Hester Scheurwater: “Doe eens hard, doe eens vies, doe eens smerig!”

Expliciete erotiek is ook feministisch!

Het lijkt er in de media soms op dat het altijd de vrouwen zijn die zich verzetten tegen ‘seksualisering’; de manier waarop mannen denken over vrouwen en dat vrouwen nooit zo bekeken en ‘geëxploiteerd’ mogen worden. “Een ‘normale’ vrouw doet zoiets niet met haar lichaam!” zeggen heel veel vrouwen als het om expliciet naakt, erotiek en sekswerk gaat.
Ik zeg dan altijd: “BULLSHIT!” Er zijn ook heel veel vrouwen die het juist leuk of zelfs lekker vinden om zich expliciet seksueel te gedragen. Of in ieder geval om zich naakt te vertonen als ze daar gewoon zin in hebben. Niet alleen voor veel geld (als naakt- of erotisch model) maar ook gewoon in het dagelijks leven. Thuis. Bij de buis. Of tijdens het eten. Of op het werk… Waarom niet? Wat is er mis met het (naakte) lichaam?
Daarom benoem ik ook regelmatig vrouwen die juist de unieke of juist heel doodgewone naaktheid van de mens, maar dus ook de vrouw, promoten.

Ik heb namen genoemd als: Katya Clover, het Russische model wat het wel ver heeft geschopt in de commerciële erotiek maar zij is ook fervent nudiste en spreekt zich telkens uit voor de vrijheid om je naakt te mogen vertonen. Iedereen. En dat mannen dit (seksueel) aantrekkelijk vinden, ziet zij ook als heel normaal en natuurlijk.

Nog meer activistisch is het Belgische naaktmodel Marisa Papen. Zij liet zich een poosje op gewaagde (religieuze) plaatsen naakt fotograferen, wat haar redelijk ‘berucht’ maakte. Maar ook zij blijft actief met campagnes die de pure schoonheid van het naakte (vrouwen-) lichaam willen benadrukken.


Marisa Papen in Rome

Nog dichter bij huis: ook in Nederland zijn er vrouwen die zich uitspreken voor het recht van elke vrouw om zich al dan niet naakt te vertonen als ze daar zin in heeft. En dat dit niet alleen voorbehouden moet zijn aan de ‘betere Goden’ van de commerciële erotiek.
Schrijfster Stella Bergsma sprak zich vaak uit tegen de term ‘slut shaming’ ofwel dat vrouwen zich altijd maar ‘netjes’ moeten vertonen en zich bijna zouden moeten ‘schamen’ voor hun naakte lichaam, zeker als ze wat op leeftijd komen. Haar borsten en billen zijn inmiddels wel een beetje bekend bij haar volgers…

Maar ook schrijfster Heleen van Royen heeft meerdere boeken geschreven waarin de vrouwelijke erotiek een belangrijke rol speelt en ze heeft in 2014 een bijzonder project gedaan waarin ze expliciet naakte en erotische foto’s van zichzelf had gemaakt en geëxposeerd.

Vaak zijn het juist de kunstenaars die zich fel keren tegen de groeiende ‘verpreutsing’ waar ik recent nog over schreef.
Zo ook de tegenwoordig Rotterdamse (geboren in Hendrik Ido Ambacht) kunstenares Hester Scheurwater. Zij zet zich af tegen de expliciete ‘nep’ of ‘fake’ rol die van vrouwen wordt gemaakt in de commerciële erotiek door zich juist naakt en erotisch te vertonen op een manier die je niet verwacht in die business maar waardoor ze wel haar eigen beeld toont van haar erotiek en seksuele vrijheid. Ze houdt zichzelf (letterlijk) en de wereld een spiegel voor.
Omdat veel van haar opnamen in de (sociale) media vaak als te expliciet erotisch worden beschouwd, wordt ze steeds vaker geweerd van die media. (Net als Marisa Papen overigens…)

Op Instagram schreef ze er dit over:

“Mijn werk is een ‘beeldend pamflet’ waarmee ik reageer op de hedendaagse beeldvorming van de dubbele moraal rond de seksualiteit van de vrouw in de media. Ik maak zelfportretten en fotografeer vrouwen die door mij gefotografeerd willen worden. De beelden gebruik ik als interventies in de openbare ruimte. Deze interventie in de publieke ruimte zie ik als een territoriale daad (beeldend pamflet) verspreid in de openbare ruimte om zo die publieke ruimte voor de vrouw terug te winnen.

Met mijn werk probeer ik met tegenbeelden te reageren op de politiek correcte beeldvorming die is ontstaan. De discussie rond de zelfrepresentatie van vrouwen is in de afgelopen jaren flink gevoerd maar ook verengd. Het lijkt de nieuwe morele verplichting om ‘je als vrouw bevrijden’ van de onderdrukkende ‘mannelijke blik’ in zachtroze, met rozenblaadjes, met bloemetjes en regenboogjes vergezeld van veel uitleg en verantwoording.(waarom?)

Gedrag dat in strijd is met de gangbare normen (de normen die vooral vrouwen elkaar opleggen?) zie ik als een daad van zelfbeschikking. Ik vind dat te allen tijde een vrouw eigenaar moet blijven van haar wereld en lichaam. Ik wil gehoor geven aan de roep om zelfbeschikking van de vrouwen die hetzelfde voelen en voor wie naakt en of expliciete erotiek als feministische daad gezien kan worden. Om zo een tegengeluid te bieden tegen de beeldvorming die is ontstaan door geaccepteerde gecommercialiseerde mainstream beeldcultuur.

Doe eens hard, doe eens vies, doe eens smerig!

Daarom is ze recent gestart met haar nieuwe campagne: ‘Stick It!’
Ik gebruik graag weer haar eigen tekst op Instagram om dit uit te leggen:

“LIEVE VRIENDEN
Plakken jullie mee? Ik heb jullie hulp nodig! DM JE ADRES EN IK STUUR Je STICKERS!
Ik wil vrijplaatsen creëren om met mijn beeldend pamflet deel te kunnen blijven nemen aan het debat rond de zelfrepresentatie van de vrouw. Nu de macht en censuur van social media nog sterker is (censuur en blokkade) en het debat rond de zelfpresentatie van vrouwen politiek correct lijkt, voel ik de noodzaak om op verschillende manieren de publieke ruimte terug te winnen.

Mijn werk is een ‘beeldend pamflet’ waarmee ik reageer op de hedendaagse beeldvorming van de dubbele moraal rond de seksualiteit van de vrouw in de media. Ik maak zelfportretten en fotografeer vrouwen die door mij gefotografeerd willen worden. De beelden gebruik ik als interventies in de openbare ruimte. Deze interventie in de publieke ruimte zie ik als een territoriale daad (beeldend pamflet) verspreid in de openbare ruimte om zo die publieke ruimte voor de vrouw terug te winnen.

Met mijn werk probeer ik met tegenbeelden te reageren op de politiek correcte beeldvorming die is ontstaan. De discussie rond de zelfrepresentatie van vrouwen is in de afgelopen jaren flink gevoerd maar ook verengd. Gedrag dat in strijd is met de gangbare normen (de normen die vooral vrouwen elkaar opleggen?) zie ik als een daad van zelfbeschikking. Ik vind dat te allen tijde een vrouw eigenaar moet blijven van haar wereld en lichaam. Ik wil gehoor geven aan de roep om zelfbeschikking van de vrouwen die hetzelfde voelen en voor wie naakt en of expliciete erotiek als feministische daad gezien kan worden. Om zo een tegengeluid te bieden tegen de beeldvorming die is ontstaan door geaccepteerde gecommercialiseerde mainstream beeldcultuur.

Stick it!
Hester“

Ook ik heb als trouwe volger mijn adres aan Hester doorgegeven en zonder verdere commentaar kreeg ik de stickers enige dagen daarna toegestuurd:

Eerlijk gezegd weet ik niet zeker of deze actie effect kan hebben…
Wie haar niet kent (en zeg nu zelf… ze is geen ‘BN-er’ die je geregeld aantreft in de media…) zal uit deze stickers op openbare plekken (waar ze voor bedoeld zijn uiteraard!) niets opmaken.
Mogelijk vinden mensen ze aanstootgevend… want (te) bloot… En mogelijk vinden mensen die wel van naakte ‘wijven’* houden ze lelijk… Want niet volgens het verwachtingspatroon van een ‘lekkere naakte vrouw’? Zou iemand er iets positiefs bij voelen, wanneer die de sticker aantreft?
Vermoedelijk maakt dit Hester weinig uit. Over haar werk zegt ze namelijk:

“Mijn over de top zelfportretten (sinds 2009) als seksobject worden niet altijd begrepen, en de nieuwe serie Sincerely Not Yours ook niet altijd. De kritiek die mijn werk krijgt en het misverstand over mijn intenties is inherent aan het onderwerp. Dat weet ik.
Wat ik echt moeilijk heb gevonden in al die jaren is dat mensen het oordeel over mijn werk niet los kunnen zien van een vooroordeel over mij als persoon, als kunstenaar, als moeder, als mens. Je eigen lichaam gebruiken als canvas om vooroordelen over seksualiteit en de dubbele moraal te spiegelen is in dat opzicht soms best lastig. Ik heb zelfs een periode getwijfeld of mijn werk nog nut had. Het is nu een trend , een morele verplichting, om je als vrouw los te maken van de mannelijke onderdrukking. Zolang de beeldtaal van die trend blijft aansluiten bij de voorgekauwde ideeën over de vrouw als zacht gevoelige wezen met ‘zachte’ behoeftes vertaald naar een softe lieve beeldtaal (roze, bloemetjes, regenboogjes, etc) en er double standards gehanteerd worden voel ik echt een noodzaak om een tegenbeeld te laten zien.

Ik voel me gesteund door jullie reacties en tegelijkertijd voel ik me soms ook heel verdrietig over de vooroordelen en misvattingen. Maar wat moet dat moet, het is niet te stoppen, de strijd is nog niet gestreden.
Zo … en nu ga ik mijn middelvinger rood lakken en een sinaasappel vingeren…
Fuck you, fuck us, lieve vrienden!”

Hier heb ik niets meer aan toe te voegen.

Tenslotte

Wel wil ik er nog even mijn persoonlijke mening over kwijt. Wat ik vind van Hester, haar werk, haar geventileerde moraal, zoals ik het zie vanuit haar eigen kunstenaars-perspectief…

Ook ik begrijp haar niet altijd volledig.
Maar wat ik wel begrijp is dat zij voor de volle 200% graag zelf wil uitmaken hoe ze zichzelf toont aan haar omgeving en hoe ze zelf denkt en voelt over naakt en seksualiteit.
Misschien is dit niet dezelfde moraal als die van de ‘massa’… En voldoet zij niet aan de (commerciële!) eisen die je zou verwachten in de erotiek? Nee? En?
Zij doet wat zij wil. En ze is geen tegenstander van naakt. Zeker niet van seks. Maar ze doet alles graag op haar eigen manier, zonder een opgedrongen ideaal keurslijf te willen hebben of zou moeten tonen… Ze toont zichzelf en haar modellen in een alledaagse niet opgesmukte sfeer.
Meestal zelfs helemaal zonder ‘sfeer’ die je zou verwachten. Maar waarom moet je iets verwachten? Is dat allemaal niet commercieel gestimuleerd door de reclame?
Ziet de meerderheid van mensen er niet zo uit als ze zich (per ongeluk) bloot zouden vertonen?

Als ik persoonlijk op internet zoek naar ‘mooie’ naakte vrouwen dan vind ik voor 99% natuurlijk allemaal modellen. Of in ieder geval dames die zich kunnen en durven meten met de miljoenen andere ‘lekkere wijven’*. Ze hebben ‘aantrekkelijke’ lichamen. Daarom laten ze zich zien.
En ik moet gewoon bekennen dat ik ook geconditioneerd ben door de commercie.
Ik heb al eens eerder in een artikel twee foto’s naast elkaar gezet; een van een vrij fors gebouwde naakte vrouw naast het topmodel Katya Clover… Wie je zou kiezen… Ik zie dan Katya uiteraard veel liever dan die andere mevrouw… Maar dat is iets anders. Je kijkt, leest, consumeert… wat je mooi vindt. Lekker vindt. Waarvan jij geniet.
Dat zegt niets over mensen die ook graag bloot willen leven, ook in het openbaar en mensen die ook graag willen genieten van seks… maar er gewoon niet uitzien als die ‘modellen’. Dat maakt namelijk geen donder uit! Die mensen zijn ook geil. Voelen zich ook lekker als ze naakt in hun tuin het onkruid aan het verwijderen zijn… Alleen moeten ze nog meer uitkijken voor de brandnetels…;-)

Wat ik sterk vind aan Hester Scheurwater is haar krachtige actiebereidheid om de foute heersende moraal aan te vechten, net zoals ik dat feitelijk doe met mijn artikelen, op mijn manier.
En ook ik zou me als lelijke oude (te) dikbuikige man nog altijd graag naakt bewegen in mijn huis en tuin, al dan niet af en toe mezelf seksueel stimulerend… Want dat is dan weer mijn dingetje.
Maar voor ik het weet zit ik dan achter slot en grendel…
De seksuele moraal is de laatste decennia verziekt. En ook Hester ziet dat zeer duidelijk.

Om met haar woorden ook te willen besluiten:
“Fuck you, fuck us, lieve vrienden!”

* = De denigrerende termen ‘wijven’ en ‘lekkere wijven’ heb ik bewust gebruikt. Uiteraard niet als belediging van welke vrouw dan ook! Het is een voorbeeld van clichématige terminologie die veel mannen wordt toegeschreven, over hoe ‘zij’ naar vrouwen kijken en over hen praten.
Dat dit gebeurt ontken ik niet. Maar ik heb zoiets persoonlijk nog nooit zelfs maar gedacht als ik naar mooie vrouwen keek… Te veel respect voor.
Maar we mogen de wel degelijk ook bestaande ‘mannencultuur’ niet negeren. Ook niet sec veroordelen. Alleen met begrip voor die cultuur kan een begin gemaakt worden er iets aan te veranderen.
Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Seksualiteit met de tags , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

1 Reactie naar Hester Scheurwater: “Doe eens hard, doe eens vies, doe eens smerig!”

  1. Pingback: Seksflits maandag 2 augustus 2021 | De Rest van het Avontuur

Geef een reactie