Mondkapjesplicht – vervolg

In mijn ‘Restflits woensdag 2 december 2020’ – nog maar 2 dagen geleden – gaf ik het al aan: Wat betreft de ‘Mondkapjesplicht’ wordt het nu spannend voor me. En ik voorspelde al een vervolg.
Dus…
Vandaag was ik voor de eerste keer MET mijn stoffen mondkapje in de Albert Heijn.
En? Proef geslaagd?

NEE INTEGENDEEL! Ik doe dit nooit meer.

Daarom schrijf ik nu ook vrij snel het vervolg want dit gaat het echt niet worden voor mij en dat vind ik een heel erg moeilijke situatie.

Wat is er gebeurd?
Nou, ten eerste bleef mijn bril na opzetten van het ‘lapje’ toch beslaan.
Ook na mijn ‘trucje’ om links en rechts wat ruimte te maken.
Mogelijk heeft dit te maken met het verschil in koudere lucht buiten en de warme lucht binnen.
Maar zeker in het begin zag ik helemaal niets meer.
Dus liep ik even met mijn bril in m’n hand verder maar dan kon ik niks meer lezen op de bordjes en etiketten… Zonder bril kan ik grof bewegen, zo sterk is die niet, maar lezen is wat anders.
Daarbij had ik mijn beide handen nodig voor de winkelwagen en het pakken van boodschappen.

Maar naast het beslaan van de bril – daar schijnen ook weer trucjes voor te zijn door de bril vooraf in te smeren met afwasmiddel of zo… – kreeg ik het al snel panisch benauwd.
Het zou best wel een combinatie kunnen zijn van minder goed kunnen ademen en de stress in deze situatie. Maar dat ben ik dus ook… Ik schiet snel in de stress.
Ik heb meerdere keren even aan de kant moeten staan uitpuffen…
Om dan weer verder te lopen, nog rustiger aan dan ik al deed.
Ik leek wel een oud baasje van 99 of zo… 😛

Ik wilde het lapje ook niet afrukken… Ondanks dat ik dat ‘kaartje’ bij me had wat ik recent heb uitgeprint en voorzien van wat extra medische informatie.
In de winkel zag ik ditmaal niemand lopen zonder mondkapje. In tegenstelling tot mijn vorige bezoek. Ik voelde me dus niet goed om dit zelf ‘eigenwijs’ gewoon weer te doen.
Later bij het vertrek kwam er net een man naar binnen, ook zonder mondkapje…
Mogelijk zijn ze toch wel gewend aan uitzonderingen.
Handhavers of eigen controlerend personeel heb ik overigens niet gezien.
Dat zullen ook momentopnames zijn denk ik.

Wat nu?

Gisteren heb ik besloten om dit probleem van twee kanten proberen op te lossen.
Ik heb ook weer een eerste online bestelling gedaan bij de Plus, waar ik ook na mijn operaties had besteld en thuis laten bezorgen.
Met een beetje puzzelen kwam ik wel aan de minimale € 25.
Ik bedacht gisteren dat een combinatie van deels laten bezorgen (als er goede aanbiedingen zijn) en deels met mondkapje zelf de rest halen, misschien iets minder stress zou opleveren.
Zoals dat vandaag ging gaat dit echter niet werken.

Ik moet dit nog even laten rusten en morgen die eerste bestelling afwachten als die wordt bezorgd. Mogelijk ben ik weer zo tevreden dat ik dit gewoon voorlopig ga volhouden.
En misschien kan ik anders volgende week toch ook eens proberen zonder lapje te gaan en kijken wat er dan gebeurt.
Dan weet ik het allemaal zeker.
Hoewel in deze tijd niks zeker is… Elke dag kan anders zijn en onverwachte verrassingen bieden…
Als die nou altijd aangenaam zijn, dan zou ik geen angst meer hebben. Maar helaas…

wederom dus: wordt vervolgd

Dit bericht is geplaatst in Column, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie