Tweede Kamerverkiezingen 2017: ‘Uitgezwete kiezer?’

Iedereen zal begrijpen dat ik met het zweet in mijn handen afgelopen woensdag het rondje van mijn keuze rood heb gemaakt.
Niet zo zeer omdat de keuze zo moeilijk was, want ik had mijn persoonlijke enige en minst slechte keuze al lang gemaakt.
Maar eigenlijk omdat ik nog steeds tob met mijn gezondheid en het lopen naar het stemlokaal behoorlijk pijn deed.
Wat letterlijk het zweet op mijn rug deed staan…
Bizar toeval allemaal…

Maar goed, paar dagen verder. Uitgezweten?
Ammenooitniet! Nu begint het zweten pas goed!
Want de uitslag is precies wat ik al had verwacht.
Er zijn helaas te weinig (gezond denkende?) mensen die een sociaal voelend en werkend blok al zien zitten in deze maatschappij.
Vrijwel de meeste (werkende, gepensioneerde en studerende) mensen denken dat ze het goed hebben, het goed gaat in Nederland en dat de VVD bewezen heeft daar sterk in te staan om dit goed voort te zetten.
De grote groep in nood verkerende onderlaag van de maatschappij (werklozen, immigranten, chronisch zieken) wordt niet gezien of de nood wordt niet goed ingeschat.
Dat die groep groter aan het worden is en dat feitelijk iedereen in die groep kan belanden doet niet veel mensen iets. De meesten zijn korte-termijn-denkers.
Ze hebben het NU goed en zo moet het blijven.

Dat Rutte echt net op het laatste moment ook nog eens een gigantisch voordeel toegeworpen heeft gekregen in de vorm van de crisis met Turkije, waarin hij simpelweg een logisch nuchtere en afstandelijke houding aannam, heeft zijn positie alleen maar versterkt.
Vrijwel iedereen is vergeten dat hij breed lachend vindt dat ‘zijn’ kabinetten het zo goed hebben gedaan voor de ouderen, de werkgelegenheid, de provincie Groningen in de gas-crisis en natuurlijk tijdens de financiële crisis waar Nederland zo ‘glansrijk’ uit is gekomen… Allemaal dankzij Rutte.
Armzalige goedgelovigen…

Er wordt natuurlijk nog gewerkt aan de uiteindelijke vorming van de definitieve coalitie en in theorie zou dat alle kanten nog op kunnen gaan. Ook een soort van ‘centrum-linkse’ kant. Maar die kans acht ik bijzonder klein.
Waarom ik zweet… en vermoedelijk de komende jaren wel zal blijven zweten… is door mijn angst hoe het de komende jaren met mij persoonlijk zal gaan.
Want ik behoor nu net tot die onderlaag van uitkeringstrekkers en chronisch zieken.
Ik zie nu al jaarlijks de marge kleiner en kleiner worden en nieuwe mogelijkheden om uit de vicieuze cirkel te komen minder en minder.
Niet alleen omdat de politiek de riemen van niet-werkenden steeds strakker aantrekt maar vooral omdat nodige zorg en hulpverlening juist door bezuinigingen in die hoeken achteruit holt.
Ik heb straks geen instantie meer waar ik aan kan kloppen.
Grotendeels omdat ik ze niet meer kan betalen.
Maar ook omdat de criteria waarmee die instanties wettelijk moeten werken steeds strenger aan banden worden gelegd.
Als ik dan zie dat die absoluut rechtmatige zorgbehoeftige vluchteling uit Verweghistan alle hulp krijgt om een prima bestaan op te bouwen en er naar mij niet meer wordt omgekeken…
… dan begin ik te zweten.
Hoe lang houd ik dit leven nog vol…

Zoals een oudere dame op Facebook heel treffend schreef na het bekend worden van de uitslag: “Ik acht mijn leven nu wel als voltooid.”

Keihard maar wel de realiteit.

Dit bericht is geplaatst in Column met de tags , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie