Welkom bij De Rest van het Avontuur!

Het leven vanuit het perspectief van een Restant.
Laverend tussen goed en kwaad, mooi en lelijk en alles wat het leven daar tussenin mogelijk maakt! De Rest!
Volg het Avontuur van die ene zandkorrel in de Wereld Wijde Woestijn!
Altijd op zoek naar een echte Fata Morgana! 🙂

Door de jaren heen heeft De Rest vele Avonturen beleefd.
In de ‘tagwolk’ rechts zie je de meest voorkomende thema’s.
Maak gebruik van de ‘Zoekfunctie’ rechts bovenaan de site om te zoeken op het thema wat jou interesseert.

Hoewel het thema ‘seksualiteit’ de laatste tijd lijkt te overheersen…
Dit is ‘een’ rode draad maar beslist niet de enige!
Omdat ik pas de laatste jaren open en eerlijk durf uit te komen voor bepaalde persoonlijke problemen en frustraties, schrijf ik hier nu even fanatiek over. Ook omdat het actueel is in de maatschappij, waar veel onwetendheid en verpreutsing leidt tot hardere polarisatie.
Maar ik schrijf al jaren over veel meer.
Gebruik dus die ‘Zoekfunctie’ of vraag me simpelweg via mail hoe ik denk over bepaalde onderwerpen. Gegarandeerd antwoord!

Veel leesplezier!

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Het einde van het Avontuur in zicht?

Wordt De Rest monddood gemaakt?

Gisteren postte ik op Twitter de optie dat ik “Mijn beloofde vervolg op een artikel uit 2019 maar eens moest gaan maken”. Dat artikel – ‘DeRest.net – Verzameling vrijheden van meningsuiting’ – ging over de beknotting van de #VVMU (Vrijheid Van Menings-Uiting) die ik steeds sterker zag toenemen.
Dit naar aanleiding van weer andere berichten in Twitter over de mogelijk gewijzigde voorwaarden van dat bedrijf met betrekking tot posts over ‘seksuele exploitatie van kinderen’.
Het leek erop dat nu alleen het benoemen van de geaardheid ‘pedofilie’ om dit te promoten dan wel normaliseren als (wetenschappelijk bewezen) ‘seksuele geaardheid’ niet meer zou mogen.
Wat zou kunnen betekenen dat zelfs officiële wetenschappers, onderzoekers en (hulpverlenende) instanties hier niets meer over mogen zeggen op Twitter.
Mijn eerste reactie daarop was direct fel want dit zou naar mijn mening een forse aanslag op onze mensenrechten zijn! Als je niet eens meer een mening mag delen!
Vandaar mijn benoemde optie van een vervolg.

Nu heb ik een hekel aan ‘te hete soep’ en heb er een nachtje over geslapen. 😉
Ik dacht gisteren een iets andere tekst te hebben gelezen, startend met:
“promoting or normalizing sexual attraction to minors as a form of identity or sexual orientation” als zijnde niet (meer) toegestaan.
Als ik verder lees in de voorwaarden wordt verder gespecificeerd dat alle vormen van en promotie voor “sexual exploitation” van kinderen niet is toegestaan.
Dat klinkt dan weer logisch…

Heel diep ben ik verder niet gaan zoeken. Ik weet inmiddels wel dat je ondanks een redelijk ruim toegestaan beleid tegenover seksualiteit op Twitter (in het algemeen) heel erg moet uitkijken wat je schrijft en tegen wie. Er zijn zeer veel conservatieve tegengeluiden van ‘complotwappies’ en ‘pedohaters’ die alleen door het noemen van het woord al voor feit aannemen dat je zelf wel een kinderverkrachter en -moordenaar zult zijn en elk (voor hen) ‘verkeerd woord’ wordt gerapporteerd.

De activist ‘Ben Kirssen’, die inmiddels ook al meerdere keren op de ‘main stream media’ zijn mening mocht verkondigen, zoals bij BNN/VARA en in het Algemeen Dagblad, is enige tijd geleden geband van Twitter! Ik volgde hem al jaren!
Als er iemand was die juist altijd zeer correct over zijn ‘zaak’ sprak, dan was hij het wel!
Maar ik denk dat Twitter is gezwicht voor de toenemende overvloed aan rapportages van mensen die hem ‘gevaarlijk’ vinden vermoedelijk…
Dat kan iedereen dus overkomen.

Ook de al vaker genoemde journalist Chris Klomp ligt steeds vaker onder vuur omdat hij de nodige nuances legt bij het verschil tussen ‘kindermisbruik’ en ‘pedofilie’.
Als een onbekende schrijver, die zich volgens velen niet met ‘journalistiek’ bezig houdt, maak ik natuurlijk geen enkele kans om het te ‘overleven’ als er een hetze ontstaat…
Vandaar dan ook de titels boven dit stukje.
Mocht het toch een keer mis gaan en ik ook een deel van de door mij gebruikte sociale media kwijtraak, dan zou het wel eens een ‘eindpunt’ kunnen betekenen voor deze blogsite.
Niet dat deze zomaar door anderen afgesloten kan worden (deze tekst is tot heden gelukkig nog toegestaan) maar zonder enige interactie via bijvoorbeeld Twitter ben ik dan echt een ‘roepende in de woestijn’…
Of ik dan nog überhaupt zin heb om hiermee door te gaan… Ik weet het nog niet.

Maar eigenlijk heb ik later bedacht dat het beloofde ‘vervolg’ al geschreven is.
Op 13 februari 2020 heb ik ook al geschreven:
‘Het failliet van de democratische rechtsstaat’.
Wat natuurlijk ook al alles te maken heeft met de voortdurende en toenemende aanvallen op de #VVMU.
Lees beide artikelen nog maar een keer door. Ik heb alles al gezegd.

Dat het ‘eindpunt’ echter steeds dichterbij komt, dat voel ik wel degelijk.
Zeker nu de Coronacrisis ook als extra reden zal gelden voor de overheid om steeds minder kritiek te accepteren. Mooi alles op één hoop.
En dan is er geen ruimte meer voor ‘dwarsdenkers’ die het gevoerde beleid in twijfel trekken.

Er zal ongetwijfeld nog wel eens een vervolg komen op deze onheilspellende toekomstvisie.
Misschien als ik er zelf echt mee te maken krijg.
Laten we dan toch maar hopen op een goed:

wordt vervolgd 😉

?

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Seksualisering uitbannen? Alles is seks!

Hoe hypocriet zijn mensen…

Al jaren lang vindt er een steeds grotere strijd plaats tegen de ‘seksualisering’ van de maatschappij.
Met de komst van internet en de invloed van de sociale media lijkt dit namelijk onwenselijke proporties te hebben aangenomen en worden (voornamelijk) vrouwen steeds vaker het slachtoffer van ongewenste seksuele associaties en lopen ze zelfs meer gevaar om misbruikt te worden.
Ook weer mede dankzij de beweging #metoo is dit in een stroomversnelling gekomen.
Veel vrouwen vinden dat het afgelopen moet zijn met ‘seksualisering’.
Ze mogen niet meer op hun uiterlijk beoordeeld worden en ‘slachtoffer’ worden van ongewenste ‘seksuele blikken’ in de (natuurlijk meestal) overheersende mannencultuur.

Deze strijd is niet nieuw; al tijdens de zogenaamde ‘ontpreutsing’ door de seksuele revolutie in de jaren 60/70 ontstond verzet van voornamelijk het feminisme.
Maar gevoed dus door de invloeden van internet, voelen veel vrouwen zich steeds minder veilig want steeds meer ‘bekeken’ als ‘seksobject’.
Maar ook steeds meer kinderen zouden vaker het slachtoffer worden van de seksualisering en grotere kans maken op misbruik.

In al mijn artikelen over seksualiteit spreek ik juist mijn waardering uit voor naakt en seks en gezonde seksualiteit in de maatschappij. Omdat het ‘natuurlijk’ is en bij de mens hoort!
Ik pleit zelfs voor ‘Meer meer meer… Seks (en naakt) in de media’ om mensen (en juist kinderen!) meer vertrouwd te maken met de normaliteit van naakt en seks.
Dit staat natuurlijk loodrecht op die strijd tegen de seksualisering.
Want die laait steeds verder op en elke poging tot ‘normalisering’ van natuurlijk bloot wordt massaal verguisd door een steeds fanatieker gepolariseerde massa.

De borsten van Stella Bergsma

In de ‘Restflits van 23 augustus’ plaatste ik onderstaande foto ook al, maar meer vanwege haar verjaardag op die dag en toevallig (?) recent geplaatste foto in de Volkskrant.
Deze foto heeft daarna echter weken lang voor de nodige ophef gezorgd in de sociale media.
Er werd schande van gesproken omdat ook kinderen deze foto in de krant konden zien. Smerig!

Terwijl het hier helemaal niet over seks gaat maar over het feit dat je als vrouw trots mag zijn op je eigen lichaam. ‘Zelfs’ op je 50e. Ook dat is feminisme!
En ik weet ook dat Stella niks heeft tegen seks… En ook niet sec tegen seksualisering omdat dit gewoon bij de mens hoort.
Alleen moet je je niet als vrouw LATEN seksualiseren. Daar blijf je te allen tijde altijd zelf bij.

Ik kan genoeg andere voorbeelden opnoemen die ik de laatste tijd langs zag komen.
Zo ging het bijvoorbeeld om een krantenbericht uit het buitenland (ik meen de VS) waarin stond dat er aangifte was gedaan tegen een moeder die in het bijzijn van haar jonge zoontje zich stond te verkleden en haar volle blote borsten zo liet zien.
Het plaatje was volgens mij via haar man ergens op de sociale media terecht gekomen en daarop volgde de aangifte. Want dit was duidelijk ‘schennispleging’ tegenover een minderjarige! Foei! Wat een verdorven slechte moeder moest dit wel zijn!

Daarnaast zijn de talrijke berichten bekend van vrouwen die in openbare gelegenheden zomaar borstvoeding durven geven aan hun baby. Voor veel mensen ‘smerig en ontoelaatbaar’.
Euh… Borstvoeding? Seksualisering?
Waar zijn die mensen nu allemaal mee bezig? En waar gaat dat heen?

De ‘verpreutsing’ neemt steeds grotere vormen aan.
En hoewel ik met mijn bescheiden persoonlijke blogsite weinig effect zal hebben: mijn rode draad over seksualiteit is er juist op gericht om dit tegen te spreken en naar ik hoop mensen bewust te maken dat dit juist averechts gaat werken en mensen er niet beter maar slechter van worden.

Terwijl:

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, HZP, Opmerkelijk Nieuws, Seksualiteit | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Surrogaatseks – Hebben seksrobots de toekomst?

Zou jij ze doen?

Over dit onderwerp heb ik het tot nu toe eigenlijk nog nooit gehad: ‘Surrogaatseks’.
Waarmee ik dan natuurlijk seks bedoel die niet met een ander mens wordt gedaan.
Sekswerk is gewoon seks. Maar ook masturbatie is seks (met jezelf), eventueel ondersteund door handige speeltjes die de stimulans nog wat beter kunnen maken.
Dat zou je ‘surrogaat’ kunnen noemen omdat je het contact met een ander mens mist, maar masturbatie reken ik daar niet onder.

Voor sommige mensen is masturbatie echter ook niet voldoende, zeker niet voor een lange tijd zonder echte partner. Die missen het ‘vleselijke’ contact; de interactie met een ander mens.
En wie geen periodiek sekswerk wil of kan betalen, zoekt dan naar alternatieven.

In de 70er jaren, met de opkomst van de porno en de iets meer geaccepteerde vrijere seksuele moraal, dat je niet perse seksloos moet zijn zonder een ‘echte’ partner, kwamen naast de bekende masturbatie-speeltjes ook volledige ‘sekspoppen’ op de markt.
Het waren opblaaspoppen van bijna realistisch formaat, met op de juiste plekjes wat gaten voor de mannen en een ‘wormvormig aanhangsel’ voor de vrouwen. 😉
Hoeveel grappen zijn er jarenlang niet gemaakt over deze hilarische sekspoppen…
Nog vinden mensen wel eens een (afgedankte) volledig opgeblazen pop ergens in de bosjes of in het water en denken ze dat er een lijk drijft…
Ze bestaan nog steeds.

Opblaaspop

Maar wat tegenwoordig ook bestaat zijn de (bijna) levensechte sekspoppen en zelfs seksrobots!
De techniek staat niet stil. En voor aardig bedragje meer kun je poppen kopen die op een afstand zo je nieuwe vriendin of vriend zouden kunnen lijken…
En met de steeds meer geavanceerde robots schijn je zelfs gesprekken te kunnen voeren!

Ik moest dan in eerste instantie denken aan het populaire kinderspeelgoed van ruim een jaar of 20 geleden: de ‘Furby’! Een op een allerliefst diertje lijkend popje wat reageert op aanrakingen en bepaalde woorden. Furby kon zelfs leren van wat je er tegen zei. Zodat die steeds ‘intelligenter’ leek te worden.
Mijn kinderen hebben ook Furby’s gehad! Dus ik weet er wel wat van.
En ze schijnen nog steeds te bestaan hoewel ik er in Nederland niet veel meer van zie.

Maar terug naar de seksmarkt.
Vanuit de technologisch vaak vooruitlopende fabrieken in vooral Japan komen er de laatste jaren steeds meer ‘echte’ seksrobots deze kant op.
Er bestaan zelfs al speciale clubs (bordelen) waar geen echte vrouwen meer werken maar waar je een afspraak maakt met een seksrobot…
Bizar?
Tja, tot voor kort begreep ik daar echt geen hout van, hoe zoiets ‘aantrekkelijk’ kan zijn maar sinds de Coronacrisis langdurig onze levens bepaalt en ik om me heen zie dat sekswerkers zich ook in allerlei bochten moeten wringen om maar een beetje aan het werk te blijven…
… zie ik opeens een zekere toekomst voor me.

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk, Seksualiteit | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Schokkend! Seksuele voorlichting in groep 6!

“Nederland wordt een pedo-land!”

Zo… Die titels knallen er weer lekker in.
Maar berichten van deze aard zag ik toch echt weer in groten getale langskomen in het ‘open riool’ Twitter, als reactie op een ‘schokkende’ foto die verontruste brave ouders hadden gevonden.
Het was een foto van (vermoedelijk) de eerste pagina van een seksueel voorlichtingsboek, bedoeld voor groep 6 van de basisschool, zo werd er bij verteld:

Het draadje ‘ontplofte’. Tientallen mensen waren het allemaal roerend eens: dit was te schokkend voor woorden. Kleine onschuldige kinderen in groep 6 (gemiddeld volgens mij zo rond de 10 jaar oud) wordt geleerd dat het goed zou zijn om met hun eigen én elkaars lichaam te spelen en dat seks niet alleen bedoeld is voor ‘grote mensen’ maar ook voor hen.
Dit soort ‘smerige’ taal kon alleen door de beruchte ‘pedo-netwerken’ zijn verzonnen.
Natuurlijk zijn de meeste politici (die dit toestaan) zelf allemaal pedofielen.
Heel Nederland wordt zo een groot pedo-netwerk waarin kindermisbruik gestimuleerd wordt.
Sodom en Gomorra waren er niets bij.

En zo ging het ettelijke berichten door…

Ik heb hier al veel vaker over geschreven. Herhaaldelijk.
Forse artikelen, kleinere columns… Eigenlijk is mijn hele rode draad ‘seksualiteit’ op deze blogsite hierop gebaseerd: het aanhoudende en juist krachtiger wordende onbegrip over de seksualiteit van kinderen.
Mijn meest recente artikel is van 10 maart 2020:
‘Seksuele opvoeding en voorlichting anno 2020’
Ik blijf mezelf niet herhalen.
Wel zullen die gruwelijke berichtgevingen en achterlijke meningen van mensen die ik steeds erger zie worden voor mij een ‘trigger’ blijven en bevestigen dat we deze ontwikkelingen niet lijdzaam aan kunnen blijven zien.

Terwijl goede en professionele organisaties zoals ‘Rutgers’ duidelijk aangeven hoe de seksualiteit van kinderen zich op een natuurlijke manier ontwikkelt, bijvoorbeeld via de site ‘seksuelevorming.nl’, met mooie adviezen voor leerkrachten maar ook ouders, zoals:
‘Seksuele ontwikkeling 6 – 9 jaar’
Het wordt door een groot deel van de huidige generatie (jonge) ouders genegeerd en zelfs verguisd.
Alsof al die organisaties slechts voortvloeien uit de “misplaatste seksuele revolutie” van de 60er en 70er jaren. Allemaal perverse oude mannen met pedo-neigingen. Zo zien ze dat…

Volgens mij mogen die verontruste ‘brave’ ouders van geluk spreken dat vrijwel de meeste basisscholen geheel geen seksuele voorlichting geven en dat de huidige generatie jongeren hier pas op de Middelbare School iets van hoort…
Maar weet wel dat die huidige generatie jongeren tegenwoordig veel mondiger is en veel sneller dingen ontdekt dan vroeger. Ook door internet natuurlijk.
Maar ze zien ook de fouten die het huidige onderwijs maakt en roepen juist om vroegere en betere voorlichting. Dat had ze een hoop frustratie bespaard en een verkeerd beeld over seksualiteit kunnen nuanceren. Nu leren ze het ook nog steeds via de porno… En door soms excessief experimenteren met alle mogelijke gevolgen van dien.

Seksueel misbruik neemt niet toe door vroege seksuele opvoeding en voorlichting!

Dit is het grote misverstand wat er maar niet uit wil bij veel mensen.
En dat zijn echt meestal geen domme mensen! Juist allemaal op zich verstandige mensen die bezorgd zijn dat hun kinderen of alle kinderen in het algemeen te vroeg bloot staan aan seksualiteit.
Wat ze zogenaamd dan ‘vatbaar’ maakt (noem het maar sneaky ‘voorbereidt’) voor seksuele misstanden.
Het tegendeel is waar.
Juist kennis van en (gezonde) ervaring met seksualiteit maakt kinderen sterker en zelfverzekerder.
Waardoor ze sneller hun grenzen kunnen bepalen en duidelijk “Nee!” zeggen als anderen daar overheen willen gaan.
Juist de onwetendheid gaat een eigen leven leiden.
Door ze af te schermen verdwijnt niet de kinderlijke seksualiteit! Dat zit ingebakken! In elk (jong) mens. De nieuwsgierigheid blijft en wordt juist sterker als er nooit iets wordt verteld of als ze nooit iets zien van seks.
Als dan onverbiddelijk de hormonale werking in de pubertijd intreedt, dan gaan ze het gewoon ‘doen’. Ook zonder de nodige kennis en ervaring.
Dit vinden te veel mensen wel een correcte ontwikkeling.
Ze doen en zien het pas als ze daar zelf aan toe zijn.
Tja… Zo kan het ook. Zo ging het ook bij vele generaties.
En daardoor zijn juist die slachtoffers en daders ontstaan. Door onwetendheid, frustratie, verkeerde (ontbrekende) voorlichting die porno tot leidraad heeft gemaakt.

Je leert je kinderen gezond eten en drinken.
Zorg er ook voor dat ze gezond leren wat seksualiteit inhoudt en wat ze daar – afhankelijk van de leeftijd – wel of niet mee mogen doen.
Verzwijgen, ontkennen en afschermen heeft niets te maken met beschermen!
Het zijn juist die gevaarlijke factoren die kinderen onnodig kwetsbaar maken.

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Seksualiteit | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Oproep: Minderjarigen met positieve seksuele ervaringen

Vond jij als kind (tot 16 jaar) seks fijn?

Als het in de media gaat over ‘kinderen en seksualiteit’ dan gaat het eigenlijk altijd over seksueel misbruik. Nooit lees ik tegenwoordig nog ervaringsverhalen van vrouwen die als kind fijne seksuele ervaringen hebben gehad.
Het lijkt hierdoor bijna dat de volhardende meerderheid gelijk zou krijgen:
“Kinderen en seks – dat kan echt niet!”
Terwijl ik gewoon zeker weet dat dit wel kan en eigenlijk heel gezond en normaal kan zijn.

Dan bedoel ik hier pertinent niet alleen seks tussen kinderen en volwassenen!
Hoewel ik denk dat dit ook wel degelijk in bepaalde gunstige omstandigheden zou kunnen, vooral als kinderen daar door een meer open cultuur sneller aan toe zijn en daar initiatieven voor gaan nemen.
Maar ik bedoel hier alle seksuele ervaringen, dus:
In gezinnen waarin bloot geen taboe meer is en kinderen geconfronteerd kunnen worden met vrijende ouders of anderen.
Maar ook kinderen die misschien al jong met pornografie te maken hebben gehad.
Kinderen die al jong met elkaar af en toe seksspelletjes spelen (noem het ‘doktertje spelen’ als je wilt). Met vriendjes, vriendinnetjes of in het gezin.
Of gewoon vrij masturberen, als je daar al vroeg behoefte aan had en hierin nooit bent geremd.
Seksualiteit is een breed begrip!

Schokkende ervaringen?

Elke ‘zoekactie’ via Google of andere internet-zoekprogramma’s over ‘kinderen en seks’ of ‘kinderen en porno’ levert ‘schokkende’ ervaringen op.
In eerste instantie vooral vanwege ‘geschokte’ ouders of verzorgers die het vooral voor prepuberale kinderen gruwelijk vinden als die (opeens) met porno geconfronteerd worden. De horror!
Ik heb daardoor diverse adviezen gelezen uit de afgelopen 10 jaar waarin ‘experts’ eigenlijk allemaal hetzelfde zeggen:
“Voor alle kinderen zal het een schok zijn als ze met porno geconfronteerd worden en het kan diep ingrijpen en schadelijke gevolgen hebben.”

Feitelijk gaan al die experts uit van dezelfde al decennia lang gewortelde westerse cultuur waarin naaktheid en (praten over) seks voor kinderen een taboe zijn.
Jarenlang (vanaf de geboorte tot…) weten kinderen niet beter of je mag je ouders niet naakt zien, je moet zelf altijd een broekje aan hebben en eventuele (seksuele) handelingen met de geslachtsorganen blijven verborgen tot ze oud genoeg zijn voor een eerste voorlichtingsboek.
Soms zelfs pas op de middelbare school…
Als die kinderen dan inderdaad (plotseling) geconfronteerd worden met seks (als dan niet via internet, op TV of… in de slaapkamer van ouders…) dan levert dat een schok op.
Dat heb ik zelf ook ervaren toen ik onverwacht na een boze droom de woonkamer in rende en een blote vrouw op TV zag dansen…
Zoals ik al uitvoerig heb beschreven in ‘Mijn Visie’: hier is het dus al fout gegaan!

Terwijl in de 60er en 70er jaren juist een vernieuwende tendens was opgekomen, mede door de seksuele revolutie in de provo- en hippietijd, waarin naaktheid en seksualiteit als normaal werden beschouwd in het gezin.
Uit die tijd stamden ook de mooie positieve verhalen die ik heb gelezen van vrouwen die als kind al genoten van seksualiteit.
Mogelijk denkt nu iedereen dat dit nepverhalen waren, geschreven door de perverse pornoproducenten uit die tijd, om zodoende meer mensen warm te maken voor pornoconsumptie en werken in de porno… Allemaal ‘smerige business’. Toch?
Ik weiger dit te geloven.
Oh jawel, er zullen ongetwijfeld ook verhalen zijn verzonnen of aangedikt om het ‘smeuïger’ te maken voor de consumenten. Maar ik weet ook dat er veel echte verhalen in omloop waren, niet alleen in seksbladen maar ook in de bekende magazines van goede organisaties als de NVSH en zeker ook in publicaties van de homobeweging zoals het COC.
Dat soort positieve verhalen worden nu vermeden als de ‘pest’ omdat het te veel lijkt op ongewenst grensoverschrijdend gedrag met minderjarigen…
En daarom ook durven veel mensen niet meer naar buiten te komen met hun eigen positieve ervaringen op seksueel gebied, uit hun tienertijd of zelfs kindertijd.
In veel gevallen is het later zelfs zo ingepeperd dat de ervaringen niets anders dan ‘seksueel misbruik’ waren dat ze daar zelf in zijn gaan geloven.
Zelfs al hebben ze het niet als negatief ervaren.

Daarom ben ik nu juist op zoek naar mensen die dit wel degelijk als positief hebben ervaren.

Leuke, fijne of zelfs heel lekkere seks ervaren? Praat erover!

Gaan we weer… Als ik het over ‘seks’ heb, bedoel ik niet alleen maar de overbekende handelingen die tot een geweldig orgasme moeten leiden. ‘Seks’ is veel breder.
Porno kan leuk zijn maar het is meestal de overtreffende trap.
Seks kan subtiel heel erotisch zijn maar niet per definitie tot een ‘noodzakelijk’ hoogtepunt leiden.
Alleen de opwinding kan al ‘seks’ zijn.
Daarom is soms uitsluitend het kijken naar naakt of seks al erotisch.
Of het naakt vertoeven. Het naar je laten kijken. Op straat of via een webcam.
Alles wat jou opwindt kan seksueel zijn.

Als ik nu dus vraag:
“Heb jij als minderjarige (onder de 16) al leuke, fijne of zelfs heel lekkere seks ervaren?”
Dan bedoel ik dus echt alles wat jij als seksueel beschouwt.
Ook al was dat voornamelijk passief. Alles telt. Zolang jij het maar leuk, fijn of lekker vond.

Voorbeelden:

  • Had jij als jonge tiener een fijne seksuele ervaring met een volwassene?
  • Heb je als kind vrij seksspelletjes kunnen spelen (alleen of met andere kinderen) en vond je dat leuk?
  • Had je (als meisje) een hartsvriendin waar je alles mee deed?
  • Hebben jouw ouders je praktische seksuele voorlichting gegeven en heb je daar goede herinneringen aan?
  • Poseerde je als kind of jonge tiener al naakt en was dat een leuke ervaring?
  • Heb je als kind of jonge tiener al veel geëxperimenteerd met seksualiteit; in het echt of virtueel (sexting, webcam) en heb je daar nooit spijt van gehad?

Iedereen maar vooral vrouwen zou ik willen uitnodigen om over hun positieve ervaringen te vertellen.

Ik vind het heel goed als mensen over hun ervaringen kunnen en durven praten.
Over positieve maar ook over negatieve ervaringen.
Daar heb ik veel baat bij gehad tijdens de trainingen rond ‘ervaringsdeskundigheid’.
Maar voor negatieve ervaringen bestaan er al legio platforms.
Over positieve seksuele ervaringen die je als minderjarige hebt beleefd mag blijkbaar niet gesproken worden… Dat past niet in de ‘beschermende’ indoctrinatie van ‘seksueel misbruik’.
Daarom wil ik ook graag praten over de positieve ervaringen.
En ik zoek mensen die daar ook graag over zouden willen praten!
In het kader van ‘HZP’: ‘Horen, Zien én Praten’!

Dit ‘praten’ kan op vele manieren.
In deze tijd van Corona verwacht ik niet op korte termijn persoonlijke gesprekken te gaan voeren.
Maar je kunt je verhaal ook vertellen via een mailtje.
Of in een reactie op dit artikel.
Of in een telefoontje. Of een Skype-sessie.
Verzin maar een manier. Er is veel mogelijk.
Ook anonimiteit is geen probleem!
Als je wilt praten over die positieve seksuele ervaring die anderen nu als misbruik bestempelen en misschien zelfs wel als misdadig, dat kan ik me voorstellen dat je betrokken personen wilt beschermen. Ieders privacy moet dus gewaarborgd zijn en daarom mag je volledig anoniem je verhaal doen.

Natuurlijk zijn positieve verhalen van mannen welkom maar juist omdat globaal gezien misbruik meestal gepleegd wordt met vrouwen en je daarvan dus heel veel negatieve verhalen leest in de media, zie ik nu liever positieve verhalen van hen.
Vrouwen die als tiener of zelfs als kind leuke en fijne seksuele ervaringen hebben beleefd.
Of gewoon als kind zo taboeloos en vrij zijn opgevoed zodat ze daar later en nu nog de vruchten van plukken. Geen verboden vruchten maar gewoon heerlijke en gezonde vruchten.

Hoe?

Neem contact op via de mail van HZP: horenzienpraten@protonmail.com
Dit is een beveiligde mail en hierin is jouw privacy gewaarborgd!
Je verhaal mag je direct in de mail doen of met mij overleggen hoe je dat anders zou willen doen.
Per telefoon, via Skype, liever persoonlijk of hoe dan ook; we kunnen via de mail overleggen hoe je dat kwijt wilt.

Ik hoop echt dat zo veel mogelijk vrouwen durven toe te geven dat niet alle seksualiteit vanaf hun kindertijd ‘slecht’ was maar ook leuk en misschien zelfs fijn was.
Volgens mij wordt nu te veel de nadruk op negativiteit gelegd en dit doet afbreuk aan de positieve effecten op de gezondheid die seksualiteit kan hebben. Zowel fysiek als mentaal.
Dat kan al heel jong beginnen.
Daarom zijn alle positieve ervaringen ook zo heel erg belangrijk!

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, HZP, Seksualiteit | Getagged , , , | Een reactie plaatsen

Waarom toch die pikante kiekjes?

Een positieve kijk op ‘sexting’

Over dit onderwerp – ‘sexting’ – heb ik enkele jaren geleden al eens een artikel geschreven: ‘Sexting reloaded’
Dit was naar aanleiding van negatieve berichten in de media omdat de ‘Nationale Politie’ zich officieel in de discussie had gemengd vanwege de toename van het aantal aangiften van ongewenst verspreiden van pikante plaatjes van (vaak) minderjarigen.
Ze probeerden de maatschappelijke ‘moraal’ een draai te geven door te adviseren het gewoon niet te doen. In mijn artikel ga ik daar uiteraard op mijn manier kritisch tegenin.
Sexting is in deze moderne tijd nu eenmaal een nieuw fenomeen en mits een beetje verstandig gebruikt geen probleem. Het zou alleen op tijd besproken moeten worden met kinderen als onderdeel van een gezonde seksuele opvoeding en voorlichting.
Maar zelfs als het ongewenst gebeurt…
Je gaat niet dood als je tieten op internet te zien zijn. Even kort door de bocht. 😉

Over naaktheid en seksualiteit kennen de meeste lezers mijn mening nu wel.
Ik heb niets tegen naakt, seks, sekswerk (porno) en alle vormen van erotische uitingen, mits ze in volledige harmonie en naar ieders eigen persoonlijke goedkeuring zijn gedaan en gemaakt.
Wat mij betreft behoef ik daarom niet nog een keer over de leuke maar ook gevaarlijke kanten van sexting te schrijven.
Maar vandaag zag ik een heel mooi artikel langskomen op internet wat ik hier zo mooi op vind aansluiten, dat ik het wil delen en (extra) onder de aandacht brengen.
Het artikel werd gepubliceerd door artikelen-site ‘Topics.nl’ maar oorspronkelijk door een Vlaamse krant. Omdat ik niet zeker weet of dit online zal blijven, heb ik er voor de zekerheid een eigen ‘PDF’ van gemaakt en hier gelinkt:
Waarom toch die pikante kiekjes?
Vandaar dus de titel van mijn artikel. 😉

De psychologie achter sexting: verleiding, spel en begeerte in het digitale tijdperk

Dit is de ondertitel van het gelinkte artikel en direct een leuke aanleiding om daar nog wat verder op in te gaan. Ik zal proberen om dit zo kort mogelijk te houden want het gelinkte artikel van Jana Antonissen is op zichzelf al mooi genoeg, maar ik wil er ook graag nog mijn eigen visie over kwijt.

Wie het inmiddels gelezen heeft, zal nu weten dat er best ook wel veel (jonge) mensen zijn die het juist leuk vinden om met hun persoonlijke ‘pikante kiekjes’ te etaleren. Meestal dan wel naar bekenden; partner, vrienden en goede kennissen maar toch ook wel naar onbekenden. En dan zijn de ‘makers’ echt niet allemaal per definitie exhibitionisten of zelfs (aspirant) sekswerkers.
Gewone mensen zoals jij en ik. Mannen én vrouwen. Met name zelfs vrouwen. Omdat die nu eenmaal het ‘pronkstuk’ zijn van de menselijke schepping.
Jana zegt het zelf ook al: “Vrouwen zijn bedrevener”. Zij zijn de ‘verleidsters’ in het spel.
Mannen moeten verleid worden. Daarom werkt het meestal ook niet andersom en heeft het sturen van ‘dickpics’ geheel geen zin.

Dit spel: van verleiding en begeerte… Dat bestond voor het digitale tijdperk ook al.
Dat heeft altijd bestaan want de mensheid zit gewoon zo in elkaar.
Vroeger gingen vrouwen die het spel wilde spelen voornamelijk naar de kroeg. Of discotheek. Of naar andere gelegenheden waar veel ‘prooien’ samenkomen en zij hun fysieke aantrekkingskracht konden testen. Dat gebeurt nog steeds. De digitale (snel-) weg is daar alleen maar bij gekomen.

Wat is er mis met ‘het spel van verleiding’? Niets toch?
Wie dat vrijwillig speelt, kent de gevolgen. Prooien die je eigenlijk helemaal niet wilt verleiden.
Het spel impliceert nog geen seks. Wie dat wel denkt of zelfs eist begrijpt de regels niet goed.

Persoonlijk ben ik hier niet gek op.
Hoewel ik uiteraard graag kijk naar de mooiste meiden van de wereld en duizenden ‘kiekjes’ heb verzameld op mijn computer, geniet ik niet zo van dat ‘spel der verleiding’. Omdat ik dat zelf nooit goed heb kunnen spelen.
Zelf ben ik nooit een ‘gewilde’ prooi geweest en de meiden die wel naar mij keken, durfde ik nooit aan te spreken of vond ik zelf niet zo leuk…
Ik heb eigenlijk een hekel gekregen aan ‘daten’ alleen met uiterlijke kenmerken.
Zoals tegenwoordig dus dat razend populaire Tinder. Ook genoemd in het artikel.
Geen positieve ‘swipes’ voor mij natuurlijk.
Dit terwijl ik als ‘exhibitionist’ mezelf wel graag wil laten zien!
Maar die vorm van ‘erotiek’ zie ik als een verdergaande. Dat is geen subtiel verleidingsspel meer.
Het is een soort van expliciet seksueel exposeren.
De meeste vrouwen die aan sexting doen, sturen dan ook geen directe shots van hun open vagina.
Het gaat dan meestal toch om subtiele beelden van sexy lingerie, (delen van) blote borsten, details van de tepels, billen, vormen… Het spelen met de bekende vrouwelijke vormen.
Dat is ook door de vrouwen die dit spel leuk vinden het meest geaccepteerd. Niet de gapende open vagina, kletsnat, eventueel voorzien van een dikke dildo… Dan praat je over porno.
En ook daarom vinden ze dickpics helemaal niks.

Hoewel exhibitionisme wel degelijk uitmaakt hoe ver iemand gaat met sexting, omdat er ook genoeg vrouwelijke exhibitionisten zijn, zal dit toch meer subtiel gebruikt worden.
Vrouwen die echt graag verder willen gaan, zullen dan sneller de richting van de webcam kiezen of de tegenwoordig populaire betaalde ‘sharing- sites’ zoals ‘onlyfans.com’.

“Sexting is here to stay.”

Ik kan me namelijk niet voorstellen dat het digitale delen van foto’s en films af zal nemen en dat het (privé) versturen van pikante kiekjes verboden zal worden.
Dat zou wel heel diep ingrijpen op de privacy van de hele mensheid… 😛
Het blijft dus en dan kan je er maar beter verstandig mee leren omgaan.
Hoe ver je gaat… dat bepaalt iedereen uiteindelijk zelf. Net als alles rondom naakt en seks.

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk, Seksualiteit | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Restflits 7 oktober 2020

Vandaag in de Restflits:
– Mondkapjesplicht – vervolg
– Dagbesteding
– Huisartssoap – vervolg
– Wat nog Rest

Mondkapjesplicht – vervolg

Mijn mening over de gewraakte mondkapjes ter bestrijding van de oplaaiende Corona-besmettingen heb ik al gegeven in: ‘Coronacrisis Deel 7 – Mondkapjes’.
In de vorige Restflits van 26 september ga ik daar op door en geef ik aan dat ik vermoedelijk nergens meer ga komen als er daadwerkelijk een draagplicht zou komen, vooral in de weinige gelegenheden waar ik nog kom: supermarkten, af en toe de huisarts en het ziekenhuis, bijvoorbeeld.
Deze week ben ik tegen de eerste verplichtingen aangelopen waar ik persoonlijk last van zal hebben: Bij mijn huisarts en in het hele ziekenhuis geldt vanaf deze week een plicht.
En gisteren (dinsdag 6 oktober) moest ik er eigenlijk ook een dragen bij de pedicure waar ik eindelijk voor het eerst een afspraak had!
De eerste discussie was een feit.

Het is gelukkig (voor mij) goed afgelopen omdat ze me niet wilde wegsturen nadat ik zolang had gewacht en er bij het maken van de afspraak nog niet op was gewezen.
Maar de volgende keer…
De toon is gezet. En die klinkt niet goed voor mij.

Eerder heb ik ook al geschreven dat er werd gesproken over een eventuele ontheffing voor mensen die ze echt niet kunnen dragen. Maar in Nederland is daar nog niets voor geregeld, in tegenstelling tot een aantal andere landen!
Hier is het erger. Door de agressieve polarisatie die er in heel het land is ontstaan, krijgen niet-dragers het vrijwel altijd direct aan de stok met mensen die hopen dat je zo snel mogelijk zal sterven dus anderen niet meer tot last zal zijn. Desnoods trappen ze je zelf wel even je kist in…
Ik heb in al mijn reacties op de sociale media maar weinig bijval gezien. En ook de discussie gisteren met de pedicure verliep moeizaam.

Ze gaf aan dat het een ‘contactberoep’ was, waarbij mensen nu eenmaal risico’s lopen.
Dat er tussen mij en de pedicure aan mijn voeten duidelijk 1,5 meter zit, vond ze niet relevant.
Dat de tandartsen tot heden gewoon nog doorwerken (hoe dichterbij kan je komen met een contactberoep) en euh… mondkapje? 😛 Maar ook niet relevant.
Dat de regering tot heden nog dringend ADVISEERT maar het niet verplicht stelt, behalve in het OV? Niet relevant. Tja…
Zelf droeg ze overigens een mondkapje én zo’n transparant spatscherm! Beide tegelijk.
Mogelijk om zich zo goed mogelijk tegen de stroom bacteriën die uit mijn teennagels spatten te beschermen… Laat me niet lachen.
Verder heeft ze me gewoon prima geholpen natuurlijk en ik ben super blij dat ik eindelijk ben gegaan. Het was hard nodig.
En we spraken beiden de hoop uit dat de maatregelen over 7 weken (mijn volgende afspraak) weer versoepeld zullen zijn. Zij rekende daar overigens niet op…

Maar deze situatie is wel degelijk een hard gelag voor mij persoonlijk.
In al mijn vorige schrijfsels probeer ik al uit te leggen dat mijn leven al zeer geïsoleerd is.
Als nu dat hele kleine beetje contact wat ik noodzakelijkerwijs moet hebben ook onder druk komt te staan en me zelfs wordt geweigerd, dan zal ik me spoedig helemaal thuis moeten opsluiten.
Uitsluitend online boodschappen gaan doen (als het in de supermarkten ook verplicht wordt) en alle eventuele afspraken met medische zorg afzeggen of mijden.
Dat deed ik al met de huisarts om een andere reden (later meer daarover!) maar als ik dat moet doen terwijl er een noodzaak is, dan lijkt me dat niet gezond.
Ik heb geen idee hoe dit verder moet.

Stak de moord na 10 minuten…

Uiteraard geeft de regering aan dat de extra maatregelen tijdelijk zijn zolang die verdomde cijfers er te slecht uit zien en als de ‘tweede golf’ over lijkt, zullen er weer versoepelingen komen.
Maar hoelang duurt die ‘golf’?
We zitten nog maar net in het ‘griepseizoen’, wat zeker tot tegen de zomer door zou kunnen lopen!
En als er nog geen vaccins zijn, zie ik de versoepelingen nog maandenlang niet gebeuren.
Ik weet niet of en hoe ik dit vol ga houden…
Ook vooral vanwege mijn verder ingestorte…:

Dagbesteding

Door mijn redelijk beperkte ‘actieve’ leven (zeg maar gerust: ‘stilstaande’…) en gebrek aan sociale contacten, was het voor mij wel belangrijk om zelf thuis voldoende bezigheden te hebben om de dag enigszins ‘bevredigend’ door te komen. En dan bedoel ik dit niet dubbelzinnig!
Tot heden vond ik dat dit aardig lukte.
Elke dag lig ik ‘s avonds voor het slaapkamerlampje uit gaat heel even te denken hoe het die dag weer was gegaan. Soort mini-zelfreflectie. 🙂 En dan was ik altijd wel tevreden en blij.
En hoopvol naar de volgende dag. Ook al deed ik nog zo weinig.
Nu is dat nog minder geworden.

In mijn ‘Status quo herfst’ van de vorige Restflits schreef ik het al: Krantloos? Ja krantloos.
Na dat beschreven conflict over de juiste afgesloten abonnementsperiode – wat in een overigens alleszins netjes telefonisch gesprek is besproken – heb ik inderdaad nog 3 kranten ontvangen en dat is nu al ruim een week gestopt.
Maar dat zag ik aankomen en was een weloverwogen besluit, ook met het oog op de kosten elke maand.
Wat ik niet zag aankomen en wat me dus feitelijk is overkomen:

Het vertrek van huispoes Domino.

Feitelijk was deze (nu 7 jaar oude) poes van mijn kinderen, met name mijn zoon.
Toen hij (en zijn zus) nog thuis woonden, waren ze helemaal gek met haar en deden alles wat nodig was. Ook financieel.
Mijn dochter ging op een moment op zichzelf wonen en toen ook mijn zoon later vertrok, hebben we nog een poosje geprobeerd om Domino bij haar onder te brengen.
Maar ze woont in een klein flatje en in tegenstelling tot mijn zoon had zij best wel moeite met de steeds grotere vraag om aandacht door de poes.
Mijn zoon woonde steeds op locaties waar hij geen kat kon houden dus kwam Domino op een moment weer bij mij terug.
En hoewel ik soms moeite had met de gigantische haarproductie voor zo’n klein katje (ik heb er zelfs een voordelige draadloze stofzuiger/kruimelzuiger voor gekocht…), raakten we steeds meer aan elkaar gehecht. Duidelijk van twee kanten.
Wel ging ze af en toe ook weer steeds vaker om aandacht vragen maar omdat ik vrijwel altijd thuis ben, kon ik dat ook geven.
En voor mij was zij natuurlijk een (simpelweg) onderdeel van mijn huishouden geworden.
Dagelijks eten en drinken bijhouden, kattenbak verschonen, af en toe kroelen, klein beetje spelen… Ze was een belangrijk deel van mijn dagbesteding geworden!
En nu opeens – afgelopen weekend – kwam mijn zoon samen met mijn dochter haar ophalen.
Zonder voorbereiding. BAM!
Dat had hij expres gedaan omdat hij zou verwachten dat het een moeilijke discussie zou worden…
Tja… Nu voelde het alleen dubbel zo zwaar…
Het was een voldongen feit. Met zijn huisbaas had hij het er al meerdere keren over gehad.
Ze zou behalve in zijn eigen kamer ook verder het huis in mogen lopen, in Rotterdam.
En hij is nu weer bezig met zijn studie, die vanwege Corona bijna volledig thuis verloopt dus hij is er ook gewoon heel vaak.
Dan heeft hij nu extra tijd om aandacht aan haar te besteden zolang ze daar nog ‘vreemd’ voelt, in een onbekend huis.

We zullen zien hoe het met Domino gaat verlopen. Uiteraard telt haar welzijn ook zwaar mee en als het echt niet zou gaan, dan kan ze altijd weer terugkomen, dat hebben we al besproken.

Ik zit hier echter heel dubbel in.
En mis echt (letterlijk) mijn dagbesteding. Nu nog kijk ik continu op de plekjes waar het etensschaaltje stond, de drinkbak, de lege plek van de kattenbak…
De ‘nieuwe vrijheid’ – ik heb een letterlijke zorg minder – moet nog flink indalen.
Maar nogmaals: het is primair nooit mijn kat geweest en ik zal er zeker ook geen aanschaffen voor mezelf. Vanwege de kosten (dierenartsen zijn duur!) maar ook vanwege het vele (voor mij) best wel zware schoonmaakwerk van die haren, elke week. Zeker nu ik minder goed uit de weg kan.
Dus het zal zeker positief gaan wennen maar dit scheelt wel een groot deel van mijn dagbesteding.

Alleen ‘s morgens na het opstaan al, als ze spinnend kopjes kwam geven als ze me weer zag.
(Ze mocht van mij nooit in mijn slaapkamer. Ik wil niet IN de haren slapen… :-P)
De aanspraak van twee kanten… Ik mis dat en ik denk dat Domino dat op een bepaalde manier ook wel zal missen. Ze moet nu weer opnieuw gaan hechten aan mijn zoon. Niet voor de eerste keer… Maar toch wordt ze ook ouder en kieskeuriger.

Domino

Omdat het (toevallige…) dubbele stoppen van belangrijke bestedingen van mijn tijd over de hele dag heen best wel heftig is, loop ik momenteel wel eens rondjes door de woonkamer met de gedachte: “Wat nu???”
Hier heb ik op dit moment even geen antwoord op.
Ik schrijf zo veel mogelijk (daarom weer deze Restflits) maar dat kan ik ook niet elke dag.

Duidelijk wederom… wordt vervolgd…

Huisartssoap – vervolg

Ook dit onderwerp komt hier de laatste jaren regelmatig terug omdat het probleem maar niet opgelost wordt. En ik daar gewoon last van blijf houden.
Een ‘soap’ waar ik al lang geen deel meer van wens uit te maken. Maar het moet… Want zonder een huisarts krijg je geheel geen medische zorg in Nederland, ook niet als je voor specialistische hulp naar een ziekenhuis moet.
En naar mijn gevoel… heb ik nu al jarenlang geen huisarts meer; daar heb ik vorig jaar al over geschreven in ‘Huisarts – “De gezondheidszorg is dood in Nederland”‘
Hoewel ik ook hier weer tegenstanders in heb.
Omdat het huisartsencentrum waar ik aan verbonden ben wel degelijk een naam heeft staan van de ‘bestierende huisarts’: Dr. van der Sijde. Daarover schreef ik al.
Ik ken hem niet. Hij kent mij niet. Hoezo ‘huisarts’?
Maar goed, concreet over de ontwikkeling:
Dhr. Van der Sijde heeft afgelopen week een brief laten bezorgen waarin hij uitlegt dat het voor hem (eindelijk?) tijd is geworden om het rustiger aan te doen. Zijn eigen praktijk wordt nu definitief per 1 oktober (1 dag eerder kreeg ik de brief) samengevoegd met de ‘Huisartsenpraktijk’ die hij enige jaren terug had overgenomen van mijn huisarts.
En van die totale praktijk neemt hij afstand en draagt deze over aan een blijkbaar regionale organisatie ‘Zorggroep ZGWA’. Dit collectief moet er blijkbaar voor gaan zorgen dat er binnenkort echt nieuwe huisartsen in de praktijk komen, die de (bijna) pensionado Van der Sijde definitief gaan vervangen. Maar dat kost uiteraard tijd.
En Dhr. Van der Sijde geeft in zijn brief aan ook niet direct afscheid te nemen.
Hij vindt het contact met zijn patiënten daarvoor te belangrijk en motiverend.
Euh… (Wilde iets schrijven maar laat ik beter achterwege…)

Naar aanleiding van zijn vage brief (geadresseerd aan een familienaam die niet eens bestaat) heb ik direct een slechte waardering gemaakt op de website ‘Zorgkaart Nederland’.
De tekst heb ik enkele malen moeten aanpassen want die was inderdaad wat al te veel vanuit mijn onderbuik geschreven maar ik ben nu echt wel klaar met deze potentaat.
En ik geloof dat er best meerdere patiënten zullen zijn die hem liever zo snel mogelijk zien vertrekken.
Een goede oude kennis was toevallig ook patiënt bij mijn huisarts.
Over de samenwerking met Dhr. Van der Sijde had hij één opmerking:
“Met die vent wil ik niks te maken hebben! Erg slechte ervaringen mee.”

Daarna heb ik nog een mail gestuurd aan die ‘ZGWA’, met de hoop dat de invulling van de huisartsenpraktijk ditmaal in een stroomversnelling mag geraken.
Ik krijg daar binnenkort antwoord op.

Dus weer… (kan er ook niks aan doen!) wordt vervolgd!

Wat nog Rest

Een hoop onzekerheid en ellende dus. Zorgen in overvloed.
Als ik me daarin dan laat zakken…
En dat weiger ik al een poosje. Ik ben echt wel een beetje veranderd sinds 2018.
Hoewel ‘onzeker’ leef ik nu al een poosje ‘bij de dag’ en dat bevalt me prima.
Natuurlijk blijven er zat dingen waar ik niet blij van kan worden en van sommige word ik misschien nooit meer blij. Omdat het vaststaande feiten zijn.
Maar dan zoek ik andere dingen. Random.
En voor veel mensen stellen die dingen die ik dan (nog) doe misschien geen reet voor; als ik mezelf aan het eind van de dag weer in de spiegel kijk, dan vind ik het steeds weer prima.
Zolang er leven is, blijft er hoop. En zo probeer ik van elke dag weer een ‘geleefde’ dag te maken.
En ook al gebeurt er absoluut niets: ik heb wel weer geleefd.

Leef! En zorg voorzichtig.
Tot de volgende Restflits. 🙂

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , , | Een reactie plaatsen

Het Orgasme

Is klaarkomen het enige doel van seks?

Dit is een belangrijkere vraag dan je misschien denkt.
Want iedereen die seks doet… wil toch klaarkomen? Daar doe je het toch voor?
Het orgasme is toch het ultieme hoogtepunt van elk seksspel?
Zonder dat, is het toch niet ‘af’?

Ik heb nu al heel veel artikelen geschreven over seksualiteit.
Het doen, het laten, de manieren, de filosofie. Eigenlijk is alles wel aan bod gekomen en vaak meerdere keren. Over het orgasme heb ik eigenlijk expliciet nog niets geschreven!
Hoog tijd natuurlijk.
Want dat het orgasme een fantastisch moment is waar de meeste mensen toch wel van genieten, dat weten we allemaal wel.
Maar is het echt dat enige noodzakelijke hoogtepunt waar seks om draait?
Nee natuurlijk niet! Seks is veel meer.
Wat is het orgasme dan wel? En wat niet?
Eindelijk een artikel over het hoogtepunt van de meeste seksspelletjes.
Genoeg vragen om te beantwoorden.

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Persoonlijk, Seksualiteit | Getagged , , , , , | Een reactie plaatsen

Consumentenzaken – Boodschappen laten bezorgen?

Na de laatste persconferentie vanwege de Coronacrisis, maandag 28 september, laait mijn grootste zorg weer op: Komt er nu dan toch een mondkapjesplicht?
Een meerderheid van de bevolking schijnt daar voor te zijn en vindt dat onze regering slap blijft met het nemen van betere maatregelen tegen het virus.
Op de kaart van Europa schijnt Nederland het enige land nog maar te zijn wat dit niet ruimer verplicht stelt, in ieder geval in openbare gebouwen en winkels.
Ik heb hier middenin de zomer een artikel over geschreven:
‘Coronacrisis Deel 7 – Mondkapjes’.
Waarom ik die dingen niet wil en kan dragen heb ik daar duidelijk beschreven.
Daarom mijd ik nu al sinds het begin van de crisis het Openbaar Vervoer.
Maar wat nu als ze uiteindelijk toch verplicht worden in de supermarkten?
De enige openbare ruimten waar ik nog kom en wat me redelijk noodzakelijk lijkt om te blijven doen?

Een directe buurman bestelt zijn boodschappen al sinds het begin van de crisis online bij de Jumbo.
Hij werkt ook thuis en houdt zich derhalve uitstekend aan de beperkende maatregelen.
Maar ik heb daar moeite mee.
Wil of kan ik de boodschappen laten bezorgen?
Ook in het kader van de ‘Consumentenzaken’ een goede reden om dit nu eens uitgebreid te onderzoeken.

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Restflits zaterdag 26 september 2020

Vandaag in de Restflits:
– Status quo herfst
– Coro…NEE NIET WEER!!!
– Ontwikkelingen Avontuur
– Wat nog Rest

Status quo herfst

En toen was de zomer dan toch echt voorbij.
Met bijna nog een derde hittegolf half september kregen we alsnog weer een warmterecord te verwerken en kon onze Koning in korte broek en T-shirt de ‘Kloonrede’ voorlezen.

Maar kort daarna werd het toch echt koeler en de eerste (bijna) herfststorm was gisteren een feit.
Dat wat betreft het weer.

Ik heb zelf mijn tuinspullen ook al weer opgeruimd; de ronde tafel haal ik altijd uit elkaar en gaat met de stoelen en parasol de berging in. Dat doe ik al jaren en op die manier blijft het in wat betere staat dan wanneer ik het in (koud) weer en wind laat staan. En gebruiken doe ik het nu toch niet meer tot het voorjaar op temperatuur komt.

En verder…
Mijn vorige ‘status quo’ zag er nogal uitzichtloos uit.
Als ik nu al door mijn spannendste activiteiten heen ben nu de tuinspullen opgeruimd zijn, zou ik misschien beter in winterslaap kunnen gaan en pas wakker worden medio maart 2021?
Misschien is de Coronacrisis dan ook voorbij?
Ik heb dit nog voorgesteld aan Britt(je) Dekker op Twitter. Die had ook moeite met de herfst en komende winter, schreef ze. Vermoedelijk nam ze me niet serieus omdat het toch niet kan…
Daarnaast heeft zij een tjokvolle agenda want behalve dat ze tegenwoordig weer steeds vaker aanschuift in de vele talkshows, komt ze later weer in beeld bij de reïncarnatie van het spelletje ‘Wie van de Drie’! Ken je dat nog? Ik keek er vroeger heel vaak naar!
Toen vond ik de TV-spelletjes en een aantal –shows nog leuk! Misschien de leeftijd… 😉
Maar toen genoot ik (in mijn tijd) vaak van presentator Herman Emmink en het panel van Albert Mol (de eerste populaire TV-homo), Martine Bijl, Kees Brusse en Lous Haasdijk (en vele anderen want door de jaren heen wisselden enkele panelleden).
En dan zaten er drie kandidaten.
Die zich alle drie voorstelden… “Mijn naam is Rinus Plakgraag. Ik plak graag.”
En dan moest het panel raden door het stellen van (slimme) vragen wie de echte Rinus Plakgraag was. Hilarisch!

Nu moeten we het gaan doen met Wendy van Dijk met panel Britt Dekker (dus), Martien Meiland (als irritante maar populaire surrogaat homo), ene Najib Anhali (nooit van gehoord… maar zal wel de verplichte ‘knuffelallochtoon’ zijn) en… och heden…
Mijn favoriete rockchick Ryanne van Dorst! Ben benieuwd of zij het gaat redden zonder grote glazen bier tijdens de show.
Ik denk niet dat ik het ga kijken… Naast dat ik tegenwoordig dus niets meer leuk vind van al die spel- en showprogramma’s – of het nu op de publieke of commerciële omroep is – heb ik in de avond na het journaal meestal alleen maar behoefte aan een film. Gewoon een stevig stuk afgebakend amusement.
Ik hoop dat er op al die matige zenders toch altijd wel enkele films geprogrammeerd blijven worden. Dan kom ik de winteravonden wel door.
Maar wat nu met de dagen overdag…

Lees verder

Geplaatst in Column, Cultuurfilosofie, Opmerkelijk Nieuws, Persoonlijk | Getagged , , , , , , , , , | Een reactie plaatsen