Seksuele diversiteit blijft onbegrepen

De intolerantie voor seksualiteit groeit

Afgelopen weekend zag ik weer eens zo’n Twitter-discussie langskomen die mijn aandacht trok vanwege de bekende tweestrijd over ‘kinderen en seksualiteit’.
Ik heb er dan ook even op gereageerd maar beter laat ik het dan los want meestal wordt het dan een lange draad met voor- en tegenstanders waar ik moe van word.

Waar ging het over?
Eigenlijk startte het met een Tweet van Geert Wilders die homohaat verbindt aan de Islam…
Die werd genuanceerd door een bekende advocaat die vanuit de PVV ook geluiden had gehoord dat “LHBTI’ers kinderen indoctrineren…”
Waar vervolgens iemand op reageerde dat dit inderdaad zo lijkt te zijn en hij gaf het voorbeeld van een ‘regenboogvoorleesmiddag’ in de bibliotheek van Enschede uit oktober 2019 (zie foto).

Hij stelde:
“De genderideologie die sommige LHBTI’ers uitdragen naar kinderen is geen indoctrinatie? Mannen die zich kleden als prostituees en kinderen voorlezen over jongetjes die meisjes willen zijn en vice versa”
Uiteraard kwam daar in 2019 al commentaar op maar nu barstte de discussie opnieuw los.
Hoewel er nu ook aardig wat mensen verbolgen waren over het onbegrip wat deze Twitteraar uitte over het op zich leuke evenement voor de kinderen waar velen geen kwaad in zagen, waren er uiteraard weer de nodige tegenstanders die dit ‘seksuele indoctrinatie’ van kinderen vonden.

Ik zit er dubbel in.
Uiteraard vind ik de tegenstanders onzin uitkramen. Er wordt niets seksueels gedaan; kinderen zien in als vrouw verkleedde mannen geen prostituees… Ze houden zelf meestal ook van verkleedpartijtjes. En als er in de verhalen die ze voorlezen aandacht gegeven wordt aan mannen die zich graag als vrouw verkleden, om de diversiteit minder onbekend te maken, dan juich ik dit toe.
Juist de tegenstanders indoctrineren omdat ZIJ alles negatief seksualiseren en zogenaamd ongeschikt achten voor de ‘tere kinderziel’… Dwazen.

Maar ergens voel ik een belangrijk hiaat.
Deze dragqueens worden heel speels en positief gepresenteerd.
Maar doen scholen of andere instanties dit ook met ‘gewone’ seks?
Want je kunt er nu (inderdaad) wel omheen draaien… Het gaat hier wel om seksuele diversiteit!
Dus eigenlijk zou er juist wat meer geseksualiseerd mogen worden van mij.
En dan niet alleen met aandacht voor dragqueens, LHBTI, regenboog en andere minderheden maar gewoon met aandacht voor de natuurlijke seksualiteit van iedereen. Jong en oud.

Hokjes

Met die ‘dragqueens’ heb ik trouwens niet zo veel.
Je mag eerlijk weten: ik heb er een hekel aan en zie ze liever niet.
Misschien heeft dat ook te maken met mijn aversie tegen de ‘prides’ waar ik al vaker over schreef: deze mensen laten zichzelf zo nadrukkelijk provocerend zien aan de buitenwereld!
Inderdaad zwaar aangedikte make-up, duidelijk uitdagende kledij om hun gespeelde vrouwelijkheid te tonen en als ze praten… Nou ja, ik zie het als een karikatuur. Stripfiguur. Maar niet mooi en niet serieus.
Het is een spel! Net als elk seksspel, maar dit voor mannen die zich graag zo tonen. En ja, liefst voor een publiek. Maar daar zijn shows voor… Programma’s… Clubs… En weet ik wat voor media tegenwoordig. Maar waarom moet ik het zien?

Tijdens één van de door mij bezochte gangbangfeestjes in 2015 was er ook eens een man aanwezig in een strak jurkje en op hoge hakken… Pruik, neptieten en dik opgemaakt.
Aardige kerel hoor. En hij kwam daar gewoon voor de vrouwtjes. Niks mis mee. Grappig. 😉

Je weet dat ik een zeer grote tolerantie heb voor vrijwel alle soorten en maten seksuele voorkeuren.
Als iemand geil wordt door zich als vrouw te verkleden, vind ik dat prima.
Maar zo zijn er eigenlijk ontelbare varianten van voorkeuren waar mensen zich fijn bij voelen!
En ‘wij’ – moraalridders – moeten alles in kaders omvatten zodat we daar ons ‘oordeel’
(en natuurlijk VOORoordeel) over kunnen geven en wetten aan verbinden.
Daar wordt binnenkort zelfs de grondwet op aangepast… Zodat ‘niemand’ uitgesloten wordt.
Nou… Daar gaat het dus fout.
Men wilde oorspronkelijk in de grondwet opnemen (in Artikel 1 dat alle mensen gelijke rechten hebben) de bewoordingen ‘handicap’ en ‘hetero- of homoseksuele gerichtheid’.
Dit is dan gelukkig nog op tijd gewijzigd in ‘seksuele gerichtheid’ omdat het anders onduidelijk zou zijn of bijvoorbeeld biseksuelen, transseksuelen en zelfs lesbiennes hier wel toe zouden behoren, omdat het begrip ‘homo’ meestal voor mannen wordt gebruikt.
Maar de expliciete benoeming van iemands seksualiteit is toch juist het creëren van een criterium wat bijzondere aandacht verdient?
Was ‘elke mens’ niet voldoende?
Nee, ‘de mens’ moet in hokjes zodat we kunnen besluiten wie daar wel of niet in passen…
En dan weten de meeste bekende lezers natuurlijk al welke kant ik op wil…

‘MAP’s NOT ALLOWED’

Beetje provocerende titel die direct eerst wat uitleg behoeft.
Allereerst de term ‘MAP’.
Meestal gebruik ik in al mijn artikelen termen als ‘andere gevoelens’, ‘minderjarigen’ en ‘pedofilie’ als het gaat om seksuele gevoelens van volwassenen voor mensen onder de 16 jaar.
Internationaal bestaat daar een term voor die in Nederland (nog) niet zo vaak wordt gebruikt; MAP dus – ‘Minor Attrackted Person’. Ofwel iemand die zich (seksueel) aangetrokken voelt tot minderjarigen.

In Nederland en veel andere landen wordt vrijwel altijd de term ‘pedo’ en ‘pedofiel’ gebruikt als het om vermeend of daadwerkelijk seksueel misbruik gaat van alle minderjarigen.
Maar dat is gewoonweg fout.
Zelfs de officiële media (krant, televisie) doen het gewoon en laten zich daar niet of nauwelijks op corrigeren. Terwijl de term pedofilie alleen gebruikt mag worden wanneer het kinderen van 6 t/m 10 jaar betreft. In het onderstaande plaatje staat het duidelijk overzichtelijk aangegeven.

Het is natuurlijk wel enigszins te verklaren waarom ‘de massa’ graag dat ene woord gebruikt, namelijk om alle ‘vieze gasten’ die op jongere meisjes vallen over een kam te scheren.
Maar het lijkt me toch een zeer groot verschil of je als jongen van 18 jaar seks hebt met een meisje van 14 of met een meisje van 8… Hij wordt meestal een pedo genoemd want absolute onzin is.

Maar goed, omdat het zo complex is hebben ze dus ooit een betere term bedacht om wel alles samen te vatten en daar op die manier betere aandacht voor te kunnen vragen.
Namelijk: voor de grote hoeveelheid aan mensen (wereldwijd) die een seksuele aantrekkingskracht voelen voor minderjarigen. MAP’s dus.
De exacte cijfers zijn niet bekend omdat natuurlijk niet iedereen open uitkomt voor die gevoelens.
Maar aangenomen wordt dat ongeveer 1 op de 5 (jawel: 20%!) van de mannen seksuele gevoelens kan hebben voor minderjarigen.
Waarvan natuurlijk de meesten dit zullen hebben voor jongens en meisjes vanaf pakweg 14 jaar.
Maar juist omdat die grenzen van gevoelens zo vreselijk vaag zijn en omdat er zo verschrikkelijk mensonterend hard wordt geoordeeld over deze mensen en er nog geen enkele wet bestaat die dit onderscheid duidelijk hanteert en zo veel mensen dus feitelijk niet worden beschermd… is dit de grootste zorg van de wereldwijde ‘MAP-community’.
Want MAP’s horen er niet bij. Uitschot. Afschieten allemaal!
Dingen die je echt kunt lezen op Twitter…

Dat die hysterische massa dus 20% van de mannelijke mensheid wil uitroeien, lijkt mij richting een weerzinwekkende genocide te gaan…
Toch is dat echt wat ze willen als je de vele berichten in de media leest en goed begrijpt wat landen met wetten willen omvatten.
Eerlijke debatten over de nuances van seksuele voorkeur versus daadwerkelijk uitvoeren of praktiseren mogen niet of nauwelijks meer gevoerd worden omdat het uitgelegd wordt als promotie van misbruik.

Onbegrip

Ze begrijpen het niet dus het mag niet.
Misschien beetje kort door de bocht maar dit is wel hoe de politiek nu omgaat met seksuele diversiteit waar ze niets van begrijpen. Ze laten zich leiden door verouderde doctrines en invloeden van door (werkelijk) misbruik opgefokte media.
Excessen bepalen de norm.
Met de overgrote meerderheid aan onschuldige ‘andersvoelenden’ als slachtoffers.

Terwijl juist een land als Nederland jarenlang voorop liep in progressie als het ging om mensenrechten en gezondere seksuele normen en waarden.
Nu is het bezig om een van de strengste westerse landen te worden waarin de minste tolerantie bestaat voor seksuele diversiteit.
Mensen worden straks veroordeeld voor louter hun gevoel!

En de massa? Die juicht het toe!
In die discussie van het begin werd ook gereageerd door iemand die droogjes aangaf:
“Straks is ook dit verboden.” Met betrekking tot die dragqueens en hun actie.
Want kinderen mochten eens seksueel geïndoctrineerd worden…
Nee, dan beter dom houden.
Dan zijn de onwetendheid en angst het grootst als ze voor eventuele ongewenste en misschien zelfs gevaarlijke situaties komen te staan.

Het grootste probleem is dat te veel volwassenen zelf ook steeds meer problemen gaan zien in open en eerlijke seksualiteit. Alles krijgt een ‘slecht’ imago.
De fotograaf van jongere modellen, de mannelijke trainer van het turnen (actueel op dit moment!), de zwemleraar, alle leerkrachten (…), kinderen in de reclame en in de kunst, alle seksuele voorlichting onder de 12 jaar…
Vooral dat laatste begint een heet hangijzer te worden.
Veel volwassenen zijn steeds meer overtuigd dat kinderen tot 12 jaar absoluut nog niets hebben met seksualiteit en daarmee nog niet geconfronteerd mogen worden.
Ze begrijpen niet dat frustraties, angsten en de kans op misbruik dan alleen maar groter worden.
Heel eng en zeer ongezond voor het kind zelf.
Laat ik wel duidelijk zijn, voor het geval dat mijn uitleg weer eens verkeerd begrepen wordt:

Kinderseksualiteit en begrip voor MAP’s zijn twee verschillende dingen!

Ik benoem het hierboven nu achter elkaar.
Omdat het in beginsel ging over die kinderen die met dragqueens werden geconfronteerd, vervolgens over de intolerantie van veel mensen jegens MAP’s – terwijl die ook gewoon hun eigen seksuele gevoelens hebben, net als die dragqueens – en tenslotte over het onbegrip van veel volwassenen voor de seksualiteit van kinderen waardoor die straks problemen kunnen krijgen met hun eigen seksualiteit en dus seksuele identiteit!
Het heeft wel degelijk verband met kinderen.
Want misschien komen ze toch wel eens zo’n MAP tegen.
En… misschien krijgen ze zelf in hun pubertijd gevoelens voor kinderen?
Als deze gewoon voorkomende seksualiteit stelselmatig wordt genegeerd en verguisd, dan zal het kind later beginnen met louter angst en schuldgevoelens als ze hun verguisde gevoelens ontdekken of als er eens iets voorvalt.

De totale seksuele diversiteit omvat alle vormen van seksuele gevoelens.
En ja, daar zitten ook vrijwel onmogelijke gevoelens tussen zoals de aantrekking tot (te) kleine kinderen en… dieren.
Dat laatste heb ik nog niet eerder benoemd omdat ik daar totaal niets mee heb en ook geen enkele ervaring ken. Ik ken alleen de porno…
En geloof me: er zijn echt vrouwen die het graag met hun hond doen, met een paard spelen en mannen die een schaap neuken… (En dergelijke.)
Ziek? Gevoelloos? Geen idee. Ik ga hier nu niet dieper op in (misschien een volgend artikel) maar ik geloof echt dat er ook mensen zijn die oprecht gek zijn op hun dieren en daar seksuele gevoelens bij kunnen krijgen. Veel minder dan alle intermenselijke relaties maar voor mij hoort dit ook binnen de seksuele diversiteit.

Conclusie

De sleutel ligt in het accepteren van alle seksuele diversiteit. Dat dit bestaat. En zal blijven bestaan.
ALLE seksuele diversiteit.
Dus ja, ook de seksuele aantrekkingskracht voor kinderen, dieren en alle andere voorkomende gevoelens.

Veel mensen (de massa) gaan ervan uit dat de onmogelijke varianten een ziekte zijn die genezen moeten worden. Of dat de persoon gewoon een slecht mens is met foute keuzes. Ze zien niet in dat vrijwel alle seksuele gevoelens genetisch bepaald worden. En dan hooguit eerder of later, sterker of zwakker aanwezig kunnen zijn naar gelang de diverse (sociale) omstandigheden.
Het is geen keuze. Niemand is als ‘slecht mens’ geboren.
Moeilijke omstandigheden kunnen wel van invloed zijn of iemand zijn (foute) gedrag kan aanpassen en beheersen. En iemands karakter kan inderdaad zwak zijn waardoor die het niet alleen in toom kan houden.

Seksuele gevoelens zitten heel diep en kunnen heel sterk zijn. Dit verschilt per mens.
Maar als er acceptatie en uiteindelijk begrip zou zijn voor alle seksuele gevoelens dan zou er beter en meer hulp geboden kunnen worden voor hen die dat nodig hebben. Zonder stigma’s of vooroordelen. En zeker zonder exorbitant hoge straffen. Die lossen namelijk niets op maar maken de frustraties alleen maar groter en uitzicht voor de betrokkenen op een ‘normaal’ leven kleiner.
Keihard straffen (in alle gevallen) kent alleen maar verliezers.

Daarom is het van het grootste belang dat er vanuit de wetenschap, psychologie en alle belanghebbende instanties hard moet worden gestreden voor een beter begrip van seksuele diversiteit.
Wat dus niet inhoudt dat de praktisering ervan moet worden genormaliseerd! Daar gaat dit artikel niet over. Het gaat hier om mensen. En hun recht op een menswaardig bestaan.

En kinderen moeten inderdaad zo jong mogelijk al op leeftijdsniveau worden geleerd wat seksualiteit is en dat mensen dat doen, later als ze groter zijn en daar zin in krijgen.
De jongste kinderen hebben dat nog niet maar mogen niet afgeschermd worden van seksueel gedrag wat voortdurend om hen heen plaats kan vinden en waarmee ze onverwacht kunnen worden geconfronteerd. Daar moeten ze niet moedwillig van afgeschermd worden.
Daarnaast moeten ze de ruimte krijgen zichzelf te ontdekken.
Dan komt te zijner tijd wel dat pure eigen verlangen, gevormd door de eigen gevoelens en hun eigen variant van seksualiteit waarin zij zich het fijnst voelen.
Niet gehinderd door een opgelegde indoctrinatie over ‘slechte’ seksuele varianten.
Dat is schadelijk voor iedereen.

Seksuele diversiteit bestaat voor iedereen. Van jong tot oud.

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, HZP, Seksualiteit met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie