Consumentenzaken – Mini Resttest Etenswaren 1

Met vandaag in de Mini Resttest:
– Mora broodje kroketburger
– Plus vers: Spinazie a la crème met cordon bleu
– Gijs stamppotten

Inleiding

In mijn laatste artikel over ‘Consumentenzaken’ gaf ik uitvoerig uitleg over de manier waarop ik omga met ‘Prijsvergelijk’ en hoe ik op die manier alles “lekker en goedkoper” probeer te houden.
Dat ging over werkelijk alles wat daarmee verband kan houden; van welke supermarkt, welke producten (A-merken of huismerken) en alle mogelijke aanbiedingen.
Af en toe zijn er wel eens van die producten die ik koop en nuttig, waar ik zo mijn eigen ‘ervaringen’ en meningen over heb. Ervaringen die negatief kunnen zijn maar ook juist opvallend positief en dan zou ik het leuk vinden om daar wat over te schrijven.
Recente ervaringen inspireren me daarom tot dit eerste artikel in die lijn: ‘Mini Resttest Etenswaren’. Met helaas om te beginnen wat minder goede ervaringen… Maar wie weet help ik daar anderen mee om het wel of niet te overwegen dit te kopen. 😉
Het blijven natuurlijk allemaal persoonlijke ervaringen! Iemand anders kan het juist helemaal andersom ervaren of een afwijkende bereidingswijze hanteren.
Op prijzen ga ik hier verder niet in; het gaat hier alleen over de eet-ervaring.
Lees… en oordeel zelf. 🙂

Mora broodje kroketburger

Deze test begin ik met mijn lunch van een paar dagen geleden. Hoewel ik voor mijn lunch meestal een boterham met hartig beleg eet, wissel ik graag af met verse snackbroodjes van de diverse supers als die in de aanbieding zijn. Nu dit tijdens de Coronacrisis beperkt blijft tot mijn online-super Plus, is de keuze helaas zeer beperkt. En dan eet ik ook wel eens diepvries-snacks zoals mini-pizza’s, baguettes en zoals nu een diepvries broodje.
Bekende firma Mora heeft er daar ook een aantal van in de vrieskasten zoals broodje hamburger, frikandel en dus kroket. Van die laatste heb ik er nu twee gegeten, waarvan recent de laatste.

Van de vorige kan ik me op dit moment niet zo heel veel meer herinneren… Alleen dat het naar mijn gevoel toen al niet zo best was. Een kroket hoort volgens mij een krokante buitenkant te hebben en een (normaal) zachte vulling van standaard gemalen rundvlees. Volgens mij vond ik het toen al wat ‘zompig’… Nu wilde ik het graag opmaken (advies houdbaarheid 04/2021) en ik had er trek in.
Dat ‘zompig’ vond ik nu wat ‘zacht’ gezegd. Eigenlijk was de kroketburger na normale bereiding van het geheel in de magnetron een uit elkaar vallende massa waar ik beide handen (en bijna voeten) bij nodig had om het binnen te krijgen. Het meeste gleed er tussenuit, geholpen door de laag mosterd die het geheel nog zachter maakte. En met een eveneens ‘modderzacht’ broodje daar omheen, was het bijna niet te ‘behappen’. (Een andere magnetron-broodjes firma doet daarom de saus er los bij, zodat die geen invloed heeft tijdens het opwarmen.)
Nu vind ik de meeste magnetron-broodjes er altijd wel (te) zacht uitkomen, dus dat verwachtte ik wel. Bij de broodjes bapao hoort dit zelfs zo. Maar een broodje burger van welke soort dan ook, hoort volgens mij met één hand te pakken te zijn en dan moet je daar lekker van kunnen happen.
Nou mooi niet…

De smaak… Tja, ergens proef ik wel die bekende rundvleeskroket-smaak. Maar de mosterd proefde ik niet of nauwelijks en ik heb er zelf nog maar een beetje ketchup tussen gedaan voor wat extra smaak…
En dan het ‘handen-en-voeten’ werk om het binnen te krijgen, maakten mijn smaaksensatie er niet beter op.
Hoewel ik zeker weet dat ik goed op de 100 seconden bereiding op 800 watt heb gelet (en het tussendoor volgens advies nog heb omgedraaid), zou ik het een volgende keer misschien eens wat korter kunnen proberen…
Maar ik weet niet zeker of er een volgende keer komt. Voor mij vond ik dit meer dan voldoende poging en dat is het de prijs (zelfs in de aanbieding) niet waard.

Plus vers: Spinazie a la crème met cordon bleu

Met het ‘Plus vers’ bedoel ik hier natuurlijk de kant-en-klare versmaaltijden uit de koeling, die elke super wel aanbiedt. Maar ook nu weer is voor mij de Plus even leidend.
In de afgelopen jaren heb ik vele al geprobeerd, van AH, Super, Lidl en Dirk (hoewel deze het ‘merk’ Daily Chef aanbiedt). De meeste zijn prima eetbaar hoor! Met wel diverse gradaties in de smaken.
Gisteren at ik dus de genoemde spinazie a la crème, waar in dit geval dan aardappelpuree bij zit.
Sommige merken bieden dan gewoon stukjes aardappel. Ik vind beide wel goed maar twijfel in dit geval aan de totale combinatie…

Spinazie a la crème zegt het al: zeer fijn gestampte spinazie met meestal een soort roomsausje daar doorheen, zodat het geheel wat papperig wordt.
Zo maakten wij het thuis trouwens meestal ook! Dit was min of meer een specialiteit van mijn ex-partner en samen met (ook) aardappelpuree en gebakken eieren vonden we dat allemaal super lekker! Ook de kinderen, die toen ze jong waren normaal niet zo gek waren op groenten, smulden hiervan.
Zelf heb ik het ook wel geprobeerd later maar kreeg op een of andere manier nooit de juiste combinatie tussen de spinazie en melk die er doorheen ging. Of het was te papperig, of te droog. 😉
En dan moet je natuurlijk net genoeg kruiden en zout toevoegen want dat maakt ook veel verschil!
Met de kant-en-klare producten heb je natuurlijk weinig keus.
Het valt me op dat alle supers daar een cordon bleu bij doen… Meestal varkensvlees met een vulling van ham en/of kaas. Maar mits goed samengesteld kan dit prima zijn!
Die van de AH vind ik bijvoorbeeld een van de beste.
Maar nu dus de Plus.

Het lijkt een beetje of ik deze week een ‘zompige’ week moest hebben…
Ook de cordon bleu was na bereiding verworden tot een hoopje prut, wat natuurlijk nog versterkt werd door de jus waarin het dreef.
En dan ben ik gewend om het stuk vlees vooraf even in stukjes te snijden, zodat het makkelijk eet met alleen een vork tijdens het kijken naar de TV om die tijd.
Nou… Het snijden was niet zo’n succes. Ik kon er eigenlijk geen ‘stukken’ van snijden.
De buitenkant (de laag paneermeel) was zacht en taai en ik scheurde het stuk vlees eigenlijk meer uit elkaar… Kaas heb ik hierin niet kunnen ontdekken. Wel veel gekookte ham, wat volgens mij het laagje vlees nog overheerste… Het werd dus een mengsel van papperige jus met ham.
Smaak viel wel mee. Beetje te zout naar mijn idee.
Net als de aardappelpuree, die wat mij betreft iets minder zout mag proeven. Verder was het gewoon aardappelpuree. Niks mis mee.
En de spinazie… Tja… Zoutloos? Smakeloos? In ieder geval proefde ik wel een flauw spinaziesmaakje maar hier miste ik duidelijk de ‘net iets meer’ smaak.
Het was allemaal eetbaar maar veel minder dan de versies die ik in andere supers heb gegeten. Jammer.

Gijs stamppotten

Stamppot wordt bij uitstek gewoonlijk in de (koude) winterperiode gegeten maar feitelijk kan je dit het hele jaar door eten want het blijft in de schappen. Ik vind het meestal ook altijd wel lekker.
We maakten dit vroeger ook regelmatig. Meestal boerenkool, hutspot of spinazie stamppot.
Toen ik begon met online bestellen bij de Plus viel mijn oog op een weekaanbieding: Gijs stamppotten! Voor een werkelijk heel leuk prijsje. Wat mij echter vooral opviel: de vorm!
Deze (volgens reclame) vers bereidde maaltijden hebben ze namelijk in een soort ‘worst-vorm’ verpakt! Gekheid! Nog nooit eerder gezien. Maar ik was wel erg nieuwsgierig en vanwege de prijs wilde ik ze zeker uitproberen. Het ging hier om de ‘boerenkool’ en de ‘hutspot’.
Ze zijn beide al een poosje op maar ik wil daar graag nog wel iets over vertellen. Positief gelukkig!

De inhoud zal vermoedelijk ook prijsbepalend zijn. In tegenstelling tot de meeste kant-en-klare stamppotten van de andere firma’s, zit hier geen vlees bij. Alleen het gestampte goedje zit in de ‘worstverpakking’ en dat is slechts 300 gram.
Dat is wat weinig voor mij maar ik had er dan ook al op gerekend en er een Plus ‘Gelderse’ rookworst bij besteld, die ik in tweeën heb verdeeld over de twee stamppotten.
De inhoud van de ‘worst’ uitgeknepen in een magnetron-doosje, de in schijfjes gesneden rookworst er direct bij en even opwarmen. Lang hoeft dit niet. En het was prima!
Persoonlijk vond ik de hutspot iets ‘smakelijker’ en de boerenkool wat ‘flauwer’. Maar gezien de (kleine) hoeveelheid heb je zelf natuurlijk een ruime keuze om erbij te doen en doorheen te roeren wat je lekker vindt. Vlees, vis, vegetarisch… Hier kan je eigenlijk alle kanten mee op.
En dat maakt deze grappige, simpele maar ook best lekkere ‘stamp-worstjes’ van Gijs best wel interessant om nog eens te kopen. 🙂

Tenslotte

De bovenstaande producten zijn dus allemaal opgewarmd in de magnetron en je zou soms kunnen denken dat ik misschien niet altijd de goede stand gebruik. Maar ik doe dit al jaren en hanteer daarbij altijd de aangegeven bereidingswijze. Bij alle verse kant-en-klaar maaltijden is dat vrijwel altijd 5 a 6 minuten op 800 watt. Inmiddels staat mijn magnetron altijd op de stand die daar het dichtst bij zal zitten (het is geen digitale maar stapsgewijs tot max 1000 watt) en tot nu toe was dit voor vrijwel alle maaltijden en andere producten goed.
Maar ik weet ook dat een magnetron niet altijd goed gelijkmatig verwarmt.
Een magnetron-doos met nasi of dergelijke doe ik dus tussendoor altijd even open en roer de boel goed door elkaar. Maar zo’n kant-en-klare maaltijd zit onder folie en moet je op die manier in één keer verwarmen. Dat is wel een valkuil. Ik ga ervan uit dat de fabrikanten daarop hun producten hebben bereid, zodat het ook zo goed verwarmd kan worden. Maar ik heb wel eens het idee dat dit niet altijd helemaal lukt.
Soms blijft het een beetje ‘spelen’ met de instellingen en op gevoel omgaan met de aangegeven bereidingswijzen. Op die manier kan het misschien wel beter worden.
Mocht ik een van bovenstaande (minder positief ervaren) producten nog eens proberen met een beter resultaat, dan zal ik daar zeker op terugkomen!

Verder blijft dit altijd een momentopname. Maar ik hoop toch dat je er ook iets aan hebt, of anders gewoon hebt kunnen lachen om mijn maaltijd-Avonturen. 😉

Tot de volgende Mini Resttest.

Dit bericht is geplaatst in Column, Consumentenzaken, Cultuurfilosofie, Persoonlijk met de tags , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie