‘Wie zo ziek is… verdient een zware straf!’

Ricardo deelde Kinderporno: “Dan voelde ik me minder alleen”

Met bovenstaande ondertitel begint een artikel in mijn Algemene Dagblad wat ik in de vroege morgen al onder ogen krijg.
Het artikel is te lezen na klikken op die ondertitel. Ik heb het online gezet omdat een directe link naar een betaald artikel zou leiden als je geen abonnee bent.
Dit geval vind ik echter zo’n schoolvoorbeeld van het onrecht wat sommige mensen met moeilijke (andere) gevoelens wordt aangedaan, dat ik graag wil dat iedereen het kan lezen voordat ik met mijn beschouwing erover begin.

Misschien haakt u echter al weer af bij het zien van die titel… Oef… Kinderporno!
Opzouten met die rotzooi.
Wie die ‘Ricardo’ ook is, de meeste lezers zullen na het zien van deze tekst ook direct de conclusie trekken die in de hoofdtitel staat. Want iemand die kinderporno kijkt en nog deelt ook verdient gewoon een zware straf. Punt.
Zielig. Onbeschrijflijk zielig. Hoe er over zo iemand wordt gedacht zonder ook maar iets te begrijpen van de achtergrond.
Het leven van deze 31-jarige man is voorgoed vernietigd.

Eerst zal ik even het krantenartikel door lopen, met stap voor stap de gruwelijke en onmenselijke fouten die hier gemaakt worden, natuurlijk gevoed door de stigmatiserende rechtspraak.

Elke downloader van kinderporno stimuleert gruwelijk kindermisbruik

Aan het begin van de beschreven rechtszaak somt de aanklager (een vrouw…) de ‘gruwelijke’ foto’s die zijn aangetroffen op de computer en harde schijven van de beklaagde op. En daarnaast noemt ze (zoals meestal) de koude maar ‘harde’ cijfers over de groei van het aantal zaken rond kinderporno, de schijnbaar nog altijd toenemende hoeveelheid foto’s die massaal via het ‘Darkweb’ verspreid worden en het ‘feit’ dat elke downloader deze markt in stand houdt.
“Een markt waar heel veel geld in omgaat”.

Over dit laatste heb ik al geschreven: wie er inderdaad voor betaalt om bepaalde soorten porno te kunnen downloaden, helpt de business die daarop zinspeelt te blijven bestaan.
En op dat Darkweb zijn ongetwijfeld verkoopsites die daarop inspelen. Die het verkopen, of ze het nu zelf zomaar gevonden hebben of niet…
In de commercie wordt overal misbruik gemaakt van de gevoelens van consumenten.
Iets wat schaars dus zeldzaam en moeilijk verkrijgbaar is, kan veel opbrengen op de markt.
Net als bijvoorbeeld cocaïne… Ik heb daar al eerder over geschreven.
Is elke verslaafde mede verantwoordelijk voor de keiharde criminaliteit van de drugsmaffia?
Ik vind dit absoluut niet in verhouding staan tot de daadwerkelijk gepleegde ‘misdaad’.

Zeker porno (en dus ook kinderporno) is gratis te vinden op internet.
Als iemand zoals Ricardo dit heeft gevonden en op zijn beurt deelt op een speciale website voor liefhebbers, gaat hier dan geld in om?
Als de makers van kinderporno daar wel op uit waren en na publicatie alleen maar risico’s lopen (want zij hebben wel het misbruik verricht en daar porno van gemaakt!) dan zullen ze er de volgende keer wel voor uitkijken het nog een keer te doen, als het niets oplevert maar vooral gratis wordt verspreid.
De business rond illegale handel (ook kinderporno) wordt dus het meest geschaad door de verkopers hard aan te pakken.
Wordt dit doel bereikt door mensen zoals Ricardo hard te straffen?
Absoluut niet. Dit raakt de business niet. Het raakt alleen de verslaafde downloader!

Stoornis

Na de duidelijk emotioneel geraakte beklaagde Ricardo en zijn ouders even voorzien te hebben van de schokkende ‘feiten’ rond kinderporno in de wereld, worden ze geconfronteerd met zijn wel degelijk twijfelachtige voorkeuren.
Hij blijkt vooral veel afbeeldingen van baby’s te hebben opgeslagen, die door volwassen mannen (vaders?) worden gepenetreerd…
(Als dit waar is. De ergste feiten worden meestal extra aangedikt door het OM!)
Ook daar is inderdaad een groep ‘liefhebbers’ voor te vinden, heb ik wel eens geconstateerd.
Want er bestaan flink wat vreemde seksuele handelingen in de wereld.
Mensen doen het met dieren (honden, paarden, varkens, geiten, kippen…) en met andere mensen in soms bizarre omstandigheden en van alle leeftijden.
Er zijn zelfs mensen die het met doden doen…
Ik krijg koude rillingen als ik denk aan wat ik vroeger wel eens heb gezien.
En ja, ook harde kinderporno met ‘toddlers’ (peuters) en zelfs baby’s ken ik.
Onbegrijpelijk.
Hoewel ik in mijn artikelen duidelijk ben over mijn begrip van kinderseksualiteit, waarin het opgroeiende kind de eigen seksualiteit ontdekt en dat er (veel) volwassenen zijn die dit mooi en zelfs opwindend kunnen vinden. Maar dat volwassenen nooit die kinderseksualiteit mogen gebruiken (dus misbruiken!) voor hun eigen lustbeleving.
Maar kinderen vanaf een bepaalde leeftijd, die al best jong kan zijn, kunnen bewust seksspelletjes spelen.
Baby’s… Kinderen tot pakweg 4 of 5 jaar… doen dit niet en bij alle handelingen die volwassenen met deze kinderen uitvoeren gebruiken ze het lichaam van die kinderen als een… levende sekspop!
De kick die ze klaarblijkelijk krijgen bij het neuken van een baby… Ik ril daarvan!

Als Ricardo voornamelijk op seks met heel jonge kinderen kickte, heeft hij naar mijn mening inderdaad wel een stoornis. Misschien zou hij het nooit werkelijk zoeken – kinderen om daadwerkelijk zelf seks mee te hebben – maar ergens in zijn emotionele ontwikkeling is er iets mis gegaan waardoor hij de gruwelijkheid van dit misbruik niet meer ziet.
Mogelijk is het gebrek aan (normale) seksuele liefde een oorzaak van zijn gevorderde zoektocht naar een seksuele kick in de pornowereld? Daar heb ik ook wel over gelezen.
En dit kan ik ook goed begrijpen omdat ik zelf de ervaring heb met veel porno zoeken in mijn tienerjaren, waardoor mijn referentiekader vermoedelijk mede is bepaald.
Maar als je dan zelf toegeeft het als een ‘verslaving’ te erkennen omdat je het (te) vaak nodig hebt om goed te voelen, dan is therapie duidelijk op zijn plaats.
En omdat hij blijkbaar ook heeft meegewerkt aan verspreiding van kinderporno door het met anderen te delen, is een straf ook wel op zijn plaats.
Maar een gevangenisstraf van 6 maanden?
Buitenproportioneel!
Dat krijgen mensen nog niet eens die echt anderen leed hebben aangedaan zoals iemand fysiek mishandeld of zelfs aangerand…
Ricardo is zijn werk vermoedelijk kwijt en heeft een levenslang stempel van zedendelinquent.
Mogelijk zullen zijn ouders en andere familieleden hem ook laten vallen.
Zijn al overheersende eenzaamheid zal nu nog veel erger en ondraaglijk worden.
Ik hoop voor hem dat de therapie tegelijk begint met zijn detentie en dat hij goed geholpen wordt in deze voor hem dramatische situatie.

Geen dader maar slachtoffer?

Heb ik nu deze man, hij wordt Ricardo genoemd (vermoedelijk niet zijn echte voornaam), te positief beoordeeld? Is hij gewoon die ‘smerige vieze pedo’ die voorgoed opgeruimd zou moeten worden?
Feitelijk heeft hij persoonlijk niemand iets aangedaan!
Geen mens is door hem benadeeld. Hij heeft van niemand misbruik gemaakt.
Mogelijk heeft hij zelfs mensen (lotgenoten) geholpen door zijn voorraad aan kinderporno te delen…

Natuurlijk heeft hij iets gedaan wat volgens de huidige wetgeving een (redelijk) zwaar misdrijf is want zo wordt ‘bezit en verspreiding van kinderporno’ bestempeld.
Hij was zich daarvan ook bewust.
En het idee wat mensen van hem moeten krijgen als ze beseffen dat hij seksueel opgewonden raakt van het kijken naar baby’s die geneukt worden… dat is niet goed. Zachtjes uitgedrukt.
Maar verder ken ik ‘Ricardo’ niet… Behalve dat hij klaarblijkelijk altijd die “sullig ogende man” is gebleven, weet ik niet hoe hij bijvoorbeeld functioneerde op zijn werk.
Was hij misschien wel een goede betrouwbare en hard werkende collega?
Waarvan niemand zoiets ooit zou hebben verwacht?
Zo gaat het namelijk meestal…
Niemand kan vermoeden wat er in de gevoelens van ‘gewone mensen’ speelt.
Maar de feiten zoals ze nu bekend zijn geworden legitimeren een zware straf.
Terwijl ik niet zie wat hij nu daadwerkelijk zo gruwelijk fout heeft gedaan dan alleen maar toegeven aan zijn eigen (gestoorde) gevoelens. In zijn vrije tijd…
Hij is dader. Maar ook slachtoffer.
Slachtoffer van zijn eigen gevoelens die van hem een wereldvreemd mens hebben gemaakt.
Hij had al veel eerder hulp moeten zoeken en krijgen. Dan was dit vermoedelijk nooit gebeurd.

Of hij in hoger beroep gaat weet ik niet. Het staat er niet bij.
Maar ik zou als menselijke rechter mee laten spelen dat Ricardo nog niet eerder is veroordeeld voor een dergelijk misdrijf. Mogelijk zorgen deze gebeurtenis en de therapie voor een keerpunt in zijn leven. Hij is geen pedofiel die uitsluitend die gevoelens kan hebben.
Hij heeft een stoornis waar hij na behandeling vermoedelijk prima mee kan leven zonder enig gevaar in de maatschappij. Daar hoort gevangenisstraf geheel niet bij.

Dit bericht is geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Seksualiteit met de tags , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie