Citaat van de dag

“Geef me werk wat bij me past en ik hoef nooit meer te werken.”
– Confucius

Geplaatst in Citaten | Getagged , | Een reactie plaatsen

Citaat van de maand

“Je kunt je niet bezighouden met wat andere mensen van je denken.
Ze schatten je toch altijd te laag in. Of juist te hoog.
Er zijn maar een paar mensen die snappen wie je bent,
en die de moeite nemen om de gelaagdheid daarin te zien.”

– Angela Groothuizen

Geplaatst in Citaten | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Welkom bij De Rest van het Avontuur!

Het leven vanuit het perspectief van een Restant.
Laverend tussen goed en kwaad, mooi en lelijk en alles wat het leven daar tussenin mogelijk maakt! De Rest!
Volg het Avontuur van die ene zandkorrel in de Wereld Wijde Woestijn!
Altijd op zoek naar een echte Fata Morgana! 🙂

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

DeRest.net voor dummies

Ofwel: Handleiding om derest.net te lezen

Huh? Is dat nou echt nodig? Schrijf ik tegenwoordig op zo’n torenhoog niveau dat mensen zelfs niet meer weten hoe ze mijn artikelen moeten lezen?
Ten eerste: Ja dat is echt nodig.
Ten tweede: Ja dat is echt nodig…
Jawel, hier hamer ik ondubbelzinnig op omdat ik nu al langer constateer en overtuigd ben dat mijn artikelen niet meer (goed) gelezen worden.
En nee: hoewel mijn schrijfstijl er door de jaren heen naar mijn mening op vooruit is gegaan (minder warrig; betere zinsbouw; minder vage onderwerpen) blijf ik op een ‘algemeen beschaafd niveau’ schrijven omdat ik onnodig moeilijk taalgebruik haat.
Misschien is het dan geen ‘Jip-en-Janneke-stijl’ en maak ik nog altijd (veel te) lange zinnen maar verder ga ik niet en ik vermijd meestal ‘moeilijke’ woorden.
Natuurlijk is ook de Nederlandse taal door de jaren heen anders (‘rijker’) geworden door diverse invloeden maar ik geloof dat de woordenschat van HAVO-1979 en het destijds onderwezen literaire niveau (waar ik steevast voldoendes haalde maar ook niet meer dan dat…) in deze tijd nog niet hopeloos ouderwets is en prima volstaat voor elke ‘gemiddelde’ Nederlandstalige lezer.
BAM! En zo schreef ik net 1 zin, op A4 verdeeld over 4/5 regels…
Op z’n Hollands gezegd: “That’s me!”
Ik vrees wel dat dit soort zinnen veel (jongere?) mensen tegenwoordig wel vermoeien en dat hierdoor steeds minder wordt gelezen.
In de huidige ‘visuele’ maatschappij moet ‘alles’ bewegen, uitgesproken worden (liefst in ‘rap’ en in zinnen van maximaal 5 woorden) of in cartoonstijl gepresenteerd worden, anders ‘pakt’ het niet. Nodigt het niet uit. Haakt men na 2 zinnen af.
Wie dit soort teksten nog wil lezen koopt dan beter een boek.
Die kan je uitkiezen in je eigen stijl en met je eigen gekozen onderwerpen.
Tja…
De generatiekloof kan ik niet overbruggen.
Dat moet niet maar hoort ook niet!
Ik ben een product uit mijn tijd en hoewel ik me volgens mij redelijk kan inleven in wat er op dit moment ‘leeft’, houd ik me toch liever vast aan mijn eigen (mezelf) aangeleerde stijlen.
In woord en daad.

Hoewel ik dus redelijk kan babbelen (ben niet voor niets jarenlang een soort van d.j. geweest…) zal je mij nooit horen rappen. Ik houd daar eigenlijk niet zo van…
En hoewel ik dus ook redelijk kan schrijven (daarvoor haalde ik wel altijd de hoogste cijfers…), doe ik dat liefst op mijn eigen persoonlijke manier en niet op een manier zoals die in de hedendaagse journalistiek wordt voorgeschreven.
Daarnaast: ik ben geen journalist! Nooit voor geleerd.
Ik wil niet vanuit een matrix schrijven omdat dit meer lezers zou trekken…
Dat riekt commercieel en ik haat commercie.
Daarnaast beperkt het mij in mijn vrijheid, waar ik te veel aan hecht.
De matrix van ‘DeRest.net’ bepaal ik zelf.

Levensbelangrijk (…)

Maar dan…
Hoewel ik net dus trots zit te beweren dat ik me niet wil aanpassen aan de (hedendaagse) massa om mijn blogsite beter leesbaar (en dus misschien geliefder) te maken, wil ik die massa toch vragen om niet weg te klikken, verder te scrollen en door te gaan met lezen?
Ja… eigenlijk zou dat wel fijn zijn.
Omdat ik namelijk best veel belangrijke punten aankaart, die ik in de hedendaagse steeds sterker polariserende maatschappij ‘levensbelangrijk’ vind.
Sterker: als het me geen zak zou uitmaken wat een ander ervan vindt en het alleen voor mezelf zou doen, dan zou ik mijn site ‘op slot’ gooien, er een wachtwoord op zetten en lekker ongecensureerd mijn gal spuien of de onderwerpen beschrijven waar ik helemaal gek op ben. Op ‘kick’ zeg maar…
Daar is ‘derest.net’ echter nooit voor bedoeld.
Het is toch (ook) altijd bedoeld als spiegel voor anderen.
Als materiaal om het (eigen) leven te ‘Overdenken’.
Zoals ik in de 80er jaren al op de radio zei, na elke opgelezen column ‘Overdenkingen’:
“Denk daar maar eens over.”

Ok, levensbelangrijk… Maar hoe dan?

Let wel, deze ‘handleiding’ is dus voor ‘dummies’!
Ik weet dat er ook best zat mensen zijn die er geen moeite mee hebben om mijn artikelen te lezen. Die niet afhaken na 1 virtueel A4tje.
Alleen misschien geen zin hebben, op dat moment geen tijd hebben of denken dat ik toch alleen maar bullshit schrijf.
So be it… (Bull)Shit happens too…
Wie zich niet kan inleven in ‘de wereld’ en liever met dikke oogkleppen op de eigen (kromme) paden blijft bewandelen, heeft uiteraard ook mijn zegen.
Er leiden vele wegen naar ‘Rome’…
Wie weet kruisen onze paden toch nog een keer elkaar en zeggen we dan wel:
“Hee! Jij ook hier!”
It’s a small world you know… 😉

Maar wie dus wel wil maar zichzelf (te) vaak verliest in de schijnbare oneindigheid van mijn (ellenlange) teksten en onderwerpen die (te) moeilijk lijken om je erin te kunnen inleven:
Dit is de handleiding waar je naar zocht.
Lees het onderstaande en je zult gelukkig worden!
Omdat je eindelijk al die ‘levensbelangrijke’ teksten met gemak kunt lezen, begrijpen en overdenken.

Nu komt het:

Het toverwoord om ‘derest.net’ (beter) te kunnen lezen en begrijpen is:

Geduld!

Want veel mensen laten zich al afschrikken door de aanblik van een blogsite met honderden artikelen en ogenschijnlijk onderwerpen die afschrikken.
Allemaal onnodig!

Een rijtje gebruiksinstructies:
– zoek in eerste instantie naar een onderwerp wat interesse opwekt
– gebruik de zoekoptie rechts onder de ‘banner’/’titelbalk’
– gebruik de ‘tagwolk (meest gebruikte tags)’ rechts
– selecteer een onderwerp wat direct boeit
– leef je langzaam in, in de ‘wereld’ van ‘derest.net’
– pauzeer als het even te veel wordt of zelfs gaat duizelen
– kom een andere keer terug als je nu te weinig tijd hebt
– probeer geen lange artikelen te lezen in 2 minuten
– neem eerst de tijd om een net gelezen artikel te verwerken en ‘overdenken’
– kom vaker terug, ook als een artikel niet beviel, om andere artikelen te vinden die beter        bevallen
– of om het artikel nog een keer te lezen omdat je het even ‘overdacht’ hebt
– en omdat je het dan eenvoudiger naast je eigen ‘overdachte’ mening kunt leggen
– gebruik de ‘links’ in de artikelen! Die zijn er niet voor niets en verklaren veel wat is                geschreven.
– maak eigen ‘bookmarks’ of ‘bladwijzers’ naar artikelen om ze later beter/opnieuw te              lezen
– maak aantekeningen in een ‘kladblokje’ (kan op papier maar ook digitaal)
– teksten zijn beveiligd voor direct kopiëren – maak ‘printscreens’ van belangrijke delen,        of:
– schrijf belangrijke delen zelf op zodat je ze kunt herinneren
– geduld
– geduld
– geduld
– want:
– zonder geduld kan je ook geen boeken lezen
– zonder geduld gaat er veel aan je voorbij
– zonder geduld mis je de essentie van het leven…

Is het zo simpel?

Ja, zo simpel is het.
Daarom is dit ook een ‘Handleiding voor dummies’.

Uiteindelijk toch veel plezier met het lezen van artikelen op ‘derest.net’.
Want hoewel ‘levensbelangrijk’…
Zonder plezier is het leven ook niet belangrijk genoeg om te beleven. 😉

Geplaatst in Algemeen, Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws | Getagged , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Tussen je doelen bereiken, bevindt zich iets dat leven heet; jezelf vermaken en genieten.”
– Sidney Caesar

Geplaatst in Citaten | Getagged , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Fysiek is altijd psychisch.”
– Kees van Kooten & Wim de Bie uit: LP Hengstenbal

Geplaatst in Citaten | Getagged , | Een reactie plaatsen

Schuldig! – Tot het tegendeel bewezen is

Het strafrecht houdt me de laatste tijd wel bezig zeg…
Nog maar net een paar weken geleden was ik uitermate verdiept in de doelmatigheid van ons hedendaagse strafrecht en nu twijfel ik al weer aan het volgende punt: de ‘schuldvraag’.
Hoe komt het dat het me niet los laat?
Ben ik zelf soms ergens mee bezig? 😅
Nou nee, niet dat ik weet… 😇
Maar ik moet wel zeggen dat het me eerlijk gezegd de laatste tijd redelijk wordt opgedrongen door het nieuws in de media.
Was de aanleiding vorige keer het artikel over een ‘vermeende aanranding’ en de ‘genuanceerde straf(op)maat’ geschreven door Chris Klomp; nu is de aanleiding alweer een artikel van hem, ditmaal over ‘toenemend geweld tegen hulpverleners’ met als gevolg een aanpassing in het strafrecht wat blijvend voor een hogere strafmaat moet zorgen.
Ofwel: de pleger van geweld tegen hulpverleners (waaronder de politie) krijgt voortaan altijd een gevangenisstraf, wat voorheen nog kon worden ‘afgedaan’ met een taakstraf.
Want… “Van onze hulpverleners blijf je af!”

Uiteraard moet ik wel toegeven dat ik me soms ook wel verbijster over de toenemende berichtgeving in de media over geweld tegen hulpverleners. En dan doel ik voornamelijk op ambulancepersoneel, brandweerlieden, wegwerkers (meewerkend aan ongelukken) en andere (acute) zorgverleners op straat.
Het is bizar dat die worden gehinderd in hun (vaak) levensreddende taken.
Natuurlijk zijn politiemensen ook hulpverleners. Ook die worden soms belaagd door automobilisten die ze geregeld bijna dood rijden of ze worden aangevallen terwijl ze een uit de hand gelopen ruzie proberen te sussen voordat er doden vallen…
Maar de politie heeft uiteraard ook nog een ander imago: dat van het aanhouden van overtreders en misdadigers. Ook dat is een nobele, noodzakelijke en verantwoordelijke taak waar de hele maatschappij baat bij heeft, als er gevaren dreigen door toedoen van malloten onder invloed of criminelen met snode plannen.
Blijkbaar echter heeft dat ‘nobele’ imago de laatste jaren toch wel een deuk opgelopen want het respect voor hun autoriteit lijkt sterk af te nemen.
En dan moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat voor mij “de politie al een poosje niet meer mijn beste vriend is”. Puur door negatieve ervaringen ingegeven.
En naarmate ik me daardoor verder heb verdiept in meerdere gevallen om me heen en in de media, heb ik ook steeds meer de indruk gekregen dat politiemensen ook maar ‘gewone’ mensen zijn met fouten en vaak een vooringenomen (geïndoctrineerde) mening.
Soms doen ze niet onder voor de ‘roeptoeterende’ massa op Twitter die met plezier polariseert.

Als ik dan alle factoren bij elkaar optel: de toename van agressie (door polarisatie) die de behoefte creëert om harder op te treden én een al jarenlange heerschappij van de VVD, die altijd al voor een sterke beschermende wetgeving met meer en sterkere uitvoerders was (“meer blauw op straat”), dan lijkt de langzaam maar zekere ontwikkeling naar de beoogde ‘politiestaat’ niet meer ondenkbaar.
Talloze berichten in de media die dit bevestigen.
Hoewel dit logisch lijkt – ‘actie = reactie’ – zie ik dit als een droevige ontwikkeling, die nog voor veel ellende gaat zorgen.

Dan kan ik daar ook nog mijn rode draad van de ‘seksualiteit’ in verwerken omdat ik van mening ben dat de vooroordelen over en stigmatisatie van ‘andersvoelenden’ grimmige vormen aanneemt, waardoor mijn geloof in een rechtvaardig strafrecht nog verder is gedaald.
Hoewel de ‘slogan’ van ons strafrecht nog steeds zou moeten luiden:
“Onschuldig tot het tegendeel is bewezen.”
(Vastgelegd in het ‘Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens’)
Alle ontwikkelingen wijzen er nu toch steeds meer op dat dit omgedraaid wordt, zeker bij bepaalde verdenkingen.

Voorbeelden

Waarop baseer ik die ontwikkelingen?
Ben ik zo’n ‘complot-denker’ die overal een ‘geheime elite’ de schuld van wil geven?
Ik moet toegeven dat ik pakweg een jaar of 10 geleden geïnteresseerd was in de ‘waarheden achter de waarheid’. Op internet kon en kan je zat vinden van bepaalde gasten en zelfs hele groepen die achter alle opmerkelijke gebeurtenissen wel een complot hadden ontdekt.
Zo stond de mens nooit echt op de maan, maar was alles in ‘Hollywood-Amerika’ in scene gezet.
En natuurlijk had Bin Laden niks te maken met de aanslagen op ‘9/11’: dat heeft Amerika ook zelf gedaan om zo sneller ‘anti-terrorisme-wetgeving’ er door te kunnen drukken en te gaan werken aan de alles controlerende wereldheerschappij.
En al die ‘witte streepjes van vliegtuigen’ in de lucht? ‘Chemtrails’! We worden al vele jaren vanuit de lucht ‘vergiftigd’ met spul wat ons leven beïnvloedt.

Leuk toch? Al die bizarre ‘geheime waarheden’?
Een ex-collega van me geloofde daar echt in. We spraken daar geregeld over.
Maar ik… Mwah… Daarvoor ben ik dan toch echt een veel te ‘nuchtere’ Hollandse ‘simpele’ ziel…
Ik geloof (meestal) alleen in dingen die ik heb gezien en zelf (aan den lijve) heb meegemaakt.
En dat is door de jaren heen ook van alles hoor!
Ik noem enkele voorbeelden:

– Het OM bepaalt en regeert het strafrecht
Als je in eerste instantie denkt aan het principe van ‘onschuldig tot het tegendeel is bewezen’, waarbij het recht van elk mens in principe voorop staat en dat iedereen dus eerlijk van twee kanten wordt beoordeeld, dan zou je vermoeden dat een ‘aanklager’ gelijk staat aan een ‘advocaat’.
Fout. Als je de twee (!) beschrijvingen van het ‘OM’, ofwel ‘Openbaar Ministerie’ leest dan zie je al dat het OM alle eerste stappen zet bij een (vermoedelijk) misdrijf.
Alle justitiële instanties (van politie tot rechtbank) worden primair aangestuurd door het OM, die het misdrijf heeft geconstateerd en daarvoor alle mogelijke onderbouwingen onderzoekt om daar vervolgens een gepaste straf voor te bepalen.
Het werk is voornamelijk gericht op de bewijslast van het (volgens het OM) bewezen strafbare feit.
Hoe meer daarvan is en hoe zwaarder de belastende omstandigheden kunnen wegen, hoe hoger de strafmaat wordt voorgesteld.
De verdediging komt voor het OM altijd op de tweede plaats. Liefst zou deze geheel niet aan bod komen, dan wordt de rechtszaak veel eenvoudiger…
Alleen omdat elke verdachte dan het recht heeft om verdedigd te worden, om de bewijzen te weerleggen en om (meer) verzachtende omstandigheden op te voeren, krijgt de verdediging (een advocaat, of de verdachte zelf) de ruimte.
Het hele strafrecht draait in principe om het bewijzen van het strafbare feit, het aanwijzen van de dader(s) en het bepalen van de strafmaat, die in beginsel al is vastgelegd in het wetboek.
Een advocaat lijkt hiermee (slechts) een ‘hulpje’ van de verdachte om die met de specialistische wetskennis bij te staan in het verdedigen van de eventuele onschuld of de verzachtende omstandigheden.
Door de almaar grotere bezuinigingen op rechtshulp voor ‘lagere inkomens’, ontstaan er steeds meer situaties dat verdachten zichzelf niet goed meer kunnen laten verdedigen!
Al in beginsel is er dus helemaal geen sprake van eerlijke mensenrechten!
Je zou zelfs kunnen speculeren over een competitieve drang van het justitiële apparaat om altijd zo hoog mogelijk te willen scoren om zodoende te bewijzen dat misdaad niet loont en altijd streng wordt aangepakt, waar de massa sinds mensenheugenis altijd al een voorstander van was.

– Justitie is altijd vooringenomen
Omdat het hele justitiële apparaat er dus op gericht is om zo veel mogelijk misdaden te bestraffen maar ook te voorkomen, is vrijwel alles gericht op ‘verdachte’ situaties en personen.
Daarom is politie (die ‘beste vriend’, weet je nog?) er op getraind om primair naar ‘fouten’ te kijken. Naar het ‘kwaad’. Niet naar het ‘goede’! Want dat is niet nodig…
Ik stel dit nu vrij ‘zwart/wit’ maar zo is het wel!
En met de almaar meer hectisch ontwikkelende samenleving waar steeds meer wordt geworsteld met een capaciteitsprobleem tegenover een groeiend individualisme waarin mensen vrijer, slimmer (sluwer?) en egoïstischer worden, is het voor de politie steeds moeilijker om het kaf van het koren te scheiden.
Terwijl de goede politieman/vrouw continu zicht op en begrip van zowel goed als kwaad zou moeten houden, ligt de focus steeds meer op het kwade omdat ze het anders niet meer aankunnen.

Daarbij komt nog een belangrijk aspect: de kennis van de menselijke psyche is door de eeuwen heen zo sterk verbeterd dat je eigenlijk bij elk (fout) gedrag zou kunnen en moeten onderzoeken waar dit door veroorzaakt is. Welke omstandigheden hebben deze persoon tot die misstap gebracht?
Is het een (bewust) notoir slecht mens of waren er aanleidingen die de fout kunnen verklaren en misschien wel sterk verzachten?
Een politiefunctionaris is geen psycholoog.
En hoewel deze natuurlijk wel in beeld komt als de verdachte inmiddels is aangehouden en formeel in staat van beschuldiging is gesteld, met alle ‘toeters en bellen’ van handboeien tot gevangenis, wat de toon al duidelijk zet… de andere kant van de mens die de verdachte is komt altijd pas secundair aan de orde.

– “Barbertje moet hangen!”
Het is natuurlijk niet voor het eerst dat ik in mijn schrijfsels mijn bedenkingen uit over het strafrecht. Al vanaf het begin van mijn min of meer ‘bewuste’ leven ben ik ermee in aanraking gekomen. Vanaf de ‘bende van El Toro’ op mijn 13e, het exhibitionisme op mijn 16e, mijn radiopiraten-verleden rond mijn 20e tot uiteindelijk mijn grootste ‘klapper’ rond 2003 – ‘Mijn misdaad’ (zie het vorige grote artikel ‘Straffen maakt meer kapot dan je lief is’) – ben ik in beeld geweest bij ‘oom agent’.
En natuurlijk moet ik bij alle gevallen bekennen dat ik daadwerkelijk ‘grensoverschrijdende gedragingen’ heb gepleegd en op zich dus nooit puur onschuldig ben veroordeeld.
Zoals de man in de benoemde parabel uit ‘Multatuli’ van Max Havelaar wel onschuldig is veroordeeld.
Toch vergelijk ik mezelf in diverse artikelen (van de laatste jaren) wel degelijk met een ‘Barbertje’: iemand die zonder nuancering uitsluitend steeds werd beschuldigd van ‘het kwade’ zonder eventuele verzachtende omstandigheden mee te laten wegen.
Uiteraard doel ik dan meestal op het ‘zedenverhaal’.
Maar ik heb best meerdere ervaringen gehad die me hebben overtuigd van het gebrek aan nuancering door justitie. Al in 2007 heb ik het artikel ‘De Wet’ geschreven, waarin ik meer voorbeelden beschrijf waarin de politie wat mij betreft geen enkele poging deed om ‘de andere kant’ van het verhaal te willen zien.
‘De wet’ was overtreden en de schuldige was aangewezen. Einde verhaal. Case closed.
Over de gevolgen voor de mens na de beschuldigingen en (eventuele) straffen wordt nooit meer nagedacht. Nooit meer!
Slachtoffers van een misdrijf krijgen meestal ‘slachtofferhulp’.
Maar daders? Die moeten het zelf maar uitzoeken. Eigen schuld, dikke bult.
De enige club die zogenaamd ‘bijstand’ zou moeten verlenen aan (ex-)daders – de reclasseringsdienst – is er uitsluitend op gericht dat ze niet nog een keer in de fout gaan. Meer niet.

In ons strafrecht is elke dader van een misdrijf dus min of meer een ‘Barbertje’!

Inez Weski
Laat er nu toevallig (!) gisteren een ultiem actueel bewijs van de uitholling van ons strafrecht in de media komen: ‘Inez Weski legt verdediging van Ridouan Taghi neer’.
Ik heb haar voor iedereen onverwachte actie op TV gezien bij ‘1Vandaag’ en ‘DWDD’.
Echt ‘heet’ nieuws omdat het hier niet alleen om de verdediging van de meest gezochte en (bijna) zwaarste crimineel van de ‘mocro maffia’ gaat, maar omdat het haar hier principieel te doen is om de steeds verder uitgeholde rechten van de verdediging; de advocatuur.
Omdat deze zaak de laatste maanden zo veel media-aandacht heeft gekregen wordt dit nu als een ‘schok’ ontvangen maar zoals ze zelf al zei: “Dit is al jaren zo.” doelend op het groeiende gebrek aan middelen om een eerlijke en (menselijk) rechtvaardige verdediging te kunnen doen.
Het vuur werd haar aan de schenen gelegd, vooral door Matthijs van Nieuwkerk, om te proberen haar mening over haar cliënt – die het strafrecht klaarblijkelijk minacht en zeker geen ‘lieve’ jongen lijkt te zijn – te nuanceren. Dat lukte helemaal niet en de excentrieke advocate wist voor mij haarfijn het falen van de rechtsstaat bloot te leggen: zij kan geen rechtmatige verdediging voeren als ze stelselmatig tijdens alle onderzoeken wordt genegeerd en onthouden van belangrijke onderzoeksresultaten. En zelf onderzoeken mag een advocaat helemaal niet.
Elke vorm van menselijke rechtvaardigheid gaat hier mank en zo kan ze haar werk niet meer doen.
Ze benoemde ook het ‘Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens’.

BAM!

Ik was al lang en breed met dit artikel bezig, toen zij opeens verscheen op de TV…

Misschien kan ik nu eenvoudig zeggen: “I rest my case.”
Op dit moment heb ik echter geen flauw idee of de actie van Inez Weski begrepen is en of er los van die ‘beruchte’ rechtszaak verder gekeken wordt naar haar boodschap.
Dit specifieke geval kan natuurlijk zomaar los worden gehouden van het grote probleem.
Het OM betrekt de verdediging (nog) niet uitvoerig in de zaak omdat het niet nodig geacht lijkt.
Dhr. Taghi is ‘gewoon’ een bewezen misdadiger die zich zelf al laatdunkend heeft uitgelaten in de sociale media (YouTube) en zich ‘onaantastbaar’ acht en justitie openlijk uitdaagt.
Duidelijke zaak die nauwelijks nog enige nuancering behoeft.
Maar daar gaat het helemaal niet om in het strafrecht!
Elk mens heeft basale rechten! Daarop is ons aller vrijheidssysteem gebaseerd!
Ook de ‘advocaat van de duivel’ moet zijn werk normaal kunnen doen!
En dat is wat er in de laatste decennia steeds vaker mis gaat.
De tendens is omgedraaid.

Iedereen is schuldig! Tot het tegendeel is bewezen.
Als dat laatste dan nog van belang mag zijn…

‘Judge Dredd’ komt steeds dichterbij.
“I am the law! Barbertje must die!”

Conclusie

Waar ik in mijn vorige artikel over het strafrecht redelijk diep in ging op de doelmatigheid van straffen, ga ik nu een stap terug: al voordat er daadwerkelijk gestraft zou moeten/mogen worden, gaat het natuurlijk eerst om de schuldvraag!
Omdat er in de meeste gevallen van ‘grensoverschrijdend gedrag’ eigenlijk direct al wordt uitgegaan van ‘schuldig’, terwijl niemand nog iets weet en dus kan zeggen over ‘de mate waarin’ en of er geen belangrijke verzachtende omstandigheden waren.
Wel staat het feit tegenwoordig al direct in de media en kan de massa daar al een oordeel over vellen. Afhankelijk van het feit zal dat meestal een ongenuanceerd oordeel zijn…
Net zoals vroeger werd gedaan bij ‘volkstribunalen’…
Toon de massa een moordenaar, een terrorist, een dief of een verkrachter en iedereen is het er mee eens dat die moet hangen of verbranden.
Er is niet veel veranderd… 🙁
En de politiek?
Omdat die graag veel stemmen wil hebben bij de volgende verkiezingen, komt die niet veel verder dan inspelen op de wensen van het ‘volk(stribunaal)’.
De VVD krijgt steeds meer hun gelijk en hoewel het ‘blauw’ dan inmiddels is vervangen door het ‘fellere en agressievere zwart/geel’: er komt steeds meer macht voor de politie.
Met nieuwe tools als de ‘tasers’ en steeds meer camera’s overal om ons heen, vervalt de rechtsstaat steeds meer in de strenge, ongenuanceerde en rechtlijnige politiestaat.

Eerlijk gezegd heb ik geen idee of deze kentering in het mensenrecht valt te stoppen…
Het enige wat ik nog kan doen zolang er nog een ‘vrij’ internet bestaat en de ‘vrijheid van meningsuiting’ nog enigszins wordt gerespecteerd (wat ook zomaar een keer anders kan worden!) is: het blijven schrijven van mijn relativerende en nuancerende artikelen.

Vertrouwd, realistisch en reglementair blauw

Dominant en orde afdwingend zwart/geel

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Geen reactie, is ook een reactie.”
– Henny de Munnik

Geplaatst in Citaten | Getagged , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Plan niet alles. Soms moet je gewoon even ademhalen,
loslaten en kijken wat er dan ontstaat.”
@4Positiviteit

Geplaatst in Citaten | Getagged , | Een reactie plaatsen

Kees Thies vindt alles op Facebook kudt

Gisteren heb ik me (weer eens) behoorlijk zitten opwinden toen ik de laatste column van ‘collega stukkiesschrijver’ Kees Thies las.
“Kees vindt alles kudt!”
Dit had ik eigenlijk als titel willen gebruiken maar omdat het hier feitelijk inhoudelijk over Facebook gaat, zou ik het misschien iets te ruim opvatten.
Maar dat doe ik wel!
Want in deze column deelt hij een veeg uit de pan uit aan al zijn ‘vrienden’ op Facebook!
En dat zijn er (momenteel) 2400 waarvan ik er 1 ben.
Meestal bestempelt hij zijn ‘reaguurders’ (die ik meestal ‘reagluurders’ noem omdat de meesten wel kijken maar bijna nooit serieus durven te reageren) als ‘leegschedels’ vanwege het gebrek aan niveau wat ze ventileren.
Zoals hij het zelf omschrijft: “Als je ze vraagt om argumenten dan wensen ze je het liefste ‘deaud’…”
Tja…
Welkom in de wereld van de sociale media beste Kees!
Maar eigenlijk had ik hem wel wijzer ingeschat na zo veel jaren professionele journalistenervaring.
Dan zou hij namelijk moeten weten dat elke journalist met een mening, die zijn kop letterlijk en figuurlijk boven het maaiveld uitsteekt, zouteloze kritiek kan verwachten. Naast vrienden ook vijanden zal krijgen. Mensen die hem de meest verschrikkelijke ziektes toewensen en ook inderdaad het liefste snel ‘deaud’ zien gaan.
Dan mag hij nog van geluk spreken dat de door hem regelmatig benoemde projectontwikkelaar ‘Van Pelt’ niet daadwerkelijk in maffiose kringen verkeert, anders was ‘de kogel al lang door de kerk gegaan’…

Hij mag misschien zelfs wel blij zijn dat hij zo’n lelijke oude vent is, waar niemand eigenlijk naar omkijkt en echt jaloers op kan zijn. Anders zou het nog veel erger worden!
Als hij een knappe (wat jongere) vrouw was, dan zou het aantal ‘echte vrienden’ exorbitant stijgen.
Ik benoem in dit geval dan altijd graag de rijzende ster: ex-nieuwslezeres Dionne Stax.
Die was hevig geschokt en reageerde onthutst over de ‘dickpics’ en ‘cumtributes’ die zij regelmatig ontving in haar Twitter…

“Welcome to the pleasuredome!” 😉

Ik vind het oprecht sneu voor Kees Thies dat hij een hele kostbare column besteedt aan de negatieve kant van de sociale media. Een echt professionele journalist toch een beetje onwaardig.
Want eigenlijk zou hij hier helemaal boven moeten staan.
It’s part of life. Deal with it… or leave it… Als je er niet tegen kunt.

Zelf heb ik ook een periode gehad dat ik mijn hoofd flink boven het maaiveld uit stak omdat ik me vreselijk boos kon maken over bepaalde onderwerpen.
Met bewust overdreven en provocerende onderwerpen probeerde ik de domheid van de massa ter discussie te stellen. Dom dom dom… van mezelf.
Het heeft me regelmatig bedreigingen en ‘deaudwensen’ opgeleverd en zelfs de wijkagenten van Sterrenburg vonden bepaalde uitlatingen schokkend en discutabel.
Daarom heb ik mijn hoofd maar weer even een periode laten zakken zodat ik rustig kon overdenken of ik op die manier verder wil.
Ja dat wil ik!
Mijn mening(en) blijven namelijk overeind en zijn door de jaren heen misschien nog wel verstevigd. En als notoir stukkiesschrijver zal ik daar zeker mee blijven ventileren.
Alleen mijn schrijfstijl zal ik dan beter wat nuanceren want te vaak tegen schenen trappen levert (helaas) nooit een vruchtbare discussie op. Alleen maar gif van geraakte ‘reagluurders’.
Die houd ik altijd maar ik geef ze niet bewust een te korte lont om aan te kunnen steken.

Achteraf gezien wil ik Kees Thies eigenlijk feliciteren met de hoeveelheid ‘roeptoeterende’ leegschedels die hem zo vaak belagen met hun ‘kudt-reacties’.
Kees, je maakt duidelijk verschil in het Dordtse journalistenwereldje.
Je meningen worden gelezen, gewogen, geliefd en verguisd.
In dat maffe eigenzinnige dorp Dordrecht mag dat echt als een compliment worden beschouwd.

Ga zo voort! 🙂

Kees Thies houdt van zijn Facebook-vrienden…

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Verspil geen tijd aan beuken op een muur in de hoop dat het een deur wordt.”
– Mirjana Scheepens

Geplaatst in Citaten | Getagged , | Een reactie plaatsen

Citaat van de dag

“Het leven is zo saai als je niet lacht, geen grappen maakt en niet af en toe heel gek doet. Leef voluit en doe wat je gelukkig maakt.”
@4Positiviteit

Geplaatst in Citaten | Getagged , , | Een reactie plaatsen