Citaat

“Het denken van de beginneling ziet veel mogelijkheden.
Het denken van de expert ziet er weinig.”

Shunryu Suzuki
Geplaatst in Citaten, Cultuurfilosofie | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Welkom bij De Rest van het Avontuur!

Het leven vanuit het perspectief van een Restant.
Laverend tussen goed en kwaad, mooi en lelijk en alles wat het leven daar tussenin mogelijk maakt! De Rest!
Volg het Avontuur van die ene zandkorrel in de Wereld Wijde Woestijn!
Altijd op zoek naar een echte Fata Morgana! 🙂

Door de jaren heen heeft De Rest vele Avonturen beleefd.
In de ‘tagwolk’ rechts zie je de meest voorkomende thema’s.
Maak gebruik van de ‘Zoekfunctie’ rechts bovenaan de site om te zoeken op het thema wat jou interesseert.

Hoewel het thema ‘seksualiteit’ de laatste tijd lijkt te overheersen…
Dit is ‘een’ rode draad maar beslist niet de enige!
Omdat ik pas de laatste jaren open en eerlijk durf uit te komen voor bepaalde persoonlijke problemen en frustraties, schrijf ik hier nu even fanatiek over. Ook omdat het actueel is in de maatschappij, waar veel onwetendheid en verpreutsing leidt tot hardere polarisatie.
Maar ik schrijf al jaren over veel meer.
Gebruik dus die ‘Zoekfunctie’ of vraag me simpelweg via mail hoe ik denk over bepaalde onderwerpen. Gegarandeerd antwoord!

Veel leesplezier!

John van de Rest

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

De Rest van de Sportzomer 2024 – tussenstand

En wat er nog meer te Flitsen valt!

In mijn laatste ‘Restflits’ had ik aangegeven dat de gevreesde Sportzomer voor mij toch goed was begonnen. In tegenstelling tot wat ik eerder verwachtte, werd het mooiste tennistoernooi van het jaar – Wimbledon – toch een leuk tijdverdrijf om naar te kijken. Daarnaast is er weer wat nieuws begonnen. Een overzichtje:

Wimbledon

In die laatste ‘Restflits’ was ik gebleven bij het moment dat Novak Đoković het nog moest opnemen tegen de jonge Deen Holger Rune. Hem had ik eerder ook al gezien en vond hem erg dynamisch, een vechter en sneller dan Djoko nog kan zijn met zijn 37-jarige herstellende benen… Ik voorzag een zware strijd. Dat werd het echter niet. Đoković won met speels gemak in 3 sets! Het leek bijna of Rune zich inhield… Dat deden zijn fans op de tribune niet want riepen regelmatig in koor “Ruuuuuuuuuuuune!” Wat de Djoker irritant vond en later beweerde dat dit tegen hem was gericht als verkapt BOE-geroep. Maar hij doorzag dat en dat zou hem niet meer raken. Wel wilde hij zijn boosheid hierover uiten:

Eerlijk gezegd vond ik dit wat overdreven. ‘Ruuuuuuune’ klinkt gewoon lekker in koor… Af en toe schiet de Serviër wat door in zijn belerende ego. 😛
Maar goed, hierna zou dan eindelijk een echte uitdaging volgen, tegen de veel hoger geplaatste Alex de Minaur uit Australië. Maar wat was er aan de hand? Die had zich in zijn laatste wedstrijd lelijk geblesseerd en hoewel hij die had gewonnen, moest hij nu opgeven om de schade niet erger te maken. De happy Djoker kon wandelend met zijn kinderen Stefan en Tara verder uitkijken naar de halve finale. Die was ook weer tegen een wat mindere maar verrassend goed presterende Italiaan Lorenzo Musetti. Ook een dynamische vechter gebleken in zijn eerdere wedstrijden. Maar ook in deze wedstrijd bleek de stalen discipline (die soms echt wel wat gaten vertoonde!) te moeilijk voor Musetti. De druk van het beroemde Centre Court? Zenuwen? Geen idee, maar Đoković walste weer in 3 sets over de teleurgestelde Italiaan heen. Het werd dus toch (voor mij onverwacht!) de finale voor Novak! Maar… wederom net als vorig jaar tegen de winnaar van 2023: Carlos Alcaraz. En die heb ik ook zien spelen. Ik zag het al een week geleden aankomen: daar kan echt niemand van winnen, zoals die nu speelt. Veel te snel, veel te dynamisch en ogenschijnlijk nooit onder belastende spanningen als hij eens een paar dubbele fouten slaat. Eeuwig lachend gaat hij door. Als dit zo blijft, kan hij zeker de goede opvolger worden voor Spanje, van Rafael Nadal!
Hoewel Đoković nog had gesuggereerd dat het de revanche kon zijn op het verlies van vorig jaar en hij zijn kansen goed inschatte… Ditmaal walste Alcaraz met speels gemak in 3 sets over hem heen. En achteraf hoorde je het wel in zijn speech tijdens de grote ceremonie. Đoković was gewoonweg helemaal nog niet ‘de oude’ na zo weinig goede wedstrijden afgelopen half jaar en de blessures met een knieoperatie tot gevolg. Het feit dat hij toch weer in de finale stond was alleen deels door zijn wel sterke routine en deels door geluk van veel mindere tegenstand.
Maar het was allemaal geweldig om naar te kijken! Ik heb genoten! Zelfs van de finale vrouwen op zaterdag. De twee topspeelsters waren het echt waard om te zien. Vanwege hun goede tennis! 🙂

Darts

Na Wimbledon dacht ik dat het afgelopen zou zijn met de leuke sportevenementen deze Sportzomer. Maar wat zag ik afgelopen week opeens? Het prestigieuze Darts-toernooi ‘Darts World Matchplay’ wordt live uitgezonden op ViaPlee TV!
Zoals je misschien nog weet houd ik er ook van om naar darts te kijken. Maar sinds het gratis kijken via RTL7 was gestopt enkele jaren geleden, omdat het achter de betaalmuur van prut-streamingsdienst ‘ViaPlay’ verdween, ben ik het kwijtgeraakt. Tot John de Mol er dit jaar ‘brood’ in zag en zijn SBS9 omdoopte in ViaPlay TV, om daarop zogenaamd veel sport zoals ook Formule 1 én darts uit te gaan zenden. Meestal uitgesteld maar dan kan je het toch een beetje kijken als het je boeit! Tot heden zijn er echter af en toe eens enkele dagen van een meerdaags toernooi uitgezonden. Waardoor je de finales altijd miste… Slim van ViaPlee, want de echte fans zouden dan toch wel een abonnement gaan nemen om de wedstrijden volledig te kunnen kijken. Ik niet uiteraard. Irritatie maar af en toe geniet ik dan toch weer eens van een avondje darts op tv.
Maar nu zijn dit weekend zowaar de eerste dagen van dit toernooi live uitgezonden! Zodat ik na het tennis darts kon gaan kijken. Ook vanavond is dit het geval.
Nu komt het: De rest van de week wordt alleen 1 uurtje ‘Highlights’ van de laatst gespeelde dag uitgezonden… Dus weg weer de live uitzendingen en ViaPlee TV programmeert de hele week weer oude series en films… Absoluut waardeloze bullshit. Maar goed, als ik zin heb kan ik dan elke dag even een uurtje darts kijken… 😛

Voetbal?

Uiteraard is het EK2024 gisteren ook beëindigd gelukkig. Dit heb ik door alle megalomane ophef ook zijdelings gevolgd, als er op de tijdstippen van wedstrijden niets anders op tv was. En ja… Ik heb de halve finale tegen Engeland gekeken. Met ergernis. Ik vond het geen mooi voetbal. Na dat eerste (min of meer) geluksdoelpunt toen de muur van Engeland nog niet zo dicht stond en de omstreden penalty die het spel weer opnieuw liet beginnen, zag ik voornamelijk 2 stilstaande teams. Geen felheid, geen jagen, alleen over en weer spelen en als er eens actie was, werd er gelijk gefloten wegens ontoelaatbare aanrakingen… Dit is waarom ik voetbal tegenwoordig zo haat. Ik zie maar weinig sportiviteit in deze berekende speelwijzen.
Dat Spanje gisteren van Engeland heeft gewonnen kwam door het net iets fellere spel, wat de Engelse muur iets vaker deed wankelen. Fijn. Afgelopen. Verder. 😉

Olympische Spelen?

Dit had ik nog niet ergens genoemd maar eind volgende week schijnen de Olympische Zomerspelen 2024 in Frankrijk te beginnen? Poehee! En uiteraard wordt het mooiste daarvan weer gratis uitgezonden via Eurosport en mogelijk zal de NPO ook wel het een en ander laten zien. Ik weet het nog niet… Die Spelen zijn zo versnipperd in talloze sporten, waarvan ik de meeste niets aan vind om naar te kijken. Femke Bol? Leuke meid! Maar ik houd niet zo van die sport… Maar ik begreep dat ook tennis op het programma staat en juist ene Novak Đoković daar zijn enige nog niet behaalde medaille wil proberen te halen… Ik denk dat ik het per dag eens ga bekijken wat er wel en wat niet op tv komt. Zal een hele puzzel worden. Maar dagelijks de tv op Eurosport? Ik denk het niet. 😛

Valt er naast die overdaad aan sport nog wat te Flitsen? Ja natuurlijk!

Gezondheid…

… staat altijd voorop. Wat er ook gebeurt in de wereld. Bakken met regen of tropische hittegolf? Neergeschoten (ex-) presidenten? Allemaal boeiend maar mijn gezondheid is belangrijker. En afgelopen donderdag was ik dus in het ziekenhuis om mijn rechteroor door te laten prikken, waarna er een trommelvliesbuisje in is gezet. Ik zou daar op terugkomen.
Welnu: 4 dagen na de ingreep moet ik nog zeggen dat het probleem niet volledig is opgelost. 🙁
Direct na de ingreep bemerkte ik nog geen ‘verlichting’ van de doofheid, hoewel de KNO-medewerkster zei dat ze inderdaad veel slijm had weggezogen. Maar ze zei ook dat ze niet overal bij kan. De ‘Buis van Eustachius’ is zo diep en loopt enigszins krom, dat ze er verderop niet bij kon. Maar het overige slijm zou na plaatsing van het buisje wel verdwijnen, in een dag of 2 a 3. Daar had ik al een hard hoofd in want het slijm wat ik produceer (en vaak ophoest) is erg dik. Toch was mijn gehoor later op die donderdag opeens ‘vrij’! Een wereld ging voor me open! Tot in de avond de boel weer leek dicht te slibben en ik de volgende dag weer bijna doof was.
Lang verhaal iets korter: tot heden is mijn rechteroor nog niet hetzelfde als links en ‘gedempt’. Niet zo doof als voor de ingreep, maar nog zeker niet zoals het was voordat het ging dichtslibben.
Eerlijk gezegd verwacht ik ook niet dat het slijm zomaar verdwijnt. Het wordt continu geproduceerd vanuit vermoedelijk de longen en daarvoor gebruik ik dan al jaren die neusspray, om dat te helpen oplossen. Wat dus het laatste jaar niet meer goed lukt.
Ik verwacht dat alles (ook links!) zomaar weer dicht kan slibben, met of zonder buisje. Daar doorheen kan het zeker niet ontsnappen. Te dik en stroperig.

Wat nu? Ook mijn duizeligheid is nog niet volledig over en ik denk eind deze week weer even contact op te nemen met KNO en misschien direct de huisarts voor een verwijzing naar de longpoli. Dat is toch de bron waar ik jaren terug bij in behandeling ben gegaan. Die longarts destijds had dus niet voor niets gezegd, toen ik vroeg of ik voor mijn doofheid misschien naar de KNO moest gaan: “Nee, dan gaan ze proberen het op te lossen.” Ik was erg verbaasd over die uitspraak, maar begrijp nu dat ze dit mogelijk niet kunnen oplossen. Alleen maar dure pleisters plakken, zonder de blijvend open wond te doen genezen…

Over mijn algehele ‘gezondheid’ kan ik nog zeggen dat ik me inmiddels wel weer ‘de oude’ voel van voor ik een aantal weken geleden ziek werd. Deels van opgestapelde kwaaltjes en natuurlijk door te veel drank om dat allemaal maar te vergeten… 😛
Alleen moet ik nu verder. Ditmaal wel doorgaan met beter bewegen. En hoewel ik nog nauwelijks buiten ben geweest, heb ik wel elke dag op de loopband gestaan! En daarop deed ik voorheen dan een ‘gemiddelde’ 2x 10 minuten wandelen op stand 3,2. Nu doe ik al enkele dagen 2x 15 minuten! En soms tijdens de tenniswedstrijd die wat minder spannend was, 5 minuten daar bovenop. Ik voel ook echt dat ik wel weer beter loop. Geen pijn en ben niet meer uitgeput als ik even snel naar boven ga. Dat is een verbetering vergeleken met voorheen. Maar uiteraard nog lang niet voldoende. Mijn conditie moet veel beter en ik moet een keer 30 minuten onafgebroken kunnen wandelen. Dat is nu mijn eerste doel. 🙂

wordt vervolgd.

Klusser begonnen

Vorige week maandag en dinsdag is de klusser dan begonnen aan het toch wel flinke karwei aan de voorkant van mijn huis. In die twee dagen heeft hij alles geschuurd en wat oud en verrot hout weggehaald om daar later nieuwe stukken hout terug te plaatsen. De rest van de week was hij even bezet en in het weekend ging hij een paar dagen ‘op vakantie’, maar als het goed is gaat hij deze week weer verder. Ik zie daar echt met een goed gevoel naar uit.
Misschien kan hij me dan ook een beetje helpen met een ander probleem, namelijk in mijn tuin, waar ik mijn overige tijdbesteding heb liggen, als het dan eindelijk mooi zomerweer wordt en blijft:

Playa de Gardena

Gisteren (zondag) was het na dagen van kil en regenachtig weer dan eindelijk weer eens een dagje droog en toen zag ik mijn buurvrouw snel aan de slag gaan met… mijn bamboehaag. Die was weer flink omhoog uitgeschoten, maar zij snoeit dan voornamelijk de achterkant van de haag, die blijkbaar zeer hinderlijk door de bekende verticale sleuven van hun “dure schutting” heen groeit. Ze heeft herhaaldelijk al gezegd dat ze dit verschrikkelijk vinden. Maar daar kan ik niet bij… Ze heeft echter geen zin om telkens doorschietende bamboescheuten weg te knippen en pakt het dus grover aan door de haag zover ze erbij kan weg te snoeien, zodat er wat ruimte tussen de haag en de schutting ontstaat. Maar dat moet regelmatig herhaald worden.
Ik had me de afgelopen weken al eens verdiept in een mogelijke oplossing. Zouden er geen voorzet-panelen bestaan, van fijnmazig materiaal, die ik tussen de haag en hun schutting kan plaatsen? Ik heb gezocht op internet maar nog niet gevonden. De ‘trellisschermen’ of ‘gaaspanelen’ die ik kan vinden zijn allemaal heel grof mazig en alleen bedoeld om daar bijvoorbeeld klimplanten tegenaan te laten groeien. Bamboe kan daar zomaar simpel doorheen…
Ik riep haar tijdens haar klus dit toe vanuit het raam boven. Dat ik nu binnenkort de haag weer zou aftoppen, wat ik na lange tijd ziekte en vanwege slecht weer niet eerder kon doen. En dat ik zocht naar een oplossing. Ze reageerde zeer kortaf dat ze ‘dit’ niet leuk vond en dat ze het druk heeft en zelf een hele grote haag aan de buitenkant moet snoeien. Tja… Hoekhuis met inderdaad grote haag rondom. Mijn idee moest ik maar snel gaan uitvoeren. Ahum. Verder keek ze me geen moment aan. Bekend met deze buren. Als er problemen zijn willen ze daar niet normaal met me over praten…
Maar ik zal eens aan de klusser vragen om mee te denken. Hij doet zogezegd ook aan tuinklusjes, en misschien heeft hij een goed idee.

Vanmorgen heb ik geprobeerd de boze buurman aan de andere kant al tevreden te stellen, door mijn “veel te hoge rozenstruik” aan de voorkant af te toppen met de nieuwe draadloze heggenschaar die ik dit jaar heb gekocht. Pfff… Ik zit nu uit te puffen na een stuk werk. Ben helemaal kapot. Naar mijn idee is de hoogte nu gelijk aan wat die jaren was, waarover hij nooit eerder had geklaagd. Dit had ik hem al eerder gezegd maar dat was niet zo volgens hem. Nou:

Dit zijn foto’s uit 2015! En toen zei hij er nooit iets van. Nu was de struik inderdaad wel nog hoger geworden, dat ik er nauwelijks bij kon met de heggenschaar, die topzwaar is en wat me erg veel moeite kostte. Voor nu moet het maar even genoeg zijn.
Als de blaadjes zijn gevallen of in het vroege voorjaar kijk ik dan wel verder, of het zin heeft om deze vermoedelijk nu beschadigde struik verder weg te knippen. Een rozenstruik mag je eigenlijk niet midden in de zomer zo ver terugsnoeien. En het onderste deel was al dood, dus… We zullen zien.


De nieuwe draadloze heggenschaar, die door het gewicht voor topzwaar is!

In de loop van de dag heb ik verder ook nog achter de bamboe afgetopt, waar de buurvrouw niet bij kon en van de vlinderstruik aan de andere kant een paar “boven de schutting uitgroeiende” takken afgeknipt, tot een afstand van ongeveer 50 cm van de erfgrens. Want “die lelijke takken zijn erg verstorend” voor die buurman. Hij wordt er onrustig van… Alles na 50 cm mag van zijn part doorgroeien tot 6 meter… “Dat stoort hem niet”. Hij bedoelt te zeggen: Daar kan hij me wettelijk niet op pakken. Wat een vreselijk onzinnig gezeur… Daar had ik 20 jaar geleden nooit last van.
Gelukkig blijven er nog zat bloemen in de vlinderstruik over, waar de vlinders zichtbaar van genieten! 🙂

Maar dit zijn dus de spanningen tussen twee vuren, waarin ik lekker in mijn tuin kan vertoeven… Als ik drank in huis had gehad, zou ik nu zeker een paar flinke slokken hebben genomen. 😛

Wat nog Rest

Bovenstaande lijkt me wel weer genoeg persoonlijke informatie over slechts één weekje Avontuur sinds de vorige Restflits. Ik ga me deze week proberen te richten op meer naar buiten gaan, zodra het weer het toelaat en dat zou na morgen een poosje goed moeten zijn. Dan ga ik woensdag of donderdag ook weer eens zelf boodschappen doen met de fiets. Maanden geleden… 😛
Daar zal ik je verder niet mee vermoeien. Alleen als er belangrijk opmerkelijk nieuws komt.

Tuin, zon, snoei en ruzie voorzichtig met de buren! Tot de volgende keer. 🙂

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Restflits zondag 7 juli 2024 – Geen zin in in!

Vandaag in de Restflits:
– Geen zin in in!
– Sportzomer goed begonnen!
– Klusser gaat beginnen!
– Wat nog Rest!!!

Geen zin in in!

Nu al weer een Restflits? Gadver… Daar zit toch geen HOND op te wachten? Weer dat gezever van De Rest over zijn kwaaltjes, irritaties en misstanden in de/zijn wereld… Pfff…
Nou… Eerlijk gezegd had ik ook echt hélemaal geen zin in zo’n Flits. Wat valt er te flitsen? Iets over de absolute politieke chaos waarin ons land verkeert? Rot op. Geen woord hierover. Geen zin in. Of over het aanhoudend natte weer deze zomer? Nu al weer de boeken in als historisch natste eerste halfjaar aller tijden? Waardoor ik bewezen dit jaar tot nu toe meer gas verbruik als veel afgelopen jaren, zelfs toen ik nog de oude CV-ketel had? Geen zin in.
Ik moet zo op de loopband. Maar je raadt het al: GEEN ZIN IN!
Mijn laatste artikel eindigde ik daar ook mee: het gebrek aan ZIN in bijna alles wat ik nog doe.
En toen moest ik opeens aan de irritante reclame denken van zo’n reisbureau met dat nog meer irritante kind wat altijd haar zin door wil drijven omdat ze “daar echt zin in in heeft”!

Je weet dat ik reclame haat en bijna alle spots irritant vind, maar dit was natuurlijk toch wel opgevallen. Zo irritant dat je ‘Prijsvrij’ blijft onthouden… Hoewel ik daar niks mee heb natuurlijk. Maar op een of andere manier geeft dit gekke maar grappige kind wel inspiratie om er toch maar wel zin in in te krijgen! Haha! En als ik dan lees dat ‘Liselot het echt vrijwel helemaal spontaan zelf verzint’ dan heeft dat toch wel iets. Acteurs of niet, leuk, goed en slim verzonnen. 🙂

En toen kreeg ik toch opeens zin in in een Restflits. 😉

En Noor, hoe staat de Sportzomer ervoor?

Sportzomer goed begonnen!

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Vallen en opstaan – Een verhaal zonder eind?

Zachte heelmeesters maken stinkende wonden?

Het onderwerp ‘Vallen en opstaan’ is helaas ook een vaak terugkerend fenomeen op deze blogsite. Excuus, maar dit blijft natuurlijk De Rest van mijn Avontuur… Dan kan ik soms leuk uit de hoek komen over politiek, racisme, seksualiteit, armoede en weet ik veel… Mijn leven is mijn Avontuur. De basis van De Rest. En daarin wordt nogal eens gevallen. Gelukkig ook weer opgestaan. Anders zou je dit niet meer lezen… 😉
Zowel in letterlijke als figuurlijke zin blijf ik ‘vallen’. Tot ik een keer niet meer opsta. Eigenlijk heel normaal in een mensenleven. Een verhaal dus zonder eind zolang het eind er nog niet is? Inderdaad. En vandaag kan ik er weer een hoofdstukje aan toevoegen.

Afkicken dag 6

Dit is waar het ‘opstaan’ dit keer weer om draait. Ook niet voor de eerste keer… Want hoe hoopvol en zelfverzekerd ik soms ook kan voelen, dat ik het dit keer wél onder controle kan houden: een kenner van alcoholisme weet dat dit vaak een Fata Morgana is. Hoewel ik best wel succesverhalen heb gelezen van mensen die een keer zijn gestopt na jaren drankgebruik en het echt nooit meer hebben gedaan. Maar dan zijn ze ook echt gestopt. Niet een beetje. 😉
Wie eenmaal een keer echt verslaafd is geraakt, moet helemaal stoppen. Elk ‘beetje’ is dan namelijk de trigger om weer opnieuw in de fout te gaan.
Maar ja, zoals ik ook al zo vaak schrijf: ik gebruik het meestal als medicijn tegen mijn te sterke negatieve gevoelens en dus gedachten. Ik word er gek van. Drank helpt me altijd. Een poosje. Tot ik weer doodziek word, zoals vorige week.
Dit is een bekend verhaal waar ik al vaker over heb geschreven. Wat kan ik hier nu aan toevoegen?
Allereerst dat het dit keer weer erger voelde dan de laatste paar keren dat ik had afgekickt. Toen was ik er met 1 a 2 dagen wel weer doorheen. Nu had ik wel 4 dagen nodig en voel op dit moment nog steeds niet ‘normaal’ voor mijn doen.
Eet weer goed, slaap redelijk met veel dromen (niet allemaal nachtmerries dit keer) en ik heb het idee dat het ontgiften wel weer gelukt is. Maar nu heb ik dus weer te maken met mijn oude negatieve hoofd, waarin van alles speelt wat ik niet leuk vind.
En… Een nieuw fenomeen: mijn benen (van wrakhout) werken nu niet echt meer mee.

Meer bewegen

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

De Negerhut van Oom Tom

Een andere visie op Ketikoti

Op 1 juli is het tegenwoordig jaarlijkse ‘Ketikoti’ feest weer gevierd. Vooral natuurlijk door de ‘nabestaanden’, maar steeds meer ook door ‘meelopers’ en aanhangers van nog meer ongelijkheid en polarisatie in het ‘Westen’. Bam. Direct een ‘leuk’ statement aan het begin, nietwaar? 😉
Eigenlijk heb ik al in een aardig stukje geschreven hierover, in de ‘Restflits dinsdag 6 juli 2021’. Zie daarin onderaan onder ‘Ketikoti’. Dat ga ik niet opnieuw herhalen. Klaar mee. Voorgoed.
Maar nu je in het nieuws en in de talrijke ‘showprogramma’s’ volledig platgegooid wordt door de vele vieringen, demonstraties en nog uitgebreidere excuses van vrijwel elke persoon met enig gezag in het land, moest ik toch weer kotsen.

Toen ik later zelfs een bericht las van onze eigen (binnenkort vertrekkende) burgemeester Wouter Kolff, dat hij toch ook maar besloot excuses aan te bieden, vanwege het misdadige verleden van Dordrecht vanaf de 16e eeuw was ik het zat. Ik MOET hier op terugkomen. Want dit begint nu echt te lijken op een nieuwe ongepaste hetze en juist misdaad tegen de hedendaagse samenleving!

De Negerhut van Oom Tom…

… was een populair boek in mijn jeugdjaren. Ik had het lang in mijn kast staan naast boeken als ‘Alleen op de wereld’, ‘Gullivers reizen’, ‘Moby Dick’ en ‘De laatste der Mohikanen’. Allemaal boeken die ik van mijn moeder had gekregen en die zij ook geweldig vond in haar jeugdjaren.
Ik las ze natuurlijk als ‘avonturen-romans’. Achterliggende bedoelingen en iets van het slavernijverleden kende ik niet… Pas veel later ging ik dat begrijpen.
Omdat het woord ‘neger’ inmiddels al was vervallen in een discriminerend scheldwoord, had mijn boek overigens al de titel ‘De Hut van Oom Tom’. Mijn moeder had de ‘Negerhut’ gelezen.

Wij hadden toen overigens niets tegen het woord ‘neger’… Puur een afkorting van de aanduiding ‘negroïde’, zoals je tegen witte mensen ‘blanke’ zegt. Dat de ‘negers’ en ‘niggers’ het zelf wel gingen zien als scheldwoord vanwege de slavernij en langdurige racisme (vooral in de USA), begreep ik later wel. Maar in heel mijn leven heb ik nog nooit zwarte mensen ontmoet die echt boos werden als het woord werd gebruikt… Zelfs de ‘Trammps’ lachten zich een breuk toen ik tijdens het interview met hen zei (toen ik een groepslid even niet herkende) “You look all the same to me!” Maar dat waren de tolerante jaren 80, toen Ketikoti nog niet werd gevierd in Nederland.
Nu zou ik vermoedelijk worden aangeklaagd voor ‘racisme’…


Interview met The Trammps

Op de gelinkte Wiki-pagina staat het hele verhaal van het boek beschreven en de diverse interpretaties, die ook door de jaren heen nogal zijn veranderd. Volgens mij leest nu niemand het meer… Zonde. Voor mij geeft het juist een correct beeld van de achterlijke misstanden die de meeste rijke Westerlingen vroeger pleegden (terwijl er juist ook waren die toen al zagen dat het simpelweg fout was!) en de kracht van mensen die in tijden van nood hun waardigheid wisten te behouden. Oom Tom was een held in mijn ogen. Een klassieker.

Django Unchained…

… is een film uit 2012, die niet toevallig op maandagavond 1 juli door Veronica werd uitgezonden. Ik heb er ook weer eens naar gekeken… Ook een klassieker geworden, dan op filmgebied, voor de wat aparte regisseur Quentin Tarantino. Ook hier worden de gruwelijkheden van de Amerikaanse slavernij uitgebeeld, maar hier is de held Django een vrijgekochte slaaf, die met ultiem geweld alle ‘bad guys’ rond de sadistische rijke slavenhouder vermoordt. Hij had op tijd geluk dat een (van oorsprong Duitse) premiejager hem nodig had voor het vinden van een paar criminelen. Deze man had niks met slavernij en zijn afkeer van de extreem sadistische slavenhouder maakte dat hij deze vermoordde, wat hij zelf ook niet overleefde…
Dit soort registraties van de redelijk echt gebeurde gruwelijkheden worden dan wel weer gewaardeerd door het grote publiek. 😛


Django

Slavernij bestaat nog steeds in heel de wereld!

In tegenstelling tot wat ‘vrome’ makers van de excuses ook allemaal beweren en dat de slavernij zou zijn afgeschaft en dat er alleen wat scherpe randjes rond opgelaaid racisme moeten worden weggewerkt. Slavernij bestaat en zij leveren daar allemaal braaf hun bijdrage aan, als gezagsdragers! Misschien heeft het ‘Westen’ dan geen zwarte slaven meer, maar als je ziet hoe de duizenden arbeidsmigranten op dit moment van schrijven dagelijks worden misbruikt in Nederland (!) en géén sociale bestaansrechten hebben, dan noem ik dat slavernij. En dan natuurlijk de vele landen in de wereld, die grote fabrieken hebben voor smartphones, vele andere consumptiegoederen en zelfs verse landbouwproducten, waar mensen (en kinderen!) werken voor een hongerloon. Iedereen… Ja echt IEDEREEN profiteert daarvan! Jij en ik eten ervan, hebben producten uit Pakistan, Bangladesh, India en natuurlijk China, waar ook de arbeider wordt misbruikt. En alle ‘rijken’ der aarde accepteren dat want doen er niets aan.

Maar nee, wij vieren liever Ketikoti om onze excuses aan te bieden en berouw te tonen voor de slachtoffers van honderden jaren geleden. Vuile hypocriete wegkijkers.
Zoals ik al zei: ik doe er natuurlijk ook aan mee. Maar ik besef het. De meesten van ons niet of denken dat het wel mee zal vallen… Als je enig besef hebt, zou je dat hypocriete Ketikoti moeten boycotten en dáár tegen protesteren. Want dat gaat nergens over, dan alleen maar de 2e, 3e en 4e generaties slapjanussen. die in de slachtofferrol blijven zitten, veren in de reet steken. Het werkt averechts en het racisme, de ongelijkheid en de polarisatie worden hierdoor versterkt.

Punt. En nu echt klaar hiermee.

Toch nog een Tenslotte

Dit artikel had ik vorige week al in voorbereiding, omdat ik het juist vóór het Ketikoti feest wilde uitbrengen. Toen was ik echter doodziek en kon het niet. Nu misschien een beetje mosterd na de maaltijd, maar als er dan nu wordt gezegd dat we dit niet eenmalig maar structureel moeten integreren in de (kuch, “betere”) samenleving, dan blijft het actueel.

Nog één opmerking: in heel de wereld heeft de elite in alle tijden misbruik gemaakt van ‘mindere’ mensen. Dat vonden ze 2000 jaar geleden en dat vinden velen nu nog steeds acceptabel! Misbruik van een arbeider (bouw, landbouw, huishouding, zorg…) gebeurt dagelijks. Dat noem ik ook slavernij. Beperk je dwaze excuses dan niet tot die ‘zwarte’ periode van de massale misbruik van toen zogenoemd minderwaardige donkere mensen uit Afrika! Maak dan dagelijks excuses tot je een ons weegt voor alle misdaden in de hele wereld, die elke dag nog plaatsvinden. Zeg dan met mij:
“Sorry voor mijn ‘goede’ bestaan aan alle slaven in de wereld, vroeger en nu!”
Doe dit dagelijks na het opstaan, als een soort van ochtendgebedje. Dan kan je daarna met een opgelucht want ‘eerlijk’ hart weer verder met je betere (of ‘gave’ volgens ene Rutte) bestaan. 😉

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

John Hardcastle is BANNED! Daar gaan we weer…

De geschiedenis herhaalt zich. Steeds weer. Bekend mee. Niet fijn is het als je daarvan een slachtoffer bent en blijft… De wijkagent van Sterrenburg (Dordrecht) vertelde me een aantal weken geleden dat “ik nu eenmaal een verleden heb”. Ja en? TWINTIG jaar geleden ben ik ONTERECHT te zwaar veroordeeld voor bepaalde dingen. Ik heb daar boekdelen over geschreven… Die uiteraard niemand serieus wil lezen. En als ze het al lezen zijn ze vermoedelijk allemaal geschokt… Want OMG! Veroordeeld voor “bezit en verspreiding van kinderporno”! Die gast is ziek! Doodknuppelen! Vierendelen! Noem maar wat dingen die mensen absoluut zeggen, zonder me ook maar te kennen… En daar ligt het manco: NIEMAND wil er met me over praten. Op een paar uitzonderingen na, en dan gaat het gewoon altijd goed. Want ik ben gewoon een mens… Oudere man, soms waggelend op slechte benen (als wrakhout) en proberen het leven vol te houden.
MET erotiek ja! Want dat vind ik leuk. Daar voel ik goed bij. Naaktheid, seksualiteit. Het spijt me. Daar ben ik mee geboren en daarmee zal ik vermoedelijk sterven. Want gevoelens schakel je niet zomaar uit. Onmogelijk.

Daarom ben ik enkele jaren geleden weer begonnen met de nieuwe versie van ‘Erotica’, nadat de eerste was gecanceld door de gratis websitehoster. Te veel erotiek en naakt in combinatie met minderjarigen. Hoewel die afbeeldingen gewoon allemaal netjes waren! Het ging om de combinatie. Goed dan, zittend op eieren heb ik nu een ‘Erotica’ gemaakt, waar geen minderjarige modellen op staan. Misschien soms op enkele pagina’s over ‘Natuurlijk naakt’ wel, maar dat zijn allemaal ‘vintage’ afbeeldingen, van vroeger, toen hier nog niet zo zenuwachtig over werd gedaan.
Mijn doel was en is altijd om natuurlijke naaktheid te normaliseren. En zelfs seksualiteit, omdat dit ook voor de mensheid het grootste en sterkste overlevingsmiddel is! DE MENS is gewoon seksueel! Dat is normaal! Natuurlijk! En niet alleen voor mensen van 18 jaar en ouder… Alles hangt af van het aangeboren gevoel. En dat kan al heel jong optreden. Bij mij ‘pas’ op mijn elfde jaar. Bij sommige kinderen komt dit al vanaf zo’n 4 of 5 jaar! En daar is NIETS mis mee! Maar zodra ik hierover schrijf, ben ik zogenaamd verdacht.

Wat ik tot heden op Erotica plaats, is allemaal 100% legaal. Dat linkte ik dan af en toe op mijn X (Twitter) account ‘John Hardcastle’. Dat account is eergisteren beëindigd. Zonder enige opgave van redenen. Net zoals mijn vorige privé-account. Waarom?
Zeer waarschijnlijk ben ik gemeld door mensen die mijn website en mijn teksten verachten. Gewoon HUN gevoel. Uiteraard volledig onterecht. Maar dat boeit een gigant als X – Musk niet… Als er te veel mensen problemen mee hebben, donderen ze het weg. Zeker als er geen duidelijke organisatie achter zit of heel veel volgers. En dat heb ik nooit gehad. Ik ben te klein.
Op deze manier zal ik ook altijd klein blijven… Zonder enige steun. 🙁

REST aanvulling

Dit stuk was ik gisteren (donderdag 27 juni 2024) begonnen. Als bedoeling om dit uiteraard in de blog op Erotica te plaatsen. Dat heb ik vandaag ook gedaan. Maar met deze aanvulling plaats ik het ook op de hoofdsite van De Rest. Want ik ben nu ook weer ziek. Letterlijk.
Lig vrijwel de hele dag op bed. Af en toe opstaan voor een paar glazen water. Eten kan ik (nog) niet. Bekend verhaal… Afkicken. Ergens ben ik blijkbaar toch weer over mijn zogenaamd gecontroleerde grens gegaan. Dus nu maar weer ‘back to normal’. Hoewel ik nu nog niet weet of ik dit wel kan… Dit typen is sowieso al bizar moeilijk. Kan nauwelijks uit mijn ogen kijken…

Op dit moment heb ik nog geen flauw idee waarom het X (Twitter) account van John Hardcastle verwijderd is. Ik kan me niets herinneren dat ik opeens iets geks heb gepost… Ik ben ook absoluut niet bezig met ‘illegale’ seksualiteit. Misschien was ik weer een beetje vaker in de porno, vanwege mijn slechte gevoelens. Soort van afleiding. Ook bekend. Maar gewoon de legale sites en (wel wat) extremere pornoactrices, die wel allemaal dik 20+ zijn… Dus wat heb ik fout gedaan?
Ik deel legale porno, die ook op X volop te vinden is, via de diverse porno-accounts en sekswerkers. Dat mag. Ook al zijn die accounts niet van een ‘natuurlijk persoon’.

Op dit moment heb ik geen energie om me hier verder tegenaan te bemoeien.
Maar wilde het toch even kwijt, voor mensen die me volgen en het niet begrijpen.
Ik begrijp inmiddels ook heel veel niet meer… 🙁

Geplaatst in Erotica, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , , , , | 1 reactie

De Restzomer 2024 is officieel begonnen!

Monsterhitte (30 graden) in aantocht!!!

Vandaag is dan eindelijk officieel de astronomische zomer begonnen. Eigenlijk gisterenavond zo tegen 23.00, toen de zon op zijn hoogste stand stond van het noordelijk halfrond. Noem het maar even zo. 😉 De langste dag. Enzovoorts. Dus vandaag: tuinieren, fietsen, wandelen… Wat zal ik doen? Euh… Ok, even wachten want vandaag gaat het nog even een poosje regenen. Nederland he… 😛 Maar als de voorspellingen kloppen, dan moet het vanaf zondag dan toch echt gaan gebeuren: een periode van droog, zonnig en warm weer. “Monsterhitte” stond er op een ‘Speld’-achtige website: “Wel 30 graden!” 😉
Tja, ik moet zeggen dat het hier inderdaad wel vaak uitersten zijn. Weken van regen en fris weer en dan opeens weer hoog zomer. Ik moet daar altijd een paar dagen aan wennen, voordat ik er goed tegen kan. En bij de echte tropische temperaturen krijg ik het weer benauwd, door mijn bronchitis. Het is ook nooit goed. Maar echt waar: ik zie dit liever komen, zodat ik eindelijk eens wat vaker naar buiten kan gaan, dan die regen. Ik zeg het altijd: zodra ik gewoon in m’n t-shirt naar buiten kan lopen, is het goed voor mij. En dat lijkt er nu echt aan te komen. Joepie! 🙂

In mijn vorige artikel ‘Hoe overleef ik de sportzomer 2024’ schreef ik al een en ander, wat ik vermoedelijk ga doen. Als ik zelf goed voel uiteraard. Maar:

Plannen?

Echt niet! Ik plan niks. Doe ik eigenlijk al jaren niet meer. Omdat elke dag anders kan zijn. Niet alleen het weer, ook mijn gemoed speelt een grote rol.
Sommige (goede) zomers zat ik alsnog weken binnen, omdat ik gewoon niet goed voelde. Helaas heb ik dat de laatste jaren niet meer zo goed onder controle.
Maar er zitten sowieso wel dingen in de pijplijn:

Lees verder

Geplaatst in Column, Consumentenzaken, Cultuurfilosofie, Persoonlijk | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

De toekomst van seksuele relaties

Helpt de wet over ‘consent’ verkrachtingen voorkomen?

In mijn laatste artikel over ‘Seks door en met beroemde mensen’ tipte ik het al even aan: De nieuwe zedenwet over verplicht stellen van consent, die op 1 juli in gaat. Het gaat er bij de meeste seksuele grensoverschrijdende gedragingen namelijk om dat de slachtoffers ‘het’ niet wilden en de daders toch hebben doorgezet. Een aanranding of verkrachting is straks niet alleen meer strafbaar als er bewezen geweld is gebruikt. Als slachtoffers simpelweg verklaren dat ze “Nee!” hadden gezegd, is de dader automatisch strafbaar. Naar mijn gevoel blijft de bewijsvoering hier een zeer grijs gebied… Worden zielig huilende vrouwen altijd geloofd op hun woord en stoer lachende mannen die volhouden dat ze het leuk vond altijd leugenaars? In expliciet ‘beroemde’ gevallen zoals die Ali B. zal bewijsvoering misschien eenvoudiger zijn. Maar zelfs dan is dit niet waterdicht.
Het zal me benieuwen hoe dit in de toekomst gaat verlopen. Misschien werkt het wel in het nadeel van alle (nieuwe) relaties en worden mannen bang om zichzelf te mogen zijn en vrouwen bang van alle mannen en wat ze tegen hun ‘date’ gaan zeggen als hij hen een kopje thee aanbiedt… 😉
Op dat kopje thee kom ik straks terug, net als op dat ‘consent-probleem’.

Eerst wil ik iets laten zien over ‘De toekomst van seksuele relaties’. Ook een van mijn stokpaardjes, omdat ik seks toch steeds als een spel beschouw, wat desgewenst (ja mét consent!) door meerderen tegelijk gespeeld kan worden. Of in ieder geval met meerdere personen dan alleen de ‘vaste’ partner. Veel mensen lijken het namelijk een beetje gehad te hebben met die conventionele ‘vaste’ verbindingen; trouwen, huisje, boompje, beestje… Moet het gezin de hoeksteen van de samenleving blijven? Of kan het ook anders?

Afgelopen week vond ik dit filmpje, al weer uit 2018, maar juist nu heel actueel vanwege de aandacht op grensoverschrijdend gedrag en consent.

Liefde, respect, vriendschap en seks

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Seksualiteit | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Seks door en met beroemde mensen

#metoo is nog niet doorgedrongen in brein Ali B.

Vroeger kon, mocht en gebeurde alles. Seks door beroemde mensen, met zowat iedereen die ze op hun weg tegenkwamen. Als ze tenminste van seks hielden. En dat deden de meesten volgens mij wel… Ergens heb ik ook een gevoel dat de grootste sterren (wereldwijd) ook de grootste exhibitionisten zijn. Ze worden allemaal bloedgeil als ze zichzelf in het openbaar laten zien. Zelfs met kleding aan… 😉
Daarnaast was en is het gewoon ook een bekend gegeven dat echt grote fans van deze beroemde mensen heel graag bij hun idool in de buurt zouden willen komen. Ontmoeten… Seks hebben! Zeker jongere vrouwen (vaak zelfs minderjarige tieners!) zouden maar wat graag aan de lul van hun idool zuigen! Waarom toch eigenlijk? Hun beroemdheid komt namelijk meestal niet voort uit hun bijzondere seksuele prestaties, maar uit hun muziek, zang, dans, presentatie, optreden… Wat dan ook. Maar veel fans boeit dat niet: als ze intiem dichtbij zouden kunnen komen, dan mag hun idool alles met hen doen! Ja echt alles!
Heel veel beroemde rocksterren van vroeger zijn daarom berucht geworden vanwege hun ontelbare escapades met ‘groupies’ of andere wisselende vriendinnen. Die het meestal al snel weer voor gezien hielden, want de gast bleek achteraf niet zo attractief dan ze hadden verwacht… Tja, iemand die goed kan zingen en een leuk uiterlijk heeft, moet nog geen talent in bed zijn of een goede empathische partner kunnen zijn. Meestal niet eigenlijk. De meesten zijn heel solistisch, tot bijna narcistisch… Vooral als ze het echt ver schoppen. Maar dat weten die jonge vrouwen allemaal niet, tot ze een keer bruut verkracht door hun idool worden gedumpt.

Sterk verhaal? Nou… Afgelopen week is dan eindelijk na 2,5 jaar sinds de aanklacht het proces begonnen tegen onze beroemde knuffelmarokkaan: Ali B. Na het door ‘Boos’ openbaar gemaakte schandaal achter ‘The Voice’ heeft het zo lang geduurd, eer de rechtszaak echt kon beginnen.
Er moesten namelijk nogal wat getuigen worden gehoord, verklaringen worden gecontroleerd, voordat het OM echt een zaak zag om aan te beginnen. Dat dit wel door is gegaan, zou betekenen dat er wel degelijk dingen zijn gebeurd. En dat verbaast me niets.

Ali B. is een asociale egoïstische en narcistische kut-marokkaan.

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk, Seksualiteit | Getagged , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Waar blijven mijn ongezouten consumenten-meningen?

Zijn alle door mij geconsumeerde producten tegenwoordig perfect?
Een korte mening over de Plus Ham-Kaas-Croissants

Om met de tweede vraag te beginnen: Nee natuurlijk niet. Ik ben nog steeds kritisch op alles wat ik koop en eet, drink of gebruik op andere manieren. Ik kan mijn geld maar één keer uitgeven in de maand en vind elke teleurstelling nog steeds irritant en zonde van mijn geld.

Nu heb ik wel het idee dat mijn diverse eerder gepubliceerde ‘testen’ (zie onder een overzicht) weinig zin hebben. Ik ben maar één consument en als de meerderheid het verder wel goed vindt, verandert er nooit iets aan.
En landelijk zijn er al best veel beoordelings-criteria, waaronder de bekende TV-programma’s ‘Kassa’ en ‘Radar’ en er zijn tegenwoordig overal wel reviews te plaatsen over bedrijven, als ze stelselmatig slechte producten leveren.
Mijn meningen zijn leuk, voor de mensen die me kennen en mee kunnen voelen. Maar verder…

Toch blijft het soms wel kriebelen en zal je daarom zo af en toe wel eens iets van een mening over een product of service blijven zien. Het hoeft allemaal niet zo professioneel… Veel heeft ook te maken met een persoonlijke smaak. Zelfs de beroemde ‘Snackspert’, die nu ook radioprogramma’s maakt, is maar één man met een persoonlijke mening. Zijn duizenden volgers krijg ik nooit, dus ik ga niet proberen het beter te doen. 😉

De laatste tijd koop ik mijn boodschappen eigenlijk alleen bij de Plus. Online, omdat dit de enige supermarkt is die een voor mij goed minimum bedrag van bestelling hanteert: € 25. Alle ‘groten’ hanteren € 50 en met die app van Picnic wil ik niets te maken hebben.
Plus is niet goedkoop, in het algemeen. Maar de echte goedkope supermarkten waar ik normaliter graag kom (Dirk, Lidl) doen niet aan thuis bezorgen. “Om het daarmee goedkoop te houden.” Beetje begrip voor, maar in deze complexe en drukke tijd zou dit voor ouderen en ook jonge gezinnen die nauwelijks rond kunnen komen, wel een uitkomst zijn.
Nu moet ik dus Plus… Maar kijk dan wel wekelijks naar de aanbiedingen. Als ik me daarop concentreer en verder niet veel meer koop dan nodig, dan is het prima te doen.

Bij Plus kan je ook meestal elke week wel iets van een (brood-) snack in de aanbieding kopen. Dan doel ik op saucijzenbroodjes, kaasbroodjes, mini-pizza’s, börek of zoals afgelopen week: gevulde croissants. Ik houd dan erg van de ham-kaas-croissants.
Voor de lunch probeer ik meestal iets anders dan een simpele boterham te eten, met wat extra smaak. Gewoon omdat ik ook van ‘lekker’ houd en me niet wil gaan ergeren aan een smakeloos dieet… 😉
Gelukkig zijn er dus overal dit soort aanbiedingen.

Maar dus:

Plus Ham-Kaas-Croissants

Ik heb deze al wel een paar keer besteld. En eigenlijk is mijn conclusie steeds hetzelfde: de croissants zijn op zich prima, maar als ik hem opensnijd (ik doe er altijd wat boter tussen, anders is het zo droog), dan zie ik nauwelijks ham of kaas… Als ik goed kijk ontdek ik een paar flintertjes…
Ook proefde ik het bij de eerste dus bijna niet! Waar zijn die ham en kaas gebleven???
Ze zijn uiteraard wel duurder dan de naturel croissants. Hebben ze dit verminderd om geld te besparen? Uiteraard voor eigen gewin? Dat is niet netjes.
Ik doe er daarom meestal na doorsnijden en boter smeren (halvarine!) ook zelf nog een plakje kaas tussen. Soms ook nog een beetje ham, als ik dat open heb liggen. Want ik wil die ham-kaas wel proeven! Vervolgens doe ik het heel kort in de magnetron omdat ze warm toch lekkerder zijn.

Dit soort croissants heb ik ook wel gekocht bij Dirk en AH, als ze daar in de aanbieding waren en ik ging daar dan boodschappen doen. Die vond ik naar mijn idee altijd beter gevuld en dus algeheel beter.

Jammer Plus… Bezuinigen op smaak vind ik niet kunnen. Verkoop het goed of niet, of maak er nooit een aanbieding van als je er zogenaamd verlies op lijdt. Dan zal ik ze nooit meer kopen, maar dan ben je wel correct. 😉

Tenslotte

Vandaag houd ik het hierbij. Kort maar krachtig. 😉
Soms wil ik wel eens wat kwijt, vooral omdat ik bemerk dat het ook best wel algemeen bekend is: sinds de diverse crises, profiteren de grote middenstanders het meest. Iedereen heeft het wel gemerkt of gehoord: alles in het leven is in een paar jaar tijd veel duurder geworden. Niet alleen het gas, de benzine, de huren, prijzen van koophuizen… Nee, ALLES! Tot het kleinste koekje bij de supermarkt is alles in prijs verhoogd. Inflatie, oorlog in Oekraïne, slecht weer… Er worden bizar veel argumenten opgevoerd. Ik geloof ze niet allemaal. Maar feit is feit. Mijn maandelijkse uitgaven aan voornamelijk energie, eten en drinken en soms andere noodzakelijke dingen, zijn steeds hoger geworden. Zo blijft het nog steeds puzzelen en goed rekenen wat ik maandelijks wel en niet kan.
Jammer. Vooral omdat ik gewoon echt niet meer kán werken voor geld en mijn pensioenpot staat te wachten tot ik er legaal aan mag komen… Bizar. Maar ik blijf strijdbaar en vechten voor mijn (simpele) leven. Ook al is dat financieel soms heel ingewikkeld.
Daarom blijf ik wel schrijven over mijn persoonlijke ervaringen. Wie weet help ik er ook toevallige lezers mee, die iets dergelijks ook ervaren. 🙂

Klein overzicht eerdere testen:
De grote Dordtse Rest haringtest
De kleine Rest alcoholvrije bieren test
Geen grote Dordtse Rest haringtest
Consumentenzaken – Mini Resttest etenswaren 1
Consumentenzaken – Een kleine De Rest biertest

Geplaatst in Column, Consumentenzaken, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Hoe overleef ik de sportzomer 2024?

Van ‘Tour de ASZ’ tot Playa de Gardena…

Ooit heb ik in diverse Restflitsen duidelijk gemaakt dat de zomer voor mij twee kanten heeft. Aan de ene kant gebeurt er geen ‘zak’ in mijn wereld; zomervakanties (instanties doen niets meer), zomerprogrammering op TV waarop nauwelijks meer goede films te zien zijn, een overdaad aan bekende sporttoernooien (van WK, EK, Tour de France tot Wimbledon) en bij slecht weer kan ik dan ook moeilijk genieten van de natuur, of minimaal mijn tuin. Nou… Die sportzomer is meteorologisch op zaterdag 1 juni begonnen. Wat nu? Eerst maar het laatste nieuws. 😉

Tour de ASZ

Gisteren was mijn eerste onverwacht grote uitdaging: het uitgestelde bezoek aan mijn ziekenhuis (Albert Schweitzer Ziekenhuis in Dordrecht – ASZ) om mijn bloedvaten eindelijk weer eens te laten controleren. Op goede doorstroming (etalagebenen) én op te grote verruimingen (aneurysma’s). Feitelijk twee tegenstrijdige aandoeningen, die door een verpleegkundige wel eens als “het voordeel van een nadeel” zijn benoemd. Maar goed, bij al te grote progressie van dichtgeslibde of op ‘klappen’ staande aderen moet er ingegrepen worden. Anders bloed ik dood of moeten ledematen worden afgezet… Terwijl een opkomende indicatie van Diabetes 2 dit ook al kan impliceren, als je er niets aan doet. Gezellig om te weten, nietwaar? 😛
Niet alleen deze onderzoeken, waar ik wel bekend mee ben, gaven me de nodige stress. Het was voor mij tevens de eerste keer na mijn ongelukkige val dat ik weer buiten kwam en ging fietsen! De laatste dagen voelde mijn been al een stuk beter en ik had vrijwel geen pijn meer. Lopen voelde goed, ook de trap op en af. Maar nu de ‘vuurproef’ in het echt. 😉
En dat werd nog sterker: Eenmaal net onderweg met de fijne driewieler, viel kort na het vertrek de accu uit! Hij bleek LEEG! WTF!
Het was natuurlijk al weer even geleden dat ik had gefietst, maar had nog iets van 3 streepjes van de 5 gezien. Nu stond die op 2. Zo’n kreng loopt toch ook langzaam leeg zonder dat die gebruikt wordt… Maar het ASZ is op zo’n 10 minuutjes fietsen, dus dacht dat het wel voldoende zou zijn. Niet dus! Opeens viel de elektrische ondersteuning gewoon helemaal uit. En toen moest ik nog 2 ‘cols’ van een voor mij pittige categorie bedwingen! Dat werd echt afzien!
Zelfs op de laagste versnelling kon ik er zonder grote inspanning nauwelijks overheen komen. Het lukte wel maar moest dan eenmaal aan de andere kant beneden even een paar minuten op adem komen! Op mijn oude normale e-bike zou ik zijn afgestapt om lopend de helling te nemen. Maar dat kan nu net weer niet met een driewieler. En hij is zwaar. Plus dat te zware lichaam van mij er bovenop… Dit had ik niet verwacht.
Uiteraard heb ik het gehaald en had het al wel expres heel ruim genomen en was goed op tijd op de afspraak.
De terugweg was net zo moeilijk, hoewel de accu toen juist weer even aan ging! Ik gebruikte de werkende accu voor de heuveltjes, maar op een of andere manier leek de ondersteuning het toch niet te doen. Onderweg heb ik 4 keer moeten pauzeren om op adem te komen…

Natuurlijk was mijn conditie de laatste tijd sowieso al belabberd. Als ik soms een rondje ging lopen met mijn dochter, moest ik ook een keertje even op een bankje zitten om uit te rusten. Nu was mijn rechterbeen ook nog eens ‘geblesseerd’ geweest en nog niet op kracht gekomen. Alles driedubbel op dus, in moeilijkheid. Maar ik heb het gehaald.

Het goede nieuws is ook dat de onderzoeken positief waren. De metingen gaven vrijwel dezelfde waarden weer als twee jaar geleden. Wat toen al wel op één bepaald punt een beetje kritisch was: een ader in mijn onderbuik zou te ruim zijn. Maar in die twee jaar is dat niet erger geworden.
Ik mag nu dus weer over 6 maanden terugkomen voor het volgende onderzoek en dan zal ik wel een gesprek hebben met de chirurg (Avontuur) zelf. Nu had ik een ook voor mij oude bekende assistent.
Goed gaan en blijven bewegen is hier toch ook altijd weer het advies…

Nou, en toen was ik nog niet klaar! Na het ochtendbezoek aan het ASZ stond in de middag een bezoek gepland aan de huisarts, om mijn oren schoon te laten spuiten. Dat was op advies van mijn huisarts, voordat ik volgende week naar de KNO ga voor onderzoek van de doofheid. Fijn.
Ik twijfelde even of ik me plots ‘ziek’ zou melden… Ik was kapot!
Natuurlijk liet ik de accu direct na thuiskomst opladen en ik had nog wel een uurtje.
Uitgerust en met een accu nu op 4 streepjes, kon ik toen gelukkig gladjes de nog kortere rit (5 minuutjes) naar de huisarts verrichten. En: géén cols onderweg. 😉
Het weinige oorsmeer was er snel uit (was eigenlijk overbodig vind ik) en ik kan volgende week voor de volgende ‘tour-ronde’ naar het ASZ.


Cols Tour de ASZ! 😉

Dit was echt een onverwacht grote uitdaging, die ik wel heb volbracht. En dat maakte me dan de rest van de dag weer vrolijk. Het bewijst tevens dat mijn rechterbeen wel weer ‘hersteld’ is van de verrekking en ik gewoon weer op pad kan. Nu nog hopen op een drogere zomer dan dat net zo’n beetje afgelopen natste voorjaar van de eeuw… 😛

Maar eerst:

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , , , , , | 2 reacties