door meerdere soorten mensen en instanties, die helemaal niets met erotiek (willen) hebben. Daarom wil ik niemand provoceren of zelfs shockeren. Dat vind ik zelf niet passen.

Waarom ik daar ben geband is voor mij nog steeds niet duidelijk.
Maar omdat het dus (zoals boven al beschreven) is gebeurd nadat ik een melding had gehad over een rapportage van mijn artikel over o.a. Seventeen, vermoed ik dat het daarmee te maken moet hebben.
Twitter is natuurlijk van oorsprong uit en nog altijd gevestigd in de VS.
Daar is de ‘moraalpolitie’ zeer actief. Hoewel juist in Amerika de meeste porno ter wereld wordt geproduceerd en ook zeer extreme vormen van normen en waarden door diversen worden gebezigd (zo bestaat de ‘Ku Klux Clan’ nog steeds… Viert racisme hoogtij…), is de officiële wetgeving tegen seksuele grensoverschrijdende daden daar de strengste van de westerse landen.
En de controle op bijvoorbeeld kinderporno wordt daar wereldwijd uitgevoerd, met alle mogelijke technische middelen en dat zijn er (als je echt wilt) natuurlijk erg veel tegenwoordig.
Dat klinkt dan voor velen allemaal acceptabel.
Maar omdat de wetgeving en controles daar zo streng zijn, wordt het vele liefhebbers van erotiek met jongere vrouwen en natuurlijk pedofielen zeer moeilijk gemaakt.
Het ‘merk’ Seventeen blijkt daar inmiddels al enkele jaren verboden te zijn! Het mag niet meer op de markt gebracht worden. Omdat het dus zogenaamd seks met minderjarigen promoot en stimuleert. Dit was de reden dat ‘ClubSeventeen’ is veranderd in ‘ClubSweethearts’.
Anders zouden ze de Amerikaanse markt geheel gaan verliezen!
Omdat ik nu in de korte tekst van mijn Tweet van de publicatie van mijn toen laatste artikel ‘Seventeen’ noemde, vrees ik dat dit door het controlesysteem van Twitter is gezien als promotie van Seventeen, wat dus verboden is in de VS.
Ik denk het. Maar ik weet het niet zeker omdat ze gewoon niet meer willen antwoorden op mijn vragen “Why! Waarom!”
Het artikel wordt inhoudelijk vermoedelijk niet eens gelezen…
Ik promoot seks met minderjarigen. Punt. Einde verhaal. Is dat geen fascisme?

Dit is nog maar het begin. In Nederland is op dit moment dus een wet in de maak, die ook het schrijven van teksten over erotiek met minderjarigen kan aanpakken. Tot nu toe geldt dit namelijk alleen maar voor beeldmateriaal. Maar als de wet er doorheen komt (en vrijwel het hele huidige parlement is hier voorstander van, omdat ze de gevolgen niet begrijpen) dan mogen verhalen over liefde tussen volwassenen (18+) en minderjarigen niet meer gepubliceerd worden. Het begrip ‘lolita’ kan in de ban gedaan worden. Discussies op (besloten) websites van voorstanders van seks met minderjarigen kunnen verboden worden. Maar zelfs ook wetenschappelijke publicaties die het tegendeel bewijzen van de schade die bij seks door minderjarigen zou ontstaan, kunnen aan banden worden gelegd.
Nu wordt vooral geschermd met een bepaald ‘pedo-handboek’ waarin een soort handleiding zou staan hoe je het beste contact kunt leggen met kinderen om daarmee dan seks te kunnen hebben en tips om te voorkomen dat je dan gepakt kan worden… Ik geloof dat het ‘boek’ (digitaal, in het Engels) wel bestaat en dan uiteraard wel zal rouleren op het ‘Darkweb’… Een bizar document vermoedelijk gemaakt door dwazen met een gebrek aan menselijke genen… Maar wie dit toevallig vindt en opslaat, zal later ook een zware straf krijgen net als alle bezitters van kinderporno.
Hoe je er ook over denkt. De massa juicht. En de politiek scoort.
Maar met diezelfde wet kunnen ook mijn artikelen later uit hun verband gerukt worden als zijnde promotie van ‘seks met minderjarigen’. Terwijl ik heel veel heb geschreven over ontwikkelingen in de maatschappij en de geldende moraal voordat zoiets ooit mogelijk wordt.
Ik probeer vooral begrip te kweken voor gevoelens. Om die te kunnen begrijpen en vervolgens met mensen te praten die worstelen met die gevoelens. Om daarmee misbruik te voorkomen. Niet om dat te stimuleren… Maar dat wordt dan al niet meer gelezen…
Die kant gaan we op.

Tenslotte

Hoewel ik in meerdere artikelen al had aangeven dat ik bang ben (ooit) een keer geband te worden van bepaalde websites of misschien wel weer bezoek te krijgen van de zeden- of moraalpolitie, vanwege mijn duidelijke visie op seksualiteit, ben ik toch erg verbaasd en zelfs geschokt dat het op deze manier is gebeurd met Twitter. Vooral omdat ik hier alleen maar een titel van een artikel heb gepost, waarin veel staat geschreven over dit onderwerp maar niets wat tegen een wet in gaat.
Een vermoeden en dan verdenking zijn tegenwoordig dus al voldoende om me aan te pakken.
Dit raakt mijn persoonlijke vrijheid. Nu al. Sneller dan verwacht.
Ik weet nog niet zeker hoe ik dit moet aanpakken.
Moet ik weer stoppen met schrijven over deze onderwerpen? Moet ik me gewoon voortaan beter helemaal stil houden en alleen maar weer gaan schrijven over mijn (inhoudsloze) leven, de dingen van de dag op TV die ik dan toch maar wat vaker aan moet zetten, hoewel ik dat haat?
Moet ik het opgeven? Omdat ik anders misschien straks wel al mijn openbare media (zoals deze blogsite) kan verliezen? Dan verlies ik ook mijn enige en laatste uitlaatklep om op mijn manier over mijn ‘Avontuur‘ te schrijven! Dat wil ik niet! En daar ben ik voorlopig ook lang nog niet aan toe.
Er moet nog veel meer geschreven worden. En herhaald worden. Om te proberen steeds meer mensen te overtuigen dat het niet goed gaat in de maatschappij met de ‘Vrijheid Van MeningsUiting’.
George Orwell (1984) krijgt toch gelijk. Misschien enkele decennia later dan hij al had verwacht. Maar de signalen zijn duidelijk en worden steeds sterker.
Ik wil en kan niet instemmen met het ‘moraalfascisme’ wat steeds krachtiger wordt.

Wordt vervolgd

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Seksualiteit met de tags , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

1 Reactie naar Seventeen en andere ‘tiener-erotiek’ verboden op Twitter?

  1. Pingback: Sexy = Porno? | De Rest van het Avontuur

Geef een reactie