Racisme, apartheid en dataïsme

Wordt het ooit nog eens ‘rustig’ in de maatschappij?
Of is dit juist het ‘nieuwe normaal’ en wordt deze eeuw er een van superlatieven, excessen en progressieve polarisatie?
Dat dit de huidige maatschappelijke trend is – polarisatie – is al een poosje duidelijk voor mij.
Daar heb ik hier al regelmatig over geschreven en ik maak er in de sociale media herhaaldelijk gebruik van om mensen hierop te wijzen. Al voor het een ‘trending’ onderwerp werd.
Maar deze dagen overtreffen alles.
Misschien gevoed door de (mentaal) dodelijke Coronacrisis?
Zoeken we uitvluchten om onze opgekropte energie en uitvloeiende agressie kwijt te kunnen?
In ieder geval richt de maatschappij zich op dit moment niet volledig op Corona-besmettingen maar vooral op ‘racisme’.
Natuurlijk door het incident rond de dood van ene George Floyd in de Verenigde Staten.
‘Dood door schuld’ van een (witte) politieman die een fatale nekklem toepaste bij zijn aanhouding.
De wereld ontplofte.

Eigenlijk bemoei ik me totaal nooit met dit soort ‘internationale’ incidenten.
Schietpartijen, criminaliteit, drugs, maffia, Taghi, Holleeder (wie is dat ook alweer…), Brech of andere personen die langer of korter in het nieuws komen vanwege twijfelachtige praktijken.
De kranten staan er dagelijks ‘vol’ van en ik heb daar persoonlijk niks mee.
Ook met ‘racisme’ zeg ik altijd niks te hebben.
Ik heb er geen persoonlijke ervaringen mee… Hoewel mijn Kroatische ex-partner naar mijn mening af en toe wel eens minder serieus werd genomen door anderen.
En de verhouding Kroatië-Servië was zeker na de oorlog niet echt goed te noemen, wat zich ook uitte in onderlinge ‘haat’. Maar volgens mij was dat tussen Nederlanders en Duitsers ook heel veel jaren zo. Misschien soms nog wel…
Maar alles bij elkaar boeide het onderwerp me nooit genoeg om me er tegenaan te bemoeien.
Tot nu.

De media puilen uit, de enquêtes zijn talrijk en eigenlijk lijkt het erop dat elke Nederlander zich dient uit te spreken over zijn standpunt en dan uiteraard volmondig beweren dat die zo tolerant is als de wereld van de nuchtere Nederlanders verwacht en boven racisme staat.
Dan moet ik toch wel even iets kwijt.
Want nuchter… ja. Maar dat wil ook zeggen dat we (generaliserend) wel graag willen dat die nuchtere neutrale tolerantie en onafhankelijkheid zo blijft. En niet moet wijken voor al die ons overspoelende afwijkende culturele invloeden van buitenaf, die we nu zo hartelijk zouden moeten omarmen… “Rot op! Laat ons met rust!” 😉

Wij Nederlanders zijn helemaal niet zo tolerant als je aan ons ‘tuintje’ komt.
Iedereen doet graag zijn of haar eigen ding zonder daarin beperkt of aangesproken te willen worden.
“Leven en laten leven.”
Dat heb ik ook al van mijn moeder geleerd.
Dan heeft het niets te maken met racisme als wij graag ons eigen leventje willen blijven leven zonder ‘vreemde’ invloeden waar we niets mee hebben.
En nu krijg ik de indruk dat we daarop worden ‘betutteld’. Of zelfs worden veroordeeld als we niet geconfronteerd willen worden met allochtonen die door hun afwijkende mentaliteit de sfeer in de samenleving veranderen.
Ik wil nog niet (keihard) zeggen ‘verpesten’… Maar in sommige stadsdelen lijkt dit wel zo te zijn.
En ook steekt het mensen dat sommige (beter opgeleide) allochtonen zich nauwelijks hebben aangepast aan onze traditionele levenswijze, de taal nog niet vlekkeloos beheersen maar wel goede posities bekleden in bedrijven, sociale instanties en zelfs de overheid.
Wat nog niet voldoende schijnt te zijn want er wordt juist gesproken van ‘ongelijkheid’ bij sollicitaties.
Bullshit.

Ook ik word vrijwel altijd wel geconfronteerd met van oorsprong allochtonen bij instanties zoals de Sociale Dienst, Maatschappelijk Werk, vele bedrijfsvoeringen en zelfs bij de politie en de BOA’s (handhaving). Zolang ik op gelijkwaardig niveau word aangesproken en behandeld heb ik daar meestal geen moeite mee.
Hoewel het me toch steekt…
Omdat ik mijn hele leven al ben achtervolgd door achterdocht en (valse) beschuldigingen dat ik mijn werk niet voldoende zou (kunnen) uitvoeren. Waar ik uiteindelijk in 2011 door ben ‘ontslagen’.
Het steekt me. Dat mensen die mij niet begrijpen en soms nauwelijks verstaanbaar Nederlands spreken op jongere leeftijd al hogere posities bereiken (en natuurlijk veel meer salaris ontvangen) dan ik ooit in mijn leven kansen voor heb gekregen.

Natuurlijk ken ik mijn beperkingen. Ik was nooit de makkelijkste in de omgang. Zeker als ik geconfronteerd werd met onrecht en valsheid. Maar ik deed altijd mijn best en in de dienstverlening waarin ik vrijwel mijn hele leven werkzaam was, hadden mijn ‘klanten’ daar nooit klachten over.
Ik deed mijn werk altijd correct en serieus. Want dat was ik altijd. Serieus.
Wat ik niet altijd kon voelen bij al die strebers van een collega’s en sluwe allochtonen die weten hoe het spel werkt…

Ja, ik heb last van oud zeer.
En ja ik heb ook last van bepaalde bevolkingsgroepen die met hun ‘andere mentaliteit’ de sfeer in mijn stad meer en meer verpesten.
Maar dat mag je niet zeggen. Want dan ben je een racist…

NEE IK BEN GEEN RACIST!

Maar ik wil dat mensen die zich niet kunnen aanpassen aan de cultuur van het land waar ze willen gaan leven, liever in hun eigen (besloten) gemeenschap blijven of liever nog terug gaan naar hun eigen land als daar gewoon vrede heerst en ze niet vervolgd worden vanwege hun (andere) geloof of geaardheid.

Racisme

Racisme is het idee dat menselijke rassen gerangschikt kunnen worden als beter en slechter ten opzichte van elkaar. Hieruit kan discriminatie voortkomen doordat voor het ene ras andere maatstaven worden aangelegd dan voor het andere.” (bron: Wikipedia)

Hoewel dit woord vrijwel continu wordt genoemd, speelt dit nou juist voor de grote massa absoluut geen enkele rol! Vrijwel niemand vindt andere rassen ‘beter of slechter’!
Om dit punt gaat het helemaal niet!
Als we op vakantie gaan in een land als Zimbabwe, Polen, Mexico of Afghanistan dan genieten we van de ‘andere cultuur’. Maar we willen er niet permanent wonen of de mensen altijd als buren…

Ik zie de gevoelens van de meeste mensen die zich afkeren van sommige allochtonen veel meer als:

Apartheid

“Het woord ‘apartheid’ betekent zoveel als ‘het verschillend zijn’.” (bron: Wikipedia)

Hoewel dit eigenlijk vrijwel alleen wordt geassocieerd met Zuid-Afrika vanwege de overheersing van het koloniale zwarte Zuid-Afrika door de Britse ‘bezetters’, vind ik deze benadering veel meer toepasbaar in de rest van de wereld waarin conflicten bestaan tussen diverse bevolkingsgroepen.
Veel volkeren accepteren simpelweg niet de manier van leven van andere volkeren.
Meestal heeft dit niets met kleur te maken maar gewoon met de manier van leven.
De cultuur. De mentaliteit. Die is ‘anders’ en die voelt niet prettig.

Heel vroeger was alles daarom veel simpeler: wat de mens ‘anders’ vond was niet acceptabel en soms werden daarom ‘andere volkeren’ zelfs afgemaakt als ze in de weg stonden van hun doelen.
Als we ze niet konden gebruiken (als slaven) dan moesten ze maar verdwijnen.
Zo zaten veel volkeren vroeger in elkaar…
Maar ik meen toch echt te kunnen zien dat het historische besef in de hele wereld nu wel is doorgedrongen… Door de globalisering beseft de overgrote meerderheid toch echt wel dat dit niet meer kan.
Hoewel recente conflicten en brandhaarden natuurlijk het tegendeel bewijzen…
Maar die wil ik nu dan even buiten beschouwing laten en alleen de meeste landen beschouwen die elkaars volk wel degelijk kunnen respecteren.
Zo hebben we bijvoorbeeld niets tegen Marokko.
Velen gaan daar graag op vakantie en genieten van het land en de cultuur.
Maar wat is dat nou met die (voor-) oordelen over Marokkaanse immigranten die hier soms/meestal/vaak (zeg maar wat…) zorgen voor overlast?

“Ze zijn anders en ze horen hier niet.”
of… “Minder minder minder!”
Wie heeft dat ook al weer gezegd en zit daarom nog altijd in een proces verwikkeld vanwege vermeend racisme? 😉
Ik vind mezelf niet extreem rechts (eerder extreem links… maar heb een hekel aan etiketten!) maar heb wel enig begrip voor die uitspraak.
Gewoon omdat veel mensen zich bedreigd voelen in hun ‘tuintje’.
Alle respect voor de Marokkanen, in hun eigen cultuur en land.
En hier ook als ze zich kunnen aanpassen en goed integreren zoals er ook veel bekende (knuffel-) Marokkanen in Nederland zijn.

Het ‘anders zijn’ of ‘apart zijn’ is geen schande!
Dat is normaal en hoort gewoon bij die andere cultuur die door evolutie, genetisch en sociaal in de eigen landcultuur is bepaald.
Juist de dwang om min of meer geforceerd elkaar te accepteren om niet alleen naast elkaar maar ook met elkaar te moeten leven en functioneren, maakt mensen bang en zelfs boos.
Het gevoel geeft veel mensen aan dat het niet goed is. En men verzet zich er tegen.
Dit zorgt voor een versterking van alle negatieve factoren en polarisatie.

Met alle pogingen door overheden om de groeiende ongelijkheid te bestrijden, terwijl juist in economisch opzicht de almaar groeiende globalisatie onontkoombaar lijkt, komt een ander opkomend effect in beeld. Mede door de steeds geavanceerdere technische mogelijkheden die controle van bovenaf mogelijk maken.
Nu zien we daardoor de opkomst van het:

Dataïsme

Vrij vertaald is het ‘dataïsme’ het ‘geloof’ dat kennis (letterlijk) macht is.
Wie alles weet van iedereen kan die kennis gebruiken om anderen te manipuleren.
Met die kennis zou de mens ‘maakbaar’ worden.
De ‘maakbare mens’ wordt ook wel omschreven als ‘Homo deus’.
Daar las ik laatst een artikel over:
‘Homo deus: dataïsme wordt de religie van de 21e eeuw’
Dit gaat hier voornamelijk over de betekenis van het populaire gelijknamige boek van Yuval Noah Harari waarin het ‘dataïsme’ niet bepaald als een positieve ontwikkeling moet worden gezien en waartegen we weerstand zouden moeten bieden. Ofwel een simpel blijven volharden in onze individuele normen, waarden, rechten, plichten en culturen…

Hier geloof ik wel in.
Althans in de pogingen van de diverse overheden om te proberen ‘alle neuzen dezelfde kant op te krijgen’. Door het blijven benoemen van de ‘hokjescultuur’ en het blijven plakken van ‘etiketten’ en ‘labels’ wil men het menselijke gedrag steeds beter in kaart brengen en daardoor macht verwerven om de maatschappij beheersbaar te houden.
Want miljarden individuen kosten niet alleen te veel geld maar zijn niet ‘duurzaam beheersbaar’…

Door nu op een eigenlijk ouderwetse manier de ‘racisme-kaart’ uit te spelen denkt men in te kunnen spelen op een onderbuikgevoel wat onrechtmatigheid suggereert waar iedereen natuurlijk tegen is.
Terwijl het juist de tegenstellingen uitvergroot die er niet zijn maar waardoor we ons nog meer gaan verzetten en er dus grotere polarisatie optreedt.
Dit zal absoluut gebruikt (of beter: misbruikt) worden om nieuwe wetgeving door te voeren die grotere controle mogelijk maakt.
Uiteindelijk streeft men naar de ‘maakbare mens’ die de ‘strijd’ voor het eigen ‘tuintje’ moe is en verlangt naar rust… in de maatschappij.
Ik ben hier allergisch voor en zal dit in mijn leven nooit accepteren.
Daarom blijf ik heel weloverwogen voor een gemeende en realistische ‘apartheid’, zodat iedereen los van elkaar maar met respect voor ieders eigen mooie culturele normen en waarden kan blijven…

Leven… en laten leven.

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws met de tags , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie