John van de Rest – Wie is dat eigenlijk? – vervolg anno 2020

‘Het Avontuur’ van De Rest lijkt de laatste tijd een bepaalde richting uit te gaan.
Waar ik in eerdere “Wie ben ik eigenlijk”- artikelen steeds vrij vaag ben over mijn “worsteling met het leven” en dat daarom een ‘Avontuur’ noem, lijk ik de laatste tijd steeds meer vast te houden aan die ene ‘rode draad’: de seksualiteit.
Misschien heeft dat met de tijd – of beter – de leeftijd te maken?
Is het mijn gezondheid die me beperkt in de mate van ‘avontuurlijke activiteiten’?
Nou… hoewel mijn schrijverij wel degelijk is geëvolueerd in de loop der jaren (dat zie ik ook wel van mezelf…), blijf ik natuurlijk zelf de meester van mijn eigen toetsenbord.
Ik schreef altijd al wat ik wilde en waar mijn gedachten en gevoelens mij leidden.
Dat heeft misschien een beetje betrekking op mijn gezondheid omdat die soms noodgedwongen gedachten over ‘letterlijke avontuurtjes’ beperkt.
Maar over onderwerpen schrijven die me nog altijd boeien kan ik natuurlijk altijd blijven doen.
Nee, ik zie de laatste tijd duidelijk een bepaalde lijn ontstaan.
En eigenlijk… een lijn die ik heel lang geleden (nog voor ik regelmatig begon te schrijven) had losgelaten maar die uiteindelijk toch misschien te belangrijk voor me was.
Misschien… komt de ware Restaap nu wel uit de mouw…

Aangezien ik steeds vaker zie dat mijn artikelen ‘Over de Rest’ en dientengevolge ‘John van de Rest – Wie is dat eigenlijk?’ steeds vaker worden geraadpleegd, voel ik me een beetje verplicht om die nieuwe lijn – onverbrekelijk met die ‘rode draad’ – op mezelf te betrekken en nog iets beter uit te leggen wie ik nu eigenlijk ben en waarom ik schrijf wat ik schrijf.
Ik heb per slot van rekening niet voor niets in 2018 een ‘herstel’ doorgemaakt waardoor ik nu eindelijk veel beter voor mezelf durf uit te komen!
Er is wel degelijk iets veranderd!
Iets in mezelf. Waardoor ik nu (misschien) eindelijk nog eerlijker over mezelf kan zijn.

Daarom dus een nieuw ‘Wie ben ik eigenlijk’ als vervolg op de voorgaande, anno 2020.

Biografie?

Het gevaar bestaat nu natuurlijk dat ik mezelf weer volledig laat gaan in het ‘uitpluizen’ van de persoon achter ‘De Rest’. Heel veel van mijn artikelen van de laatste jaren gingen daarmee over grenzen van 6, 7, 8 tot soms wel 20 afgedrukte A4tjes!
Als ik die verrekte ‘rode draad’ ga analyseren en teruggrijp op het begin, dan kan ik zomaar weer beginnen met schrijven over mijn vroege jeugd! Om heel mijn levensverhaal uiteindelijk te beëindigen met mijn herstel in 2018 en de ‘status quo’ van nu.
Wat dan resulteert in… een biografie!
LOL!
Daar zit geen hond op te wachten denk ik. En zelf zie ik daar ook geen ‘brood’ in, hoewel er genoeg stof is tot opschrijven als ik dat echt zou willen.
Maar tegen iedereen zeg ik altijd:
“Wil je me beter leren kennen? Lees dan deze blogsite maar eens vanaf het begin tot het eind.”
Ik heb al veel geschreven over belangrijke dingen uit mijn leven.
Deze hele website was altijd al een verzameling van ‘overdenkingen’ over het (maar vooral MIJN) leven. Lees alles en je bent een heel eind.
Sterkte. 😉

Maar het is dus niet zinvol om echt alles te gaan schrijven over mijn persoon in relatie tot die ‘rode draad’: seksualiteit.
Toch is dit aspect tot enkele jaren geleden vrijwel onbesproken gebleven!
Juist na mijn herstel heb ik dit opgepakt.
Daarom is het wel zinvol om er even de ‘John’ bij te pakken vanaf het moment dat die draad een rol begon te spelen.

Girls girls girls

Precies! Dat is het! In mijn hele leven draaide alles eigenlijk alleen maar om meisjes.
Als (ex) d.j. zou ik er meteen een paar leuke songs bij kunnen draaien ter illustratie.
Een daarvan staat al in de titel van deze alinea: ‘Girls girls girls’ van de groep ‘Sailor’ uit 1976, ook de bakermat van mijn muziekkennis.
(Ik ga hier niks linken. Overbodige ballast en… “Google is your friend!” 😉  )
Of een van een jaar later: ‘Meisjes’ van Raymond van het Groenewoud.
(Zoek vooral de songtekst daarvan eens op! Meesterlijk!)
En zijn smeekbede natuurlijk: ‘Je veux de l’amour’.
Liedjes die wel heel erg slaan op de (mijn) gevoelens van een wanhopige puberjongen…
En de volwassen man die nu eenmaal “zijn smoeltje niet mee had” en altijd wanhopig blijft zoeken.
Naar meisjes.

Natuurlijk had ik naast mijn ‘zoektocht’ gewoon ook nog een leven…
Van school, militaire dienst, mijn eerste baantje en mijn eerste werkloosheidsuitkering…
Maar die rode draad… meisjes… die begon bij mij toch echt al een belangrijke rol te spelen vanaf mijn vroege jeugd, zeg maar vanaf zo’n 11 jaar!
Ik begon misschien in de lagere school (nu basisschool) al op een bepaalde manier naar meisjes te kijken… Uiterlijk… Seksueel?
Wat was er eerder? De kip of het ei? De porno of het seksuele gevoel?
Daar mogen hordes psychologen hun mening over geven maar ik heb voor mezelf de conclusie allang getrokken dat ik vanaf mijn puberteit al een bovengemiddelde belangstelling voor meisjes had.
Al mijn persoonlijke omstandigheden (genen, karakter, uiterlijk, sociale omstandigheden, porno…) hebben vervolgens samen bepaald welke wegen ik ging bewandelen.
Of dat kon… Of ik moest of wilde kiezen die wegen wel of niet te gaan… Dat werd mijn ‘Avontuur’. En misschien wel mijn frustratie. Of noodlot… (Geef het maar een draai.)

‘Het geheim van de verkeerde keuze’

Zoek maar op die titel op deze site; ik heb er een paar artikelen aan gewijd.
Omdat ik eigenlijk toch al best wat langer geleden al inzag dat mijn keuzes niet altijd de beste keuzes waren voor mij. Wat laat je namelijk zwaarder wegen… ‘The Head… or The Heart’?
Terwijl ik in mijn jonge volwassenheid diverse interesses had en een aantal voorkeuren in activiteiten, koos ik toch telkens weer voor ‘maatschappelijke zekerheid’ en ‘acceptatie’.
Terwijl ik als tiener kon gaan werken in een platenzaak en ik dat eigenlijk graag wilde vanwege mijn muziekhobby, koos ik voor een (mislukte) studie.
Toen ik vanwege mijn grote belangstelling voor (mooie) meisjes mijn hobby ontwikkelde van foto/videograaf van naakt en erotiek, besloot ik dit niet door te zetten vanwege mijn ‘reputatie’ op mijn werk en later vanwege mijn relatie.
Terwijl ik feitelijk zielsgelukkig was als ik bijvoorbeeld actief was voor de radio en in het algemeen voor de (lokale) omroeporganisatie. Als ik die talenten zou hebben gecombineerd, geprofessionaliseerd en verder opgebouwd, had ik waarschijnlijk prima de erotiek in kunnen gaan.
Uiteraard niet als acteur (daar had ik nooit de fysiek voor…) maar toch zeker in heel veel andere creatieve taken, waar ik succes mee had kunnen hebben.

Natuurlijk speelde ook de tijdsgeest een beetje mee omdat het hoogtepunt van de zakelijke erotiek in de 90er jaren voorbij was en ging verschuiven naar internet.
Maar daar kon ik me uiteindelijk ook prima een draai in geven.

Wat… als…

Dat is eigenlijk mijn hele leven het probleem geweest.
Door te kiezen voor ‘veilige havens’ kwam ik eigenlijk nooit op een goede bestemming.
Ik volgde nooit mijn hart. Was bang voor mijn omgeving en… mijn eigen gevoelens!
Terwijl die nooit zijn veranderd! Ook niet tijdens mijn huwelijk, wat toch bijna 20 jaar stand heeft gehouden.
Wat overigens vermoedelijk nog steeds zou bestaan als mijn ex-partner niet ziek was geworden…
Want hoeveel kansen heb je uiteindelijk als ‘oude vent’ nog om als ‘newbee’ in de erotiek te gaan werken.
Dat heb ik overigens nog geprobeerd enkele jaren geleden!
Maar in een (in)tolerante tijd waarin seks en erotiek dankzij ‘#metoo’ en de ‘anti seks maffia’ worden verguisd en kapot gemaakt, heeft elke poging daartoe natuurlijk absoluut geen kans.
Daarom heb ik nu uiteindelijk besloten om daar dan alleen maar over te gaan en blijven schrijven.
Want dat kan en mag natuurlijk altijd.
Zolang het grondwettelijke recht van vrije meningsuiting nog blijft bestaan…
Met daarnaast nog voldoende mogelijkheden om de erotiek passief een plekje in mijn leven te geven, denk ik daarmee mijn ‘Avontuur’ een mogelijk laatste draai te hebben gegeven waar ik mee door wil gaan zolang ik dat fysiek nog kan.
Ik vind het leuk, het is naar mijn overtuiging echt nodig… en ik kan dit.

Misschien is dit wel de definitieve versie van ‘Wie is De Rest’ en geeft dit voor de (toevallige, argeloze) lezer nog meer duidelijkheid.
Maar natuurlijk zullen er nog veel meer artikelen gaan volgen, om ook deze ‘Avontuurlijke’ weg vorm te blijven geven.
Blijf lezen, zou ik willen adviseren!
En vraag gerust! Mijn mailbox is altijd open. 🙂

John van de Rest

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Column, Persoonlijk, Seksualiteit met de tags , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie