Restflits 29 september 2018

Vandaag in de Restflits:
– Update Flitsen
– Vivenz/VOG update
– Oss… en verder…
– #IKOOK update
– Wat nog Rest

Update Flitsen

Vandaag heb ik even stevig zitten twijfelen…
Zal ik nu weer de ‘wekelijkse’ Restflits maken, allemaal aparte artikelen of een combinatie?
Veel onderwerpen verdienen namelijk een vervolg maar zijn op zich best uitvoerig te beschrijven en het waard om apart benoemd te worden.
Toch maak ik vandaag liever weer een ‘Restflits’, maar dan een met een groot ‘update-gehalte’.
Even over van alles de huidige stand van zaken aankaarten.
Waarbij nog zal blijken of ik daar later misschien wel uitgebreider (en apart) op doorga.
Maar dan sluit het nu wel het beste aan bij mijn laatste Restflits van vorige week zaterdag 22 september.
Met name mijn verontrusting vanwege de VOG-aanvraag voor Vivenz is natuurlijk zeer belangrijk en misschien ook mijn gezondheid?
Nou, daar kan ik direct kort over zijn:
Na ruim 1,5 week ‘clean’ te zijn voel ik uiteraard fysiek weer bijna de oude.
Maar ik houd nog wel last van het kwaaltje waar ik al bijna een paar jaar mee loop:
Veel slijm in mijn keel met veel hoesten als gevolg en dat schijnt door de longen te kunnen komen.
Daarom heb ik afgelopen woensdag een longfunctie onderzoek gehad in het ziekenhuis.
Pas na 9 oktober weet ik daar meer over dus daar kan ik nu verder even niets over zeggen.
Het gaat verder goed dus!
En in het stukje van Vivenz voeg ik daar nog wat aan toe.
Tijd dus voor alle updates!

Vivenz/VOG update

Vorige week schreef ik over de toch wel redelijke ‘shock’ die ik kreeg na ontvangst van de brief van het Ministerie van Justitie met de herhaalde afwijzing van de aangevraagde VOG (Verklaring Over Gedrag). Hoewel ik het (zwarte) dossier 12 jaar geleden heb ‘gesloten’ en heb geprobeerd het te ‘vergeten’, werd door deze brief alles open gerukt. Alle shit… alle onrecht… alle gevoelens… kwamen weer naar boven.
Ik had daarop direct een mail geschreven naar Vivenz met deze uitslag en uiteraard mijn gevoelens hierover. Dat luchtte op dat moment al wat op. Daarna heb ik er bondig over geschreven in de Restflits. Die dag was ik wel redelijk uit mijn doen…
Maar de volgende dag was dat al wel weer opgeklaard.
Feitelijk wist ik natuurlijk vooraf al wel dat dit de uitkomst zou zijn.
Hoewel het niet eerlijk is (nooit geweest), staat dit nu eenmaal vast gemetseld in het justitiële register en dan kan ik hoog of laag springen… met mijn kop door de betonnen muur heen proberen te beuken… Het is allemaal verloren energie.
Nu ging het er mij om hoe het nu verder zou gaan bij Vivenz.
Zonder VOG geen vrijwilligerscontract. Daarover hebben ze nu eenmaal afspraken gemaakt met de overheid en met de andere instanties (GGZ) vanwege de bescherming van mensen die zorg en begeleiding nodig hebben en dat ook zoeken via Vivenz.
Maar ik schreef ook vorige week dat ik nog wel zou gaan praten bij Vivenz.
En dat heb ik ook gedaan afgelopen dinsdag met een van de dames. Het was een geweldig fijn gesprek. Het begrip en vertrouwen wat er altijd al was, is niet weg! Er is niets veranderd.
Ik ben en blijf daar gewoon welkom.
En ook als ‘ervaringswerker’ zou ik mogelijk best wel eens stappen kunnen gaan zetten!
Ze gaf als voorbeeld dat er bijvoorbeeld mensen zijn die ooit zwaar verslaafd waren, in de gevangenis hadden gezeten maar nu al jaren clean en ze willen graag hun ervaringen delen met lotgenoten. Om die juist te helpen! Dat is precies wat ik ook in gedachten had.
Die mensen krijgen ook geen VOG…
Zou je ze dan moeten beletten om de goede stappen die ze gemaakt hebben om hun levens weer op de goede weg te krijgen te mogen delen met lotgenoten?
Waar heb je dan ‘ervaringsdeskundigen’ voor?
Onder goede voorwaarden en als het vertrouwen er gewoon is, kan dit dus gewoon wel!

In mijn geval is er echter één ‘maar’.
Ze weten en beseffen dat ik nog altijd niet zonder drank kon blijven.
Hoe goed ik er ook altijd bij zit tijdens trainingen, bij bijeenkomsten of in persoonlijke gesprekken… Als ik op een moment naar drank ruik… dan is het einde verhaal.
Ze kunnen het niet veroorloven iemand in te zetten die zelf ‘onder invloed’ verkeert.
En daar hebben ze natuurlijk volledig gelijk in.
Daarom heb ik een nieuwe afspraak gemaakt.
Ze adviseerde me toch eens iets te gaan doen met bijvoorbeeld de AA (Anonieme Alcoholisten), een club die wel bekend is bij de meeste mensen denk ik.
Hoewel ik daar altijd wat tegenop zag… Een van mijn Vivenz-collega’s (ook een vrijwilliger) was alcoholist, is nu 7 jaar clean en komt wekelijks op twee bijeenkomsten van de AA.
Met hem heb ik afgelopen donderdag gesproken.
Die dag was toevallig de 3-maandelijkse ‘meeting’ van alle ervaringswerkers van Vivenz.
Komende woensdagavond ga ik naar zo’n bijeenkomst en hij zal me daar dan min of meer introduceren.
Uiteraard heb ik nog geen idee hoe het me daar gaat bevallen maar ik heb deze stap er nu toch wel voor over om eindelijk eens ‘clean’ te blijven.
De wens om meer te gaan doen als ‘ervaringswerker’ is nu te groot om het risico te lopen weer buiten de boot te vallen.
Hoe dit allemaal gaat verlopen zal ik uiteraard een volgende keer graag vertellen.

Verder stond die bijeenkomst van Vivenz donderdag geheel in het teken van ‘Emotieve Therapie’.
Een van mijn Vivenz-collega’s heeft die zelf gevolgd en is daar geheel en al van opgeknapt en is nu zelf in de leer om later zelf therapeute te worden.
Het was een (interactieve) lezing om ons kennis te laten maken met Emotieve Therapie, door haar en haar coach Haike Germann gegeven.
Via het linkje kun je zelf ook kijken of het misschien iets voor je zou kunnen zijn:
Emotieve Therapie
Ik heb er persoonlijk (nog) niet zo veel mee omdat ik toch weinig tot niets voelde tijdens een soort van oefening. Maar velen (vaak vrouwen…) hadden dat wel.
Ik vond het daarom wel heel mooi en positief.

Gisteren ben ik ook weer gewoon naar de 2e sessie van de training ‘Anders Denken’ geweest.
Ik voel in het algemeen nu weer veel beter en optimistischer en ook in deze training haal ik er gewoon uit wat voor mij goed voelt. Want daar gaat het toch om!

Oss… en verder…

Vorige week heb ik geschreven over het drama in Oss en mijn mening over de massale (landelijke) reacties daarop. Ik heb geen idee hoe de lezer over mijn mening denkt maar ik blijf daar nog steeds achter staan.
Eigenlijk had ik daar vorige week direct al een ander drama aan kunnen koppelen wat op diezelfde zaterdag dat ik die Restflits schreef plaats had gevonden! Ik las dat dan ook min of meer tijdens het schrijven. Maar liever wilde ik eerst even wat meer achtergronden weten en die kwamen er uiteraard afgelopen week voldoende.
In Papendrecht (heel dichtbij mijn woonplaats, net over de rivier; ik ken zelfs de straat…) is op die zaterdag een heel gezin om het leven gekomen. Er was brand maar achteraf bleek dit weer zo’n familiedrama te zijn waarover je wel vaker leest. Vader en ex-echtgenoot vermoordt zijn 2 jonge kinderen en zijn ex-partner en pleegt daarna zelfmoord nadat hij het huis in brand had gestoken…
Uiteraard stond (en staat; vandaag vindt de stille tocht ter herdenking plaats!) heel Papendrecht stil bij dit drama en ook ver daarbuiten. De vrouw werkte bij de Gemeente Alblasserdam (waar ik ook enkele jaren heb gewerkt), waar de schok groot is en uiteraard is het verlies van de onschuldige kinderen ook onbeschrijfelijk.
Ook dit drama heeft natuurlijk wel de landelijke media gehaald.
Maar het staat nog niet in verhouding met wat in Oss is gebeurd.
Ik schreef daarover dat er al wel € 100.000 was opgehaald voor de nabestaanden.
Op dit moment zou het (eind-)bedrag op bijna € 264.000 staan!
Uiteraard is dit veruit veel te veel om de directe nabestaanden te helpen met kosten voor de uitvaarten of kosten voor eventuele mentale bijstand en het herstel van de overlevenden.
Ik heb gelezen dat het kind wat kritisch lag nu bijgekomen is uit de coma en aanspreekbaar is.
De vrouw die de ‘Stint’ bestuurde is ook buiten levensgevaar maar daar lijkt nog niet mee gesproken. Ik maak me zwaar zorgen over hoe zij alles ooit gaat verwerken…
Het geld zal uiteraard ook aan hen besteed worden.
Maar wat overblijft is mijn verbazing (en een beetje verdriet) dat er dus zo veel drama’s gebeuren en persoonlijk leed plaatsvindt waar niet of nauwelijks aandacht voor is.
Stil leed. Mensen die eenzaam en alleen sterven. Aan ziekten, ongeluk of gewoon… uit eenzaamheid. Aan dit soort drama’s gaat iedereen voorbij.
Ongelukken zullen blijven gebeuren.
Nederland is (net als veel andere landen) een druk bevolkt plekje op aarde.
Met ontelbaar veel kansen op ongelukken en dit soort drama’s.
Als we bij elk drama zo stil gaan staan als bij het drama in Oss…
Dan kunnen we beter stoppen met leven en de hele dag alleen maar huilen voor het leed wat continu geleden wordt.

Met alle respect…
Ik blijf het opgeklopte massahysterie vinden waar de nabestaanden (en andere direct betrokkenen) tijdelijk de vruchten van plukken. Maar als de geluiden en bewegingen stoppen…
Blijven ze toch ook weer alleen achter met hun persoonlijke gevoelens en verwerking daarvan.
Ik hoop voor ieder van hen dat ze altijd de juiste en meevoelende personen om zich heen houden om ze te blijven ondersteunen en oprechte levensmoed te geven.
Dat hebben veel meer mensen nodig…

#IKOOK update

In het aparte artikel ‘Ich auch’ heb ik afgelopen week mijn eerdere artikelen ‘IK OOK’ opnieuw onder de aandacht gebracht. Het zal lastig zijn om iedereen te bewegen deze artikelen nog een keer te lezen en om eens na te denken over waar het hier nu eigenlijk om gaat.
De meeste mensen reageren toch liever met ‘onderbuikgevoel’ (niet seksueel bedoeld…) op alle actuele nieuwsberichten over misbruik, aanranding en verkrachting.
En naar mijn mening zijn veel van die ‘onderbuikgevoelens’ met alle hysterische reacties via de bekende (a)sociale media weer buiten alle reële proporties.
Ik noem slechts één voorbeeld:
‘Een voormalig finalist van Holland’s Got Talent heeft 13 jongetjes misbruikt’.
Je kunt je weer voorstellen dat in die media deze Lars de R. nu een vuile vieze pedo wordt genoemd die opgehangen moet worden aan de hoogste boom. Liefst in 4 stukken. 😛

Na de berichten van de (Katholieke) kerken, de Tibetaanse gemeenschap van de Dalai Lama, de vele bekende wereldburgers zoals Bill Cosby en de republikeinse rechter in de USA Kavanaugh…
… blijft het berichten regenen over ontdekt en (uiteindelijk) bestraft seksueel misbruik.
In dat artikeltje ‘Ich auch’ heb ik een Freudiaanse verklaring proberen te geven.
Wat weinig beroering zal geven vrees ik…
Maar ik werd ondanks alle seksuele ellende die je dagelijks leest afgelopen week toch even vrolijk van de tafelheer bij DWDD: Adriaan van Dis!
Toen ze het ‘geval’ Kavanaugh bespraken, probeerde van Dis er een (typisch mannelijke?) draai aan te geven door de vraag te stellen of een man sinds zijn puberale gedrag op zijn 17e tot zijn huidige leeftijd van een dikke 50er niet een heel ander mens kon zijn geworden.
Met een heel andere moraal.
Uiteraard werd dat niet ontkend maar zoals iedereen dan weer unaniem reageert:
Iemand die zoiets ooit heeft gedaan is nooit meer in staat om onbevooroordeeld vertrouwen te genieten, zeker niet als rechter.
‘Eens een misbruiker, altijd een misbruiker’… Kort door de bocht geconcludeerd.
En eigenlijk werd van Dis op zijn beurt bekritiseerd omdat hij blijkbaar misbruik en verkrachting zat goed te praten.
Wat hij helemaal niet deed maar slechts een plausibele verklaring zocht voor het nog puberale gedrag van deze man en tevens aangaf dat mensen nu eenmaal… mensen zijn.
Met al hun soms bizarre en oneerbare gevoelens en verlangens.
Hij kaartte ook nog geweldig aan dat de jongeren tegenwoordig de boeken van Jan Wolkers smerig vinden. Die bij hem (net als bij mij overigens!) in de middelbare school juist zo werden opgehemeld en Jan Wolkers wordt toch nog steeds beschouwd als een belangrijke Nederlandse schrijver.
Adriaan van Dis ziet net als ik dat er tegenwoordig een nieuwe ‘preutsheid’ gaande is, die zich alleen nog maar versterkt door de toenemende acties van #metoo bewegingen en daardoor (heksen-) jachten op (vermeende) misbruikers en mensen met een ‘foute’ geaardheid.
Wat ik aan den lijve ondervind met mijn VOG-verhaal…
Om het maar even literair te houden en af te sluiten:
“Barbertje moet hangen!” *
En er zullen vele ‘Barbertjes’ hangen.
#IKOOK ben opgehangen… en ik hang altijd nog.
Gelukkig went alles.
Ook hangen. 😉

Wat nog Rest

Zoals je ziet, heb ik bijna al mijn stokpaardjes weer bereden in deze ‘Flits’.
Van Cultuurfilosofie tot Seksualiteit… Er viel weer voldoende te Flitsen.
En ik zou er zonder meer best langer over kunnen schrijven.
Ik denk over bepaalde onderwerpen dan ook nog dieper na maar wacht nog even.
Anders wordt het te vaak mijn eigen ‘onderbuik’ die regeert en dat wil ik voorkomen. 😉

Denk, herdenk en Overdenk! Dit absoluut niet voorzichtig maar diepgaand!
Maar hang wel voorzichtig.

Tot de volgende Restflits 🙂

* = De uitdrukking “Barbertje moet hangen” komt uit het boek ‘Max Havelaar’ van Multatuli. Een literair meesterwerk uit de 19e eeuw, wat ik zelf op de middelbare school nog een keer had moeten lezen… Niet gedaan. Ik kwam niet verder dan de parabel die in het begin van het boek stond, over Barbertje, een vrouwtje wat trouwens niet moest hangen maar juist het vermeende slachtoffer was van de man die wel moest hangen. Onschuldig.
Tijdloos!

Barbertje op Wiki

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk, Seksualiteit en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.