Stappen vooruit… En dan maar weer achteruit. Terug naar af…

Ja ja, inmiddels is het al ruim 7 weken na mijn operatie en ik verwachtte echt eindelijk weer een beetje in mijn oude doen te komen.
De ‘gevaarlijke’ periode van 4-6 weken waarin ik vrijwel niets mag doen is al voorbij en al mijn testjes om te gaan wandelen en afgelopen vrijdag zelfs weer voor het eerst fietsen gingen prima!
Dan is het deze week eindelijk een beetje de eerste echte ‘lenteweek’ waarin het droog blijft en de temperaturen redelijk zijn. Kon wel eens beter zag ik in mijn herinneringen op Facebook, maar het is een begin.
Mijn voornemen was dan ook om deze week in ieder geval de tuin weer eens in te gaan om te kijken wat er allemaal kan en moet gebeuren. En om mogelijk wat eerste potplantjes te planten.
Jammer… Streep door de rekening. Ik kan het fysiek absoluut niet. Terug naar af…

Omdat het fietsen vrijdag zo goed ging, heb ik dat zondag ook weer gedaan, nu iets verder.
Nog niets aan de hand.
Maar toen ik daarna heel even door mijn knieën ging om de gekochte plantjes van de Lidl water te geven in de berging, veranderde alles.
Ik werd overvallen door helse pijn in mijn rechter onderbeen.
Kon nauwelijks lopen en staan en wist niet waar ik het zoeken moest…
Nu had ik de afgelopen dagen al eerder wel een beetje pijn in mijn rechter kuit.
Maar ik nam aan dat m’n spieren weer moesten wennen aan een iets hoger tempo…

Vanmorgen ben ik bij de huisarts geweest.
De pijn begint duidelijk vanuit mijn knieholte en zet dan door naar het hele onderbeen.
Een beetje lopen gaat overigens vandaag wel weer goed.
Maar het been is duidelijk dikker dan het andere en juist die knieholte is erg opgezet en gevoelig.
De huisarts (ja inderdaad… toch nog even mijn oude bekende…) denkt in eerste instantie aan een ontsteking in de knieholte waardoor vochtophoping is ontstaan.
Daar moet ik 10 dagen lang een ontstekingsremmer tegen innemen.
Als het dan nog niet over is, zal een scan noodzakelijk worden…
Uiteraard mag ik het niet overbelasten. Lopen en fietsen kan maar de tuin moet ik voorlopig nog maar even vergeten.

Daar gaan we dus weer.
Was ik net een beetje op weg in de goede richting…
Komt er weer een nieuw medisch probleem op m’n pad.
Hoewel ik op energetisch niveau al had gerekend dat het wel enkele maanden kan duren voor ik weer op het oude niveau kan komen… Dit had ik niet verwacht.
Het moet ook niet iets te maken hebben met de recente operatie.
Gewoon toeval. (???)

Terwijl ik nu al bijna 2 maanden in een soort van vacuüm leef, waarbij het natuurlijk ook mentaal door werkt, moet ik daar nu maar een periode aan vast koppelen.
En hopen dat ik weer niet in mijn bekende valkuil ga zitten… 🙁

wordt vervolgd

Dit bericht is geplaatst in Persoonlijk met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie