Weblog versus website

Regelmatig vraag ik me in mijn artikelen ‘hardop’ af of ik iets aan mijn site zou moeten aanpassen.
Pas nog in het artikel ‘Wind of Change door deze blog?’ met daarin de poll waar iedereen aan mee had kunnen werken.
Dit doe ik niet alleen om mijn (vaste) lezers een plezier te doen door een betere leesbaarheid te creëren of om de blog simpelweg ‘leuker’ te maken.
Ook niet alleen om een groter publiek te trekken.
Dat laatste is gewoon heel erg moeilijk omdat er nu eenmaal zo verschrikkelijk veel websites op internet zijn. Hoe leuk of mooi ik het ook maak; het gaat uiteindelijk om de inhoud.
En dan blijft Google ‘my best friend’. 😉
Mensen die iets zoeken over bijvoorbeeld ‘De Wereld Draait Door (DWDD)’ en daarop ‘googlen’, komen best wel eens bij mijn blog uit.
Omdat ik daar ook wel eens iets over schrijf.
Het is geen hoofdonderwerp maar dat moet ook niet op een ‘weblog’, waar de afkorting ‘blog’ eigenlijk van is afgeleid.
Want deze site – ‘derest.net’ – is toch een weblog.
Althans… dat denken de meeste mensen…
Terwijl ik dat eigenlijk altijd heb ontkend.
Ik wil gewoon ‘mijn ding’ kwijt via internet.
Daarvoor gebruik ik WordPress.
Een van de meest gebruikte ‘Content Management Systemen (CMS)’ ter wereld. Door veel ‘bloggers’ wel omschreven als ‘blogsysteem’ omdat het daar inderdaad primair op is ingericht.
Berichten die ik toevoeg (ik noem ze liever ‘artikelen’ – kom ik later nog op), verschijnen altijd chronologisch op de ‘tijdlijn’ van mijn site. Het laatste bovenaan.
Daarom wordt in de omschrijving van ‘weblog’ op Wiki ook wel gesproken van een online ‘dagboek’. En in andere omschrijvingen staat vaak zoiets als ‘logboekachtige website’ en vooral: ‘waarop persoonlijke en/of zakelijke informatie over de activiteiten van een persoon of bedrijf te vinden is‘.
Of het nu zakelijk dan wel persoonlijk is: in een weblog worden voornamelijk actuele belevenissen of meningen van een persoon (de maker van de weblog) of organisatie (bedrijf, instelling) geplaatst.
In zakelijk verband is het meestal een toevoeging binnen de website van de organisatie.
In persoonlijk verband is het dan meestal inderdaad een soort ‘dagboek’, waarop de persoon zijn of haar gedachten deelt met de (vaste) lezers.
Leuk!
Dat doe ik ook.
Maar niet alleen!
En daar ligt nu net mijn probleem.

Website versus weblog

Vrij snel nadat het internet populair begon te worden bij het ‘grote publiek’, begon ik al met het maken van websites. Ik ben mijn hele bewuste leven al een ‘schrijver’ geweest. Als tiener had ik al een typemachine. Mijn opstellen voor de middelbare school waren dus altijd netjes getypt op een of meer A4-tjes.
Ik heb in mijn leven wel enkele typemachines versleten.
De laatste was een bijzondere: een elektrische machine met inktpatronen en een display waarin je de getypte regel eerst kon nalezen (en corrigeren) voordat het geprint werd!
Eigenlijk een beetje de voorloper van de printer die later op de markt verscheen.
Met deze elektrische typemachine maakte ik de meeste van mijn ‘Fata Morgana Magazines’.
Toen de eerste computers voor thuisgebruik verschenen had ik er al een, via mijn werk voordelig aangeschaft.
Met daarop aangesloten uiteraard ook een eerste printer, die in het begin alleen nog ‘monochroom’ (zwart) kon printen.
En heel snel daarna had ik ook een modem waarmee ik via de gewone telefoonlijn al contact kon maken met internet. Om gebruik te kunnen maken van mail maar ook om de eerste alleen nog op teksten gebaseerde websites te kunnen bekijken (zogenaamde ‘bulletin boards’).
Weer een volgende stap was een een boekje waarin de elementaire taal werd uitgelegd waarmee websites gemaakt worden: HTML.
Mijn eerste websites die ik maakte waren dan ook helemaal opgebouwd met HTML-code.
Ik zal hier niet verder over uitweiden. Het was natuurlijk allemaal zeer simpel en bedoeld om tekst weer te geven op het ‘Wereld Wijde Web’, soms voorzien van plaatjes ter illustratie.
Computers werden beter, sneller en krachtiger want ook de diverse programma’s werden steeds beter en geavanceerder.
Zo ontstonden er ook diverse programma’s waarmee je eenvoudiger websites kon maken dan met HTML programmeren. De bekendste waren ‘Frontpage’ (van Microsoft) en ‘Dreamweaver’ (van Macromedia). Met dit laatste programma heb ik jarenlang mijn websites gemaakt.
Kennis van HTML was feitelijk niet meer nodig, hoewel ik nog steeds af en toe de code handmatig aanpaste om directer resultaat te krijgen dan met de ‘ingebouwde tool’ van Dreamweaver.

Maar wat voor websites maakte ik nu eigenlijk al die jaren?
Nou… voornamelijk niet veel anders dan wat ik nu doe.
Websites met veel artikelen.
Zoals ik al eerder heb geschreven: het was het digitale vervolg van het ‘Fata Morgana Magazine’.
Een blaadje met meningen over levensvragen, filosofieën en maatschappelijke vraagstukken.
Daarnaast maakte ik in een bepaalde periode een website over Kroatië. Over mijn gevoelens over het land en mijn mening over de actuele situatie vanwege de oorlog daar begin 90er jaren.
En later natuurlijk ook (weer) over de schoonheid van het land.
Ook maakte ik sites over… seks.
In die tijd nog meestal vrij provocerend, gebruik makend van (pornografische) afbeeldingen…
Gewoon… Omdat het kon en omdat ik het leuk vond.
Ik heb er regelmatig over nagedacht of ik met mijn websites misschien iets meer zou kunnen doen. Om daar een soort van ‘werk’ van te maken. Als een soort van bijverdienste.
Want er ging veel tijd en geld (voor de webhosting) in zitten.
Maar meer dan een ‘serieuze hobby’ werd het nooit.
En eigenlijk maakte ik daarvoor te slecht gebruik van de mooie programma’s die ik had.
Dreamweaver bood zo veel bijzondere mogelijkheden om er een mooie en professionele website van te maken! Terwijl ik het hield bij voornamelijk tekst, wat illustraties, een achtergrondkleurtje en een mooie ‘banner’ (titelbalk) voor op de startpagina…
Het meeste werk maakte ik overigens ook nog van de forums die ik na verloop van tijd integreerde op de websites.
Zowel voor Fata Morgana als voor mijn Kroatische site (‘Croatia Hrvatska’!) maakte ik forums om daarmee met diverse belangstellenden te kunnen communiceren en discussiëren over bepaalde onderwerpen.
Forums waren in die tijd (jaren ‘90) nog populair.
Vooral het Kroatische forum werd op het hoogtepunt zeer druk bezocht.
Maar ook forums raakten uit omdat de bekende ‘sociale media’ dit overnamen.
Sites als ‘Hyves’ en ‘MySpace’ en later dan natuurlijk ‘Facebook’ en ‘Twitter’ maakten de simpele ‘forums’ voor het grote publiek minder aantrekkelijk.
Ze bestaan nog wel (de grootste en meestal doelgerichte servicefora) maar een individueel forum trekt vrijwel geen publiek meer.
Daarom werd mijn reden om een ‘echte’ website overeind te houden steeds minder belangrijk.
Ik was niet van plan om een ‘geweldig mooie professionele website’ te gaan maken en omdat ik bleef hangen in de ‘simpele’ tekstartikelen groeide ik ook niet mee met de ontwikkelingen van de diverse programma’s.
Toen mijn financiën langzaam aan minder werden, mijn gezondheid achteruit ging en ik steeds vaker zenuwachtig werd van het weer moeten aanpassen van een website, wilde ik daar het liefst vanaf.
Met de komst van ‘CMS-software’ zoals WordPress zag ik dus uiteindelijk mijn kans om toch online te blijven schrijven maar geen energie (en geld) meer te steken in de opmaak en het onderhoud van een ‘grote’ website.
Het doel heiligt hier de middelen.

Wat het voornaamste doel echter was en is: simpelweg om een ‘website’ te hebben waarop ik mijn artikelen kan schrijven.
Terwijl vooral jongere (instromende) gebruikers van de zogenaamde ‘blogsites’ dit wel meer als hun persoonlijke ‘log’ zien van hun gedachten en ideeën. Hun online ‘dagboek’ dus.
Gewoon een kwestie van insteek en een beetje ‘opvoeding’… 😉

Blogsite

In mijn diverse artikelen gooi ik de termen dus wel geregeld door elkaar.
Soms zeg ik “deze blog”, dan weer “deze (web)site” en dan weer “deze blogsite”.
Alles kan en alles is correct.
Maar het was nooit een ‘dagboek’ en dat zal het ook nooit worden.
Veel van mijn artikelen zijn meestal toch wel bedoeld als ‘statement’.
Om daarmee mijn mening over bepaalde onderwerpen duidelijk te maken.
Soms serieus geschreven; vaker ironisch of ludiek beschreven.
Maar regelmatig wel met een boodschap waarvan ik hoop dat die begrepen wordt.

Natuurlijk schrijf ik ook regelmatig over dagelijkse beslommeringen zoals mijn gezondheid!
Maar ook dat is een rode draad die mijn leven uiteraard vorm geeft en door de gevolgen (met instanties; gezondheidszorg) invloed heeft op mijn perspectief op het leven.

Helaas heeft het systeem van een ‘blogsite’ wel een groot nadeel.
Alles wat ik schrijf staat dus in chronologische volgorde.
Als ik nu een artikel schrijf over ‘het doel van deze blogsite’ dan doe ik dat niet voor het eerst!
In 2015 en 2016 heb ik dat ook al gedaan. En daarna zo vaak…
Maar welk mens leest dat nog na?
Wie gebruikt echt de zoekfunctie die toch duidelijk rechts bovenaan de site vermeld staat?
Om na te lezen wat ik eerder heb geschreven over… (vul maar in…) ?
Ik denk vrijwel niemand.
Bezoekers die vaker terugkomen doen dit meestal vanwege een melding in hun WordPress ‘blogreader’ dat ik weer wat nieuws heb geschreven.
Nieuwe bezoekers (die me via Google vinden) lezen het stuk wat ze hebben gevonden.
Maar echt verder (terug-) zoeken in de hele blog?
Zeldzaam vrees ik…
Hoe krijg ik het nu verdikkeme dan voor elkaar om bepaalde artikelen ‘in beeld’ te houden voor alle lezers? Omdat ik van mening ben dat dit blijvende waarde heeft? Niet zomaar alleen een momentopname uit mijn (armzalige) leven?
Omdat het juist deze artikelen zijn die als totaal mijn standpunten over bepaalde onderwerpen vormgeven? Omdat ik op die artikelen steeds wil voortborduren en eventueel zelfs mijn toekomstige activiteiten wil afstemmen?
Als niemand ze (meer) leest, schrijf ik dus vaak artikelen waarvan de context niet begrepen kan worden als je de voorgaande gerelateerde artikelen niet kent of vergeten bent.

De enige houvast die een programma als WordPress biedt is het maken van ‘pagina’s’.
Wie deze site opent ziet bovenaan altijd het vaste menu staan:
‘Startpagina’, ‘Seksualiteit’ (Hee! Nieuw! Kom ik zo op.), ‘Fata Morgana Internetradio’, ‘Over De Rest’ en ‘Contact’.
De meeste keuzes zullen wel begrijpelijk zijn.
Alleen ‘Fata Morgana…’ was een keuzemenu over een apart onderwerp waar ik de aandacht op wilde vestigen; de internetradio natuurlijk. De rest was logischerwijs vrij algemeen.
Misschien een beetje dom en naïef want via dit menu kan ik iedere bezoeker in één oogopslag wijzen op bepaalde (belangrijke) onderwerpen.
Nu waren de meeste van mijn blogartikelen ook wel wat ‘random’ natuurlijk…
Vooral in de ‘Restflitsen’ kon het alle kanten op gaan.
En vele artikelen waren toch meestal tijdsgebonden. Een ‘persoonlijke blik’ op de actualiteit.
Of ik hechtte er niet zo veel belang aan om daar over een jaar weer op door te gaan.
Maar toch had ik via dit menu direct al een duidelijk overzicht kunnen maken van belangrijke terugkerende onderwerpen die in deze weblog ‘rode draden’ zijn.
Welnu: daar ga ik vanaf vandaag dan maar eens mee beginnen.
Omdat het gros van de lezers nu eenmaal te lui is / te weinig tijd heeft om de zoekfunctie te gebruiken en te gaan zoeken in de gehele blog naar bepaalde onderwerpen.
Maar vooral ook… Omdat ik bepaalde onderwerpen er prominent wil uitlichten voor bepaalde doeleinden.
Eerder heb ik al vaker geschreven over mijn ‘ervaringsdeskundigheid’ en dat ik daar zo graag wat meer mee wil gaan doen.
Misschien zou ik iets kunnen doen met ‘alcoholisme’.
Maar ik weet zeker (ook uit ervaring…) dat daar talloze websites over gaan.
Zowel officiële sites over gezondheid, van hulpverlenende instanties als persoonlijke ervaringssites van mensen die dit graag willen delen.
Daartussen zal ik niet opvallen door mijn originaliteit…
Hooguit heb ik toch (weer eens) een andere opvatting dan die van de gemiddelde hulpverlener…
Maar een onderwerp wat minder vaak open, eerlijk en vooral echt persoonlijk beschreven wordt, ondanks alle openheid die er toch leek te zijn in progressief Nederland is: seksualiteit.
Natuurlijk zijn er heel veel websites te vinden van eveneens gezondheidszorg, hulpverleners en voorlichters. Maar met name op het persoonlijke vlak blijft het meestal stil.
Omdat maar weinig mensen open en eerlijk durven te zijn als het over seksualiteit gaat.
Zeker als het over seksuele problemen gaat zoals ‘misbruik’, ‘seksueel geweld’, ‘seksueel grensoverschrijdend gedrag’ en een (gewoon…) ‘seksueel kinky lifestyle’.
Vraag alle mensen om je heen over seks. En over hun seksuele ervaringen.
Denk je dat iedereen daar zonder enige drempel (meestal schaamte) over zal willen praten?
Ik vrees dat dit zeldzaam zal zijn.
Daarom wil ik (als ‘ervaringsdeskundige’) proberen om hier een beetje verandering in te brengen.
Als ik dit dan (voorlopig) niet officieel kan doen via bepaalde instanties (zoals Vivenz) dan begin ik hier gewoon zelf mee.
Ik heb al meerdere (grote) artikelen over seksualiteit geschreven.
Artikelen waar ik nog steeds achter sta en waar ik op wil voortborduren.
Hetzij in nieuwe nog te schrijven artikelen, hetzij door andere activiteiten waarin ik graag wil verwijzen naar deze eerder geschreven artikelen.
Vandaar dat ik dit als eerste nieuwe menukeuze heb toegevoegd.
Het is in ontwikkeling en nu staat er (op dit moment; 25-01-2019) nog niets onder maar dat zal groeien en daar zal ik door een actuele update in een los artikel nog wel melding van maken.
Want helaas voorziet het ‘geweldige’ WordPress-systeem hier niet in:
Nieuwe pagina’s onder dit menu worden niet gemeld in de ‘Wordpress-reader’.
Ook kan ik bij nieuwe pagina’s geen ‘hashtags’ toevoegen zoals wel mogelijk is in reguliere berichten! Onbegrijpelijk.
Hoe ik dit wil oplossen zal de goede lezer (meestal de ervaren WordPress-gebruiker) wel gaan ontdekken.

Deze ‘weblog’ is dus gewoon ook een serieuze ‘website’ met informatie die voor een bepaalde doelgroep en geïnteresseerden veel te bieden heeft!
Niet alleen ‘zomaar een persoonlijk Avontuur’ dus.
Hoewel het hele leven natuurlijk wel een Avontuur blijft…
En dat is ook een statement. 😉

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Cultuurfilosofie, Persoonlijk met de tags , , , , , . Bookmark de permalink.

2 Responses to Weblog versus website

  1. Anne schreef:

    Ik raak spontaan in staat van nostalgie bij deze blog (site, w/e)! Hmtl had ik binnen een mum van tijd door (nu ken ik de basis enkel nog) dankzij mijn vertoeven op een profielensite voor ehhh.. ja, hoe zeg je dat? Gothics met aandachttekort. zoeits :P…

    Daarnaast was ik lid van tal van fora (Fok! als bekendste) maar ook pyschische en spirituele fora namen veel van mijn tijd in.

    Toen ik eenmaal besloot een blog te maken bestond deze aanvankelijk vooral uit pagina’s waarin ik (net zoals jij hier geloof ik tracht te doen) mijn doel en mijn boodschap tot in het meest summiere detail beschreef.

    Waarom ik het in mijn hoofd haalde dit zeer goed lopende blog (mensen gebruikten massáál de zoekfunctie! – naast veel te reageren, ook dat) in de kliko te mieteren kan ik me niet meer heugen.

    Om op jouw ‘issue(s)’ in te gaan: Alle ‘duidelijke’ bloggers houden een niche aan. Je kan niet duidelijk zijn en tegelijkertijd óveral over schrijven.
    Om oude posts in de spotlight te zetten kun je d ‘sticky’ functie gebruiken of een plug-in/widget.

    Maar uiteindelijk zullen die mensen die niet toevallig op je blog belanden , maar juist de vaste lezer en de gerichte zoeker heus wel meekrijgen waar jij voor staat. Als de interesse dan oprecht gewekt is vinden ze die zoek functie wel.. zou je denken.

    Ik moet toegeven dat ik je teksten té ‘over vanalles en nog wat’ en té lang(dradig) vind om te kunnen dienen als geschikte recht-toe-recht-aan informatie bron. Zie dit niet als kritiek (want zo is het niet bedoeld) maar als feedback 😉

    Wil je je ei kwijt? Kom dan eerst tot de kern en schrijf daarna pas.
    Al vind ik het niet erg om al lezend met je gedachten en ontrafelingen mee te gaan 🙂

    • johnvanderest schreef:

      Je hebt me klem.
      Omdat ik het woord ‘niche’ niet kende, hield ik me daar niet aan vermoedelijk…
      Hahaha! Nee echt! Maar uiteraard… Ook hierin is ‘Google my best friend’ (of een andere machine maar dat doet er niet toe) en nu snap ik het.
      En gelukkig dat ik het niet kende.
      Niets voor mij namelijk, dat ‘niche’… 😛
      Mijn ‘boodschappen’ laten zich namelijk niet in een ‘hokje’ stoppen.
      Daarvoor is ‘Het Avontuur’ uiteraard veel te breed!
      Heb ik het ‘over vanalles en nog wat’?
      Ja me dunkt… Mijn leven gaat over van alles en nog wat!
      Wat mij (voldoende) boeit, en wat ik kwijt wil, daar schrijf ik over.
      Zoals elke columnist naar mijn weten…
      Ene Youp schrijft ook niet elke week over hetzelfde onderwerp…
      Op die manier moet je deze blogsite natuurlijk blijven zien.

      Als ik me voor 100% op dat ene onderwerp zou willen richten, dan maak ik daar wel een aparte blog over.
      Dat heb ik overigens gedaan zoals je toch nog wel weet?
      Ok, dat ging dan iets breder dan alleen maar informatief.
      Maar daar ben ik mee gestopt omdat dit ook niet ‘de weg’ was.
      Of die er is alleen met ‘dat onderwerp’? Ik denk het niet in deze tijd.
      Dat ik met deze rode draad wel een bepaald publiek wil bereiken, los ik voorlopig op met een nieuw menu-item zoals je hebt gezien.
      Daaronder maak ik in eerste instantie een overzicht van alle artikelen over dat onderwerp en daar voeg ik later eventuele nieuwe artikelen aan toe.
      Daarbij: de categorieën in WordPress zijn niet voor niets gemaakt!
      Om een beter overzicht te creëren.
      Dat doe jij toch ook?

      Overigens ben ik in gedachten ook bezig met een geheel nieuwe website.
      Maar voordat ik dit echt uit ga voeren, wil ik eerst even beter weten hoe ik dit concreet ‘aan de man’ wil en kan brengen. Anders heeft een website ook geen zin.

      Nog iets: in de gratis WordPress versie (die ik dus gebruik) kan ik geen plugins gebruiken.
      En de widget ‘tagwolk’ heb ik dus al aangezet zoals je misschien hebt gezien.
      Daaruit komen ook de meest gebruikte onderwerpen goed naar voren.

      Fijn dat ik je nostalgische gevoel een beetje heb opgewekt…
      Ook in de basis van schrijverijen blijken we aardig wat raakvlakken te hebben. 🙂

      Tenslotte:
      Ik houd van roereieren.
      Take it or leave me. 😉

Laat een reactie achter bij johnvanderest Reactie annuleren