Restflits vrijdag 26 juni 2020 – Zomer!?

Vandaag in de Restflits:
– Niet te Flitsen!
– CoroNA of CoroNEE?
– Nostradamus 2020
– Status HZP
– Wat nog Rest

Niet te Flitsen!

Lang geleden nietwaar? Zo’n ‘Restflits’.
Daar heb ik eigenlijk heel lang geen zin in of behoefte meer aan gehad.
Voorheen ‘moest’ ik eigenlijk altijd ‘mijn ei kwijt’ omdat ik met zo veel dingen bezig was in mijn hoofd en die lieten zich het beste op ‘papier’ zetten in een soort gevarieerde ‘nieuwscolumn’ wat ik dus de ‘Restflits’ had genoemd.
Maar sinds ik daadwerkelijk veel rustiger in mijn hoofd ben geworden, na mijn zelfbenoemde ‘herstel’ eind 2018, moest dat niet meer zo nodig.
Daarnaast had ik me toen direct toegelegd op een bepaalde (vaste) categorie met betrekking tot mijn nieuwe bezigheid ‘HZP’ namelijk ‘seksualiteit’. Dat heeft vele stevige artikelen opgeleverd en daar had ik mijn handen (en hoofd) redelijk vol aan.
Dat is zeker nog niet gestopt (lees later meer over de ‘Status’) maar wel kwamen er toch weer wat ‘kinken in de kabels’ en natuurlijk… Corona.
Daar heb ik dan wel weer uiteraard af en toe de nodige aandacht aan gegeven want wiens leven beheerst(e) dat niet?
Ook daarover zo een laatste ‘updeet’…
En toen was het zomer en zitten we direct middenin de eerste hittegolf van dit jaar (moet morgen nog bevestigd worden)!
Niet te Flitsen!
Of juist wel… In ieder geval voor mij weer voldoende in mijn hoofd om toch maar weer eens met een ‘Restflits’ te komen. 🙂

CoroNA of CoroNEE?

Als je mijn specifieke artikelen hebt gelezen over de Coronacrisis (‘De Rest van de…’ – zoek er maar op) dan weet je dat ik me vanaf het prille begin in maart niet veel anders ben gaan gedragen door de ‘nieuwe situatie’.

Toevalligerwijs leef ik al geruime tijd in een soort zelfgekozen ‘lockdown’ door mijn persoonlijke situatie.
Na mijn tweede operatie in December 2019 was ik nog maar nauwelijks min of meer hersteld en zat ik me net te bedenken “Wat nu?” toen de crisis uitbrak.
Maar ook het jaar daarvoor leefde ik al in een soort ‘tussenjaar’ om te wennen aan mijn nieuwe fysieke gesteldheid en ‘andere’ gedachten. Puur en alleen met mezelf, niet gehinderd door activiteiten, vrienden, familie, instanties of andere ordeverstoorders. 😉
Begrijp me goed: ik hield niemand bewust van me weg maar het ging nu eenmaal allemaal zo en eigenlijk beviel me dat wel!
Toen ik dus vanwege de beperkingen van de Coronacrisis liefst “thuis” en “op 1,5 meter moest blijven” moest ik daar niets voor aanpassen.
Ik ging al nergens en dat veranderde niet.
Alleen in de supermarkten had ik wat last van m’n zenuwen door de soms hysterische omstanders met hun angst voor besmetting.
Maar dat werd ook al snel gemeengoed en massaal ‘verstandig genegeerd’.

Nu was afgelopen woensdag de formeel laatste persconferentie van onze ‘ballenjongens’ in Den Haag en we gaan vanaf 1 juli voorlopig het ‘nieuwe oude normaal’ in waarin alles weer mag, mits je op 1,5 meter blijft, elkaar niet in het gezicht uitlacht en niet neukt in standje ‘missionaris’ met anderen dan je eigen partner.
Joepie?
Nou ja… Opnieuw verandert er voor mij dus helemaal niks aan het leven wat ik ook al voor de Coronacrisis had. Behalve dan dat ik nooit meer met het OV zal reizen zolang daar mondkapjes verplicht blijven want die weiger ik te dragen.
Maar ik had geen contacten en dat zal voorlopig wel zo blijven, ik lach nooit iemand uit (alleen ‘mee’ en ‘toe’) en neuken doe ik al ruim 10 jaar niet meer en na 2017 kan ik dat ook niet meer.

Voor of na Corona dus? Nou nee… Gewoon NEE. Heeft voor mij nooit iets betekend.

Waarbij natuurlijk onverminderd van kracht blijft dat ik tot de risicogroep blijf behoren zolang het virus nog rondwaart en dat kan zomaar jaren blijven voortduren, net als elk ander willekeurig virus.

Heb ik me nooit zorgen gemaakt dan?
Jazeker wel! In ieder geval dus vanwege dat risico dat ik wel eens ECHT goed ziek kan worden mocht ik het een keer krijgen, door mijn beperkte longcapaciteit met chronische bronchitis.
Maar eigenlijk maak ik me meer zorgen over de nu wel heel erg veranderde maatschappij die mensen niet heeft verenigd nu ze allemaal tegen dezelfde ‘vijand’ moesten vechten.
De polarisatie is alleen maar toegenomen en dat heeft letterlijk al tot vele conflicten geleid die alleen maar erger worden.
Daar heb ik al iets over geschreven in ‘Racisme, apartheid en dataïsme’.
Nu de ‘racismekaart’ fel wordt uitgespeeld lijkt het erop dat Nostradamus weer eens gelijk krijgt:

Nostradamus 2020

Afgelopen week zag ik het volgende plaatje voorbij komen in Twitter:

Natuurlijk zal de oorspronkelijke tekst wat cryptischer zijn geweest en is dit in de moderne vertaling wel heel erg op de hedendaagse situatie afgestemd.
Maar dat er absoluut onverklaarbare bewezen historische lijnen zijn gelegd door deze oude ziener, is wel een feit.
Daarom heb ik al lang geleden over hem ook meerdere artikelen geplaatst (zoek op Nostradamus).

Nu zou de Coronacrisis dus het begin kunnen zijn van een volledige omslag van het menselijke bestaan. Maar als je de laatste regel leest: voornamelijk van de ‘wereldeconomie’!
Laat dat nu net ook mijn stokpaardje zijn! Ik pleit al jaren voor een heel ander financieel systeem (liefst volledig zonder geld) omdat ‘geld de oorzaak is van alle kwaad’.
En nu er overal in de wereld maar voornamelijk direct rondom ons ‘moord en brand’ wordt geschreeuwd over de nieuwe financiële crisis door de pandemie en zelfs de meest noodzakelijke zorg onbetaalbaar lijkt te worden, heb ik me natuurlijk af en toe gemengd in de maatschappelijke discussie.
Want waarom zeuren we over geld (“het kost te veel dus we kunnen mensen niet meer helpen”) als we theoretisch gewoon alles kunnen doen, ook zonder geld. Als we dat verdomde kostenplaatje maar loslaten…
Maar uiteraard is dat praten tegen dovemansoren want ‘het systeem’ moet in stand gehouden worden. De economie is onomkeerbaar.
Wat een onzin. Sterker: als de wereld daaraan blijft vasthouden, zal zeker gebeuren wat Nostradamus voorspelde: een volledige instorting van de wereldeconomie met rampzalige gevolgen voor iedereen.
Ik durf niet te voorspellen hoe groot de chaos dan zal worden en hoeveel slachtoffers er dan gaan vallen… Maar ik denk dat er geen atoombommen moeten vallen om aan miljoenen te denken.

Een waarheid? Of (weer eens?) opgeblazen bangmakerij?
We zullen dit vermoedelijk best wel snel gaan zien.

Status HZP

Hoewel ik dit jaar weinig tot niets heb gedaan aan (extra) promotie voor mijn initiatief ‘Horen, Zien en Praten’, heb ik zoals al gezegd wel diverse artikelen geschreven over seksualiteit.
Dit jaar alleen al een vijftiental flinke artikelen om nog duidelijker te maken hoe ik over vele aspecten rondom seksualiteit denk maar misschien nog belangrijker:
Om aan te geven dat er onnoemelijk veel problemen zijn in de maatschappij waaraan absoluut veel te weinig aandacht wordt besteed met vele nieuwe slachtoffers tot gevolg. Telkens weer.
En groeiend, als je de media mag geloven want die zijn over het algemeen ook zeer slecht geïnformeerd en meestal uit op populaire ‘onderbuikgevoel-berichtgeving’.
De schade wordt groter, de oplossingen verder weg.
Dat zie ik heel duidelijk gebeuren en dat maakt me verdrietig en boos en doet me pijn.
Omdat ik tot heden nog niet één keer echt mijn expertise heb kunnen toepassen.
Ja, misschien wel één keertje tijdens een presentatie van meerdere ‘ervaringsdeskundigen’ van Vivenz voor de ‘Luisterlijn’, begin vorig jaar.
Maar hoe ‘goed’ dit ook zou zijn ontvangen… Hoe slecht ik daarna ben behandeld en genegeerd.
Terwijl ik in die club vrijwel de enige was die over het onderwerp ‘parafilie’ open en eerlijk durfde te praten en ik door de vele berichten in de media heb begrepen dat ‘seksueel geweld’ (zeker online) door de Coronacrisis sterk is toegenomen, blijft mijn inbreng overal ongewenst.
Dat steekt. En dat voel ik persoonlijk steeds sterker.

Nu kan ik natuurlijk blijven schrijven… Alle vrijheid daarin, zolang dit nog wordt getolereerd…
Maar daarin heb ik nu ook zo’n beetje mijn grens wel bereikt.
Over de meeste onderwerpen heb ik uitvoerig geschreven.
Misschien vaak te uitvoerig… Zodat er lezers bij voorbaat al afhaakten.
Ik ervaar dan ook vrijwel altijd tijdens elk persoonlijk gesprek dat het praten over moeilijke onderwerpen het allerbeste werkt.
Daarom dus… ‘HZP’!

Maar hoe dan?

Ik weet het niet. Echt niet.
En daardoor zit ik momenteel dan wel degelijk (weer!) op een dood spoor.
Hoewel ik door alle omstandigheden (fysiek, Coronacrisis) redelijk begrijpelijk afgesloten blijf van de ‘grote boze wereld’ om me heen, steekt het me steeds meer dat ik geen enkele mogelijkheid zie om met ‘echte’ mensen te kunnen praten.

Heel even had ik een wild ideetje om een soort ‘vlog’ te gaan maken.
Met de webcam korte ‘Overdenkingen’ opnemen en op YouTube plaatsen.
Ik was geïnspireerd door die creatievelingen (artiesten, kunstenaars, schrijvers) die het contact met hun publiek misten en dus online van alles gingen presenteren.
Heb de opstelling al uitgetest en ik kan het desgewenst op elk moment van de dag doen…
Maar ik heb dit weer laten varen.
In beeld kan ik niet goed uitvoeren wat ik in mijn hoofd heb. Mis de ‘uitstraling’ om het op een afstand over te kunnen brengen, wat in een persoonlijk gesprek wel kan.
En ik wil er ook geen ‘freakshow’ van maken om aandacht te trekken…
Dan mis ik mijn doel en wordt het helemaal verkeerd opgevat.

Dus… Wat nu?

Dit wordt mijn grootste puzzel op dit moment.
Door de tegenvallende respons op al mijn artikelen en de website van ‘HZP’ op zich (euh… 0,0…) weet ik even niet of ik daar nu nog meer aan moet toevoegen…
De zinloosheid van alles (zoals het voelt!) heeft me zelfs al weer een terugval bezorgd… in mijn drankgebruik.
Jawel: na bijna 1,5 jaar ben ik tijdens het ‘hoogtepunt’ van de Coronacrisis weer sterke drank gaan drinken. Gewoon… Omdat ik niet zie wat of wie ik daarmee benadeel, behalve en alleen mijn eigen gezondheid als ik weer over bepaalde grenzen zou gaan (wat nog niet het geval is) en dat het me alleen maar mijn bekende ‘rust’ terug in mijn hoofd brengt.
Zeker nu ik van mezelf al beter met mijn gedachten om kan gaan.
Dat is echt heel anders dan medio 2018, toen ik stevig over diverse grenzen heen ging.
Maar begrijp me goed: ik ben er 100% bewust van dat ik dit weer moet stoppen, zodra er echt weer wat op mijn pad gaat komen. En wees gerust: ik heb nu ook de ervaring dat ik kan stoppen als ik weer echt wil.

Over mijn toekomst (-problemen) zal ik ongetwijfeld nog wel iets meer gaan schrijven.
Als het weer iets minder heet is in huis…
Want ZOMER! Weet je nog? 😉

Wat nog Rest

Terwijl alle zwaar geraakte sectoren in de maatschappij (bedrijven, sportclubs, onderwijs, sekswerk…) proberen een beetje schade te herstellen in de komende periode, zal ik verder gaan berusten in mijn aanhoudende ‘status quo’.
Afhankelijk van een ‘echt hete’ zomer wordt het dan meer of minder binnen blijven of in de tuin vertoeven. Meer smaken had ik vorig jaar niet en dat zal nu hetzelfde zijn.
Daarnaast heb ik natuurlijk altijd wel de mentale zorgen voor mijn kinderen…
Want hoewel niet meer onder de vleugels… Problemen zijn er, blijven er of komen er. That’s life…
Dan hoop ik altijd maar dat ze nog iets hebben aan mijn oude ‘wijsheden’ die er tegenwoordig niet altijd meer toe doen maar misschien nog van enig persoonlijke levenswaarde zijn.
Zoals ik van mijn moeder helaas niet zo veel meer heb mogen leren, behalve dan die ene mooie wijsheid die ik ook in een recent artikel had vermeld en waar ik nu graag weer mee besluit:

Leven en laten leven.

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, HZP, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie