Surrogaatseks – Hebben seksrobots de toekomst?

Zou jij ze doen?

Over dit onderwerp heb ik het tot nu toe eigenlijk nog nooit gehad: ‘Surrogaatseks’.
Waarmee ik dan natuurlijk seks bedoel die niet met een ander mens wordt gedaan.
Sekswerk is gewoon seks. Maar ook masturbatie is seks (met jezelf), eventueel ondersteund door handige speeltjes die de stimulans nog wat beter kunnen maken.
Dat zou je ‘surrogaat’ kunnen noemen omdat je het contact met een ander mens mist, maar masturbatie reken ik daar niet onder.

Voor sommige mensen is masturbatie echter ook niet voldoende, zeker niet voor een lange tijd zonder echte partner. Die missen het ‘vleselijke’ contact; de interactie met een ander mens.
En wie geen periodiek sekswerk wil of kan betalen, zoekt dan naar alternatieven.

In de 70er jaren, met de opkomst van de porno en de iets meer geaccepteerde vrijere seksuele moraal, dat je niet perse seksloos moet zijn zonder een ‘echte’ partner, kwamen naast de bekende masturbatie-speeltjes ook volledige ‘sekspoppen’ op de markt.
Het waren opblaaspoppen van bijna realistisch formaat, met op de juiste plekjes wat gaten voor de mannen en een ‘wormvormig aanhangsel’ voor de vrouwen. 😉
Hoeveel grappen zijn er jarenlang niet gemaakt over deze hilarische sekspoppen…
Nog vinden mensen wel eens een (afgedankte) volledig opgeblazen pop ergens in de bosjes of in het water en denken ze dat er een lijk drijft…
Ze bestaan nog steeds.

Opblaaspop

Maar wat tegenwoordig ook bestaat zijn de (bijna) levensechte sekspoppen en zelfs seksrobots!
De techniek staat niet stil. En voor aardig bedragje meer kun je poppen kopen die op een afstand zo je nieuwe vriendin of vriend zouden kunnen lijken…
En met de steeds meer geavanceerde robots schijn je zelfs gesprekken te kunnen voeren!

Ik moest dan in eerste instantie denken aan het populaire kinderspeelgoed van ruim een jaar of 20 geleden: de ‘Furby’! Een op een allerliefst diertje lijkend popje wat reageert op aanrakingen en bepaalde woorden. Furby kon zelfs leren van wat je er tegen zei. Zodat die steeds ‘intelligenter’ leek te worden.
Mijn kinderen hebben ook Furby’s gehad! Dus ik weet er wel wat van.
En ze schijnen nog steeds te bestaan hoewel ik er in Nederland niet veel meer van zie.

Maar terug naar de seksmarkt.
Vanuit de technologisch vaak vooruitlopende fabrieken in vooral Japan komen er de laatste jaren steeds meer ‘echte’ seksrobots deze kant op.
Er bestaan zelfs al speciale clubs (bordelen) waar geen echte vrouwen meer werken maar waar je een afspraak maakt met een seksrobot…
Bizar?
Tja, tot voor kort begreep ik daar echt geen hout van, hoe zoiets ‘aantrekkelijk’ kan zijn maar sinds de Coronacrisis langdurig onze levens bepaalt en ik om me heen zie dat sekswerkers zich ook in allerlei bochten moeten wringen om maar een beetje aan het werk te blijven…
… zie ik opeens een zekere toekomst voor me.

Science Fiction?

Als echt redelijk grote SF-liefhebber, ken ik natuurlijk de meeste bekende filmrobots of ‘androids’.
Van Star Wars, Star Trek (ik ben een fan van Data!) tot de wat ‘realistischer’ films zoals Bladerunner (met een sterrol van Rutger Hauer als een perfecte android), I Robot en A.I. (Artificial Intelligence). Vooral in die laatste film kwamen veel perfect op mensen gelijkende robots voor, met als hoofdpersoon een vrijwel levensecht kind, wat zichzelf dan ook zo echt vond dat die ook een echt mens wilde worden en op zoek ging naar de toverfee (Disney) om van hem een mens te maken (net als Pinokkio).

Star Trek – Data

Bladerunner

A.I. – David & Teddy

In films kan natuurlijk alles. Maar wat ik vooral vaak zo mooi vond was hoe er met de ‘intelligentie’ en uiteindelijk ‘rechten’ van de robots omgegaan werd.
Ze waren allemaal gemaakt door de mens… In fabrieken. Geen ziel. Geen (echt) hart.
Maar toch werd hun bewustzijn en denkvermogen soms zo groot dat ze ook prima konden gaan nadenken en beslissen over morele kwesties. Over leven en dood.

Ergens zie ik een toekomst voor me dat er ook in realiteit echt steeds betere en intelligentere robots worden gemaakt.
Niet alleen om veel fabrieksprocessen efficiënter te maken of als extra ‘handjes’ in arbeidsintensieve werkzaamheden. Maar ook als ‘partner’ en ‘gezelschap’ voor mensen.
Nu al worden er zo intelligente robothonden gemaakt, speciaal voor ouderen om ze gezelschap te kunnen houden. Ze kosten geen moeite voor eten geven of ermee uit gaan wandelen. Maar ze zijn er en ze vullen een bepaalde leegte in.
Doen seksrobots niet precies hetzelfde?
Het opvullen van een pijnlijke leegte voor mensen die door omstandigheden te lang seksloos moeten zijn en misschien wel blijven?

Persoonlijk

De laatste vraag zou ik op mezelf kunnen spiegelen.
Ik ben nu al geruime tijd alleen en min of meer seksloos, als je masturbatie en die enkele ‘feestjes’ in 2015 en 2016 niet meerekent.
Ik heb geen vastere partner meer en eerlijk gezegd geloof ik ook niet dat die er nog komt.
Niet alleen door mijn fysiek maar ook mentaal weet ik niet zeker of ik me nog wel wil binden aan een persoon, na alles wat er de afgelopen jaren is gebeurd.
En dat mentale is voor mij ook erg belangrijk. Zonder dat blijft het oppervlakkig. Net als slecht sekswerk, waar ik ook vroeger al op afknapte.

Als ik daarom de eerste vraag, gesteld in de ondertitel, ga beantwoorden:
“Zou jij ze doen?”
Zou ik dan bij voldoende financiële middelen een seksrobot ‘doen’?
“Nee!” absoluut niet.
Het lijkt me interessant om dit eens van dichtbij te mogen zien en meemaken maar als ik zoiets als (vaste) surrogaat (seks-) partner zou moeten beschouwen dan is dat voor mij onmogelijk.
Ik ga er bij nadenken en dan kan dit nooit en te nimmer die mentale ‘klik’ maken.
Vermoedelijk zou ik er eerder om gaan lachen omdat je weet dat zelfs de meest intelligente reacties van zo’n robot allemaal geprogrammeerd zijn. ‘Ze’ voelt helemaal niks. 0,0.
Dat is absoluut niks voor mij.

Maar wel heb ik er begrip voor dat er heus wel mensen zijn die hun seksualiteit ook met minder (echte) gevoelens kunnen beleven. En dan een dergelijk surrogaat wel kunnen waarderen.
Als mensen daar blij van worden… Prima toch?

Seksuele moraal

Volgens mij hebben weinig mensen echt problemen met het bestaan van sekspoppen. Of ze nu opblaasbaar zijn, ‘levensechte’ siliconen, stilzwijgend of uitgevoerd met de meest geavanceerde robotica zodat ze gaan hijgen, kreunen en zeggen dat je door moet gaan…
Laat de liefhebbers (of liefhebsters!) hun gang gaan.
Het lijkt een beetje gek wat er allemaal tegenwoordig mogelijk is maar daar heeft niemand eigenlijk last van.
Tot de morele snaar weer wordt geraakt…

Er bestaan namelijk ook al een poosje (ook weer in Japan gemaakte) sekspoppen en –robots die op kinderen lijken. En dat vinden veel mensen niet kunnen.
In sommige landen zijn ze zelfs al verboden. In Nederland nog niet. Maar dat zal niet lang meer duren.

Enkele jaren geleden is er al eens een debat over gevoerd:
‘Ethisch debat door rapport over kinderseksrobots’
En dit zal het laatste debat niet zijn neem ik aan. De meningen zijn en blijven verdeeld.
Waar veel seksuologen en psychiaters met een redelijke kennis van de moeilijke seksuele geaardheid pedofilie wel positief zijn en het misschien zelfs als een oplossing zien van bepaalde persoonlijke problemen, zien de meeste tegenstanders dit volledig tegenovergesteld: moreel onjuist omdat je niet eens mag DENKEN aan seks met een kind, laat staan een surrogaat produceren wat dit mogelijk maakt. Ook al vallen er geen slachtoffers. Misschien wel minder dan zonder die dingen…

Alles staat of valt weer bij de maatschappelijke moraal. En dat is soms slecht omdat het wel degelijk noodzakelijke veranderingen in een samenleving tegenhoudt.

Als volwassen sekspoppen wel mogen… Omdat er ‘moreel’ niks mis mee is…
Waarom wordt er dan niet stilgestaan bij het feit dat gebruikers van een volwassen sekspop ook zouden kunnen doordraaien en meer echte mensen gaan verkrachten?
Waarom is die kans alleen maar aanwezig bij zogenaamde pedofielen?
Deze verbanden zijn nog nooit aangetoond.
Ook niet bij de kijkers naar kinderporno, waar ik het ook al een keer over heb gehad.
Maar om die zelfde reden is daarom ook virtuele kinderporno verboden.
Dus animaties met kinderen. Omdat “het zou kunnen aanzetten tot…”.
Puur vermeende opvattingen zonder enig wetenschappelijk bewijs.
De seksuele moraal zit tussen de oren.

Toekomst

Gelukkig ga ik het niet meemaken maar ik denk wel degelijk dat er steeds intelligentere robots gemaakt zullen worden. Niet alleen dus om veel efficiëntere bedrijfsvoeringen te helpen en mensen zwaar en vuil werk te ontnemen. Maar ook om mensen bij te staan in een groter wordende vereenzaming.
Want hoewel de wereldbevolking maar blijft groeien; door de niet te stoppen individualisering en grotere vergrijzing ontstaan er steeds meer eenzame mensen. Onomkeerbaar.
Tenzij er dus wel eens een keer goede denkers opstaan en ons een spiegel voorhouden, dat we de wereld wel degelijk SAMEN bevolken… Maar dat zie ik nog niet zo snel gebeuren.

Juist om seksuele frustraties te helpen bestrijden en daardoor onacceptabel grensoverschrijdend gedrag te voorkomen, zie ik de steeds beter wordende virtuele seks en levensechte sekspoppen en –robots als een belangrijke oplossing.
En juist ook voor mensen die door hun bijzondere omstandigheden altijd seksloos zullen blijven, zoals dus pedofielen.
Velen kunnen zich wel degelijk prima schikken in hun lot en seksualiteit uit hun leven bannen. Gelukkig is dat nog steeds een meerderheid. Maar juist voor wie die seksuele ‘ontlading’ de enige manier lijkt om de oplopende seksuele spanning te verminderen, is dit zeker een goede oplossing.

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk, Seksualiteit met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie