Restflits woensdag 21 april 2021

Vandaag in de Restflits:
– Coronacrisis Deel 13: ‘Alweer’ versoepelingen? Euh…
– Is het tijd voor burgerlijke ongehoorzaamheid?
– ‘Een poging tot een diverse en inclusieve column die helemaal niemand kwetst’
– Wat nog Rest

Coronacrisis Deel 13: ‘Alweer’ versoepelingen? Euh…

Gisteren was er weer eens een ‘persconferentie’. Uiteraard weer niet gekeken want ik moet echt uitkijken emotioneel niet te vaak over de rooie te gaan… En het irritatieniveau bij het kijken naar die onbekwame en nu al vele jarenlange leugenaars die ons aller levens mede bepalen, stijgt met de week. Maar ook nu weer lees ik de berichten in het nieuws en op Twitter.
Het is natuurlijk een van de slechtste soapseries ooit gemaakt in politiek Nederland.
Maar de groeiende domme massa steunt ze massaal dus ze mogen doorgaan…

Ruim twee weken geleden waren berichten uitgelekt dat er per 21 april versoepelingen mogelijk zouden worden. Een paar dagen later (net voor die persconferentie) werd dat alweer ingeslikt en werd het voorlopig 28 april. En er zou ditmaal echt een stappenplan komen…
Waarop dat gebaseerd was, blijft me een raadsel. Want het aantal besmettingen blijft nog altijd stijgen net als het aantal ziekenhuisopnamen en IC-patiënten. Er verbetert in het zogenaamd ‘pure’ ziektebeeld gewoon niets!
Ook het aantal vaccinaties blijft nog altijd achter vergeleken met vele andere landen.
Maar dit lijkt in geen geval de ziektecijfers te beïnvloeden.

Zorgpersoneel blijft op de tenen lopen en ze hebben te horen gekregen dat ze dit jaar beter de meivakantie kunnen vergeten. Alle hens moet aan dek blijven, zeker tot medio juni.
Dan hoopt men in de zorg een dalende lijn te gaan zien, als uitgegaan mag worden van de eindelijk doorzettende warmere lente en het dan toch wel sterk verbeterde aantal gevaccineerden.
Maar nee, de massa is het zat en de economie staat op instorten, wat betreft vele beroepsgroepen zoals de horeca en amusementssector.
Daarom werden er tevens meer en grotere TEST-evenementen gecreëerd: zogenaamde ‘fieldlabs’.
Ofwel een ‘echt’ evenement met ‘echte’ betalende gasten, die allemaal vooraf negatief moeten testen, zich tijdens het evenement wel of niet aan de coronaregels moeten houden (dat snap ik niet helemaal met die 1,5 meter en mondkapjes en zo…) en dan achteraf weer worden getest op eventueel opgedane besmettingen. Op die manier kunnen ze ‘in het echt’ dus testen of evenementen een te groot risico vormen en nog niet kunnen of juist wel.
Op zich klinkt dat niet slecht.
Tot we de afgelopen periode hoorden dat het kabinet hiervoor bijna 1 miljard (ja mensen, weet je hoeveel geld dat is? Ik niet…) had gereserveerd en er een mega-fieldlab was georganiseerd in Breda voor Koningsdag. Met iets van 15.000 bezoekers geloof ik…
Terwijl de dichtbij gesitueerde ziekenhuizen in Breda overlopen van Corona-patiënten en het personeel op instorten staat. Vanuit een van die instellingen kwam er dus snel een petitie om te proberen dit evenement niet door te laten gaan. “Een klap in het gezicht van de zorg”.
Daar was ik het helemaal mee eens en heb die petitie ook ondertekend.
Maar dat was niet voldoende om de Gemeente Breda anders te laten beslissen: de kans dat er grote protesten tijdens dat feest zouden komen en (onveilige) rellen zouden ontstaan was te groot.
De veiligheid was zogezegd nu belangrijker… Pfff…
Maar ondertussen gaat de ‘TEST-samenleving’ gewoon door.
Grote kans dat jij (als lezer) ook gewoon netjes meedoet aan een dik gesubsidieerd fieldlab.
Alleen al door je (verplicht) steeds te laten testen als je ergens naar toe gaat, zoals een pretpark, bioscoop en diverse grotere horeca-gelegenheden, die dan nu toch echt vanaf 28 april stapsgewijs weer open gaan. Mits dus… Onder nadrukkelijke test-voorwaarden.
Doe je daar niet aan mee? Dan mag je nog steeds nergens gaan.

Winkels gaan ook weer meer open (niet alleen op afspraak) maar blijven verplicht aan de maatregelen te voldoen dus niet te veel tegelijk en mondkapjes blijven ook verplicht.
Daarover heb ik in dat hele ‘stappenplan’ ook NIETS gelezen!
Zoals het er nu naar uit ziet, blijven die gewoon het hele verdere jaar verplicht.
Ik persoonlijk heb aan deze ‘versoepelingen’ helemaal niets. Ik zal in isolatie moeten blijven.
Alleen voor ‘gezonde’ en ‘rijke’ (want al die testen blijven niet gratis en de prijzen in de horeca gaan door alle maatregelen en eerder geleden schade ook omhoog) mensen gaan de deuren langzaam op een kier.
In de hoop dat we zo tegen augustus betere cijfers gaan zien en we ons kunnen gaan voorbereiden op de vierde golf in het najaar… Want die komt absoluut. Covid gaat NIET meer weg en de maatschappij wordt ‘dankzij’ de pandemie steeds meer gecontroleerd door de overheid. De zwakkeren (in alle opzichten) blijven buiten alle boten vallen.

Is dit normaal bij een pandemie? Probeer de geschiedenisboeken er maar eens op na te slaan. Dit is in de gehele menselijke geschiedenis nog nooit eerder voorgekomen.

Voor deze Restflits voert het allemaal te ver om hier nog dieper op in te gaan… Dit was al wat te veel. Maar het is dan ook niet voor niets al weer de 13e… Geen tijd voor goed nieuws.
Ik vrees het ergste maar ik hoop iets beter nieuws te hebben in het volgende deel over de Coronacrisis.

Is het tijd voor burgerlijke ongehoorzaamheid?

Als je het vorige stuk in deze Restflits hebt gelezen en het daar (enigszins) mee eens bent dan zou je deze vraag mogelijk direct met “JA!” kunnen beantwoorden… Maar je, wie is er nog zo ‘actiebereid’ anno 2021? We hebben het toch allemaal zo gruwelijk goed? We mogen toch niet klagen? Goed gevulde bankrekeningen, dikke (elektrische) auto’s voor de deur, 6 smart-televisies in huis, een nog veel ‘smartere’ telefoon in onze achterzak ter waarde van rond de 1000 euro en als de Corona-beperkingen nu eens eindelijk achter de rug zijn weer lekker 3x per jaar op vakantie?
Wie zijn die ‘wappies’ die maar blijven klagen?
Mensen die zich tegenwoordig nog ‘links’ durven noemen, vallen voor de overgrote meerderheid van de bevolking al onder extremisten die zogenaamd helemaal los staan van de realiteit.
Allemaal gevaarlijke terroristen, onderdeel van de groeiende pedo-netwerken en vaak ook nog gesteund door de ‘linkse’ media die daar schaamteloos ruimte aan bieden.
En erg genoeg… lijkt de laatste verkiezingsuitslag en zelfs de tussentijdse peilingen deze gedachtegang te bewijzen. ‘Links’ is slecht en verdorven.

Nu vind ik die termen ‘links’ of ‘rechts’ al heel lang niet meer passen in de diverse samenleving waarin we nu leven. Dat is inderdaad van vroeger toen er een ‘simpele’ tweedeling was tussen de (arme) arbeiders aan de ene kant en de (rijke) notabelen en zakenmensen aan de andere kant.
Zo duidelijk kan de scheiding nooit meer zijn.
Afgezien dat een goede (hand-) arbeider tegenwoordig soms meer kan verdienen dan een in pak gestoken kantoorman, is over het algemeen het (opleidings-) niveau toch wel verbeterd en leken de kansen in de maatschappij te verschuiven zodat (bijna) iedereen ‘een beetje rijk’ zou kunnen worden. Maar dit blijkt zeker de laatste decennia ook weer sterk te veranderen.
Juist in deze tijd ontstaat er weer een nieuwe tweedeling tussen arm en rijk.
Die wordt gevoed door de groeiende polarisatie die de twee kampen steeds verder uit elkaar drijft.
De politiek maakt daar handig gebruik van door het bestaande systeem te blijven steunen in alle opzichten, waar de (stille) zwakkere groep alleen maar nog zwakker van wordt en steeds minder gehoord wordt. Maar dat zijn dus niet per definitie ‘laag’ geschoolde arbeiders zoals vroeger.
Dat kan iedereen zijn.
De nieuwe krachten die dit veroorzaken hebben niets meer te maken met links of rechts.
Hooguit met ‘sociaal’ of ‘asociaal’ maar dan wordt er onterecht toch weer gedacht aan die oude ‘rode’ linkse orde van vroeger. Dat beeld klopt niet meer.
Daarom werkt de retoriek van bijvoorbeeld de SP niet meer en zeker de Partij van de ‘Arbeid’ heeft aan die benaming geheel niets meer. Het draait niet meer om arbeid. Maar om ongelijkheid. Om oneerlijkheid. Om manipulatie. Om macht. Steeds verder doorgedrongen en groeiende macht.
En dat zien gelukkig ook steeds meer mensen. Ik ben echt niet de enige.
Maar wat doe je tegen die steeds krachtiger wordende ontwikkelingen die zozeer verweven raken met ieders leven dat je er niet meer aan lijkt te kunnen ontsnappen?

Sommigen denken daarom aan een nieuwe ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’:
‘Het is tijd voor burgerlijke ongehoorzaamheid’ door Ines van Bokhoven.

Ines van Bokhoven

Toevallig (?) volg ik Ines ook al een poos op ‘Twitter’ en zij volgt mij…
Soort zoekt soort? Ha ha, geen idee maar ze zegt vaak rake dingen en schrijft (net als ik) behoorlijk scherp over bepaalde zorgwekkende ontwikkelingen in de maatschappij.
Maar dat doen er meer en ook (te) vaak ongefundeerd door alleen maar te schreeuwen en vaak met ontelbaar veel typefouten en rijen emoticons te proberen om mensen op ‘andere’ gedachten te brengen. Dat werkt niet bij mij. Daar ben ik immuun voor…
Maar Ines heeft meningen en illustreert die meestal met goede informatie, dus niet van dat ‘geroeptoeter’. Dan blijf ik wel lezen.

Voordat ze bovenstaand artikel publiceerde las ik al haar mening waarom ze (voorlopig) weigert zich te laten vaccineren tegen Covid-19. En er ontstond ook nog een stevige draad op Twitter toen ze reageerde op een andere ‘schrijvende activiste’ die dit juist wel deed. Beiden hebben argumenten.
Ik vind dit zeer interessant want zelf twijfel ik ook nog steeds maar krijg steeds meer voorkeur om niet op de ongetwijfeld komende uitnodiging in te gaan.
In dit geval puur vanuit mijn persoonlijke gezondheidsoverwegingen waarin ik de vaccins niet vind passen, net zoals ik nog nooit een reguliere griepprik heb willen hebben.

Maar terug op dat artikel: hierin pleit ze redelijk fel: ”Tijd voor terugkeer van het gezonde verstand“
En daar pleit ik ook al jaren voor. Want dit ontbreekt steeds meer in de maatschappij.
Mensen denken steeds minder na over wat er gebeurt om zich heen. Ze denken vanuit hun portemonnee. Vanuit consumptieve doelen.
Soms kunnen bepaalde banen voor enige ‘spirituele’ voldoening zorgen als het echt de baan is die vanuit het hart wordt beleefd. En natuurlijk zijn en blijven er gelukkig nog best veel creatieve geesten die hun leven ‘rijk’ houden met hun creaties. Kunstenaars. Schrijvers…
Mensen die hun ‘gezonde denken’ in conditie houden. Ze bestaan echt. Maar laat dit nu voornamelijk allemaal individualisten zijn… Die hebben zich grotendeels al buiten het ‘systeem’ kunnen houden. En voor de nodige veranderingen hebben zij allemaal te weinig ‘macht’…
De gezapige massa heeft de macht. De consumptieve schapen.

Ik zie dit eigenlijk mijn hele leven al gebeuren. Feitelijk was de tijdelijke echte solidariteit na de Tweede Wereldoorlog, gevoed door de vele (linkse?) opstanden tegen de notabele macht en voor gelijkheid van iedereen, al snel gebroken door het ogenschijnlijk te goede leven in de beoogde ‘verzorgingsstaat’ van de 70er/80er jaren. Toen begon het al weer achteruit te gaan, richting de aloude macht van de ‘elite’. Ik schrijf daar al heel mijn leven over en zie de onvermijdelijke ‘reset’ waar Ines nu over schrijft als enige oplossing. Op een andere manier dan toen (een wereldoorlog) maar vermoedelijk even krachtig en destructief voor heel veel mensen.
Maar die reset komt niet vanzelf. Hoewel ik soms wel twijfel of de ‘grote machten’ niet te ver gaan in hun arrogante blufpoker met de wereldbevolking.
Toch denk ik dat de (nu nog) stille lijdende massa het zal moeten doorbreken.
Door steeds minder ‘gedwee’ te volgen. Door langzaam maar zeker de draaiende economische motor te ontwrichten door niet meer mee te draaien.
Dan zie ik een kans op een echte reset zeker kunnen slagen.
Maar dat zal ik niet meer meemaken.
Mijn zoon echter – nu 22 jaar oud – denkt hier op zijn beurt nu al over na.
Altijd als we het over de huidige ontwikkelingen hebben noemt hij ‘George Orwell’.
Hij is absoluut nog niet politiek geïnteresseerd en probeert er tot nu nog ‘gewoon’ het beste van te maken door studie, geld verdienen en… de liefde. Net als elke jonge volwassene.
En als we straks allemaal in ‘de grote machine’ van de elite verkeren is er altijd nog het pistool tegen het hoofd om te ontsnappen…
Ik heb hem voorgehouden dat hij dit niet moet doen. Ook vermoedelijk niet zal doen als het zover komt. Maar dat hij deel moet nemen aan de groeiende wereldwijde ‘resistance’ die dan zeker zal bestaan want echt niet iedereen wordt een mak schaap. Dat is de grote misrekening van de elite.
Door de hele menselijke geschiedenis heen al bewezen.

Ik hoop op een snelle reset.

‘Een poging tot een diverse en inclusieve column die helemaal niemand kwetst’

Na al die zware kost van de eerste twee onderwerpen, wil ik het vandaag besluiten met een vrolijke noot. Want die worden gelukkig ook nog gekraakt. 🙂
Kent iemand de schrijver Ilja Leonard Pfeijffer? Voornamelijk bekend geworden als dichter en schrijver van (voor mij) onleesbare dikke pillen proza maar algemeen gewaardeerd om zijn werk en hij heeft al vele literaire prijzen gewonnen.
Ik heb hem eigenlijk pas voor het eerst leren kennen toen hij te gast was in DWDD, nadat hij zogezegd was gestopt met (stevig) drinken. Het was in een tijd dat ik daar ook mee worstelde dus was zeer geïnteresseerd in zijn ervaringen.
Maar omdat ik nu eenmaal niets volg op literair gebied, kende ik hem verder totaal niet.
Zijn uiterlijk van de ‘klassieke bohemien’ vind ik altijd wel grappig.
En ik begrijp dat hij ook als zodanig vele jaren feitelijk heeft geleefd en best wel moeite had die aangewende nonchalance na het stoppen met drinken van zich af te schudden. Nu moest hij het doen zonder ‘de invloed van’… Toch anders. 😉
Maar ik begrijp dat dit hem is gelukt. Alle respect.
Gelukkig woont hij ook in een van de meest ‘ontspannen’ Europese landen: Italië. Waar hij in Genua het goede rijke (menselijke) leven ervaart onder het genot van veel olijfolie en de beste gerechten ter wereld om gezond oud te kunnen worden. Zegt men.

Voor ‘HP De Tijd’ blijkt hij ook een wekelijkse column te maken en vorige week was dat de column met de bovengenoemde titel:
‘Een poging tot een diverse en inclusieve column die helemaal niemand kwetst’

Je moet het gewoon lezen. Lachen! Gieren! Brullen!
Hoe hij in de voor ‘echte’ columnisten verplichte maximale ruimte schetst hoe de tegenwoordige columnist zich bijna bij elk schrijfsel moet afvragen of hij of zij daar niemand mee kwetst.
Alle grote columnisten, Özcan Akyol, Saskia van Noort, Youp van ‘t Hek, Kees Thies (…) en noem ze alle 100.000 maar op: ze krijgen allemaal bijval maar ook allemaal worden ze keihard verguisd als ze iets durven schrijven wat lijkt op discriminatie, racisme, te links, te rechts, te hoog, te laag, te gekleurd, te ongekleurd en alle andere redenen waarom ‘massa’s’ mensen zich gekwetst kunnen voelen. Zeker de allerbekendste schrijvers hebben het zwaar. Hun hoofd ligt bij wijze van spreken altijd op een hakblok.
Daarom heeft Ilja gelukkig lange haren (die de meeste messen en bijlen al redelijk kunnen afweren) en past hij voortaan de schrijfstijl in zijn columns en nieuwe romans aan. Veiligheid voor alles.

“De andere reden waarom ik moe ben, is dat ik als blanke, nee witte, heteroseksuele, cisgender, mannelijke schrijfster de verantwoordelijkheid en de verplichting voel om bij alles wat ik schrijf heel erg op mijn woorden te letten.”

Alle lof! En LOL! 😉
Gelukkig ben ik zelf geen bekende columnist. Vrijheid blijheid.

Ilja Leonard Pfeijffer

Wat nog Rest

Eigenlijk had ik nog een paar onderwerpen in gedachten om in deze Restflits te verwerken maar zie dat deze al weer aardig is uitgelopen. En na de laatste afsluitende dijenkletser wil ik de stemming niet gaan verpesten. 😉
Ik houd het er daarom bij en hoop dat we volgende maand allemaal nog leven (met hoofd op de schouders) om de dan weer prangende onderwerpen in Flitsen te mogen beschrijven en ontvangen.

Versoepel, verhard, reset en schrijf! Voorzichtig.
Tot de volgende Restflits. 🙂

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie